Interpelacja nr 14526
Interpelacja w sprawie przywrócenia połączeń komunikacyjnych pomiędzy Gostyninem, Gąbinem, Sannikami, Iłowem i innymi miejscowościami regionu a Warszawą
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (93%)
Infrastruktura i Transport (90%)
Edukacja i Szkolnictwo (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie przywrócenia połączeń komunikacyjnych pomiędzy Gostyninem, Gąbinem, Sannikami, Iłowem i innymi miejscowościami regionu a Warszawą
Interpelacja nr 14526
do ministra infrastruktury
w sprawie przywrócenia połączeń komunikacyjnych pomiędzy Gostyninem, Gąbinem, Sannikami, Iłowem i innymi miejscowościami regionu a Warszawą
Zgłaszający: Wioletta Maria Kulpa
Data wpływu: 08-01-2026
Szanowny Panie Ministrze,
od dnia 1 stycznia 2026 r. wprowadzona została decyzja o likwidacji połączeń komunikacyjnych realizowanych dotychczas busami, łączących m.in. Gostynin, Gąbin, Sanniki, Iłów oraz okoliczne miejscowości z Warszawą. Decyzja ta wywołała ogromne niezadowolenie mieszkańców północnej części powiatu płockiego, powiatu gostynińskiego, powiatu sochaczewskiego oraz samego miasta Gostynina.
Połączenie to było niezwykle ważne dla lokalnych społeczności. Mieszkańcy korzystali z niego codziennie, dojeżdżając:
• do pracy w Warszawie,
• na studia,
• do placówek medycznych, w tym do szpitali onkologicznych, gdzie wielu pacjentów odbywa regularne leczenie i chemioterapię.
Choć istnieją alternatywne możliwości dojazdu koleją, to w praktyce dla mieszkańców wielu miejscowości wiąże się to z koniecznością wcześniejszego dojazdu do Płocka lub Gostynina, co znacznie wydłuża drogę, generuje dodatkowe koszty oraz jest szczególnie uciążliwe dla osób starszych, chorych, młodzieży uczącej się oraz mieszkańców takich miejscowości jak Gąbin, Sanniki czy Iłów.
Dotychczasowe bezpośrednie połączenia busowe były dogodnym, szybkim i realnie wykorzystywanym środkiem transportu. Ich likwidacja stanowi przykład postępującego wykluczenia komunikacyjnego mniejszych miast i miejscowości, co w dzisiejszych realiach społeczno-gospodarczych jest absolutnie niedopuszczalne. W dobie walki z wykluczeniem społecznym, wzmacniania dostępności usług publicznych i wspierania zrównoważonego rozwoju mieszkańcy mniejszych ośrodków nie mogą być pozbawiani możliwości swobodnego i bezpośredniego dostępu do stolicy kraju.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
1. Czy Ministerstwo Infrastruktury posiada wiedzę na temat przyczyn likwidacji połączeń komunikacyjnych busowych pomiędzy Gostyninem, Gąbinem, Sannikami, Iłowem i innymi miejscowościami regionu a Warszawą?
2. Czy ministerstwo planuje podjęcie działań zmierzających do przywrócenia bezpośrednich połączeń komunikacyjnych pomiędzy wskazanymi miejscowościami a stolicą?
3. Czy rozważane są instrumenty wsparcia finansowego lub organizacyjnego dla przewoźników, które umożliwiłyby przywrócenie bądź uruchomienie alternatywnych form transportu publicznego na tej trasie?
4. Jakie działania systemowe planuje ministerstwo w celu ograniczenia wykluczenia komunikacyjnego w małych miastach i gminach województwa mazowieckiego, w tym w szczególności w gminach Gąbin, Sanniki oraz Iłów?
Wyrażam głębokie przekonanie, że przywrócenie omawianych połączeń jest nie tylko potrzebą, ale wręcz obowiązkiem państwa wobec obywateli, którzy codziennie pracują, uczą się i leczą, a brak komunikacji utrudnia im normalne funkcjonowanie.
