Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-7.054.1.2026
Warszawa, 26 lutego 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14844 Posła na Sejm RP pana Janusza Cieszyńskiego
z dnia 27 stycznia 2026 r., przekazuję następujące wyjaśnienia.
Na wstępie należy wyjaśnić, że należy odróżnić postój pojazdu na drogach publicznych np.
w strefie płatnego parkowania, od postoju na drogach wewnętrznych tj. na prywatnych
parkingach zlokalizowanych poza pasem drogowym drogi publicznej np. przed obiektami
handlowymi, sklepami. W przypadku stanowisk postojowych wyznaczanych poza drogami
publicznymi (np. na parkingach przed galeriami handlowymi) zgodnie z art. 8 ustawy
z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2025 r. poz. 889), decyzję o ich
utworzeniu oraz zasady korzystania z tych miejsc postojowych podejmuje zarządca terenu
lub jego właściciel i to do niego należy kierować potrzebę zmiany tych zasad. Zgodnie
bowiem z art. 8 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych drogi, parkingi oraz place
przeznaczone do ruchu pojazdów, niezaliczone do żadnej z kategorii dróg publicznych
i niezlokalizowane w pasie drogowym takiej drogi, są drogami wewnętrznymi. Budowa,
przebudowa, remont, utrzymanie, ochrona i oznakowanie dróg wewnętrznych oraz
zarządzanie nimi należy do zarządcy terenu, na którym jest zlokalizowana droga,
a w przypadku jego braku - do właściciela tego terenu. Należy pamiętać, że drogi
wewnętrzne np. parkingi mogą być własnością zarówno podmiotów publicznoprawnych,
ale też osób prywatnych — fizycznych lub prawnych i to do nich należy decyzja na jakich
zasadach udostępniają swój teren.

-- 1 of 4 --

2
Odnosząc się do kwestii organizacji ruchu na prywatnych parkingach, resort infrastruktury
informuje, że zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.), dalej „PoRD”, zarządzanie ruchem na
drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie zamieszkania, należy do podmiotu
zarządzającego tymi drogami. W myśl zaś art. 10 ust. 1 i 2 PoRD, minister właściwy do
spraw transportu sprawuje nadzór nad zarządzaniem ruchem na drogach krajowych, zaś
na drogach wojewódzkich, powiatowych, gminnych, publicznych położonych w miastach
na prawach powiatu i w mieście stołecznym Warszawie oraz wewnętrznych położonych
w strefach ruchu lub strefach zamieszkania nadzór sprawuje wojewoda.
Poruszona w interpelacji sprawa dotyczy dróg wewnętrznych, zatem zgodnie z obecnie
obowiązującymi przepisami Minister Infrastruktury nie ma możliwości ingerowania
i nadzorowania działalności poszczególnych podmiotów zarządzających drogami
wewnętrznymi. Taką możliwość posiadają właściwi miejscowo wojewodowie, ale tylko
w odniesieniu do dróg wewnętrznych położonych w strefach ruchu i w strefach
zamieszkania.
Zgodnie z § 3 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych
warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym
zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r. poz. 784), dalej „rozporządzenie ZR”, w przypadku drogi
wewnętrznej objętej strefą zamieszkania albo strefą ruchu organ sprawujący nadzór nad
zarządzaniem ruchem, na podstawie wniosku zainteresowanego podmiotu złożonego do
tego organu, dokonuje oceny organizacji ruchu w zakresie zgodności z obowiązującymi
przepisami oraz bezpieczeństwa ruchu drogowego.
Istotne jest, że zgodnie z art. 10 ust. 10a PoRD, podmioty zarządzające drogami
wewnętrznymi, ustalając organizację ruchu na tych drogach stosują znaki i sygnały
drogowe oraz zasady ich umieszczania wynikające z ustawy i jej przepisów wykonawczych,
przy czym należy zaznaczyć, że sam regulamin korzystania z parkingu nie stanowi znaku
drogowego. Koszt oznakowania drogi wewnętrznej ponosi podmiot zarządzający drogą.
§ 3 ust. 1 rozporządzenia ZR precyzuje, że podmiot zarządzający drogą wewnętrzną:
1) rozpatruje projekty organizacji ruchu oraz wnioski dotyczące zmian organizacji
ruchu;
2) opracowuje lub zleca do opracowania projekty organizacji ruchu uwzględniające
wnioski wynikające z przeprowadzonych analiz organizacji i bezpieczeństwa ruchu;
3) zatwierdza organizacje ruchu na podstawie złożonych projektów organizacji ruchu;
4) przekazuje zatwierdzone organizacje ruchu do realizacji;
5) przechowuje projekty organizacji ruchu;
6) prowadzi kontrolę prawidłowości zastosowania i funkcjonowania znaków
drogowych, urządzeń sygnalizacji świetlnej i urządzeń bezpieczeństwa ruchu
drogowego oraz ich zgodności z zatwierdzoną organizacją ruchu;

