Interpelacja nr 14725
Interpelacja w sprawie wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (33%)
Zdrowie i Lecznictwo (30%)
Obrona i Bezpieczeństwo (29%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne
Interpelacja nr 14725
do ministra zdrowia
w sprawie wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne
Zgłaszający: Artur Jarosław Łącki
Data wpływu: 20-01-2026
Pani Minister,
zwracam się do Ministerstwa Zdrowia w sprawie pilnej potrzeby wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne jako realne narzędzia ochrony ich życia, zdrowia oraz bezpieczeństwa pacjentów.
Agresja wobec ratowników medycznych przestała być incydentem. Stała się systemowym problemem, którego państwo nie rozwiązało. Ataki słowne, groźby, pobicia, a nawet śmiertelne napaści podczas interwencji pokazują jedno: ratownicy są dziś wysyłani do najbardziej niebezpiecznych sytuacji bez adekwatnych narzędzi ochrony.
Kamery nasobne:
działają prewencyjnie, ograniczając eskalację agresji,
chronią ratowników, zapewniając materiał dowodowy w przypadku ataku,
chronią pacjentów, dokumentując przebieg interwencji,
ułatwiają pracę prokuratury i sądów, gdyż dziś sprawy często kończą się umorzeniem z powodu braku dowodów.
Argumenty o ochronie danych osobowych nie mogą dalej służyć jako usprawiedliwienie bezczynności. Skoro państwo uregulowało użycie kamer nasobnych przez Policję, może i musi zrobić to samo w ratownictwie medycznym.
W związku z powyższym proszę o jednoznaczne odpowiedzi:
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie obowiązkowego wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne?
Jeśli tak – w jakim terminie i w jakim modelu (pilotaż, wdrożenie ogólnokrajowe)?
Jeśli nie – kto bierze odpowiedzialność za dalsze narażanie ratowników na przemoc bez realnych środków ochrony?
Czy ministerstwo przygotowuje konkretne zmiany legislacyjne, które jasno uregulują zasady użycia kamer z poszanowaniem praw pacjentów?
Ratownicy medyczni nie oczekują deklaracji ani „analiz w toku”. Oczekują decyzji, zanim dojdzie do kolejnych tragedii. Brak działania w tej sprawie jest już wyborem politycznym – i niesie realne konsekwencje.
Z poważaniem
Artur Łącki
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 14725
do ministra zdrowia
w sprawie wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne
Zgłaszający: Artur Jarosław Łącki
Data wpływu: 20-01-2026
Pani Minister,
zwracam się do Ministerstwa Zdrowia w sprawie pilnej potrzeby wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne jako realne narzędzia ochrony ich życia, zdrowia oraz bezpieczeństwa pacjentów.
Agresja wobec ratowników medycznych przestała być incydentem. Stała się systemowym problemem, którego państwo nie rozwiązało. Ataki słowne, groźby, pobicia, a nawet śmiertelne napaści podczas interwencji pokazują jedno: ratownicy są dziś wysyłani do najbardziej niebezpiecznych sytuacji bez adekwatnych narzędzi ochrony.
Kamery nasobne:
działają prewencyjnie, ograniczając eskalację agresji,
chronią ratowników, zapewniając materiał dowodowy w przypadku ataku,
chronią pacjentów, dokumentując przebieg interwencji,
ułatwiają pracę prokuratury i sądów, gdyż dziś sprawy często kończą się umorzeniem z powodu braku dowodów.
Argumenty o ochronie danych osobowych nie mogą dalej służyć jako usprawiedliwienie bezczynności. Skoro państwo uregulowało użycie kamer nasobnych przez Policję, może i musi zrobić to samo w ratownictwie medycznym.
W związku z powyższym proszę o jednoznaczne odpowiedzi:
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie obowiązkowego wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne?
Jeśli tak – w jakim terminie i w jakim modelu (pilotaż, wdrożenie ogólnokrajowe)?
Jeśli nie – kto bierze odpowiedzialność za dalsze narażanie ratowników na przemoc bez realnych środków ochrony?
Czy ministerstwo przygotowuje konkretne zmiany legislacyjne, które jasno uregulują zasady użycia kamer z poszanowaniem praw pacjentów?
Ratownicy medyczni nie oczekują deklaracji ani „analiz w toku”. Oczekują decyzji, zanim dojdzie do kolejnych tragedii. Brak działania w tej sprawie jest już wyborem politycznym – i niesie realne konsekwencje.
Z poważaniem
Artur Łącki
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Katarzyna Anna Kacperczyk
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
17%
Konkretność
83%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
1 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
2
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
7 / 1k zn.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
2508 znaków
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DBR.050.3.2026.AK
Warszawa, 02 lutego 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 14725 złożoną przez Pana Posła Artura Łąckiego
w sprawie wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne, uprzejmie informuję,
że Ministerstwo Zdrowia nie planuje wprowadzenia obowiązkowego wyposażenia
ratowników medycznych w kamery nasobne.