Interpelacja nr 14526
do ministra infrastruktury
w sprawie przywrócenia połączeń komunikacyjnych pomiędzy Gostyninem, Gąbinem, Sannikami, Iłowem i innymi miejscowościami regionu a Warszawą
Zgłaszający: Wioletta Maria Kulpa
Data wpływu: 08-01-2026
Szanowny Panie Ministrze,
od dnia 1 stycznia 2026 r. wprowadzona została decyzja o likwidacji połączeń komunikacyjnych realizowanych dotychczas busami, łączących m.in. Gostynin, Gąbin, Sanniki, Iłów oraz okoliczne miejscowości z Warszawą. Decyzja ta wywołała ogromne niezadowolenie mieszkańców północnej części powiatu płockiego, powiatu gostynińskiego, powiatu sochaczewskiego oraz samego miasta Gostynina.
Połączenie to było niezwykle ważne dla lokalnych społeczności. Mieszkańcy korzystali z niego codziennie, dojeżdżając:
• do pracy w Warszawie,
• na studia,
• do placówek medycznych, w tym do szpitali onkologicznych, gdzie wielu pacjentów odbywa regularne leczenie i chemioterapię.
Choć istnieją alternatywne możliwości dojazdu koleją, to w praktyce dla mieszkańców wielu miejscowości wiąże się to z koniecznością wcześniejszego dojazdu do Płocka lub Gostynina, co znacznie wydłuża drogę, generuje dodatkowe koszty oraz jest szczególnie uciążliwe dla osób starszych, chorych, młodzieży uczącej się oraz mieszkańców takich miejscowości jak Gąbin, Sanniki czy Iłów.
Dotychczasowe bezpośrednie połączenia busowe były dogodnym, szybkim i realnie wykorzystywanym środkiem transportu. Ich likwidacja stanowi przykład postępującego wykluczenia komunikacyjnego mniejszych miast i miejscowości, co w dzisiejszych realiach społeczno-gospodarczych jest absolutnie niedopuszczalne. W dobie walki z wykluczeniem społecznym, wzmacniania dostępności usług publicznych i wspierania zrównoważonego rozwoju mieszkańcy mniejszych ośrodków nie mogą być pozbawiani możliwości swobodnego i bezpośredniego dostępu do stolicy kraju.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
1. Czy Ministerstwo Infrastruktury posiada wiedzę na temat przyczyn likwidacji połączeń komunikacyjnych busowych pomiędzy Gostyninem, Gąbinem, Sannikami, Iłowem i innymi miejscowościami regionu a Warszawą?
2. Czy ministerstwo planuje podjęcie działań zmierzających do przywrócenia bezpośrednich połączeń komunikacyjnych pomiędzy wskazanymi miejscowościami a stolicą?
3. Czy rozważane są instrumenty wsparcia finansowego lub organizacyjnego dla przewoźników, które umożliwiłyby przywrócenie bądź uruchomienie alternatywnych form transportu publicznego na tej trasie?
4. Jakie działania systemowe planuje ministerstwo w celu ograniczenia wykluczenia komunikacyjnego w małych miastach i gminach województwa mazowieckiego, w tym w szczególności w gminach Gąbin, Sanniki oraz Iłów?
Wyrażam głębokie przekonanie, że przywrócenie omawianych połączeń jest nie tylko potrzebą, ale wręcz obowiązkiem państwa wobec obywateli, którzy codziennie pracują, uczą się i leczą, a brak komunikacji utrudnia im normalne funkcjonowanie.
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
4 kwot, 1 %
Precyzyjne daty
3
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.9 / 1k zn.
- Zawiera 4 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
8420 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-2-1.054.4.2026
Warszawa, 10 lutego 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14526 Poseł na Sejm RP Wioletty Marii Kulpy,
przedstawiam następujące informacje.
System organizacji przewozów autobusowych w Polsce w chwili obecnej ma dwojaki
charakter. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 285, z późn. zm.), organizatorami publicznego transportu
zbiorowego w przewozach autobusowych są jednostki samorządu terytorialnego oraz ich
związki na poziomie gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów,
związku powiatowo-gminnego, związku metropolitalnego lub województwa. Zadaniem
organizatorów publicznego transportu zbiorowego jest planowanie rozwoju transportu,
organizowanie transportu zbiorowego oraz zarządzanie publicznym transportem
zbiorowym na swoim obszarze. Przy zamawianiu usług o charakterze użyteczności
publicznej organizator publicznego transportu zbiorowego powinien się kierować przede
wszystkim potrzebą zaspokojenia oczekiwań komunikacyjnych swoich mieszkańców. W
tym miejscu należy podkreślić, że minister właściwy do spraw transportu jest
organizatorem publicznego transportu zbiorowego wyłącznie w zakresie
międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozów pasażerskich w transporcie
kolejowym.
