Interpelacja nr 14891
Interpelacja w sprawie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej
Zgłaszający:
•
Adresat:
Klimat, Energia i Środowisko (100%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej
Interpelacja nr 14891
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej
Zgłaszający: Krzysztof Szymański, Michał Wawer
Data wpływu: 27-01-2026
Szanowny Panie Premierze,
w dniu 21 stycznia 2026 r. odbyło się posiedzenie sejmowej Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej poświęcone zagadnieniu udziału polskiego przemysłu w realizacji morskich farm wiatrowych w Polsce. W trakcie posiedzenia, pomimo udziału przedstawicieli administracji rządowej, nie udało się jednoznacznie ustalić, który członek Rady Ministrów ponosi odpowiedzialność za całościowy nadzór nad realizacją programu morskiej energetyki wiatrowej, obejmujący zarówno aspekt energetyczny, przemysłowy, infrastrukturalny, finansowy, jak i kompetencyjny. Sytuacja ta unaoczniła istnienie bardzo poważnej luki zarządczej i kompetencyjnej w obszarze jednego z największych i najbardziej kapitałochłonnych przedsięwzięć infrastrukturalno-przemysłowych w historii Polski - łączna wartość nakładów inwestycyjnych (CAPEX) projektów morskich farm wiatrowych w Polsce sięga około 500 miliardów złotych, co czyni ten sektor projektem o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa energetycznego, rozwoju przemysłowego oraz długofalowych interesów gospodarczych państwa.
W tym kontekście zasadne jest postawienie pytania, czy obecny model rozproszonej odpowiedzialności między poszczególnymi resortami pozwala na skuteczne zarządzanie tym procesem, w szczególności w zakresie maksymalizacji korzyści dla krajowej gospodarki, rozwoju krajowego łańcucha dostaw oraz budowy trwałych kompetencji przemysłowych. Wobec powyższego zasadnym wydaje się rozważenie powołania pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej, umocowanego przy prezesie Rady Ministrów, którego zadaniem byłaby koordynacja działań administracji rządowej w tym obszarze oraz zapewnienie spójności strategicznej całego przedsięwzięcia. Skala inwestycji, ich długofalowe skutki oraz znaczenie dla bezpieczeństwa i suwerenności gospodarczej państwa przemawiają za stworzeniem dedykowanego ośrodka decyzyjnego, zdolnego do skutecznego oddziaływania na procesy realizacyjne i regulacyjne.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Który członek Rady Ministrów ponosi obecnie całościową odpowiedzialność za realizację programu morskiej energetyki wiatrowej w Polsce, rozumianą jako integracja aspektów energetycznych, przemysłowych, infrastrukturalnych i finansowych?
Czy Rada Ministrów dokonywała dotychczas formalnej oceny skuteczności obecnego, rozproszonego modelu zarządzania projektami morskich farm wiatrowych? Jeśli tak, jakie wnioski z niej wynikają?
Czy rozważane było dotychczas powołanie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej lub analogicznego organu koordynującego?
Jeżeli tak, jakie były przyczyny odstąpienia od takiego rozwiązania?
Jeżeli nie, z jakich powodów nie podjęto dotychczas działań zmierzających do koordynacji programu o wartości szacowanej na około 500 mld zł?
Czy prezes Rady Ministrów planuje powołanie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej? Jeżeli tak, w jakim horyzoncie czasowym oraz z jakim zakresem kompetencji?
Jeżeli nie, jakie alternatywne mechanizmy zapewnienia skutecznej koordynacji międzyresortowej w tym obszarze rząd zamierza wdrożyć?
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Szymański
Poseł na Sejm RP
Wiceprzewodniczący Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej
Interpelacja nr 14891
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej
Zgłaszający: Krzysztof Szymański, Michał Wawer
Data wpływu: 27-01-2026
Szanowny Panie Premierze,
w dniu 21 stycznia 2026 r. odbyło się posiedzenie sejmowej Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej poświęcone zagadnieniu udziału polskiego przemysłu w realizacji morskich farm wiatrowych w Polsce. W trakcie posiedzenia, pomimo udziału przedstawicieli administracji rządowej, nie udało się jednoznacznie ustalić, który członek Rady Ministrów ponosi odpowiedzialność za całościowy nadzór nad realizacją programu morskiej energetyki wiatrowej, obejmujący zarówno aspekt energetyczny, przemysłowy, infrastrukturalny, finansowy, jak i kompetencyjny. Sytuacja ta unaoczniła istnienie bardzo poważnej luki zarządczej i kompetencyjnej w obszarze jednego z największych i najbardziej kapitałochłonnych przedsięwzięć infrastrukturalno-przemysłowych w historii Polski - łączna wartość nakładów inwestycyjnych (CAPEX) projektów morskich farm wiatrowych w Polsce sięga około 500 miliardów złotych, co czyni ten sektor projektem o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa energetycznego, rozwoju przemysłowego oraz długofalowych interesów gospodarczych państwa.
