Interpelacja w sprawie wysokości diet zagranicznych dla pracowników w podróży służbowej w Norwegii, Islandii i innych państwach Unii Europejskiej

Interpelacja nr 14601

do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej

w sprawie wysokości diet zagranicznych dla pracowników w podróży służbowej w Norwegii, Islandii i innych państwach Unii Europejskiej

Zgłaszający: Marta Stożek

Data wpływu: 12-01-2026

Szanowna Pani Ministro,

w związku z obowiązującym rozporządzeniem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 25 października 2022 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi w podróży służbowej (Dz. U. poz. 2302) oraz załącznikiem określającym wysokości diet zagranicznych pragnę zwrócić uwagę na poważne i nieuzasadnione dysproporcje w stawkach diet dla wybranych państw. Dysproporcje te - w mojej ocenie - mogą podważać zarówno zasadę rzetelnego i gospodarnego wydatkowania środków publicznych, jak i poczucie elementarnej sprawiedliwości pracowników kierowanych do krajów o wysokich kosztach życia.

Zgodnie z kursem referencyjnym Europejskiego Banku Centralnego na dzień 24 listopada 2025 r. (1 EUR = 11,7945 NOK), obowiązująca dieta dla Norwegii w wysokości 496 NOK odpowiada w praktyce niespełna 42 EUR. Jest to kwota wyraźnie niższa niż dieta przewidziana dla wielu państw o zdecydowanie niższych kosztach utrzymania.

Tymczasem dostępne dane porównawcze jednoznacznie wskazują, że koszty życia w Norwegii są istotnie wyższe niż w Polsce - szacunki wskazują na różnicę rzędu ok. 78%.

Również dane dotyczące parytetu siły nabywczej pokazują, że Norwegia pozostaje jednym z najdroższych krajów OECD. Oznacza to, że realne wydatki ponoszone przez pracownika delegowanego do Norwegii są jednymi z najwyższych w Europie, podczas gdy obowiązująca dieta pozostaje na poziomie odpowiadającym zaledwie około 42 EUR. Co istotne, wiele państw członkowskich UE ustala diety dla Norwegii na znacznie wyższym poziomie. Przykładowo, Republika Federalna Niemiec uznaje Norwegię za kraj o najwyższych kosztach delegacji w Europie i przewiduje dietę w wysokości 75 EUR za dobę.

Ta znacząca rozbieżność między stawkami zagranicznymi a stawką polską sugeruje, że polska dieta na delegacje do Norwegii (a w mniejszym stopniu także do Islandii) jest w sposób oczywisty niedoszacowana.

W konsekwencji realna siła nabywcza polskiej diety w Norwegii jest jedną z najniższych w Europie, zwłaszcza w relacji do rzeczywistych kosztów ponoszonych przez delegowanych pracowników. Taka sytuacja nie tylko obniża efektywność wykonywania obowiązków służbowych podczas delegacji, ale również osłabia konkurencyjność polskich instytucji publicznych, które muszą delegować pracowników do krajów skandynawskich.

W związku z powyższym proszę Panią Ministrę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Na jakich konkretnych kryteriach opiera się ministerstwo przy ustalaniu wysokości diet zagranicznych oraz limitów noclegowych?

2. Czy w procesie ich wyznaczania uwzględnia się dane o realnych kosztach życia w danym kraju, takie jak parytet siły nabywczej (PPP), wskaźniki inflacyjne czy porównawcze koszty usług podstawowych?

3. Czy ministerstwo przeprowadza regularne analizy porównawcze poziomu diet obowiązujących w Polsce ze stawkami stosowanymi przez inne państwa UE? Jeśli tak, proszę o wskazanie, jakie były wnioski z ostatnich przeprowadzonych analiz i dlaczego mimo widocznych różnic stawka dla Norwegii pozostaje na jednym z najniższych poziomów w Europie.

4. Czy resort planuje dostosowanie stawek diet dla Norwegii i Islandii do aktualnych warunków ekonomicznych, w szczególności biorąc pod uwagę ich wysoki i rosnący poziom cen? Jeśli takie prace są prowadzone, proszę o podanie przewidywanego harmonogramu wprowadzenia zmian.

5. Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie stałego mechanizmu waloryzacji diet zagranicznych, który zapewniałby ich systematyczne aktualizowanie - np. w oparciu o wskaźniki inflacyjne, zmiany kursów walut lub kwartalne aktualizacje danych PPP?

6. Czy w toku prac nad polityką dotyczącą diet zagranicznych resort przeprowadza konsultacje z podmiotami najczęściej delegującymi pracowników, takimi jak uczelnie, instytuty badawcze, administracja publiczna czy organizacje pracownicze? Jeżeli tak, proszę o wskazanie, jakie wnioski zgłaszały te podmioty w odniesieniu do stawek dla krajów skandynawskich.

7. Czy ministerstwo posiada ocenę skutków obowiązujących stawek diet, w szczególności w zakresie:

- pokrywania rzeczywistych kosztów ponoszonych w trakcie delegacji,
- wpływu niedoszacowanych diet na jakość realizowanych obowiązków służbowych,
- ewentualnych rezygnacji z delegacji z powodu nieopłacalności ekonomicznej?

Z wyrazami szacunku

Marta Stożek
Posłanka na Sejm RP