Interpelacja nr 14464
Interpelacja w sprawie niespełnienia obietnic wyborczych z 2023 r. dotyczących rolnictwa, zaniechań w zakresie spółdzielczości rolnej oraz dramatycznej sytuacji w sektorze mleczarskim na przykładzie spółdzielni w Olecku
Zgłaszający:
•
Adresat:
Rolnictwo i Rozwój Wsi (100%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie niespełnienia obietnic wyborczych z 2023 r. dotyczących rolnictwa, zaniechań w zakresie spółdzielczości rolnej oraz dramatycznej sytuacji w sektorze mleczarskim na przykładzie spółdzielni w Olecku
Interpelacja nr 14464
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie niespełnienia obietnic wyborczych z 2023 r. dotyczących rolnictwa, zaniechań w zakresie spółdzielczości rolnej oraz dramatycznej sytuacji w sektorze mleczarskim na przykładzie spółdzielni w Olecku
Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka
Data wpływu: 03-01-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w kampanii wyborczej 2023 r. obecna koalicja rządząca, w tym środowisko Polskiego Stronnictwa Ludowego, składała rolnikom konkretne i publiczne obietnice, w szczególności:
wprowadzenia systemu kontraktacji żywności po określonej, stabilnej cenie,
utworzenia efektywnego Funduszu Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych,
realnego zabezpieczenia producentów rolnych przed niewypłacalnością podmiotów skupowych i przetwórczych,
wzmocnienia spółdzielczości jako filaru bezpieczeństwa dochodowego rolników.
Były to zapowiedzi zapisane w programach wyborczych głównie PSL-u, komunikowane na spotkaniach z rolnikami i prezentowane jako fundament nowej polityki rolnej po wyborach.
Dziś – po niemal dwóch latach rządzenia – rolnicy mają pełne prawo zapytać, co z tych obietnic zostało realnie zrealizowane.
Zapowiadany system kontraktacji żywności po z góry określonej cenie, w którym część ryzyka rynkowego miały przejmować instytucje publiczne i agencje rolne, nie powstał.
Nie funkcjonuje:
żaden powszechny mechanizm kontraktacji gwarantowanej,
żaden system państwowych gwarancji cen minimalnych,
żaden realny instrument ochrony producenta przed załamaniem rynku.
Szczególnie bulwersujące jest całkowite zaniechanie wdrożenia Funduszu Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych, który – zgodnie z zapowiedziami – miał:
stabilizować dochody rolników przy ich spadku o 30% w stosunku do średniej z trzech lat,
rekompensować straty do 70% ich wysokości,
chronić producentów w sytuacji braku zapłaty za produkty rolne wskutek niewypłacalności kontrahenta.
Ten element programu wprost odpowiadał na sytuacje takie jak kryzys OSM Olecko – i właśnie dlatego brak jego wdrożenia należy uznać za rażące zaniedbanie koalicji rządzącej.
Rolnicy mieli finansować fundusz składką 0,1% wartości sprzedaży i byli gotowi ponosić solidarnie koszty funkcjonowania systemu.
Państwo nie wykonało swojej części zobowiązania.
Spółdzielczość rolna stanowi kręgosłup rolnictwa w Europie Zachodniej, a nie margines systemu.
W Danii spółdzielnie – na czele z Arla Foods – przetwarzają ponad 90% krajowej produkcji mleka, zapewniając rolnikom stabilny odbiór, przejrzystość finansową i realny wpływ właścicielski,
w Niemczech około 70% mleka skupują i przetwarzają spółdzielnie, a rolnicy działają w ramach silnych struktur negocjacyjnych, wspieranych przez państwo,
we Francji około 75% rolników należy do co najmniej jednej spółdzielni, która jest traktowana jako narzędzie stabilizacji dochodów i element bezpieczeństwa państwa.
Na tym tle szczególnie uderzające jest to, że Polska posiada strukturę rynkową porównywalną z Zachodem, ponieważ:
spółdzielnie odpowiadają za ok. 72% skupu mleka,
stanowią ok. 62% zakładów przetwórczych w sektorze,
największe spółdzielnie przetwarzają kilkanaście procent całej krajowej produkcji mleka.
Problemem Polski nie jest więc brak spółdzielczości, lecz brak systemowych zabezpieczeń państwa wokół niej.
W Polsce:
spółdzielczość została pozostawiona sama sobie,
nie istnieją skuteczne mechanizmy nadzoru finansowego i wczesnego ostrzegania,
brak zabezpieczeń płatniczych dla rolników–członków spółdzielni,
rolnicy dowiadują się o kryzysie dopiero wtedy, gdy nie otrzymują zapłaty za mleko.
Przypadek OSM Olecko nie jest wyjątkiem – jest symptomem systemowej choroby, na którą rząd nie zaproponował żadnego leczenia mimo dwóch lat sprawowania władzy.
Rolnicy nie potrzebują dziś:
kolejnych konferencji prasowych,
obietnic „w trakcie prac”,
deklaracji bez terminów i bez finansowania.
Potrzebują realnych instrumentów ochrony dochodów, spółdzielczości wspartej nadzorem państwa, funduszy działających w praktyce, a nie tylko w programach wyborczych.
Brak realizacji obietnic z 2023 r. nie jest już kwestią sporu politycznego, lecz kwestią odpowiedzialności państwa za bezpieczeństwo żywnościowe i byt tysięcy rodzin rolniczych.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z pytaniami:
Dlaczego przez niemal dwa lata rządów nie wdrożono zapowiadanych w 2023 r. mechanizmów kontraktacji po gwarantowanej cenie oraz Funduszu Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych?
Jak konkretnie minister zamierza dziś pomóc rolnikom poszkodowanym w kryzysach takich jak OSM Olecko, gdyż przez dwa lata nie stworzono żadnych systemowych zabezpieczeń przed niewypłacalnością przetwórców?
Jakie konkretne zmiany legislacyjne minister planuje wprowadzić, aby spółdzielnie rolne były realnie nadzorowane, a ich członkowie – rolnicy – chronieni przed skutkami błędów zarządczych i ryzyka kontrahentów?
