Interpelacja w sprawie działań podejmowanych przez Ministerstwo Aktywów Państwowych wobec ArcelorMittal Poland w związku z trwałym wyłączeniem Huty Królewskiej w Chorzowie oraz ograniczaniem produkcji w pozostałych oddziałach
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 14642
do ministra aktywów państwowych
w sprawie działań podejmowanych przez Ministerstwo Aktywów Państwowych wobec ArcelorMittal Poland w związku z trwałym wyłączeniem Huty Królewskiej w Chorzowie oraz ograniczaniem produkcji w pozostałych oddziałach
Zgłaszający: Witold Tumanowicz, Krzysztof Szymański, Michał Wawer, Krzysztof Mulawa
Data wpływu: 15-01-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w ostatnich latach obserwujemy systematyczne wygaszanie infrastruktury hutniczej w Polsce przez koncern ArcelorMittal Poland (AMP). Po wygaszeniu wielkiego pieca i zamknięciu stalowni w Krakowie (2020) oraz wygaszeniu wielkiego pieca w Dąbrowie Górniczej (2024), w dniu 25 listopada 2025 ogłoszono trwałe wyłączenie Huty Królewskiej w Chorzowie - jednego z najstarszych i najbardziej symbolicznych zakładów przemysłu ciężkiego w Polsce.
Proces ten zagraża bezpieczeństwu surowcowemu państwa, ogranicza krajowy potencjał produkcji stali, zwiększa zależność od importu, uderza w miejsca pracy i tradycję przemysłową regionu oraz prowadzi do erozji kompetencji hutniczych, które trudno będzie odbudować.
ArcelorMittal Poland jest spółką prywatną, lecz zakłady, którymi zarządza, pełnią funkcje strategiczne dla polskiej gospodarki, w tym dla sektora obronnego i infrastrukturalnego.
W związku z tym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych prowadzi systematyczny dialog z ArcelorMittal Poland dotyczący planów inwestycyjnych i produkcyjnych w Polsce? Jeśli tak, proszę o przedstawienie harmonogramu oraz zakresu tych rozmów z ostatnich 24 miesięcy.
Czy MAP posiada informacje o zamiarach koncernu dotyczących dalszych ograniczeń produkcji w Polsce? Jeśli tak, proszę o ich przedstawienie. Jeśli nie, dlaczego MAP nie monitoruje strategicznych inwestorów, od których zależą kluczowe gałęzie przemysłu?
Czy rząd planuje uruchomienie mechanizmów wsparcia (np. ulgi inwestycyjne, instrumenty modernizacyjne, pomoc publiczna notyfikowana w KE) dla podtrzymania produkcji hutniczej w Polsce? Proszę o wskazanie konkretnych programów, ich budżetu oraz stopnia realizacji.
Czy rząd analizował wpływ wygaszania aktywów ArcelorMittal na: strategiczne bezpieczeństwo dostaw stali, rynek zamówień publicznych, sektor obronny, inwestycje infrastrukturalne (kolej, energetyka, budownictwo), bilans handlowy? Jeśli tak, proszę o przedstawienie wyników tej analizy.
Czy MAP podejmie działania mające na celu zabezpieczenie historycznego i technologicznego dziedzictwa Huty Królewskiej poprzez negocjacje z AMP, przekazanie wyposażenia do Muzeum Hutnictwa w Chorzowie lub inne działania zgodne z ustawą o ochronie zabytków?
Jakie działania MAP zamierza podjąć, by ograniczyć dalszą erozję przemysłu hutniczego w Polsce? Czy powstaje rządowa strategia utrzymania produkcji stali w kraju?
Z wyrazami szacunku
Witold Tumanowicz
Poseł na Sejm RP
Minister Wojciech Balczun
Odpowiedź standardowa – resort odnosi się merytorycznie do zagadnienia z umiarkowaną ilością danych szczegółowych.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Wykryto zwrot wymijający: „na bieżąco monitoruje” (formułki uspokajające / pozorne działania)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
13821 znakówMinisterstwo Aktywów Państwowych, ul. Krucza 36/Wspólna 6, 00-522 Warszawa, tel. +48 222 500 122
www.gov.pl/aktywa-panstwowe
BM.I.053.21.2026
IK: 1212016
Warszawa, 11 marca 2026 r.