-- 2 of 4 --

3
7) współpracuje w zakresie organizacji ruchu i jego bezpieczeństwa z innymi
podmiotami zarządzającymi drogą wewnętrzną, organami zarządzającymi ruchem,
zarządami dróg i zarządcami infrastruktury kolejowej, Policją oraz innymi
jednostkami.
Organ lub podmiot zarządzający ruchem zatwierdzający organizację ruchu na drodze
akceptuje rodzaj zastosowanych rozwiązań i tym samym ich zgodność z obowiązującymi
przepisami.
Mając powyższe na uwadze należy wyjaśnić, że warunki korzystania z drogi wewnętrznej
i znajdujących się na niej miejsc parkingowych regulować będzie umowa zawarta przez
właściciela drogi lub zarządcę terenu z użytkownikiem pojazdu oraz przepisy ustawy z dnia
z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. z 2025 r. poz. 1071, z późn. zm.), dalej
„KC”.
Umowa o korzystanie z miejsca parkingowego jest umową nienazwaną, niezdefiniowaną
w przepisach KC. Niemniej jednak, spośród istniejących umów nazwanych blisko tej
umowie do umowy najmu. Zgodnie bowiem z art. 659 § 1 KC, przez umowę najmu
wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub
nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz, co
zasadniczo koresponduje z istotą umowy o korzystanie z miejsca parkingowego.
Niezależnie jednak od tego, czy umowę o korzystanie z miejsca parkingowego uzna się za
umowę najmu, czy też umowę nienazwaną, mamy zazwyczaj do czynienia ze wzorcem
umowy używanym przez zarządców parkingów. Wzorzec ten przybiera najczęściej formę
regulaminu, wywieszonego na parkingu. Stosownie do art. 384 § 1 KC, ustalony przez
jedną ze stron umowy wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzór
umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, jeżeli został jej doręczony przed zawarciem
umowy, przy czym - zgodnie z § 2 tego artykułu - w razie, gdy posługiwanie się wzorcem
jest w stosunkach danego rodzaju zwyczajowo przyjęte, wiąże on także wtedy, gdy druga
strona mogła się z łatwością dowiedzieć o jego treści. Nie dotyczy to jednak umów
zawieranych z udziałem konsumentów, z wyjątkiem umów powszechnie zawieranych
w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego.
W judykaturze wyrażony jest pogląd, w myśl którego umowę o korzystanie z miejsca
parkingowego, np. pod sklepem, należy traktować jako dotyczącą drobnych, bieżących
spraw życia codziennego, przy czym posługiwanie się wzorcem umowy w postaci
regulaminu w przypadku parkingów jest zwyczajowo przyjęte, wobec czego jest on
wiążący nie tylko wówczas, gdy został on doręczony konsumentowi przed zawarciem
umowy, ale również wtedy, gdy mógł on z łatwością dowiedzieć się o jego treści
(np. regulamin został wywieszony w widocznym miejscu na parkingu). Wskazane przez
Pana parkingi takie jak parking przed supermarketem z reguły posiadają oznakowanie
z informacją, że jest to parking płatny oraz wywieszony do publicznej wiadomości
regulamin.

-- 3 of 4 --

4
Reasumując należy wyjaśnić, że prowadzenie prywatnych parkingów oparte jest na
przepisach Kodeksu cywilnego (tj. poprzez zawarcie umowy korzystania z miejsca
postojowego na podstawie regulaminu). W przypadku stanowisk postojowych
wyznaczanych poza drogami publicznymi, zgodnie z art. 8 ustawy o drogach publicznych,
decyzję o ich utworzeniu oraz zasady korzystania z tych miejsc postojowych (w tym
kwestie uiszczania opłat) podejmuje zarządca terenu lub jego właściciel i to do niego
należy kierować potrzebę zmiany tych zasad. W zakresie oznakowania drogowego
zastosowanego na takim parkingu działania nadzorcze może podjąć wojewoda jako organ
nadzorujący zarządzanie ruchem, ale jedynie w przypadku dróg wewnętrznych
znajdujących się w strefie zamieszkania bądź w strefie ruchu.
Na chwilę obecną Ministerstwo Infrastruktury nie przewiduje wprowadzania nowych
regulacji prawnych nakładających na właścicieli parkingów prywatnych dodatkowe
obowiązki w zakresie oznakowania czy pobierania opłat.
Jednocześnie uprzejmie informuję, że centralnym organem administracji rządowej
odpowiedzialnym za kształtowanie oraz realizację polityki ochrony konkurencji
i konsumentów w Polsce, w tym zakresie prawidłowego wykonywania usług, jest Prezes
Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK). Organ ten regularnie podejmuje
działania wobec operatorów parkingów komercyjnych stosujących praktyki naruszające
dobro konsumentów.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu

-- 4 of 4 --