Przewozy pasażerskie realizowane są również przez przedsiębiorców transportowych
świadczących usługi komercyjne, podejmowane z inicjatywy własnej przewoźników
autobusowych. Istotnym warunkiem prowadzenia takiej działalności jest odpowiedni
-- 1 of 4 --
2
potok podróżnych, który daje możliwość uzyskiwania przychodów ze sprzedaży biletów
na poziomie zapewniającym pokrycie kosztów ich świadczenia.
Podkreślić należy, że minister właściwy do spraw transportu nie jest organizatorem
publicznego transportu zbiorowego w zakresie przewozów autobusowych oraz nie ma
narzędzi prawnych, by wymagać od prywatnych przewoźników realizacji określonych
kursów na danej linii lub sieci komunikacyjnej. Resort infrastruktury może pośrednio
wpływać na poprawę regionalnej lub lokalnej oferty przewozowej np. poprzez zmianę
przepisów prawnych w dziedzinie transportu drogowego.
Realizowanym przez resort infrastruktury instrumentem wsparcia dla jednostek
samorządu terytorialnego w zakresie przewozów autobusowych jako organizatorów
publicznego transportu zbiorowego, w celu przeciwdziałania wykluczeniu
komunikacyjnemu, jest Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej, zwany dalej: „Funduszem”.
Fundusz został powołany do życia na mocy ustawy z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu
rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. z 2024
r. poz. 402, z późn. zm.), dalej: „ustawa o Funduszu”, która przewiduje wsparcie finansowe
ze środków budżetowych dla organizatorów publicznego transportu zbiorowego na
uruchamianie nowych linii komunikacyjnych lub odtworzenie połączeń, które zostały
zlikwidowane, z wyłączeniem przewozów realizowanych w ramach komunikacji miejskiej.
Wsparcie jest przekazywane za pośrednictwem wojewodów jako dofinansowanie przez
rząd zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie autobusowej
komunikacji publicznej.
Dysponent Funduszu, którym jest minister właściwy do spraw transportu, co roku
dokonuje podziału na wszystkie województwa, środków przewidzianych na dany rok
budżetowy w planie finansowym Funduszu.
Dopłata do kwoty deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej wynosi nie więcej niż 3,00 zł do 1 wozokilometra
przewozu o charakterze użyteczności publicznej. Warunkiem uzyskania dopłaty jest m.in.
sfinansowanie ze środków własnych organizatora części ceny usługi w wysokości
nie mniejszej niż 10%.
Dofinansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej ze środków Funduszu
przyczynia się do uruchamiania przez samorządy linii komunikacyjnych oraz zwiększa
dostępność komunikacji autobusowej dla pasażerów również na obszarach, na których
komunikacja ta obecnie nie istnieje lub funkcjonuje w wymiarze niezaspokajającym
podstawowych potrzeb obywateli. Podkreślenia wymaga, że to organizatorzy publicznego
transportu zbiorowego znający potrzeby przewozowe swoich mieszkańców, decydują
które linie autobusowe należy uruchomić lub odtworzyć przy wsparciu ze środków
Funduszu.
-- 2 of 4 --
3
Budżet Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności
publicznej na 2026 r. wyniesie 1,235 mld zł, czyli o 165 mln zł więcej niż w roku ubiegłym,
a wszystkie złożone wnioski otrzymają finansowanie. Należy zaznaczyć, że budżet
Funduszu jeszcze w 2023 r. wynosił 800 mln zł, a realna kwota wydatkowana na wsparcie
organizatorów PTZ przekazana wojewodom wynosiła ponad 671 mln zł. Zatem środki na
uruchamianie nowych linii na przestrzeni tych lat zostały zwiększone blisko dwukrotnie.