W tym kontekście zasadne jest postawienie pytania, czy obecny model rozproszonej odpowiedzialności między poszczególnymi resortami pozwala na skuteczne zarządzanie tym procesem, w szczególności w zakresie maksymalizacji korzyści dla krajowej gospodarki, rozwoju krajowego łańcucha dostaw oraz budowy trwałych kompetencji przemysłowych. Wobec powyższego zasadnym wydaje się rozważenie powołania pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej, umocowanego przy prezesie Rady Ministrów, którego zadaniem byłaby koordynacja działań administracji rządowej w tym obszarze oraz zapewnienie spójności strategicznej całego przedsięwzięcia. Skala inwestycji, ich długofalowe skutki oraz znaczenie dla bezpieczeństwa i suwerenności gospodarczej państwa przemawiają za stworzeniem dedykowanego ośrodka decyzyjnego, zdolnego do skutecznego oddziaływania na procesy realizacyjne i regulacyjne.
W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Który członek Rady Ministrów ponosi obecnie całościową odpowiedzialność za realizację programu morskiej energetyki wiatrowej w Polsce, rozumianą jako integracja aspektów energetycznych, przemysłowych, infrastrukturalnych i finansowych?
Czy Rada Ministrów dokonywała dotychczas formalnej oceny skuteczności obecnego, rozproszonego modelu zarządzania projektami morskich farm wiatrowych? Jeśli tak, jakie wnioski z niej wynikają?
Czy rozważane było dotychczas powołanie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej lub analogicznego organu koordynującego?
Jeżeli tak, jakie były przyczyny odstąpienia od takiego rozwiązania?
Jeżeli nie, z jakich powodów nie podjęto dotychczas działań zmierzających do koordynacji programu o wartości szacowanej na około 500 mld zł?
Czy prezes Rady Ministrów planuje powołanie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej? Jeżeli tak, w jakim horyzoncie czasowym oraz z jakim zakresem kompetencji?
Jeżeli nie, jakie alternatywne mechanizmy zapewnienia skutecznej koordynacji międzyresortowej w tym obszarze rząd zamierza wdrożyć?
Z wyrazami szacunku
Krzysztof Szymański
Poseł na Sejm RP
Wiceprzewodniczący Komisji Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Urszula Zielińska
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
5
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.6 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6876 znaków
Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Urszula Sara Zielińska
DOZE-II.0500.1.2026.EM
4283638.17328413.14050490
Warszawa, 13-03-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłów Krzysztofa Szymańskiego i Michała Wawera,
K10INT14891
Temat: w sprawie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT14891 Posłów Krzysztofa Szymańskiego i Michała
Wawera przekazuję poniżej odpowiedź Ministra Klimatu i Środowiska.
Podstawową rolę w koordynacji rozwoju morskiej energetyki wiatrowej (MEW) odgrywa
Minister Klimatu i Środowiska (dalej: MKiŚ), jako minister odpowiedzialny za obszar
odnawialnych źródeł energii zgodnie z art. 13a, ust. 1, pkt. 13 ustawy z dnia 4 września 1997
r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1275, 1846, z 2026 r. poz. 160,
187).
Zgodnie w ww. ustawą, MKiŚ odpowiada za przygotowanie oraz wdrażanie regulacji
prawnych w zakresie odnawialnych źródeł energii, w tym morskiej energetyki wiatrowej.
Ustawa z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich
farmach wiatrowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 498 i 1535) stworzyła stabilny system regulacyjny
oraz mechanizm wsparcia dla inwestycji morskich farm wiatrowych (MFW). Wprowadzone
rozwiązania usunęły bariery prawne i inwestycyjne, co umożliwia inwestorom
podejmowanie ostatecznych decyzji inwestycyjnych. Ustawa zapewniła również
przewidywalność otoczenia regulacyjnego, co jest kluczowe przy projektach o
wielomiliardowej skali i wieloletnim horyzoncie realizacji, a także zagwarantowała
fundamenty pod pierwszą aukcję dla MFW. To właśnie ta ustawa wraz z jej aktami
wykonawczymi umożliwiły rozpoczęcie budowy pierwszych instalacji na Morzu Bałtyckim.
