Interpelacja w sprawie kierowania nietrzeźwych pacjentów do szpitali psychiatrycznych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 14729
do ministra zdrowia
w sprawie kierowania nietrzeźwych pacjentów do szpitali psychiatrycznych
Zgłaszający: Tomasz Rzymkowski
Data wpływu: 20-01-2026
Szanowna Pani Minister,
w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej nie ma odrębnych reguł postępowania z osobami nietrzeźwymi. Są traktowani jak każdy inny pacjent. Lekarz dyżurny na izbie przyjęć w szpitalu psychiatrycznym nie może odmówić hospitalizacji osoby przywiezionej przez Policję lub zespół ratownictwa medycznego, a znajdującej się pod wpływem alkoholu, dopóki nie przeprowadzi podstawowej diagnostyki pozwalającej na jednoznaczne stwierdzenie, że nic nie zagraża życiu i zdrowiu takiej osoby. Jednakże z artykułu Wirtualnej Polski z 3 grudnia 2025 r. pt. „Umierała w pasach. Lekarze z Tworek z zarzutami”
https://wiadomosci.wp.pl/umierala-w-pasach-lekarze-z-tworek-z-zarzutami-7228101454617440a?utm_source=Samito&utm_medium=Mail&utm_campaign=wp_newsletter_512
wynika, że szpitale psychiatryczne nie są odpowiednim miejscem pomocy takim ludziom. Uzależnienie to choroba i te osoby potrzebują fachowej terapii, ale duża część z nich powinna trafiać na izbę wytrzeźwień, a nie do szpitala psychiatrycznego. Cytowani w artykule lekarze z Mazowieckiego Specjalistycznego Centrum Zdrowia im. prof. Jana Mazurkiewicza w Tworkach (dzielnica Piaseczna) twierdzą, że „placówki monospecjalistyczne absolutnie nie mają narzędzi, aby odpowiednio zaopiekować się takim pacjentem”. Czasem brakuje aparatury (np. analizatora parametrów krytycznych) koniecznej do kontrolowania parametrów kluczowych dla stanu osoby nietrzeźwej, a w wielu monospecjalistycznych szpitalach psychiatrycznych w Polsce nie ma pełnego zaplecza diagnostycznego ani lekarzy innych specjalizacji. „W takich warunkach – mówi cytowana w artykule lekarka – oddział detoksykacyjny nie ma prawa istnieć. A masowe kierowanie pacjentów alkoholowych, którzy są tykającymi bombami, do szpitali psychiatrycznych, to błąd całego systemu. I proszenie się o tragedię.”
W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na pytania:
1. Jak Pani Minister zapatruje się na okoliczność braku w Polsce przepisów prawnych regulujących kompleksowo kwestię odmowy hospitalizacji osób znajdujących się pod wpływem alkoholu, w szczególności w szpitalach psychiatrycznych?
2. Jeśli Pani Minister nie widzi potrzeby wprowadzenia takich przepisów, jak zamierza w inny sposób zaradzić brakom przystosowania szpitali psychiatrycznych do opieki i leczenia nietrzeźwych pacjentów?
Z poważaniem
dr Tomasz Rzymkowski
Podsekretarz stanu Katarzyna Kęcka
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (6)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
5122 znakówadres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
ZPP.050.11.2026.DLD
Warszawa, 09 lutego 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasy
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14729 złożoną przez Pana Tomasza Rzymkowskiego,
Posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, w sprawie kierowania nietrzeźwych pacjentów do
szpitali psychiatrycznych, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Odnosząc się do pytania pierwszego należy zaznaczyć, że zarówno przepisy ustawy o
Państwowym Ratownictwie Medycznym1, jak i rozporządzenia w sprawie szpitalnego
oddziału ratunkowego2 oraz rozporządzenia w sprawie opieki psychiatrycznej3, nie
określają wytycznych dotyczących odmiennego postępowania z pacjentami SOR ani
psychiatrycznych izb przyjęć znajdującymi się pod wpływem alkoholu lub innych substancji
psychoaktywnych. SOR udziela świadczeń opieki zdrowotnej polegających na wstępnej
diagnostyce oraz podjęciu leczenia w zakresie niezbędnym dla stabilizacji funkcji życiowych
osób, które znajdują się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, niezależnie od stanu
trzeźwości pacjenta. Powyższe może być natomiast uregulowane w regulaminie
organizacyjnym podmiotu leczniczego lub wewnętrznych procedurach szpitalnych.