Dlaczego polscy rolnicy nie mają dziś takich narzędzi ochrony dochodów, jakie od lat funkcjonują w spółdzielczości rolnej Danii, Niemiec i Francji?
Jakie konkretne działania zostały podjęte w celu stabilizacji rynku mleka i ochrony dochodów producentów?
Jakie nowe rynki zbytu zostały pozyskane dla polskich produktów mleczarskich w ciągu ostatnich dwóch lat i na jaki realny wolumen eksportu?
Czy minister dysponuje analizą, ile gospodarstw mlecznych może zniknąć z rynku w ciągu najbliższych 2–3 lat przy obecnym poziomie cen skupu?
Z poważaniem
Jarosław Sachajko
Interpelacja nr 14464
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie niespełnienia obietnic wyborczych z 2023 r. dotyczących rolnictwa, zaniechań w zakresie spółdzielczości rolnej oraz dramatycznej sytuacji w sektorze mleczarskim na przykładzie spółdzielni w Olecku
Zgłaszający: Jarosław Sachajko, Anna Gembicka
Data wpływu: 03-01-2026
Szanowny Panie Ministrze,
w kampanii wyborczej 2023 r. obecna koalicja rządząca, w tym środowisko Polskiego Stronnictwa Ludowego, składała rolnikom konkretne i publiczne obietnice, w szczególności:
wprowadzenia systemu kontraktacji żywności po określonej, stabilnej cenie,
utworzenia efektywnego Funduszu Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych,
realnego zabezpieczenia producentów rolnych przed niewypłacalnością podmiotów skupowych i przetwórczych,
wzmocnienia spółdzielczości jako filaru bezpieczeństwa dochodowego rolników.
Były to zapowiedzi zapisane w programach wyborczych głównie PSL-u, komunikowane na spotkaniach z rolnikami i prezentowane jako fundament nowej polityki rolnej po wyborach.
Dziś – po niemal dwóch latach rządzenia – rolnicy mają pełne prawo zapytać, co z tych obietnic zostało realnie zrealizowane.
Zapowiadany system kontraktacji żywności po z góry określonej cenie, w którym część ryzyka rynkowego miały przejmować instytucje publiczne i agencje rolne, nie powstał.
Nie funkcjonuje:
żaden powszechny mechanizm kontraktacji gwarantowanej,
żaden system państwowych gwarancji cen minimalnych,
żaden realny instrument ochrony producenta przed załamaniem rynku.
Szczególnie bulwersujące jest całkowite zaniechanie wdrożenia Funduszu Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych, który – zgodnie z zapowiedziami – miał:
stabilizować dochody rolników przy ich spadku o 30% w stosunku do średniej z trzech lat,
rekompensować straty do 70% ich wysokości,
chronić producentów w sytuacji braku zapłaty za produkty rolne wskutek niewypłacalności kontrahenta.
Ten element programu wprost odpowiadał na sytuacje takie jak kryzys OSM Olecko – i właśnie dlatego brak jego wdrożenia należy uznać za rażące zaniedbanie koalicji rządzącej.
Rolnicy mieli finansować fundusz składką 0,1% wartości sprzedaży i byli gotowi ponosić solidarnie koszty funkcjonowania systemu.
Państwo nie wykonało swojej części zobowiązania.
Spółdzielczość rolna stanowi kręgosłup rolnictwa w Europie Zachodniej, a nie margines systemu.
W Danii spółdzielnie – na czele z Arla Foods – przetwarzają ponad 90% krajowej produkcji mleka, zapewniając rolnikom stabilny odbiór, przejrzystość finansową i realny wpływ właścicielski,
w Niemczech około 70% mleka skupują i przetwarzają spółdzielnie, a rolnicy działają w ramach silnych struktur negocjacyjnych, wspieranych przez państwo,
we Francji około 75% rolników należy do co najmniej jednej spółdzielni, która jest traktowana jako narzędzie stabilizacji dochodów i element bezpieczeństwa państwa.
Na tym tle szczególnie uderzające jest to, że Polska posiada strukturę rynkową porównywalną z Zachodem, ponieważ:
spółdzielnie odpowiadają za ok. 72% skupu mleka,
stanowią ok. 62% zakładów przetwórczych w sektorze,
największe spółdzielnie przetwarzają kilkanaście procent całej krajowej produkcji mleka.
Problemem Polski nie jest więc brak spółdzielczości, lecz brak systemowych zabezpieczeń państwa wokół niej.
W Polsce:
spółdzielczość została pozostawiona sama sobie,
nie istnieją skuteczne mechanizmy nadzoru finansowego i wczesnego ostrzegania,
brak zabezpieczeń płatniczych dla rolników–członków spółdzielni,
rolnicy dowiadują się o kryzysie dopiero wtedy, gdy nie otrzymują zapłaty za mleko.
Przypadek OSM Olecko nie jest wyjątkiem – jest symptomem systemowej choroby, na którą rząd nie zaproponował żadnego leczenia mimo dwóch lat sprawowania władzy.
Rolnicy nie potrzebują dziś:
kolejnych konferencji prasowych,
obietnic „w trakcie prac”,
deklaracji bez terminów i bez finansowania.
Potrzebują realnych instrumentów ochrony dochodów, spółdzielczości wspartej nadzorem państwa, funduszy działających w praktyce, a nie tylko w programach wyborczych.
Brak realizacji obietnic z 2023 r. nie jest już kwestią sporu politycznego, lecz kwestią odpowiedzialności państwa za bezpieczeństwo żywnościowe i byt tysięcy rodzin rolniczych.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z pytaniami:
Dlaczego przez niemal dwa lata rządów nie wdrożono zapowiadanych w 2023 r. mechanizmów kontraktacji po gwarantowanej cenie oraz Funduszu Wzajemnej Pomocy w Stabilizacji Dochodów Rolniczych?
Jak konkretnie minister zamierza dziś pomóc rolnikom poszkodowanym w kryzysach takich jak OSM Olecko, gdyż przez dwa lata nie stworzono żadnych systemowych zabezpieczeń przed niewypłacalnością przetwórców?