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
poniżej udzielam odpowiedzi na interpelację K10INT14642, Panów Witolda Tumanowicza,
Krzysztofa Szymańskiego, Michała Wawra, Krzysztofa Mulawy, Posłów na Sejm RP,
z dnia 20 stycznia 2026 r., w sprawie działań podejmowanych przez Ministerstwo Aktywów
Państwowych wobec ArcelorMittal Poland w związku z trwałym wyłączeniem Huty
Królewskiej w Chorzowie oraz ograniczaniem produkcji w pozostałych oddziałach.
Pytania dotyczą zakresu działalności kilku resortów, dlatego odpowiedź została
przygotowana na podstawie wkładów z Ministerstwa Rozwoju i Technologii, Ministerstwa
Energii oraz Ministerstwa Funduszy i Polityki Regionalnej.
Rząd RP na bieżąco monitoruje sytuację w przemyśle hutniczym, analizując uwarunkowania
rynkowe, energetyczne i regulacyjne oraz ich znaczenie dla krajowych producentów stali.
Rząd postrzega stabilizację rynku stali nie jako pojedynczy interwencyjny program, lecz jako
element szerszej strategii odbudowy konkurencyjności polskiego przemysłu
energochłonnego. W tym kontekście w ramach Rządu RP trwają prace nad różnymi
rozwiązaniami, które oddziaływać mają na obniżenie kosztów energii dla przemysłu oraz
na wsparcie branż przemysłowych w procesie modernizacji.
Jednym z instrumentów wsparcia sektora hutniczego jest powołany w Ministerstwie
Przemysłu (aktualnie Ministerstwo Energii) na początku 2025 r., Zespół ds. opracowania
rozwiązań dla sektora hutniczego (tzw. zespół hutniczy), jako platforma współpracy
administracji rządowej z przedstawicielami przemysłu, organizacji branżowych oraz –
w zależności od zakresu prac, także instytucji finansowych i ekspertów. W jego skład weszli
przedstawiciele czterech ministerstw – Ministerstwa Przemysłu, Ministerstwa Aktywów
Państwowych, Ministerstwa Klimatu i Środowiska oraz Ministerstwa Rozwoju i Technologii
– a także Polskich Sieci Elektroenergetycznych SA czy Hutniczej Izby Przemysłowo-
Handlowej. W jego ramach został wypracowany projekt Planu działań dla zrównoważonego
rozwoju przemysłu stalowego w Polsce, z którym można zapoznać się na stronie internetowej
Ministerstwa Energii. Dokument ma charakter interwencyjny i systemowy. Uwzględnia
sześć kluczowych obszarów: konkurencyjność, bezpieczeństwo, środowisko, energia,
dekarbonizacja oraz gospodarkę o obiegu zamkniętym. Ze względu na konieczność
całościowego i wielopłaszczyznowego spojrzenia na problemy oraz szanse rozwoju sektora
stalowego, informacje i propozycje zawarte w planie mają stanowić punkt wyjścia
i wyznaczać kierunek dalszych działań związanych z poprawą sytuacji w branży stalowej.
Dokument ten obecnie jest wykorzystywany przez Ministerstwo Energii w prowadzonych
działaniach na rzecz hutnictwa.
-- 1 of 4 --
W styczniu 2026 r., rozpoczęły się prace Zespołu do spraw poprawy efektywności
kształtowania taryf sieciowych energii elektrycznej, powołanego w Ministerstwie Energii,
którego zadaniem jest przeprowadzenie kompleksowej oceny systemu taryf dla energii
elektrycznej w zakresie kalkulacji składnika stałego i zmiennego stawki sieciowej za usługi
przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej oraz stawki jakościowej. Zespół funkcjonuje
w formule obejmującej przedstawicieli regulatora, operatorów systemów
elektroenergetycznych oraz sektorów energochłonnych (do których zalicza się sektor
hutniczy), co pozwala na wypracowanie rozwiązań uwzględniających specyfikę odbiorców
przemysłowych. Ostatnie spotkanie odbyło się 16 lutego 2026 r. i dotyczyło
przeprowadzonych przez NCAE analiz rozwiązań w zakresie taryf sieciowych stosowanych
przez inne kraje europejskie.