Jednocześnie informuję, że w Ministerstwie Infrastruktury trwają obecnie prace nad
zmianą przepisów dotyczących systemu organizacji i funkcjonowania przewozów
autobusowych w Polsce, w ramach projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym
transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw (UD232). Projekt tej ustawy zakłada
m.in. wprowadzenie minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego, które będą
zapewniać połączenia pomiędzy:
miastem stanowiącym siedzibę wojewody lub miastem stanowiącym siedzibę
sejmiku województwa a miejscowościami stanowiącymi siedziby władz powiatów
wchodzących w skład danego województwa,
miejscowościami stanowiącymi siedziby władz gminy wchodzących w skład
danego powiatu a miejscowością stanowiącą siedzibę władz tego powiatu.
Ponadto, minimalne usługi publicznego transportu zbiorowego powinny zapewniać
możliwość dojazdu do miejsc użyteczności publicznej położonych na terenie gminy.
Projekt ustawy zakłada, że połącznia pomiędzy ww. miastami i miejscowościami
zapewniają dostępność do połączeń w danej miejscowości, w dni robocze, jak i w dni
wolne od pracy. Planowane jest również, aby spełnienie minimalnych usług publicznego
transportu zbiorowego warunkowało możliwość uzyskania dopłaty ze środków Funduszu.
W chwili obecnej, w resorcie infrastruktury, trwają analizy w zakresie liczby par połączeń,
które będą zapewniały standard minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego.
Jednocześnie, projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz
niektórych innych ustaw (UD232) przewiduje wprowadzenie do systemu prawnego nowej
kategorii usług przewozowych – transportu na żądanie, które będzie stanowiło
uzupełnienie publicznego transportu zbiorowego, służące przeciwdziałaniu wykluczeniu
transportowemu mieszkańców.
Transport na żądanie stanowi odpowiedź na problem wykluczenia transportowego, który
dotyka przede wszystkim mieszkańców terenów wiejskich, wyludniających się oraz
oddalonych od dużych aglomeracji miejskich, gdzie organizacja regularnych linii
komunikacyjnych jest ekonomicznie nieefektywna. Elastyczny charakter tej formy
przewozów pozwala na dostosowanie oferty transportowej do rzeczywistych potrzeb
mieszkańców, zwiększając ich mobilność oraz dostęp do podstawowych usług
publicznych, rynku pracy, edukacji, ochrony zdrowia oraz administracji publicznej.
-- 3 of 4 --
4
Projektowana regulacja zakłada, że transport na żądanie będzie uzupełniał, a nie
zastępował, publiczny transport zbiorowy tam, gdzie możliwe jest funkcjonowanie
regularnych linii komunikacyjnych. Pozwoli to zachować integralność systemu
transportowego, przy jednoczesnym zapewnieniu gminom narzędzia do elastycznego
reagowania na lokalne potrzeby przewozowe, wynikające ze specyfiki geograficznej,
demograficznej i społecznej poszczególnych obszarów.
W opinii resortu infrastruktury takie rozwiązania przyczynią się do zapewnienia
dostępności publicznego transportu autobusowego nie tylko w dni robocze, ale również
w soboty i dni wolne od pracy. Ponadto, poprzez wprowadzenie minimalnego standardu
usług publicznego transportu zbiorowego pasażerowie zyskają pewność co do
dostępności przewozów autobusowych.
Z poważaniem,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 4 of 4 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-2-1.054.4.2026
Warszawa, 10 lutego 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14526 Poseł na Sejm RP Wioletty Marii Kulpy,
przedstawiam następujące informacje.