Jakie konkretne zmiany legislacyjne minister planuje wprowadzić, aby spółdzielnie rolne były realnie nadzorowane, a ich członkowie – rolnicy – chronieni przed skutkami błędów zarządczych i ryzyka kontrahentów?
Dlaczego polscy rolnicy nie mają dziś takich narzędzi ochrony dochodów, jakie od lat funkcjonują w spółdzielczości rolnej Danii, Niemiec i Francji?
Jakie konkretne działania zostały podjęte w celu stabilizacji rynku mleka i ochrony dochodów producentów?
Jakie nowe rynki zbytu zostały pozyskane dla polskich produktów mleczarskich w ciągu ostatnich dwóch lat i na jaki realny wolumen eksportu?
Czy minister dysponuje analizą, ile gospodarstw mlecznych może zniknąć z rynku w ciągu najbliższych 2–3 lat przy obecnym poziomie cen skupu?
Z poważaniem
Jarosław Sachajko
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Małgorzata Gromadzka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
1 kwot, 5 %
Precyzyjne daty
7
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.7 / 1k zn.
- Zawiera 1 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (5)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (7)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15390 znaków
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 12 lutego 2026 r.
znak sprawy: RRE.wzw.058.1.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 14464 Pana Posła Jarosława Sachajki
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14464 Pana Posła Jarosława Sachajki oraz Pani Poseł
Anny Gembickiej, w sprawie niespełnienia obietnic wyborczych z 2023 r. dotyczących
rolnictwa, zaniechań w zakresie spółdzielczości rolnej oraz dramatycznej sytuacji
w sektorze mleczarskim na przykładzie spółdzielni w Olecku, przedstawiam poniższe
stanowisko.
Odpowiadając na pytanie nr 1 w sprawie wprowadzenia „krajowej ceny
gwarantowanej” na skup produktów rolnych oraz Funduszu Wzajemnej Pomocy
w Stabilizacji Dochodów Rolniczych informuję, że obecnie obowiązujące przepisy Unii
Europejskiej oraz kierunek polityki rolnej UE nie przewidują mechanizmu ustalania
sztywnych cen gwarantowanych na poziomie krajowym. Tego typu rozwiązanie
byłoby sprzeczne z zasadami wspólnego rynku i konkurencji, które zapewniają
swobodny przepływ towarów i równą konkurencję między producentami w całej Unii.
W kwestii ww. funduszu należy wskazać, że od 1 lipca 2023 r. obowiązuje ustawa
z dnia 9 maja 2023 r. o Funduszu Ochrony Rolnictwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 308).
Na podstawie ww. ustawy producenci rolni mogą ubiegać się o rekompensatę z tytułu
utraty przychodów z prowadzonej przez nich działalności rolniczej w przypadku
upadłości nabywców produktów rolnych.
-- 1 of 7 --
Do wpłat na Fundusz Ochrony Rolnictwa zobowiązane są wszystkie podmioty
dokonujące nabycia produktów rolnych określonych w załączniku I do Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej od producenta rolnego.
Rekompensaty ze środków finansowych Funduszu Ochrony Rolnictwa
są przyznawane i wypłacane producentowi rolnemu, który nie otrzymał zapłaty
za produkty rolne zbyte podmiotowi skupującemu (podmiotowi prowadzącemu skup,
przechowywanie, obróbkę lub przetwórstwo produktów rolnych), który stał się
niewypłacalny. Powyższe rekompensaty udzielane są w formule pomocy de minimis
w rolnictwie.
Odpowiadając na pytanie nr 2, dotyczące działań Ministra w zakresie pomocy rolnikom
poszkodowanym w związku z niewypłacalnością podmiotów skupujących produkty
rolne, należy zauważyć, że w celu m.in. zapewnienia płynności finansowej od dnia
1 października 2025 r. został uruchomiony nowy instrument pomocowy w postaci
preferencyjnego kredytu obrotowego dla rolników. Kredytobiorca może uzyskać:
• bezpłatną gwarancję w wysokości do 80% kwoty kredytu pozostającej
do spłaty,
• dopłatę do oprocentowania w wysokości 7 p.p. rocznie przez okres 24 miesięcy
od daty uruchomienia kredytu.
Maksymalna kwota kredytu obrotowego wynosi równowartość 200 tys. Euro
w złotych polskich. Kredyt udzielany jest maksymalnie na 4 lata, a odsetki płacone
przez kredytobiorcę w pierwszych dwóch latach nie przekraczają 1%.
Z uwagi na fakt, że instrument powyższy spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem
rolników, limit wsparcia, który umożliwia udzielenie kredytów o łącznej wartości
700 mln zł, został przez banki współpracujące rozdysponowany – na podstawie
złożonych wniosków kredytowych, przed ich ostateczną oceną. W związku
z powyższym, podjęte zostały działania w celu zwiększenia limitu środków, co pozwoli
na udzielenie kolejnych kredytów preferencyjnych. Ponieważ wsparcie to jest
realizowane ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020,
konieczne jest uzyskanie zgody Komisji Europejskiej na przesunięcie środków na ten
cel.
Ponadto, aktualnie trwają prace nad projektem Wytycznych szczegółowych
dotyczących przyznawanie, wypłatę i zwrot pomocy dla interwencji I.12.2
-- 2 of 7 --
Dofinansowanie funduszy wzajemnościowych w ramach Planu Strategicznego dla
Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. W projekcie Wytycznych proponuje się
70 % dofinansowanie kosztów tworzenia funduszy wzajemnościowych w formie
małych towarzystw ubezpieczeń wzajemnych lub związków wzajemności
członkowskiej w ramach istniejących towarzystw ubezpieczeń wzajemnych oraz
refinansowanie przez pierwsze trzy lata 70 % wypłaconych odszkodowań przez nowo
utworzone fundusze wzajemnościowe. Powyższe rozwiązanie ma pomóc zapobiegać
zmniejszeniu dochodów producentów rolnych w przypadku wystąpienia
niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, inwazji szkodników, chorób zwierząt i roślin
lub spadku cen produktów rolnych. Wstępnie, termin pierwszego naboru wniosków w
ramach I.12.2 zaplanowano na 1 października – 19 listopada 2026 r. Termin ten może
ulec zmianie.
