Interpelacja nr 14322
Interpelacja w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami
Zgłaszający:
•
Adresat:
Obrona i Bezpieczeństwo (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami
Interpelacja nr 14322
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami
Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska
Data wpływu: 19-12-2025
Na podstawie art. 191 Regulaminu Sejmu RP zwracam się z interpelacją w sprawie praktyki wymagającej osobistego stawiennictwa osoby z niepełnosprawnością przy składaniu wniosku o wydanie karty parkingowej – także w sytuacjach, w których stan zdrowia czyni to szczególnie uciążliwym lub wręcz nieracjonalnym.
Do biura poselskiego w Bydgoszczy zwróciła się Pani Anna, która w ostatnich dniach towarzyszyła swojemu niepełnosprawnemu teściowi podczas posiedzenia komisji w Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Teść Pani Anny jest osobą po przebytym udarze, z istotnymi problemami w poruszaniu się. Samo przybycie na komisję lekarską było dla niego bardzo męczące i wyczerpujące.
Jak poinformowano rodzinę, aby złożyć wniosek o przyznanie karty parkingowej, teść Pani Anny będzie musiał ponownie osobiście stawić się w urzędzie. W ich przypadku – gdy teść ledwo się porusza, wymaga stałej pomocy i nie jest w stanie samodzielnie pisać – jest to praktyka niezrozumiała i nadmiernie obciążająca.
Urzędnik wskazał jednocześnie, że obowiązek ten wynika wprost z przepisów.
Podstawa prawna obowiązku osobistego złożenia wniosku
Obowiązek osobistego składania wniosku wynika z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych, który stanowi, że: „osoba niepełnosprawna składa wniosek osobiście”, z wyjątkiem ściśle określonych przypadków (m.in. osoby małoletniej oraz osoby ubezwłasnowolnionej – § 2 ust. 3 pkt 1-3).
Dodatkowo, wniosek ma być podpisany w obecności przewodniczącego zespołu lub osoby upoważnionej (§ 3 ust. 1). Co istotne, nawet w razie braku możliwości złożenia podpisu przewidziano jedynie adnotację o braku możliwości podpisu (§ 3 ust. 3), ale nie zniesiono obowiązku osobistego złożenia wniosku.
Pytania do Pani Ministry:
Czy do ministerstwa docierają informacje, że obowiązek osobistego złożenia wniosku o kartę parkingową (zwłaszcza po niedawnym badaniu komisji) może prowadzić do nadmiernego obciążenia osób z poważnymi ograniczeniami mobilności (np. po udarach, z chorobami neurologicznymi, w trakcie rehabilitacji)?
Jakie były przesłanki wprowadzenia i utrzymywania wymogu osobistego złożenia wniosku w § 2 ust. 3 rozporządzenia – w szczególności w sytuacji, gdy autentyczność danych można weryfikować innymi metodami (np. pełnomocnictwo, weryfikacja dokumentów)?
Czy ministerstwo analizowało możliwość wprowadzenia pełnomocnika (na wzór odbioru karty przez osobę upoważnioną) także na etapie złożenia wniosku, co ograniczyłoby konieczność dodatkowych wizyt w urzędzie dla osób o znacznie ograniczonej mobilności? (Obecnie wyjątki nie obejmują takich przypadków jak opisany – § 2 ust. 3 pkt 1-3).
Czy rozważane jest dodanie do rozporządzenia przesłanki medycznej/funkcjonalnej, np. „w przypadku osób, których stan zdrowia uniemożliwia lub w sposób istotny utrudnia stawiennictwo”, co pozwoliłoby na złożenie wniosku przez opiekuna/pełnomocnika wraz z zaświadczeniem lekarskim?
Czy ministerstwo dopuszcza wprowadzenie procedury alternatywnej:
a) złożenie wniosku z podpisem poświadczonym (np. notarialnie), albo
b) złożenie wniosku elektronicznie (podpis zaufany/kwalifikowany), albo
c) złożenie wniosku w miejscu pobytu osoby (np. wizyta pracownika zespołu/mobilny punkt obsługi) – przynajmniej dla przypadków skrajnych?
Czy resort posiada dane ile wniosków o kartę parkingową rocznie jest pozostawianych bez rozpoznania lub nie jest składanych w ogóle z powodu bariery w postaci wymogu osobistego stawiennictwa?
Czy ministerstwo planuje zmianę obowiązujących przepisów w tym zakresie i – jeśli tak – w jakim kierunku (pełnomocnik, droga elektroniczna, odstępstwa zdrowotne), tak aby procedura była jednocześnie bezpieczna i realnie dostępna dla osób z najpoważniejszymi ograniczeniami ruchowymi?