System organizacji przewozów autobusowych w Polsce w chwili obecnej ma dwojaki
charakter. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie
zbiorowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 285, z późn. zm.), organizatorami publicznego transportu
zbiorowego w przewozach autobusowych są jednostki samorządu terytorialnego oraz ich
związki na poziomie gminy, związku międzygminnego, powiatu, związku powiatów,
związku powiatowo-gminnego, związku metropolitalnego lub województwa. Zadaniem
organizatorów publicznego transportu zbiorowego jest planowanie rozwoju transportu,
organizowanie transportu zbiorowego oraz zarządzanie publicznym transportem
zbiorowym na swoim obszarze. Przy zamawianiu usług o charakterze użyteczności
publicznej organizator publicznego transportu zbiorowego powinien się kierować przede
wszystkim potrzebą zaspokojenia oczekiwań komunikacyjnych swoich mieszkańców. W
tym miejscu należy podkreślić, że minister właściwy do spraw transportu jest
organizatorem publicznego transportu zbiorowego wyłącznie w zakresie
międzywojewódzkich i międzynarodowych przewozów pasażerskich w transporcie
kolejowym.
Przewozy pasażerskie realizowane są również przez przedsiębiorców transportowych
świadczących usługi komercyjne, podejmowane z inicjatywy własnej przewoźników
autobusowych. Istotnym warunkiem prowadzenia takiej działalności jest odpowiedni
-- 1 of 4 --
2
potok podróżnych, który daje możliwość uzyskiwania przychodów ze sprzedaży biletów
na poziomie zapewniającym pokrycie kosztów ich świadczenia.
Podkreślić należy, że minister właściwy do spraw transportu nie jest organizatorem
publicznego transportu zbiorowego w zakresie przewozów autobusowych oraz nie ma
narzędzi prawnych, by wymagać od prywatnych przewoźników realizacji określonych
kursów na danej linii lub sieci komunikacyjnej. Resort infrastruktury może pośrednio
wpływać na poprawę regionalnej lub lokalnej oferty przewozowej np. poprzez zmianę
przepisów prawnych w dziedzinie transportu drogowego.
Realizowanym przez resort infrastruktury instrumentem wsparcia dla jednostek
samorządu terytorialnego w zakresie przewozów autobusowych jako organizatorów
publicznego transportu zbiorowego, w celu przeciwdziałania wykluczeniu
komunikacyjnemu, jest Fundusz rozwoju przewozów autobusowych o charakterze
użyteczności publicznej, zwany dalej: „Funduszem”.
Fundusz został powołany do życia na mocy ustawy z dnia 16 maja 2019 r. o Funduszu
rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności publicznej (Dz. U. z 2024
r. poz. 402, z późn. zm.), dalej: „ustawa o Funduszu”, która przewiduje wsparcie finansowe
ze środków budżetowych dla organizatorów publicznego transportu zbiorowego na
uruchamianie nowych linii komunikacyjnych lub odtworzenie połączeń, które zostały
zlikwidowane, z wyłączeniem przewozów realizowanych w ramach komunikacji miejskiej.
Wsparcie jest przekazywane za pośrednictwem wojewodów jako dofinansowanie przez
rząd zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego w zakresie autobusowej
komunikacji publicznej.
Dysponent Funduszu, którym jest minister właściwy do spraw transportu, co roku
dokonuje podziału na wszystkie województwa, środków przewidzianych na dany rok
budżetowy w planie finansowym Funduszu.
Dopłata do kwoty deficytu pojedynczej linii komunikacyjnej w przewozach autobusowych
o charakterze użyteczności publicznej wynosi nie więcej niż 3,00 zł do 1 wozokilometra
przewozu o charakterze użyteczności publicznej. Warunkiem uzyskania dopłaty jest m.in.
sfinansowanie ze środków własnych organizatora części ceny usługi w wysokości
nie mniejszej niż 10%.
Dofinansowanie przewozów o charakterze użyteczności publicznej ze środków Funduszu
przyczynia się do uruchamiania przez samorządy linii komunikacyjnych oraz zwiększa
dostępność komunikacji autobusowej dla pasażerów również na obszarach, na których
komunikacja ta obecnie nie istnieje lub funkcjonuje w wymiarze niezaspokajającym
podstawowych potrzeb obywateli. Podkreślenia wymaga, że to organizatorzy publicznego
transportu zbiorowego znający potrzeby przewozowe swoich mieszkańców, decydują
które linie autobusowe należy uruchomić lub odtworzyć przy wsparciu ze środków
Funduszu.