Odpowiadając na pytanie nr 3 w sprawie zmian legislacyjnych dotyczących
wzmocnienia nadzoru nad spółdzielniami oraz ochrony rolników przed skutkami
błędów zarządczych, należy zauważyć, że każda spółdzielnia stanowi samodzielne
ogniwo na rynku i posiada stosowane organy statutowe, w tym radę nadzorczą, która
sprawuje kontrolę i nadzór nad działalnością spółdzielni. Natomiast najwyższym
organem spółdzielni jest Walne Zgromadzenie, w którym każdy członek dysponuje
jednym głosem. Wpływ członka na działanie spółdzielni opiera się na mechanizmach
demokracji bezpośredniej oraz prawie do informacji i kontroli. Realizacja tych
uprawnień wymaga od członka spółdzielni pewnej aktywności, natomiast jej brak
drastycznie ogranicza realną siłę tych uprawnień.
Minister nie sprawuje nadzoru nad podmiotami, które organizują się w oparciu
o przepisy Prawa spółdzielczego i nie posiada uprawnień kontrolnych i stanowiących
wobec spółdzielni. Mimo tego, Minister w ramach swoich kompetencji podejmuje
działania związane ze wsparciem spółdzielczości, poprzez np. promowanie współpracy
producentów i zawiązywanie przez nich struktur w formie prawnej spółdzielni. W
szczególności należy wskazać na instrumenty wsparcia, dostępne w ramach Planu
Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027, w tym:
Interwencja I.13.2 „Tworzenie i rozwój organizacji producentów i grup
producentów rolnych”
Interwencja I.10.7.1 „Rozwój współpracy w ramach łańcucha wartości
(dotacja) - poza gospodarstwem”
-- 3 of 7 --
Odpowiadając na pytanie nr 4 - Dlaczego polscy rolnicy nie mają dziś takich narzędzi
ochrony dochodów, jakie od lat funkcjonują w spółdzielczości rolnej Danii, Niemiec
i Francji, należy zwrócić uwagę, że siła spółdzielczości rolnej w Danii, Niemczech i
Francji wynika z wysokiego stopnia zorganizowania rolników, co pozwala im
skutecznie konkurować na rynku, obniżać koszty produkcji czy produkować jednolite,
duże partie towarów dla dużych odbiorców. Dzięki efektowi skali oraz
zgromadzonemu przez wiele lat kapitałowi, spółdzielnie wykorzystują zaawansowane
narzędzia finansowe i rynkowe, aby stabilizować dochody swoich członków, chroniąc
ich przed wahaniami cen oraz skutkami klęsk żywiołowych. Spółdzielnie mogą również
tworzyć wewnętrzne rezerwy finansowe zasilane ze składek członkowskich lub
pełniąc rolę instytucji finansowych dla swoich członków, oferują np. preferencyjne
linie kredytowe.
Polscy rolnicy wciąż wykazują pewną niechęć do form zrzeszania się i współpracy.
Pomimo wielu zalet i zachęt wiążących się z funkcjonowaniem w ramach
zorganizowanej formy współpracy rolników, jakimi są organizacje producentów i grupy
producentów rolnych, dynamika i tempo tego procesu są wciąż niezadowalające.
Mimo niewątpliwych korzyści polscy producenci są wciąż niedostatecznie
zorganizowani i nadal istnieje duży opór ze strony rolników, którzy nie chcą łączyć się
w tego typu struktury. Proces zrzeszania się rolników jest szczególnie trudny w
warunkach polskich, gdzie okres gospodarki socjalistycznej i przymusowa kooperacja
pozostawiły wśród rolników niechęć do form współpracy na rzecz działania
indywidualnego. Zwiększony udział w różnych formach kooperacji i współdziałania
jest ważnym kierunkiem wzmocnienia konkurencyjnej pozycji rolników na rynku, a
kluczową formą takiej kooperacji są organizacje producentów i grupy producentów
rolnych.
Odpowiadając na pytania nr 1 - 3 w sprawie działań podjętych w celu stabilizacji rynku
mleka oraz liczby gospodarstw mlecznych w Polsce należy wskazać, że Polska zalicza
się do jednego z głównym producentów mleka w Unii Europejskiej, a także na świecie.
Wzrost produkcji mleka w Polsce, występuje z jednoczesnym spadkiem pogłowia krów
mlecznych. W 2024 spadek ten wyniósł 12,6% w zestawieniu z rokiem poprzednim.
MRiRW nie prowadzi jednak szczegółowych analiz wskazujących ile gospodarstw
planuje aktualnie rozwój produkcji mleka, ilu natomiast producentów planuję zmiany
profilu produkcji rolnej.
-- 4 of 7 --
W związku ze wzrostem podaży mleka obserwowanym na najważniejszych rynkach
światowych, po wielu miesiącach wzrostów, unijne ceny zbytu przetworów mlecznych,
znajdują się od września 2025 r. w fazie głębszej korekty. Sytuacja taka ma przełożenie
na spadek cen mleka w skupie. Zasady prowadzenia skupu interwencyjnego
produktów rolnych są jednolite dla wszystkich państw członkowskich i zostały
określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013.
Poziom cen, po których skup interwencyjny jest realizowany, ustalono
w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1370/2013. Aktualnie obowiązujące progi
referencyjne i wyznaczone na ich podstawie ceny interwencyjnego zakupu produktów
na zapasy publiczne UE nie odzwierciedlają wzrostu kosztów produkcji, który nastąpił
od ich ostatniego wyznaczenia.
W związku z tym, podczas posiedzenia Rady ds. rolnictwa i rybołówstwa w grudniu
2025 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił się z wnioskiem o urealnienie cen
interwencyjnych. Wniosek poparły jedynie Portugalia i Belgia.