Równolegle prowadzone są prace legislacyjne zmierzające do przywrócenia obliga
giełdowego na energię elektryczną. Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo energetyczne
oraz ustawy o odnawialnych źródłach energii (UD284) zakłada przywrócenie obliga
giełdowego w wysokości 80% wytworzonej energii elektrycznej. Celem proponowanych
zmian jest zwiększenie płynności obrotu energią elektryczną poprzez większą dostępność
ofert sprzedaży na rynkach hurtowych. Pozwoli to na poprawę transparentności
i wiarygodności indeksów cenowych, a tym samym zwiększy przejrzystość mechanizmu
kształtowania cen energii. Prace są obecnie na etapie uzgodnień i konsultacji.
Ministerstwo Rozwoju i Technologii (MRiT) przygotowuje nowelizację systemu
rekompensat dla sektorów energochłonnych. Prace nad nowelizacją ustawy o systemie
rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych rozpoczęły się w styczniu 2026
roku. Ich zakończenie przewidziano na drugi lub trzeci kwartał tego roku. W 2025 r.,
rekompensaty uzyskało 97 podmiotów na kwotę blisko 2,92 mld zł.
Oprócz systemu rekompensat, MRiT planuje wspierać konkurencyjność polskich
przedsiębiorstw energochłonnych na bazie przyjętego w czerwcu 2025 r., przez KE
komunikatu w zakresie pomocy publicznej na rzecz wsparcia Paktu dla czystego przemysłu,
tzw. CISAF. Przedsiębiorstwa korzystające z programu, będą zobowiązane do inwestycji
w efektywność energetyczną, odnawialne źródła energii lub modernizację produkcji w celu
ograniczenia emisyjności i kosztów systemowych.
Ze względu na wyłączenie wsparcia dla inwestycji w zakresie produkcji, przetwarzania,
transportu, dystrybucji, magazynowania lub spalania paliw kopalnych, bezpośrednie
wsparcie rozwoju hutnictwa konwencjonalnego nie jest możliwe w ramach środków
europejskich pochodzących z funduszy polityki spójności. Należy jednakże zwrócić uwagę,
że w ramach programu „Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027” ze środków
Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji dostępne jest wsparcie dla przedsiębiorców
przechodzących procesy restrukturyzacyjne, wynikające z konieczności przebranżowienia
swojej działalności i ukierunkowane na utrzymanie zatrudnienia. Działania te realizowane
są w ramach projektu pn. „Re-Energia”, a instytucją organizującą nabory jest Wojewódzki
Urząd Pracy w Katowicach. Rekrutacja przedsiębiorców do projektu rozpoczęła się
12 stycznia 2026 r. Natomiast Sektor hutnictwa może korzystać ze wsparcia na projekty
badawczo-rozwojowe, z zastrzeżeniem, że nie mogą one dotyczyć wytwarzania,
przetwarzania, transportu paliw kopalnych.
Warto nadmienić, iż Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej przygotowało projekt
nowej średniookresowej strategii rozwoju kraju pod nazwą „Strategia rozwoju Polski
do 2035 roku” (Strategia), który przeszedł już etap konsultacji społecznych i uzgodnień
międzyresortowych. Jest to kluczowy dokument strategiczny Polski, który określa cele
i kierunki rozwoju kraju zarówno w wymiarze społecznym, gospodarczym,
jak i przestrzennym. Dokument składa się z 3 celów głównych wraz z celem horyzontalnym
oraz 17 priorytetów. Jednym z celów Strategii jest „tworzenie warunków dla konkurencyjnej
i sprawiedliwej gospodarki z poszanowaniem dla środowiska i klimatu”. Aby zrealizować tak
postawiony cel, projekt Strategii przewiduje m.in. wzmocnienie tzw. komponentu lokalnego
w zamówieniach publicznych czy wspieranie przedsiębiorstw w procesie dekarbonizacji
(w tym m.in. branży hutniczej). Ponadto projekt przewiduje szereg działań o znaczeniu
horyzontalnym i ekosystemowym, które mają przyczynić się do szybkiego rozwoju firm.