Posłanka na Sejm RP
Iwona Maria Kozłowska
Interpelacja nr 14322
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami
Zgłaszający: Iwona Maria Kozłowska, Anna Wojciechowska
Data wpływu: 19-12-2025
Na podstawie art. 191 Regulaminu Sejmu RP zwracam się z interpelacją w sprawie praktyki wymagającej osobistego stawiennictwa osoby z niepełnosprawnością przy składaniu wniosku o wydanie karty parkingowej – także w sytuacjach, w których stan zdrowia czyni to szczególnie uciążliwym lub wręcz nieracjonalnym.
Do biura poselskiego w Bydgoszczy zwróciła się Pani Anna, która w ostatnich dniach towarzyszyła swojemu niepełnosprawnemu teściowi podczas posiedzenia komisji w Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności. Teść Pani Anny jest osobą po przebytym udarze, z istotnymi problemami w poruszaniu się. Samo przybycie na komisję lekarską było dla niego bardzo męczące i wyczerpujące.
Jak poinformowano rodzinę, aby złożyć wniosek o przyznanie karty parkingowej, teść Pani Anny będzie musiał ponownie osobiście stawić się w urzędzie. W ich przypadku – gdy teść ledwo się porusza, wymaga stałej pomocy i nie jest w stanie samodzielnie pisać – jest to praktyka niezrozumiała i nadmiernie obciążająca.
Urzędnik wskazał jednocześnie, że obowiązek ten wynika wprost z przepisów.
Podstawa prawna obowiązku osobistego złożenia wniosku
Obowiązek osobistego składania wniosku wynika z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych, który stanowi, że: „osoba niepełnosprawna składa wniosek osobiście”, z wyjątkiem ściśle określonych przypadków (m.in. osoby małoletniej oraz osoby ubezwłasnowolnionej – § 2 ust. 3 pkt 1-3).
Dodatkowo, wniosek ma być podpisany w obecności przewodniczącego zespołu lub osoby upoważnionej (§ 3 ust. 1). Co istotne, nawet w razie braku możliwości złożenia podpisu przewidziano jedynie adnotację o braku możliwości podpisu (§ 3 ust. 3), ale nie zniesiono obowiązku osobistego złożenia wniosku.
Pytania do Pani Ministry:
Czy do ministerstwa docierają informacje, że obowiązek osobistego złożenia wniosku o kartę parkingową (zwłaszcza po niedawnym badaniu komisji) może prowadzić do nadmiernego obciążenia osób z poważnymi ograniczeniami mobilności (np. po udarach, z chorobami neurologicznymi, w trakcie rehabilitacji)?
Jakie były przesłanki wprowadzenia i utrzymywania wymogu osobistego złożenia wniosku w § 2 ust. 3 rozporządzenia – w szczególności w sytuacji, gdy autentyczność danych można weryfikować innymi metodami (np. pełnomocnictwo, weryfikacja dokumentów)?
Czy ministerstwo analizowało możliwość wprowadzenia pełnomocnika (na wzór odbioru karty przez osobę upoważnioną) także na etapie złożenia wniosku, co ograniczyłoby konieczność dodatkowych wizyt w urzędzie dla osób o znacznie ograniczonej mobilności? (Obecnie wyjątki nie obejmują takich przypadków jak opisany – § 2 ust. 3 pkt 1-3).
Czy rozważane jest dodanie do rozporządzenia przesłanki medycznej/funkcjonalnej, np. „w przypadku osób, których stan zdrowia uniemożliwia lub w sposób istotny utrudnia stawiennictwo”, co pozwoliłoby na złożenie wniosku przez opiekuna/pełnomocnika wraz z zaświadczeniem lekarskim?
Czy ministerstwo dopuszcza wprowadzenie procedury alternatywnej:
a) złożenie wniosku z podpisem poświadczonym (np. notarialnie), albo
b) złożenie wniosku elektronicznie (podpis zaufany/kwalifikowany), albo
c) złożenie wniosku w miejscu pobytu osoby (np. wizyta pracownika zespołu/mobilny punkt obsługi) – przynajmniej dla przypadków skrajnych?
Czy resort posiada dane ile wniosków o kartę parkingową rocznie jest pozostawianych bez rozpoznania lub nie jest składanych w ogóle z powodu bariery w postaci wymogu osobistego stawiennictwa?