Ponadto, w piśmie z 23 grudnia 2025 r., w związku z trudną sytuacją na rynku zbóż
i mleka, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił się z prośbą do Pana Christopha
Hansena - Komisarza Europejskiego ds. Rolnictwa i Żywności, o podniesienie cen
interwencyjnych.
Również podczas posiedzenia Rady ds. rolnictwa i rybołówstwa 26 stycznia 2026 r.
Polska przyłączyła się do wniosku Węgier w sprawie uruchomienia pomocy w związku
z kryzysem na europejskim rynku mleka. Jednocześnie Polska zwróciła uwagę na
konieczność podniesienia cen interwencyjnych.
Odnośnie do kwestii pozyskania nowych rynków zbytu dla polskich produktów
mleczarskich należy wskazać, że wspieranie rozwoju polskiego eksportu produktów
rolno-spożywczych oraz promocja i zwiększanie konkurencyjności polskiej żywności
w kraju i na świecie należy do priorytetowych zadań MRiRW i KOWR. Prowadzone
działania mają na celu dywersyfikację i zdobycie nowych perspektywicznych rynków
zbytu (również w państwach trzecich o największym potencjale w tym zakresie). Silna
marka krajowych produktów żywnościowych jest budowana za granicą pod wspólnym
hasłem „Poland tastes good”.
W roku 2024 oraz 2025 MRiRW i KOWR prowadziły działania promocyjne na rynkach
europejskich, Bliskiego Wschodu i Afryki, Azji, obu Ameryk, a także Australii.
-- 5 of 7 --
Obejmowały w szczególności organizację: narodowych stoisk informacyjno
-promocyjnych podczas największych zagranicznych targów rolno-spożywczych
(w każdym ze wskazanych lat zorganizowano stoiska narodowe oraz towarzyszące
im działania promocyjne), organizację spotkań biznesowych b2b – tradycyjnych
i wirtualnych (online) - z przedstawicielami zagranicznych przedsiębiorstw, będących
potencjalnymi kontrahentami dla krajowych przedsiębiorców sektora rolno-
spożywczego, a także przyjazdowych misji handlowych zagranicznych importerów,
dystrybutorów i przedstawicieli sieci handlowych.
Dla polskich przedsiębiorców KOWR organizuje również webinaria informacyjno-
szkoleniowe, poświęcone rynkom najbardziej perspektywicznym dla polskiego
eksportu rolno-spożywczego. Rozpoznawalność i pozytywny wizerunek polskiej
żywności wśród konsumentów na rynkach zagranicznych budowane są także poprzez
publikowanie artykułów w zagranicznych mediach branżowych, ogólnych oraz
społecznościowych na temat polskiej żywności i polskiego sektora rolno-
spożywczego, a także poprzez realizację szeregu innych działań promocyjnych.
We wspomnianym okresie KOWR zorganizował misje przyjazdowe zagranicznych
importerów do Polski (z Japonii, Korei Południowej, Singapuru, Tajlandii, Filipin,
Malezji, Uzbekistanu), a także wyjazdowe misje handlowe dla polskich
przedsiębiorców (do Algierii i Uzbekistanu).
Działania w zakresie wspierania rozwoju polskiego eksportu produktów rolno-
spożywczych skierowane są do przedsiębiorców reprezentujących wszystkie branże
sektora rolno-spożywczego, w tym branżę mleczarską. Podczas największych
międzynarodowych targów spożywczych, jeśli jest taka możliwość, wyszczególniany
jest komponent mleczny – jako zorganizowane odrębne stoisko dla firm mleczarskich,
zlokalizowane w halach dedykowanych tej branży (targi Gulfood w Dubaju - rok 2024
i 2025), targi Anuga w Kolonii w Niemczech – rok 2025). Firmy mleczarskie chętnie
korzystają z tej możliwości, co w dłuższej perspektywie przekłada się na wzrost
eksportu polskich produktów mleczarskich na rynki krajów trzecich.
W 2025 roku odbyło się wiele spotkań z naszymi partnerami z regionu Afryki, Europy
Wschodniej, Ameryki Południowej, Azji i Bliskiego Wschodu. Dialog kierownictwa
MRiRW z partnerami z krajów trzecich koncentruje się na kwestiach likwidacji barier,
zwiększania eksportu oraz poszerzania oferty produktowej towarów rolno-
spożywczych z Polski.
-- 6 of 7 --
Wg danych za okres od stycznia do października 2025 r. produkty mleczarskie były
eksportowane głównie do krajów UE, ale także do krajów pozaunijnych, w tym
głównie do Algierii czy do Ukrainy. Istotnym odbiorcą była także Arabia Saudyjska.
W wyniku działań podjętych przez MRiRW w listopadzie 2025 roku podczas
I posiedzenia polsko-uzbekistańskiej grupy roboczej ds. współpracy w dziedzinie
rolnictwa strona uzbecka potwierdziła możliwość wznowienia przez Polskę wysyłek
mleka i serwatki w proszku do Uzbekistanu.
W krajach, w których dostrzegamy duży potencjał eksportowy, takich jak Chiny, Egipt,
Indie, Ukraina i Zjednoczone Emiraty Arabskie, nasze interesy i postulaty w sektorze
rolno - spożywczym są reprezentowane i wspierane przez przedstawicieli MRiRW
w Ambasadach RP w tych krajach. Planowane jest także powołanie ekspertów rolno-
spożywczych KOWR, którzy będą realizować zadania wspierające polski sektor rolno-
spożywczy w wybranych krajach.
Zależy nam także na tym, żeby polska żywność stawała się polską marką eksportową
- żeby była rozpoznawalna i doceniana na rynkach zagranicznych za swoje walory
i jakość. Dlatego też wspólnie z KOWR organizujemy polskie stoiska narodowe
podczas najważniejszych targów żywności na świecie.