Są to m. in. wzmocnienie systemu finansowania firm, działania deregulacyjne czy dalszy
rozwój Polskiej Strefy Inwestycji oraz specjalnych stref ekonomicznych.
-- 2 of 4 --
Równocześnie projekt przewiduje ustanowienie Obszaru Strategicznej Interwencji (OSI)
dotyczącego transformacji energetycznej. Celem OSI transformacji energetycznej jest
łagodzenie społecznych, gospodarczych i środowiskowych skutków transformacji
energetycznej. W ramach interwencji przewiduje się m.in. wsparcie transformacji
gospodarczej przedsiębiorstw – w tym także prowadzenie nowych inwestycji
strategicznych związanych z przemysłem obronnym i wsparciem bezpieczeństwa
gospodarczego i energetycznego państwa. OSI ma obejmować m.in. miasto Chorzów
czy miasto Dąbrowa Górnicza.
Równolegle na szczeblu europejskim prowadzona jest dyplomacja gospodarcza, która ma
doprowadzić do takich zmian regulacyjnych, które przywrócą konkurencyjność produkcji
nie tylko w Polsce ale i całej Europie. W tym świetle Rząd RP poparł wprowadzenie
długoterminowych zmian na poziomie UE w ramach Clean Industrial Deal1 oraz
Europejskiego planu działania w zakresie stali i metali2, które mają doprowadzić do
deregulacji, uproszczenia procedur inwestycyjnych i większej przewidywalności kosztów
transformacji. Stabilizacja rynku stali wymaga bowiem nie tylko środków finansowych,
ale także ograniczenia nadmiernych obciążeń regulacyjnych, które prowadzą do
przeniesienia produkcji poza obszar UE.
W ramach Rządu RP trwają analizy w zakresie opracowania pakietu narzędzi, które mogłyby
stanowić pomost między dzisiejszą presją konkurencyjną a długoterminową zdolnością
polskich hut do samodzielnego konkurowania. Kluczowe jest jednak, aby wsparcie nie
tworzyło trwałej zależności od pomocy publicznej, lecz ułatwiało odbudowę przewag
kosztowych i technologicznych.
Polska z zadowoleniem przyjmuje europejską inicjatywę zmierzającą do wzmocnienia
ochrony europejskiego sektora stalowego, w szczególności poprzez szybkie wdrożenie
nowego, skutecznego instrumentu ochrony handlu, zgodnie z propozycją Komisji
Europejskiej przedstawioną 7 października 2025 r. - projekt rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady, dotyczącego przeciwdziałania negatywnym skutkom globalnych
nadwyżek mocy produkcyjnych na unijnym rynku stali (COM(2025) 726). Podzielamy
stanowisko, że stabilność i konkurencyjność europejskiego przemysłu stalowego mają
kluczowe znaczenie dla gospodarki Unii Europejskiej.
Jednocześnie Rząd RP popiera przyjęcie tego pakietu legislacyjnego jedynie w zakresie,
w jakim proponowane środki nie ograniczą dostępu do gatunków stali, których produkcja
w Unii Europejskiej jest obecnie niewystarczająca lub niemożliwa, aby zaspokoić potrzeby
rynku.