Jednocześnie, kluczowa część procesu inwestycyjnego w MFW, obejmująca
zagospodarowanie obszarów morskich oraz wydawanie pozwoleń na wznoszenie
i użytkowanie sztucznych wysp i konstrukcji (PSZW), znajduje się w kompetencji Ministra
Infrastruktury. Wynika to bezpośrednio z przepisów ustawy z 21 marca 1991 r. o obszarach
morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1125, z późn.
zm.). Bez uzyskania PSZW, pełniącego podstawową rolę w procesie inwestycyjnym,
rozpoczęcie jakichkolwiek prac na morzu nie byłoby możliwe. Tym samym Minister
-- 1 of 3 --
Infrastruktury odpowiada za fundamentalny etap dopuszczenia projektów do realizacji i za
kształtowanie warunków infrastrukturalnych dla rozwoju sektora.
Równolegle, zagadnienia dotyczące rozwoju krajowego przemysłu i łańcucha dostaw
pozostają w zakresie działania Ministra Finansów i Gospodarki, który odpowiada za
stworzenie warunków umożliwiających powstanie i rozwój krajowego łańcucha dostaw,
obejmującego przedsiębiorstwa produkcyjne i usługowe zaangażowane w sektor morskiej
energetyki wiatrowej (MEW). Co więcej, odpowiada również za finanse publiczne,
mechanizmy wsparcia budżetowego oraz ramy fiskalne systemów pomocowych. Rozwój
MEW wymaga bowiem stabilności finansowej zarówno w zakresie instrumentów wsparcia
dla rynku energii, jak i mechanizmów wspierających przedsiębiorców zaangażowanych
w łańcuch dostaw.
Niezwykle istotny udział odgrywa także Minister Aktywów Państwowych, sprawujący
nadzór właścicielski nad spółkami Skarbu Państwa będącymi kluczowymi inwestorami
w MEW. Projekty MFW wymagają ścisłego nadzoru, stabilności korporacyjnej i spójności
strategii właścicielskich. Do zadań MAP należy zapewnienie, aby działania spółek były
zgodne z celami polityki państwa i umożliwiały dalszy rozwój sektora. Dodatkowo należy
wskazać, że MAP posiada wobec spółek z udziałem Skarbu Państwa kompetencje
wynikające z uprawnień właścicielskich, jakie przysługują akcjonariuszowi i realizuje prawa
określone w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024
r. poz. 18 z późn. zm.).
Z kolei Minister Energii, jako organ właściwy w sprawach funkcjonowania i rozwoju systemu
elektroenergetycznego, odpowiada za zapewnienie, aby krajowa infrastruktura przesyłowa
była przygotowana do odbioru energii z MFW oraz ich bezpiecznej integracji z Krajowym
Systemem Elektroenergetycznym.
Każdy z wymienionych ministrów realizuje ustawowo określone zadania, których wzajemna
spójność jest niezbędna do prawidłowej i terminowej realizacji inwestycji MFW.
Rekordowy na przestrzeni ostatnich lat poziom inflacji, a także wynikająca z sytuacji
geopolitycznej potrzeba pilnego uniezależniania się od dostaw paliw i surowców
energetycznych pochodzących z Rosji, motywuje do przyspieszenia transformacji
energetycznej Polski. Nie tylko MEW, ale również pozostałe odnawialne źródła energii
(OZE), muszą odgrywać znaczącą rolę w tym procesie. Niezbędne jest zapewnienie, aby
rozwój tych technologii przebiegał w sposób maksymalnie efektywny, oraz aby generował
największe możliwe korzyści dla polskiego społeczeństwa i gospodarki. Konieczne jest
zapewnienie rozwiązań zmierzających do osiągnięcia skutecznego i zrównoważonego
rozwoju OZE w Polsce. Zbudowanie lokalnego, silnego i odpornego przemysłu i usług,
zapewniającego ciągłość inwestycji i poprawiającego ekonomikę przyszłych projektów, jest
kluczowe. Odpowiedzialność za zapewnienie stabilnych dostaw energii po cenie
akceptowalnej dla społeczeństwa wymaga stworzenia odpowiednich warunków do
zwiększenia wykorzystania potencjału tkwiącego w OZE, zarówno tych wielkoskalowych
jak morskie i lądowe farmy wiatrowe, czy w mniejszych instalacjach, w szczególności
w ruchu prosumenckim, klastrach i spółdzielniach energetycznych, a także biogazowniach,
biometanowniach, instalacjach geotermalnych, hydroenergetycznych i służących produkcji
zielonego wodoru.