W 2025 r. wzięliśmy udział w 26 wydarzeniach targowo-wystawienniczych, w tym
organizowanych na rynkach poza UE: w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Japonii,
Wielkiej Brytanii, Singapurze, Brazylii, Tajlandii, Republice Korei, USA, Malezji, Chinach
(w tym Hongkongu), Wietnamie, Australii, Arabii Saudyjskiej, Chile, Kazachstanie czy
Egipcie. W 2026 r. polskie produkty rolno-spożywcze będą promowane na stoiskach
organizowanych przez MRiRW i KOWR w trakcie 28 zagranicznych wydarzeń
promocyjnych oraz wystawienniczo-targowych. Po raz pierwszy działania promocyjne
będą realizowane m.in. w Nigerii, co daje początek aktywności w Afryce Środkowej.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Małgorzata Gromadzka
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 7 of 7 --
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 12 lutego 2026 r.
znak sprawy: RRE.wzw.058.1.2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 14464 Pana Posła Jarosława Sachajki
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14464 Pana Posła Jarosława Sachajki oraz Pani Poseł
Anny Gembickiej, w sprawie niespełnienia obietnic wyborczych z 2023 r. dotyczących
rolnictwa, zaniechań w zakresie spółdzielczości rolnej oraz dramatycznej sytuacji
w sektorze mleczarskim na przykładzie spółdzielni w Olecku, przedstawiam poniższe
stanowisko.
Odpowiadając na pytanie nr 1 w sprawie wprowadzenia „krajowej ceny
gwarantowanej” na skup produktów rolnych oraz Funduszu Wzajemnej Pomocy
w Stabilizacji Dochodów Rolniczych informuję, że obecnie obowiązujące przepisy Unii
Europejskiej oraz kierunek polityki rolnej UE nie przewidują mechanizmu ustalania
sztywnych cen gwarantowanych na poziomie krajowym. Tego typu rozwiązanie
byłoby sprzeczne z zasadami wspólnego rynku i konkurencji, które zapewniają
swobodny przepływ towarów i równą konkurencję między producentami w całej Unii.
W kwestii ww. funduszu należy wskazać, że od 1 lipca 2023 r. obowiązuje ustawa
z dnia 9 maja 2023 r. o Funduszu Ochrony Rolnictwa (Dz. U. z 2025 r. poz. 308).
Na podstawie ww. ustawy producenci rolni mogą ubiegać się o rekompensatę z tytułu
utraty przychodów z prowadzonej przez nich działalności rolniczej w przypadku
upadłości nabywców produktów rolnych.
-- 1 of 7 --
Do wpłat na Fundusz Ochrony Rolnictwa zobowiązane są wszystkie podmioty
dokonujące nabycia produktów rolnych określonych w załączniku I do Traktatu
o funkcjonowaniu Unii Europejskiej od producenta rolnego.
Rekompensaty ze środków finansowych Funduszu Ochrony Rolnictwa
są przyznawane i wypłacane producentowi rolnemu, który nie otrzymał zapłaty
za produkty rolne zbyte podmiotowi skupującemu (podmiotowi prowadzącemu skup,
przechowywanie, obróbkę lub przetwórstwo produktów rolnych), który stał się
niewypłacalny. Powyższe rekompensaty udzielane są w formule pomocy de minimis
w rolnictwie.
Odpowiadając na pytanie nr 2, dotyczące działań Ministra w zakresie pomocy rolnikom
poszkodowanym w związku z niewypłacalnością podmiotów skupujących produkty
rolne, należy zauważyć, że w celu m.in. zapewnienia płynności finansowej od dnia
1 października 2025 r. został uruchomiony nowy instrument pomocowy w postaci
preferencyjnego kredytu obrotowego dla rolników. Kredytobiorca może uzyskać:
• bezpłatną gwarancję w wysokości do 80% kwoty kredytu pozostającej
do spłaty,
• dopłatę do oprocentowania w wysokości 7 p.p. rocznie przez okres 24 miesięcy
od daty uruchomienia kredytu.
Maksymalna kwota kredytu obrotowego wynosi równowartość 200 tys. Euro
w złotych polskich. Kredyt udzielany jest maksymalnie na 4 lata, a odsetki płacone
przez kredytobiorcę w pierwszych dwóch latach nie przekraczają 1%.
Z uwagi na fakt, że instrument powyższy spotkał się z bardzo dużym zainteresowaniem
rolników, limit wsparcia, który umożliwia udzielenie kredytów o łącznej wartości
700 mln zł, został przez banki współpracujące rozdysponowany – na podstawie
złożonych wniosków kredytowych, przed ich ostateczną oceną. W związku
z powyższym, podjęte zostały działania w celu zwiększenia limitu środków, co pozwoli
na udzielenie kolejnych kredytów preferencyjnych. Ponieważ wsparcie to jest
realizowane ze środków Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020,
konieczne jest uzyskanie zgody Komisji Europejskiej na przesunięcie środków na ten
cel.
Ponadto, aktualnie trwają prace nad projektem Wytycznych szczegółowych
dotyczących przyznawanie, wypłatę i zwrot pomocy dla interwencji I.12.2
-- 2 of 7 --
Dofinansowanie funduszy wzajemnościowych w ramach Planu Strategicznego dla
Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. W projekcie Wytycznych proponuje się
70 % dofinansowanie kosztów tworzenia funduszy wzajemnościowych w formie
małych towarzystw ubezpieczeń wzajemnych lub związków wzajemności
członkowskiej w ramach istniejących towarzystw ubezpieczeń wzajemnych oraz
refinansowanie przez pierwsze trzy lata 70 % wypłaconych odszkodowań przez nowo
utworzone fundusze wzajemnościowe. Powyższe rozwiązanie ma pomóc zapobiegać
zmniejszeniu dochodów producentów rolnych w przypadku wystąpienia
niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, inwazji szkodników, chorób zwierząt i roślin
lub spadku cen produktów rolnych. Wstępnie, termin pierwszego naboru wniosków w
ramach I.12.2 zaplanowano na 1 października – 19 listopada 2026 r. Termin ten może
ulec zmianie.