Podobnie sytuacja przedstawia się w psychiatrycznych izbach przyjęć.
1 Ustawa z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. z 2025 r. poz. 91, ze zm.).
2 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2019 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz.U.
2024 poz. 336, ze zm.).
3 Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu
opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz.U. z 2019 r. poz. 1285, ze zm.).
-- 1 of 3 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Podkreślić należy, że o pobycie pacjenta w SOR i tym samym o zasadności udzielenia mu
świadczeń zdrowotnych w tym oddziale, decyduje stan zdrowia pacjenta. Dlatego też jeśli -
poza stanem nietrzeźwości - pacjent nie wykazuje objawów wymagających leczenia w
szpitalnym oddziale ratunkowym, lekarz dyżurny SOR może odmówić przyjęcia pacjenta do
oddziału. Zawsze odmowa poprzedzona jest badaniem. Natomiast jeśli pacjent znajduje się
w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, zadaniem SOR jest udzielenie odpowiednich
świadczeń zdrowotnych temu pacjentowi. Analogicznie sytuacja przedstawia się w
przypadku psychiatrycznych izb przyjęć.
Odnosząc się do pytania drugiego, wskazać należy, że sposób postępowania z osobami w
stanie nietrzeźwości regulują przepisy ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu
w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, zwanej dalej „ustawą”. Stosownie do art. 40
ustawy osoby w stanie nietrzeźwości, które swoim zachowaniem dają powód do zgorszenia
w miejscu publicznym lub w zakładzie pracy, znajdują się w okolicznościach zagrażających
ich życiu lub zdrowiu albo zagrażają życiu lub zdrowiu innych osób, mogą zostać
doprowadzone do izby wytrzeźwień lub placówki, podmiotu leczniczego albo do miejsca
zamieszkania lub pobytu. W razie braku izby wytrzeźwień lub placówki osoby te, mogą być
doprowadzone do jednostki Policji.
Zgodnie z art. 402 ustawy osoba doprowadzona do izby wytrzeźwień lub placówki jest
poddawana niezwłocznie badaniom lekarskim i może zostać poddana badaniu, również w
przypadku braku zgody na jego przeprowadzenie, jeżeli jej zachowanie wskazuje na to, że
może ona zagrażać swojemu życiu lub zdrowiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, lub jeżeli
zachodzi uzasadniona potrzeba udzielenia jej niezbędnych świadczeń zdrowotnych. Osobie
doprowadzonej do izby wytrzeźwień lub placówki podaje się, jeżeli wymaga tego jej stan
zdrowia, produkty lecznicze, których wykaz określają przepisy rozporządzenia Ministra
Zdrowia z dnia 8 grudnia 2014 r. w sprawie izb wytrzeźwień i placówek wskazanych lub
utworzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego. Jeżeli osoba doprowadzona
wymaga hospitalizacji, niezwłocznie przewozi się ją do podmiotu leczniczego. Transport, w
zależności od stanu zdrowia tej osoby, wykonują jednostki Policji, straż gminna, podmioty
wykonujące transport sanitarny lub zespoły ratownictwa medycznego. Osobę przyjętą do
izby wytrzeźwień lub placówki, poddaje się, za jej zgodą, detoksykacji.
Podkreślenia wymaga, że nie wszystkie osoby znajdujące się w stanie nietrzeźwości
wymagają udzielenia świadczeń zdrowotnych czy opiekuńczych, a ww. świadczenia
stanowią jeden z możliwych elementów postępowania z osobami nietrzeźwymi,
uzależnionych od aktualnej sytuacji osoby znajdującej się pod wpływem alkoholu.
-- 2 of 3 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
Osoba doprowadzona do izby wytrzeźwień lub placówki albo jednostki Policji pozostaje
tam aż do wytrzeźwienia, nie dłużej niż 24 godziny.
Z wyrazami szacunkuz upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kęcka
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 3 of 3 --