-- 2 of 4 --
3
Budżet Funduszu rozwoju przewozów autobusowych o charakterze użyteczności
publicznej na 2026 r. wyniesie 1,235 mld zł, czyli o 165 mln zł więcej niż w roku ubiegłym,
a wszystkie złożone wnioski otrzymają finansowanie. Należy zaznaczyć, że budżet
Funduszu jeszcze w 2023 r. wynosił 800 mln zł, a realna kwota wydatkowana na wsparcie
organizatorów PTZ przekazana wojewodom wynosiła ponad 671 mln zł. Zatem środki na
uruchamianie nowych linii na przestrzeni tych lat zostały zwiększone blisko dwukrotnie.
Jednocześnie informuję, że w Ministerstwie Infrastruktury trwają obecnie prace nad
zmianą przepisów dotyczących systemu organizacji i funkcjonowania przewozów
autobusowych w Polsce, w ramach projektu ustawy o zmianie ustawy o publicznym
transporcie zbiorowym oraz niektórych innych ustaw (UD232). Projekt tej ustawy zakłada
m.in. wprowadzenie minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego, które będą
zapewniać połączenia pomiędzy:
miastem stanowiącym siedzibę wojewody lub miastem stanowiącym siedzibę
sejmiku województwa a miejscowościami stanowiącymi siedziby władz powiatów
wchodzących w skład danego województwa,
miejscowościami stanowiącymi siedziby władz gminy wchodzących w skład
danego powiatu a miejscowością stanowiącą siedzibę władz tego powiatu.
Ponadto, minimalne usługi publicznego transportu zbiorowego powinny zapewniać
możliwość dojazdu do miejsc użyteczności publicznej położonych na terenie gminy.
Projekt ustawy zakłada, że połącznia pomiędzy ww. miastami i miejscowościami
zapewniają dostępność do połączeń w danej miejscowości, w dni robocze, jak i w dni
wolne od pracy. Planowane jest również, aby spełnienie minimalnych usług publicznego
transportu zbiorowego warunkowało możliwość uzyskania dopłaty ze środków Funduszu.
W chwili obecnej, w resorcie infrastruktury, trwają analizy w zakresie liczby par połączeń,
które będą zapewniały standard minimalnych usług publicznego transportu zbiorowego.
Jednocześnie, projekt ustawy o zmianie ustawy o publicznym transporcie zbiorowym oraz
niektórych innych ustaw (UD232) przewiduje wprowadzenie do systemu prawnego nowej
kategorii usług przewozowych – transportu na żądanie, które będzie stanowiło
uzupełnienie publicznego transportu zbiorowego, służące przeciwdziałaniu wykluczeniu
transportowemu mieszkańców.
Transport na żądanie stanowi odpowiedź na problem wykluczenia transportowego, który
dotyka przede wszystkim mieszkańców terenów wiejskich, wyludniających się oraz
oddalonych od dużych aglomeracji miejskich, gdzie organizacja regularnych linii
komunikacyjnych jest ekonomicznie nieefektywna. Elastyczny charakter tej formy
przewozów pozwala na dostosowanie oferty transportowej do rzeczywistych potrzeb
mieszkańców, zwiększając ich mobilność oraz dostęp do podstawowych usług
publicznych, rynku pracy, edukacji, ochrony zdrowia oraz administracji publicznej.
-- 3 of 4 --
4
Projektowana regulacja zakłada, że transport na żądanie będzie uzupełniał, a nie
zastępował, publiczny transport zbiorowy tam, gdzie możliwe jest funkcjonowanie
regularnych linii komunikacyjnych. Pozwoli to zachować integralność systemu
transportowego, przy jednoczesnym zapewnieniu gminom narzędzia do elastycznego
reagowania na lokalne potrzeby przewozowe, wynikające ze specyfiki geograficznej,
demograficznej i społecznej poszczególnych obszarów.
W opinii resortu infrastruktury takie rozwiązania przyczynią się do zapewnienia
dostępności publicznego transportu autobusowego nie tylko w dni robocze, ale również
w soboty i dni wolne od pracy. Ponadto, poprzez wprowadzenie minimalnego standardu
usług publicznego transportu zbiorowego pasażerowie zyskają pewność co do
dostępności przewozów autobusowych.
Z poważaniem,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 4 of 4 --