Odpowiadając na pytanie nr 3 w sprawie zmian legislacyjnych dotyczących
wzmocnienia nadzoru nad spółdzielniami oraz ochrony rolników przed skutkami
błędów zarządczych, należy zauważyć, że każda spółdzielnia stanowi samodzielne
ogniwo na rynku i posiada stosowane organy statutowe, w tym radę nadzorczą, która
sprawuje kontrolę i nadzór nad działalnością spółdzielni. Natomiast najwyższym
organem spółdzielni jest Walne Zgromadzenie, w którym każdy członek dysponuje
jednym głosem. Wpływ członka na działanie spółdzielni opiera się na mechanizmach
demokracji bezpośredniej oraz prawie do informacji i kontroli. Realizacja tych
uprawnień wymaga od członka spółdzielni pewnej aktywności, natomiast jej brak
drastycznie ogranicza realną siłę tych uprawnień.
Minister nie sprawuje nadzoru nad podmiotami, które organizują się w oparciu
o przepisy Prawa spółdzielczego i nie posiada uprawnień kontrolnych i stanowiących
wobec spółdzielni. Mimo tego, Minister w ramach swoich kompetencji podejmuje
działania związane ze wsparciem spółdzielczości, poprzez np. promowanie współpracy
producentów i zawiązywanie przez nich struktur w formie prawnej spółdzielni. W
szczególności należy wskazać na instrumenty wsparcia, dostępne w ramach Planu
Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027, w tym:
Interwencja I.13.2 „Tworzenie i rozwój organizacji producentów i grup
producentów rolnych”
Interwencja I.10.7.1 „Rozwój współpracy w ramach łańcucha wartości
(dotacja) - poza gospodarstwem”
-- 3 of 7 --
Odpowiadając na pytanie nr 4 - Dlaczego polscy rolnicy nie mają dziś takich narzędzi
ochrony dochodów, jakie od lat funkcjonują w spółdzielczości rolnej Danii, Niemiec
i Francji, należy zwrócić uwagę, że siła spółdzielczości rolnej w Danii, Niemczech i
Francji wynika z wysokiego stopnia zorganizowania rolników, co pozwala im
skutecznie konkurować na rynku, obniżać koszty produkcji czy produkować jednolite,
duże partie towarów dla dużych odbiorców. Dzięki efektowi skali oraz
zgromadzonemu przez wiele lat kapitałowi, spółdzielnie wykorzystują zaawansowane
narzędzia finansowe i rynkowe, aby stabilizować dochody swoich członków, chroniąc
ich przed wahaniami cen oraz skutkami klęsk żywiołowych. Spółdzielnie mogą również
tworzyć wewnętrzne rezerwy finansowe zasilane ze składek członkowskich lub
pełniąc rolę instytucji finansowych dla swoich członków, oferują np. preferencyjne
linie kredytowe.
Polscy rolnicy wciąż wykazują pewną niechęć do form zrzeszania się i współpracy.
Pomimo wielu zalet i zachęt wiążących się z funkcjonowaniem w ramach
zorganizowanej formy współpracy rolników, jakimi są organizacje producentów i grupy
producentów rolnych, dynamika i tempo tego procesu są wciąż niezadowalające.
Mimo niewątpliwych korzyści polscy producenci są wciąż niedostatecznie
zorganizowani i nadal istnieje duży opór ze strony rolników, którzy nie chcą łączyć się
w tego typu struktury. Proces zrzeszania się rolników jest szczególnie trudny w
warunkach polskich, gdzie okres gospodarki socjalistycznej i przymusowa kooperacja
pozostawiły wśród rolników niechęć do form współpracy na rzecz działania
indywidualnego. Zwiększony udział w różnych formach kooperacji i współdziałania
jest ważnym kierunkiem wzmocnienia konkurencyjnej pozycji rolników na rynku, a
kluczową formą takiej kooperacji są organizacje producentów i grupy producentów
rolnych.
Odpowiadając na pytania nr 1 - 3 w sprawie działań podjętych w celu stabilizacji rynku
mleka oraz liczby gospodarstw mlecznych w Polsce należy wskazać, że Polska zalicza
się do jednego z głównym producentów mleka w Unii Europejskiej, a także na świecie.
Wzrost produkcji mleka w Polsce, występuje z jednoczesnym spadkiem pogłowia krów
mlecznych. W 2024 spadek ten wyniósł 12,6% w zestawieniu z rokiem poprzednim.
MRiRW nie prowadzi jednak szczegółowych analiz wskazujących ile gospodarstw
planuje aktualnie rozwój produkcji mleka, ilu natomiast producentów planuję zmiany
profilu produkcji rolnej.
-- 4 of 7 --
W związku ze wzrostem podaży mleka obserwowanym na najważniejszych rynkach
światowych, po wielu miesiącach wzrostów, unijne ceny zbytu przetworów mlecznych,
znajdują się od września 2025 r. w fazie głębszej korekty. Sytuacja taka ma przełożenie
na spadek cen mleka w skupie. Zasady prowadzenia skupu interwencyjnego
produktów rolnych są jednolite dla wszystkich państw członkowskich i zostały
określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013.
Poziom cen, po których skup interwencyjny jest realizowany, ustalono
w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1370/2013. Aktualnie obowiązujące progi
referencyjne i wyznaczone na ich podstawie ceny interwencyjnego zakupu produktów
na zapasy publiczne UE nie odzwierciedlają wzrostu kosztów produkcji, który nastąpił
od ich ostatniego wyznaczenia.
W związku z tym, podczas posiedzenia Rady ds. rolnictwa i rybołówstwa w grudniu
2025 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił się z wnioskiem o urealnienie cen
interwencyjnych. Wniosek poparły jedynie Portugalia i Belgia.
Ponadto, w piśmie z 23 grudnia 2025 r., w związku z trudną sytuacją na rynku zbóż
i mleka, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwrócił się z prośbą do Pana Christopha
Hansena - Komisarza Europejskiego ds. Rolnictwa i Żywności, o podniesienie cen
interwencyjnych.
Również podczas posiedzenia Rady ds. rolnictwa i rybołówstwa 26 stycznia 2026 r.
Polska przyłączyła się do wniosku Węgier w sprawie uruchomienia pomocy w związku
z kryzysem na europejskim rynku mleka. Jednocześnie Polska zwróciła uwagę na
konieczność podniesienia cen interwencyjnych.