Czy ministerstwo planuje zmianę obowiązujących przepisów w tym zakresie i – jeśli tak – w jakim kierunku (pełnomocnik, droga elektroniczna, odstępstwa zdrowotne), tak aby procedura była jednocześnie bezpieczna i realnie dostępna dla osób z najpoważniejszymi ograniczeniami ruchowymi?
Posłanka na Sejm RP
Iwona Maria Kozłowska
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Maja Nowak
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
8
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
5.3 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7534 znaków
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.7.2026
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 14322 Pań Posłanek Iwony Marii Kozłowskiej oraz Anny
Wojciechowskiej, w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty
parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Na podstawie art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu
drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.) kartę parkingową wydaje się:
— osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego
poruszania się;
— osobie niepełnosprawnej, która nie ukończyła 16 roku życia mającej znacznie
ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się.
Kartę parkingową wydaje przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania
o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997
r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnoprawnych (Dz. U.
z 2025 r. poz. 913, z późn. zm.) na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania
o niepełnosprawności:
— orzeczenia o niepełnosprawności;
— orzeczenia o stopniu niepełnosprawności;
— orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień - wraz ze wskazaniem, o którym mowa
w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy o rehabilitacji.
W przypadku osób z niepełnosprawnościami zaliczonych do umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności spełnienie tych warunków może zostać stwierdzone jedynie
w przypadku ustalenia przyczyny niepełnosprawności oznaczonej symbolem 04-0 (choroby
narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu), 10-N (choroba neurologiczna) lub 07-
S (choroby układu oddechowego i krążenia).
Stan zdrowia nie jest jedynym wyznacznikiem niepełnosprawności. Decydujący czynnik
stanowi ocena ograniczeń w możliwości funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością
w życiu społecznym, które są następstwem naruszenia sprawności organizmu. Ocena
znacznie ograniczonej możliwości samodzielnego poruszania się może zostać dokonana
z wykorzystaniem skal oceny klinimetrycznej odpowiednich do poszczególnych jednostek
chorobowych. Ponadto przyjmuje się, że osoba ze znacznie ograniczoną możliwością
samodzielnego poruszania się to m.in. osoba, która nie przemieszcza się, nie zachowuje
równowagi przy siedzeniu albo w ogóle się nie przemieszcza lub porusza na odległość do
50 m za pomocą sprzętu wspomagającego lub przy wsparciu innej osoby, ma trudności lub
nie jest w stanie schodzić i wchodzić po schodach lub porusza się przy wsparciu innej osoby,
ma trudności przy poruszaniu się po powierzchniach płaskich na dystansie nie
przekraczającym 100 (co stanowi wartość orientacyjną).
-- 1 of 3 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
Art. 8 ust. 5c ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że kartę parkingową wydaje się na
okres ważności orzeczenia, jednakże nie dłużej niż na okres 5 lat.
Przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca
2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz. U. z 2022
r. poz. 1611) wskazuje wprost, iż warunkiem koniecznym do uzyskania karty parkingowej
jest osobiste złożenie wniosku, za wyjątkami określonymi w ust. 3 pkt 1-3. Wyjątki te
dotyczą:
— osób, które nie ukończyły 18 roku życia, za które wniosek składają rodzice lub
ustanowieni przez sąd opiekunowie albo jeden z rodziców lub ustanowionych przez sąd
opiekunów;
— osób ubezwłasnowolnionych całkowicie pozostających pod władzą rodzicielską, za
które wniosek składa jeden z rodziców;
— osób ubezwłasnowolnionych całkowicie niepozostających pod władzą rodzicielską lub
osób ubezwłasnowolnionych częściowo, za które wniosek składają odpowiednio
opiekun lub kurator ustanowiony przez sąd.
Ww. katalog wyjątków od obowiązku osobistego złożenia wniosku o wydanie karty
parkingowej jest zamknięty i nie może być interpretowany rozszerzająco. Brak jest zatem
możliwości złożenia wniosku przez pełnomocnika bądź w inny sposób niż osobiście.
Obowiązek osobistego stawiennictwa wynika z konieczności weryfikacji uprawnienia danej
osoby do uzyskania karty parkingowej i służy eliminacji potencjalnych przypadków wydania
kart osobom do nich nieuprawnionym, co wskazano w uzasadnieniu ustawy z dnia 23
października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1446, ze zm.). Akt ten zmienił zasady i kryteria przyznawania
kart parkingowych od lipca 2014 r. nowelizując przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
Prawo o ruchu drogowym.