W sytuacji, gdy ze względów technologicznych i jakościowych nie ma obecnie możliwości
nabycia określonych materiałów stalowych w wymaganych wolumenach i parametrach
na rynku europejskim, a dostępne alternatywy nie spełniają kluczowych wymogów
technicznych, takich jak grubość, tolerancja powierzchni czy właściwości powłok,
obejmowanie tego typu produktów instrumentami ochrony handlu byłoby działaniem
kontrproduktywnym, prowadzącym do zakłóceń w łańcuchach dostaw i wzrostu kosztów
w innych sektorach przemysłu.
Polska podkreśla, że działania służące ochronie przemysłu stalowego nie mogą prowadzić
do wzrostu kosztów i utraty konkurencyjności w innych sektorach gospodarki, które nie
posiadają możliwości pozyskania odpowiednich materiałów z rynku unijnego. Wsparcie dla
sektora hutniczego powinno iść w parze z zapewnieniem stabilności łańcuchów dostaw
i równych warunków funkcjonowania całego europejskiego przemysłu.
Polska popiera przyjęcie wspólnego stanowiska w duchu solidarności z europejskim
przemysłem stalowym, z zastrzeżeniem, że nowe instrumenty ochronne będą stosowane
w sposób proporcjonalny i elastyczny, uwzględniający faktyczne możliwości produkcyjne
sektora stalowego w Unii Europejskiej.
1 KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU
EKONOMICZNOSPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW Pakt dla czystego przemysłu: wspólny plan działania
na rzecz konkurencyjności i dekarbonizacji;
2 KOMUNIKAT KOMISJI DO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY, EUROPEJSKIEGO KOMITETU
EKONOMICZNOSPOŁECZNEGO I KOMITETU REGIONÓW Europejski plan działania w zakresie stali i metali
COM/2025/125 final;
-- 3 of 4 --
Podsumowując powyższe, system zarządzania polityką wobec hutnictwa opiera się na
współdziałaniu kilku kluczowych ośrodków administracji, przede wszystkim: resortu
właściwego ds. energii (regulacje sektorowe oraz w zakresie energii), resortu rozwoju
(instrumenty wsparcia i polityka przemysłowa), resortu klimatu (regulacje środowiskowe,
CBAM). Ministerstwo Aktywów Państwowych (MAP) pełni rolę właścicielską
i monitorującą, sprawując nadzór nad Węglokoks S.A., który konsoliduje wybrane aktywa
hutnicze. Węglokoks S.A., jako podmiot zaangażowany operacyjnie i kapitałowo
w działalność hutniczą, stanowi istotne źródło informacji o bieżącej kondycji branży,
jej wyzwaniach oraz potrzebach inwestycyjnych. Pozwala to na bieżącą ocenę sytuacji
sektora z perspektywy funkcjonowania spółek z udziałem Skarbu Państwa oraz stanowi
istotne uzupełnienie dla działań o charakterze strategicznym i regulacyjnym
podejmowanych przez pozostałe resorty.
MAP nie jest natomiast organem właściwym w sprawach ochrony dziedzictwa kulturowego,
ani podejmowania działań w zakresie zabezpieczania zabytków techniki czy dziedzictwa
przemysłowego, w tym prowadzenia negocjacji dotyczących przekazywania historycznego
wyposażenia podmiotom muzealnym. Ewentualne działania w zakresie zabezpieczenia
historycznego i technologicznego dziedzictwa Huty Królewskiej, powinny być
podejmowane przez właściwe organy ochrony zabytków oraz podmioty odpowiedzialne
za prowadzenie polityki kulturalnej państwa, przy współpracy z właścicielem majątku,
natomiast MAP nie posiada podstaw prawnych do prowadzenia wskazanych w interpelacji
działań.
MAP wykonuje przede wszystkim ustawowe zadania w zakresie nadzoru właścicielskiego
nad spółkami z udziałem Skarbu Państwa. W ramach swoich uprawnień monitoruje sytuację
rynkową, podejmując działania adekwatne do roli właściciela, jednak nie prowadzi
operacyjnego zarządzania rynkiem hutniczym jako całością.
Z poważaniem
Wojciech Balczun
Minister
dokument podpisany elektronicznie
1212016.4601118.3664161
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów
-- 4 of 4 --