Odnośnie do kwestii pozyskania nowych rynków zbytu dla polskich produktów
mleczarskich należy wskazać, że wspieranie rozwoju polskiego eksportu produktów
rolno-spożywczych oraz promocja i zwiększanie konkurencyjności polskiej żywności
w kraju i na świecie należy do priorytetowych zadań MRiRW i KOWR. Prowadzone
działania mają na celu dywersyfikację i zdobycie nowych perspektywicznych rynków
zbytu (również w państwach trzecich o największym potencjale w tym zakresie). Silna
marka krajowych produktów żywnościowych jest budowana za granicą pod wspólnym
hasłem „Poland tastes good”.
W roku 2024 oraz 2025 MRiRW i KOWR prowadziły działania promocyjne na rynkach
europejskich, Bliskiego Wschodu i Afryki, Azji, obu Ameryk, a także Australii.
-- 5 of 7 --
Obejmowały w szczególności organizację: narodowych stoisk informacyjno
-promocyjnych podczas największych zagranicznych targów rolno-spożywczych
(w każdym ze wskazanych lat zorganizowano stoiska narodowe oraz towarzyszące
im działania promocyjne), organizację spotkań biznesowych b2b – tradycyjnych
i wirtualnych (online) - z przedstawicielami zagranicznych przedsiębiorstw, będących
potencjalnymi kontrahentami dla krajowych przedsiębiorców sektora rolno-
spożywczego, a także przyjazdowych misji handlowych zagranicznych importerów,
dystrybutorów i przedstawicieli sieci handlowych.
Dla polskich przedsiębiorców KOWR organizuje również webinaria informacyjno-
szkoleniowe, poświęcone rynkom najbardziej perspektywicznym dla polskiego
eksportu rolno-spożywczego. Rozpoznawalność i pozytywny wizerunek polskiej
żywności wśród konsumentów na rynkach zagranicznych budowane są także poprzez
publikowanie artykułów w zagranicznych mediach branżowych, ogólnych oraz
społecznościowych na temat polskiej żywności i polskiego sektora rolno-
spożywczego, a także poprzez realizację szeregu innych działań promocyjnych.
We wspomnianym okresie KOWR zorganizował misje przyjazdowe zagranicznych
importerów do Polski (z Japonii, Korei Południowej, Singapuru, Tajlandii, Filipin,
Malezji, Uzbekistanu), a także wyjazdowe misje handlowe dla polskich
przedsiębiorców (do Algierii i Uzbekistanu).
Działania w zakresie wspierania rozwoju polskiego eksportu produktów rolno-
spożywczych skierowane są do przedsiębiorców reprezentujących wszystkie branże
sektora rolno-spożywczego, w tym branżę mleczarską. Podczas największych
międzynarodowych targów spożywczych, jeśli jest taka możliwość, wyszczególniany
jest komponent mleczny – jako zorganizowane odrębne stoisko dla firm mleczarskich,
zlokalizowane w halach dedykowanych tej branży (targi Gulfood w Dubaju - rok 2024
i 2025), targi Anuga w Kolonii w Niemczech – rok 2025). Firmy mleczarskie chętnie
korzystają z tej możliwości, co w dłuższej perspektywie przekłada się na wzrost
eksportu polskich produktów mleczarskich na rynki krajów trzecich.
W 2025 roku odbyło się wiele spotkań z naszymi partnerami z regionu Afryki, Europy
Wschodniej, Ameryki Południowej, Azji i Bliskiego Wschodu. Dialog kierownictwa
MRiRW z partnerami z krajów trzecich koncentruje się na kwestiach likwidacji barier,
zwiększania eksportu oraz poszerzania oferty produktowej towarów rolno-
spożywczych z Polski.
-- 6 of 7 --
Wg danych za okres od stycznia do października 2025 r. produkty mleczarskie były
eksportowane głównie do krajów UE, ale także do krajów pozaunijnych, w tym
głównie do Algierii czy do Ukrainy. Istotnym odbiorcą była także Arabia Saudyjska.
W wyniku działań podjętych przez MRiRW w listopadzie 2025 roku podczas
I posiedzenia polsko-uzbekistańskiej grupy roboczej ds. współpracy w dziedzinie
rolnictwa strona uzbecka potwierdziła możliwość wznowienia przez Polskę wysyłek
mleka i serwatki w proszku do Uzbekistanu.
W krajach, w których dostrzegamy duży potencjał eksportowy, takich jak Chiny, Egipt,
Indie, Ukraina i Zjednoczone Emiraty Arabskie, nasze interesy i postulaty w sektorze
rolno - spożywczym są reprezentowane i wspierane przez przedstawicieli MRiRW
w Ambasadach RP w tych krajach. Planowane jest także powołanie ekspertów rolno-
spożywczych KOWR, którzy będą realizować zadania wspierające polski sektor rolno-
spożywczy w wybranych krajach.
Zależy nam także na tym, żeby polska żywność stawała się polską marką eksportową
- żeby była rozpoznawalna i doceniana na rynkach zagranicznych za swoje walory
i jakość. Dlatego też wspólnie z KOWR organizujemy polskie stoiska narodowe
podczas najważniejszych targów żywności na świecie.
W 2025 r. wzięliśmy udział w 26 wydarzeniach targowo-wystawienniczych, w tym
organizowanych na rynkach poza UE: w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Japonii,
Wielkiej Brytanii, Singapurze, Brazylii, Tajlandii, Republice Korei, USA, Malezji, Chinach
(w tym Hongkongu), Wietnamie, Australii, Arabii Saudyjskiej, Chile, Kazachstanie czy
Egipcie. W 2026 r. polskie produkty rolno-spożywcze będą promowane na stoiskach
organizowanych przez MRiRW i KOWR w trakcie 28 zagranicznych wydarzeń
promocyjnych oraz wystawienniczo-targowych. Po raz pierwszy działania promocyjne
będą realizowane m.in. w Nigerii, co daje początek aktywności w Afryce Środkowej.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Małgorzata Gromadzka
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 7 of 7 --