Projekt ustawy nowelizującej był projektem komisyjnym, którego proces legislacyjny trwał
ponad 15 miesięcy. W głosowaniu w Sejmie ustawę przyjęto niemal jednomyślnie (438
posłów za, 1 poseł wstrzymał się od głosu). Zgodnie z uzasadnieniem do projektu miał on
na celu wyeliminowanie przypadków posługiwania się kartą parkingową przez podmioty do
tego nieuprawnione, co postulowały organizacje pozarządowe, policja i straże gminne,
a także samorządy.
Podstawowym założeniem ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw była likwidacja barier ograniczających
swobodne poruszanie się osób z niepełnosprawnościami, szczególnie w zakresie
korzystania z miejsc parkingowych dla nich przeznaczonych. Przepisy ustawy nowelizującej
zaostrzyły przy tym kryteria orzecznicze uprawniające do uzyskania wskazania do karty
parkingowej, określając grono beneficjentów tego rozwiązania do osób posiadających
znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się oraz legitymujących się
ważnym orzeczeniem wydanym przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności,
ustalającym znaczny stopień niepełnosprawności bez względu na jego przyczynę lub
umiarkowany stopień niepełnosprawności z ustaloną przyczyną niepełnosprawności
oznaczoną symbolami: 04-O, 05-R lub 10-N albo niepełnosprawność w przypadku osób,
które nie ukończyły 16 roku życia.
Aktualnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej trwają prace nad zmianą
rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie
wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1611)
dotyczące zniesienia konieczności osobistego stawiennictwa osoby z niepełnosprawnością
-- 2 of 3 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
podczas składania wniosku o wydanie karty parkingowej. Zmiana polegająca na
umożliwieniu złożenia wniosku o wydanie karty parkingowej listownie lub przez osobę
upoważnioną wychodzi naprzeciw postulatom środowiska osób z niepełnosprawnościami.
Informuję, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie są zbierane dane
dotyczące liczby wniosków o wydanie karty parkingowej pozostawianych bez rozpoznania
lub nieskładanych w ogóle z powodu bariery w postaci wymogu osobistego stawiennictwa.
Prośbę o udzielenie takich informacji należałoby kierować do przewodniczących
poszczególnych powiatowych zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Maja Nowak
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 3 of 3 --
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.7.2026
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 14322 Pań Posłanek Iwony Marii Kozłowskiej oraz Anny
Wojciechowskiej, w sprawie obowiązku osobistego składania wniosków o wydanie karty
parkingowej przez osoby z niepełnosprawnościami, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Na podstawie art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu
drogowym (Dz.U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.) kartę parkingową wydaje się:
— osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego
poruszania się;
— osobie niepełnosprawnej, która nie ukończyła 16 roku życia mającej znacznie
ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się.
Kartę parkingową wydaje przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania
o niepełnosprawności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997
r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnoprawnych (Dz. U.
z 2025 r. poz. 913, z późn. zm.) na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania
o niepełnosprawności:
— orzeczenia o niepełnosprawności;
— orzeczenia o stopniu niepełnosprawności;
— orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień - wraz ze wskazaniem, o którym mowa
w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy o rehabilitacji.
W przypadku osób z niepełnosprawnościami zaliczonych do umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności spełnienie tych warunków może zostać stwierdzone jedynie
w przypadku ustalenia przyczyny niepełnosprawności oznaczonej symbolem 04-0 (choroby
narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu), 10-N (choroba neurologiczna) lub 07-
S (choroby układu oddechowego i krążenia).
Stan zdrowia nie jest jedynym wyznacznikiem niepełnosprawności. Decydujący czynnik
stanowi ocena ograniczeń w możliwości funkcjonowania osoby z niepełnosprawnością
w życiu społecznym, które są następstwem naruszenia sprawności organizmu. Ocena
znacznie ograniczonej możliwości samodzielnego poruszania się może zostać dokonana
z wykorzystaniem skal oceny klinimetrycznej odpowiednich do poszczególnych jednostek
chorobowych. Ponadto przyjmuje się, że osoba ze znacznie ograniczoną możliwością
samodzielnego poruszania się to m.in. osoba, która nie przemieszcza się, nie zachowuje
równowagi przy siedzeniu albo w ogóle się nie przemieszcza lub porusza na odległość do
50 m za pomocą sprzętu wspomagającego lub przy wsparciu innej osoby, ma trudności lub
nie jest w stanie schodzić i wchodzić po schodach lub porusza się przy wsparciu innej osoby,
ma trudności przy poruszaniu się po powierzchniach płaskich na dystansie nie
przekraczającym 100 (co stanowi wartość orientacyjną).