Ministerstwo Zdrowia wystąpiło w przedmiotowej sprawie do Prezesa Urzędu Ochrony
Danych Osobowych (UODO) o stanowisko oraz przeprowadziło konsultacje w ramach
powołanego przez Minister Zdrowia Izabelę Leszczynę zespołu roboczego ds. zwiększenia
bezpieczeństwa personelu medycznego.
Stanowisko Prezesa UODO było jednoznaczne – w trakcie nagrywania obrazu i dźwięku za
pośrednictwem kamery nasobnej będzie dochodzić do ujawnienia tajemnicy lekarskiej,
a samo rejestrowanie obrazu i dźwięku przez osobę, która znajduje się w sytuacji
zagrożenia zdrowia i życia nie skutkuje zapewnieniem bezpieczeństwa tej osobie. Ponadto,
pacjent i inne osoby obecne na miejscu zdarzenia musieliby wyrazić zgodę na ich
nagrywanie, a często znajdują się oni w bardzo problematycznej sytuacji. Uzyskanie
świadomej zgody jest niemożliwe w przypadku osób nieprzytomnych, małoletnich,
ubezwłasnowolnionych i z zaburzonym logicznym kontaktem. Uzyskiwanie ww. zgody
opóźnia pomoc medyczną. Pacjent może też dojść do wniosku, że brak zgody na nagrywanie
oznacza brak pomocy lub jej ograniczony zakres. Dodatkowo, użycie kamery może
prowokować zachowania agresywne ze strony pacjentów lub świadków zdarzenia.
Również środowisko ratowników medycznych nie jest zgodne co do wprowadzenia takiego
monitoringu.
Ostatecznie na posiedzeniu zespołu ds. zwiększenia bezpieczeństwa personelu
medycznego, które odbył o się w dniu 5 maja 2025 r. z udziałem m.ni. przedstawicieli
Związku Pracodawców Ratownictwa Medycznego SP ZOZ, Krajowej Sekcji Pogotowia
Ratunkowego i Ratownictwa Medycznego NSZZ „Solidarność”, Krajowej Izby Ratowników
Medycznych, Polskiego Towarzystwa Ratowników Medycznych, Ogólnopolskiego Związku
Zawodowego Ratowników Medycznych i Polskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa
Ratunkowego, podjęta została decyzja o odstąpieniu od wdrożenia przedmiotowego
rozwiązania.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kacperczyk
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 1 of 1 --
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DBR.050.3.2026.AK
Warszawa, 02 lutego 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 14725 złożoną przez Pana Posła Artura Łąckiego
w sprawie wyposażenia ratowników medycznych w kamery nasobne, uprzejmie informuję,
że Ministerstwo Zdrowia nie planuje wprowadzenia obowiązkowego wyposażenia
ratowników medycznych w kamery nasobne.
Ministerstwo Zdrowia wystąpiło w przedmiotowej sprawie do Prezesa Urzędu Ochrony
Danych Osobowych (UODO) o stanowisko oraz przeprowadziło konsultacje w ramach
powołanego przez Minister Zdrowia Izabelę Leszczynę zespołu roboczego ds. zwiększenia
bezpieczeństwa personelu medycznego.
Stanowisko Prezesa UODO było jednoznaczne – w trakcie nagrywania obrazu i dźwięku za
pośrednictwem kamery nasobnej będzie dochodzić do ujawnienia tajemnicy lekarskiej,
a samo rejestrowanie obrazu i dźwięku przez osobę, która znajduje się w sytuacji
zagrożenia zdrowia i życia nie skutkuje zapewnieniem bezpieczeństwa tej osobie. Ponadto,
pacjent i inne osoby obecne na miejscu zdarzenia musieliby wyrazić zgodę na ich
nagrywanie, a często znajdują się oni w bardzo problematycznej sytuacji. Uzyskanie
świadomej zgody jest niemożliwe w przypadku osób nieprzytomnych, małoletnich,
ubezwłasnowolnionych i z zaburzonym logicznym kontaktem. Uzyskiwanie ww. zgody
opóźnia pomoc medyczną. Pacjent może też dojść do wniosku, że brak zgody na nagrywanie
oznacza brak pomocy lub jej ograniczony zakres. Dodatkowo, użycie kamery może
prowokować zachowania agresywne ze strony pacjentów lub świadków zdarzenia.
Również środowisko ratowników medycznych nie jest zgodne co do wprowadzenia takiego
monitoringu.
Ostatecznie na posiedzeniu zespołu ds. zwiększenia bezpieczeństwa personelu
medycznego, które odbył o się w dniu 5 maja 2025 r. z udziałem m.ni. przedstawicieli
Związku Pracodawców Ratownictwa Medycznego SP ZOZ, Krajowej Sekcji Pogotowia
Ratunkowego i Ratownictwa Medycznego NSZZ „Solidarność”, Krajowej Izby Ratowników
Medycznych, Polskiego Towarzystwa Ratowników Medycznych, Ogólnopolskiego Związku
Zawodowego Ratowników Medycznych i Polskiego Towarzystwa Pielęgniarstwa
Ratunkowego, podjęta została decyzja o odstąpieniu od wdrożenia przedmiotowego
rozwiązania.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Katarzyna Kacperczyk
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 1 of 1 --