Dlatego powołanie Pełnomocnika Rządu ds. Morskiej Energetyki Wiatrowej, który
w zakresie powierzonych kompetencji miałby wyłącznie koordynowanie działań rządu
w obszarze jednej technologii pozyskiwania energii z OZE może budzić istotne zastrzeżenia.
-- 2 of 3 --
Mogłoby to oznaczać brak równego traktowania względem pozostałych zeroemisyjnych
źródeł wytwórczych, które mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia suwerenności
energetycznej i realizacji procesu transformacji energetycznej. Choć w założeniu powołanie
Pełnomocnika mogłoby służyć przyspieszeniu rozwoju morskiej energetyki wiatrowej
poprzez stworzenie dodatkowego punktu koordynacji, w praktyce jednak zamiast
oczekiwanej sprawności mogłoby to potencjalnie prowadzić do wydłużenia procesu
decyzyjnego.
Z wyrazami szacunku
Urszula Zielińska
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
2. Pan Wojciech Balczun – Minister Aktywów Państwowych
-- 3 of 3 --
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Sekretarz Stanu
Urszula Sara Zielińska
DOZE-II.0500.1.2026.EM
4283638.17328413.14050490
Warszawa, 13-03-2026
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację Posłów Krzysztofa Szymańskiego i Michała Wawera,
K10INT14891
Temat: w sprawie pełnomocnika rządu ds. morskiej energetyki wiatrowej
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT14891 Posłów Krzysztofa Szymańskiego i Michała
Wawera przekazuję poniżej odpowiedź Ministra Klimatu i Środowiska.
Podstawową rolę w koordynacji rozwoju morskiej energetyki wiatrowej (MEW) odgrywa
Minister Klimatu i Środowiska (dalej: MKiŚ), jako minister odpowiedzialny za obszar
odnawialnych źródeł energii zgodnie z art. 13a, ust. 1, pkt. 13 ustawy z dnia 4 września 1997
r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1275, 1846, z 2026 r. poz. 160,
187).
Zgodnie w ww. ustawą, MKiŚ odpowiada za przygotowanie oraz wdrażanie regulacji
prawnych w zakresie odnawialnych źródeł energii, w tym morskiej energetyki wiatrowej.
Ustawa z dnia 17 grudnia 2020 r. o promowaniu wytwarzania energii elektrycznej w morskich
farmach wiatrowych (Dz.U. z 2025 r. poz. 498 i 1535) stworzyła stabilny system regulacyjny
oraz mechanizm wsparcia dla inwestycji morskich farm wiatrowych (MFW). Wprowadzone
rozwiązania usunęły bariery prawne i inwestycyjne, co umożliwia inwestorom
podejmowanie ostatecznych decyzji inwestycyjnych. Ustawa zapewniła również
przewidywalność otoczenia regulacyjnego, co jest kluczowe przy projektach o
wielomiliardowej skali i wieloletnim horyzoncie realizacji, a także zagwarantowała
fundamenty pod pierwszą aukcję dla MFW. To właśnie ta ustawa wraz z jej aktami
wykonawczymi umożliwiły rozpoczęcie budowy pierwszych instalacji na Morzu Bałtyckim.
Jednocześnie, kluczowa część procesu inwestycyjnego w MFW, obejmująca
zagospodarowanie obszarów morskich oraz wydawanie pozwoleń na wznoszenie
i użytkowanie sztucznych wysp i konstrukcji (PSZW), znajduje się w kompetencji Ministra
Infrastruktury. Wynika to bezpośrednio z przepisów ustawy z 21 marca 1991 r. o obszarach
morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz.U. z 2024 r. poz. 1125, z późn.
zm.). Bez uzyskania PSZW, pełniącego podstawową rolę w procesie inwestycyjnym,
rozpoczęcie jakichkolwiek prac na morzu nie byłoby możliwe. Tym samym Minister
-- 1 of 3 --
Infrastruktury odpowiada za fundamentalny etap dopuszczenia projektów do realizacji i za
kształtowanie warunków infrastrukturalnych dla rozwoju sektora.