-- 1 of 3 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
Art. 8 ust. 5c ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, że kartę parkingową wydaje się na
okres ważności orzeczenia, jednakże nie dłużej niż na okres 5 lat.
Przepis § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca
2014 r. w sprawie wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz. U. z 2022
r. poz. 1611) wskazuje wprost, iż warunkiem koniecznym do uzyskania karty parkingowej
jest osobiste złożenie wniosku, za wyjątkami określonymi w ust. 3 pkt 1-3. Wyjątki te
dotyczą:
— osób, które nie ukończyły 18 roku życia, za które wniosek składają rodzice lub
ustanowieni przez sąd opiekunowie albo jeden z rodziców lub ustanowionych przez sąd
opiekunów;
— osób ubezwłasnowolnionych całkowicie pozostających pod władzą rodzicielską, za
które wniosek składa jeden z rodziców;
— osób ubezwłasnowolnionych całkowicie niepozostających pod władzą rodzicielską lub
osób ubezwłasnowolnionych częściowo, za które wniosek składają odpowiednio
opiekun lub kurator ustanowiony przez sąd.
Ww. katalog wyjątków od obowiązku osobistego złożenia wniosku o wydanie karty
parkingowej jest zamknięty i nie może być interpretowany rozszerzająco. Brak jest zatem
możliwości złożenia wniosku przez pełnomocnika bądź w inny sposób niż osobiście.
Obowiązek osobistego stawiennictwa wynika z konieczności weryfikacji uprawnienia danej
osoby do uzyskania karty parkingowej i służy eliminacji potencjalnych przypadków wydania
kart osobom do nich nieuprawnionym, co wskazano w uzasadnieniu ustawy z dnia 23
października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1446, ze zm.). Akt ten zmienił zasady i kryteria przyznawania
kart parkingowych od lipca 2014 r. nowelizując przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r.
Prawo o ruchu drogowym.
Projekt ustawy nowelizującej był projektem komisyjnym, którego proces legislacyjny trwał
ponad 15 miesięcy. W głosowaniu w Sejmie ustawę przyjęto niemal jednomyślnie (438
posłów za, 1 poseł wstrzymał się od głosu). Zgodnie z uzasadnieniem do projektu miał on
na celu wyeliminowanie przypadków posługiwania się kartą parkingową przez podmioty do
tego nieuprawnione, co postulowały organizacje pozarządowe, policja i straże gminne,
a także samorządy.
Podstawowym założeniem ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw była likwidacja barier ograniczających
swobodne poruszanie się osób z niepełnosprawnościami, szczególnie w zakresie
korzystania z miejsc parkingowych dla nich przeznaczonych. Przepisy ustawy nowelizującej
zaostrzyły przy tym kryteria orzecznicze uprawniające do uzyskania wskazania do karty
parkingowej, określając grono beneficjentów tego rozwiązania do osób posiadających
znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się oraz legitymujących się
ważnym orzeczeniem wydanym przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności,
ustalającym znaczny stopień niepełnosprawności bez względu na jego przyczynę lub
umiarkowany stopień niepełnosprawności z ustaloną przyczyną niepełnosprawności
oznaczoną symbolami: 04-O, 05-R lub 10-N albo niepełnosprawność w przypadku osób,
które nie ukończyły 16 roku życia.
Aktualnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej trwają prace nad zmianą
rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2014 r. w sprawie
wzoru oraz trybu wydawania i zwrotu kart parkingowych (Dz.U. z 2022 r. poz. 1611)
dotyczące zniesienia konieczności osobistego stawiennictwa osoby z niepełnosprawnością
-- 2 of 3 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
podczas składania wniosku o wydanie karty parkingowej. Zmiana polegająca na
umożliwieniu złożenia wniosku o wydanie karty parkingowej listownie lub przez osobę
upoważnioną wychodzi naprzeciw postulatom środowiska osób z niepełnosprawnościami.
Informuję, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie są zbierane dane
dotyczące liczby wniosków o wydanie karty parkingowej pozostawianych bez rozpoznania
lub nieskładanych w ogóle z powodu bariery w postaci wymogu osobistego stawiennictwa.
Prośbę o udzielenie takich informacji należałoby kierować do przewodniczących
poszczególnych powiatowych zespołów do spraw orzekania o niepełnosprawności.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Maja Nowak
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 3 of 3 --