Równolegle, zagadnienia dotyczące rozwoju krajowego przemysłu i łańcucha dostaw
pozostają w zakresie działania Ministra Finansów i Gospodarki, który odpowiada za
stworzenie warunków umożliwiających powstanie i rozwój krajowego łańcucha dostaw,
obejmującego przedsiębiorstwa produkcyjne i usługowe zaangażowane w sektor morskiej
energetyki wiatrowej (MEW). Co więcej, odpowiada również za finanse publiczne,
mechanizmy wsparcia budżetowego oraz ramy fiskalne systemów pomocowych. Rozwój
MEW wymaga bowiem stabilności finansowej zarówno w zakresie instrumentów wsparcia
dla rynku energii, jak i mechanizmów wspierających przedsiębiorców zaangażowanych
w łańcuch dostaw.
Niezwykle istotny udział odgrywa także Minister Aktywów Państwowych, sprawujący
nadzór właścicielski nad spółkami Skarbu Państwa będącymi kluczowymi inwestorami
w MEW. Projekty MFW wymagają ścisłego nadzoru, stabilności korporacyjnej i spójności
strategii właścicielskich. Do zadań MAP należy zapewnienie, aby działania spółek były
zgodne z celami polityki państwa i umożliwiały dalszy rozwój sektora. Dodatkowo należy
wskazać, że MAP posiada wobec spółek z udziałem Skarbu Państwa kompetencje
wynikające z uprawnień właścicielskich, jakie przysługują akcjonariuszowi i realizuje prawa
określone w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024
r. poz. 18 z późn. zm.).
Z kolei Minister Energii, jako organ właściwy w sprawach funkcjonowania i rozwoju systemu
elektroenergetycznego, odpowiada za zapewnienie, aby krajowa infrastruktura przesyłowa
była przygotowana do odbioru energii z MFW oraz ich bezpiecznej integracji z Krajowym
Systemem Elektroenergetycznym.
Każdy z wymienionych ministrów realizuje ustawowo określone zadania, których wzajemna
spójność jest niezbędna do prawidłowej i terminowej realizacji inwestycji MFW.
Rekordowy na przestrzeni ostatnich lat poziom inflacji, a także wynikająca z sytuacji
geopolitycznej potrzeba pilnego uniezależniania się od dostaw paliw i surowców
energetycznych pochodzących z Rosji, motywuje do przyspieszenia transformacji
energetycznej Polski. Nie tylko MEW, ale również pozostałe odnawialne źródła energii
(OZE), muszą odgrywać znaczącą rolę w tym procesie. Niezbędne jest zapewnienie, aby
rozwój tych technologii przebiegał w sposób maksymalnie efektywny, oraz aby generował
największe możliwe korzyści dla polskiego społeczeństwa i gospodarki. Konieczne jest
zapewnienie rozwiązań zmierzających do osiągnięcia skutecznego i zrównoważonego
rozwoju OZE w Polsce. Zbudowanie lokalnego, silnego i odpornego przemysłu i usług,
zapewniającego ciągłość inwestycji i poprawiającego ekonomikę przyszłych projektów, jest
kluczowe. Odpowiedzialność za zapewnienie stabilnych dostaw energii po cenie
akceptowalnej dla społeczeństwa wymaga stworzenia odpowiednich warunków do
zwiększenia wykorzystania potencjału tkwiącego w OZE, zarówno tych wielkoskalowych
jak morskie i lądowe farmy wiatrowe, czy w mniejszych instalacjach, w szczególności
w ruchu prosumenckim, klastrach i spółdzielniach energetycznych, a także biogazowniach,
biometanowniach, instalacjach geotermalnych, hydroenergetycznych i służących produkcji
zielonego wodoru.
Dlatego powołanie Pełnomocnika Rządu ds. Morskiej Energetyki Wiatrowej, który
w zakresie powierzonych kompetencji miałby wyłącznie koordynowanie działań rządu
w obszarze jednej technologii pozyskiwania energii z OZE może budzić istotne zastrzeżenia.
-- 2 of 3 --
Mogłoby to oznaczać brak równego traktowania względem pozostałych zeroemisyjnych
źródeł wytwórczych, które mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia suwerenności
energetycznej i realizacji procesu transformacji energetycznej. Choć w założeniu powołanie
Pełnomocnika mogłoby służyć przyspieszeniu rozwoju morskiej energetyki wiatrowej
poprzez stworzenie dodatkowego punktu koordynacji, w praktyce jednak zamiast
oczekiwanej sprawności mogłoby to potencjalnie prowadzić do wydłużenia procesu
decyzyjnego.
Z wyrazami szacunku
Urszula Zielińska
Sekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM
2. Pan Wojciech Balczun – Minister Aktywów Państwowych
-- 3 of 3 --