tel.: +48 22 694 55 55 ul. Świętokrzyska 12
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/6
Warszawa, 29 stycznia 2026 roku
Sprawa: Interpelacja nr 14201 w sprawie przywracania terminów przez
organy podatkowe w okresie pandemii COVID-19
Znak sprawy: DTS3.054.6.2025
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Odpowiedź na interpelację
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14201 Pana posła Witolda Tumanowicza w sprawie
przywracania terminów przez organy podatkowe w okresie pandemii COVID-19,
przedstawiam następujące wyjaśnienia w związku z postawionymi
w interpelacji pytaniami.
Pytania sformułowane w interpelacji dotyczą stosowania przez organy podatkowe
przepisów art. 15zzzzzn2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych
rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem
COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych1
(dalej: ustawa COVID-19). Zgodnie z art. 15zzzzzn2 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
1. W przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu
epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa
administracyjnego terminów:
1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem
administracji publicznej,
2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki,
3) przedawnienia,
1 Dz. U. z 2025 r. poz. 764, 1806, z 2026 r. poz. 39.

-- 1 of 6 --

2/6
4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz
roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie,
5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony,
6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do
właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru,
a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających
z przepisów o ich ustroju
- organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu.
2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza
stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.
3. W przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. -
Kodeks postępowania administracyjnego, prośbę o przywrócenie terminu należy
wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

-- 2 of 6 --

3/6
Należy zauważyć, że przepis art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 odnosi się wprost
tylko do terminów przewidzianych przepisami prawa administracyjnego.
W doktrynie, piśmiennictwie oraz orzecznictwie sądowym dominujący jest pogląd,
że prawo podatkowe stanowi odrębną, autonomiczną gałąź prawa publicznego
wywodzącą się z prawa administracyjnego. Pogląd ten został jednoznacznie
potwierdzony w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca
2023 r., sygn. I FPS 2/22 (uchwała 7 sędziów), w której sąd wyraźnie wskazał, że
prawo podatkowe nie wchodzi w zakres prawa administracyjnego. W konsekwencji,
uprawnione jest stanowisko, że przepis art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 nie
znajduje zastosowania do terminów określonych w przepisach prawa podatkowego.
Wykładnia językowa art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 prowadzi do wniosku,
że przepis ten posługuje się pojęciem „terminów przewidzianych przepisami prawa
administracyjnego”, które – w przeciwieństwie do „przepisów prawa podatkowego”
zdefiniowanych w art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
podatkowa2 (dalej: O.p.). – nie zostało zdefiniowane ustawowo. Co istotne,
ustawodawca posługuje się pojęciem „przepisów prawa podatkowego” także
w samej ustawie COVID-19 (np. art. 15gga1 ust. 3), co potwierdza, że stosowanie
różnych terminów nie ma charakteru przypadkowego. Zgodnie z podstawową
zasadą wykładni, terminom niejednolitym należy przypisywać odmienne znaczenie.
W konsekwencji, wobec braku definicji legalnej pojęcie „prawa administracyjnego”
należy interpretować zgodnie ze znaczeniem przypisywanym mu w języku
potocznym. Na tym tle należy zauważyć, że chociaż historycznie i funkcjonalnie
prawo administracyjne i prawo podatkowe są ze sobą powiązane, to obecnie
powszechnie przyjmuje się, że prawo podatkowe stanowi odrębną gałąź prawa
(która cechuje się autonomicznością). Wynika to z szeregu cech odrębnych, które
odróżniają prawo podatkowe od prawa administracyjnego (dominujący obecnie
bezdecyzyjny tryb poboru podatków; nie tyle załatwianie sprawy na przyszłość,
ile wywodzenie skutków prawnych z zaistniałych zdarzeń; ograniczenie władztwa
podatkowego organów podatkowych zasadą ustawy podatkowej, itd.). Tym samym,
posługując się pojęciem „prawo administracyjne” ustawodawca ma świadomość,
iż dla użytkowników języka naturalnego, co do zasady, nie jest to pojęcie obejmujące
prawo podatkowe.
Wykładnia systemowa analizowanego przepisu również przemawia za takim
wnioskiem. Art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 posługuje się pojęciem „organu
administracji publicznej”, a nie „organu podatkowego”, przy czym oba te pojęcia
posiadają definicje ustawowe (odpowiednio: art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca
1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego3 (dalej: k.p.a.), oraz art. 13 O.p.).
Ponadto przepis 15zzzzzn2 ust. 3 ustawy COVID-19 odwołuje się do art. 58 § 2 k.p.a.,
nie zawierając analogicznego odesłania do art. 162 § 2 O.p. Analiza powiązań
2 Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.
3 Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, z późn. zm.

-- 3 of 6 --

4/6
systemowych jednoznacznie wskazuje zatem, że regulacja ta dotyczy prawa
administracyjnego (w szczególności przepisów k.p.a.), a nie prawa podatkowego.
Co istotne, należy zwrócić uwagę, że ustawa COVID-19 zawiera szereg przepisów,
które wprost odnoszą się do kwestii związanych ze sprawami podatkowymi, w tym
do przedłużania terminów (np. art. 15zzj). Należy również podkreślić, że ochronę
praw podatników w czasie pandemii zapewniać miał uchylony art. 15zzs ustawy
COVID-19, który przewidywał nierozpoczynanie lub zawieszenie rozpoczętych
postępowań, w tym także prowadzonych na podstawie Ordynacji podatkowej.
W tym kontekście rozszerzanie zakresu zastosowania art. 15zzzzzn2 ustawy
COVID-19 również na sprawy podatkowe należy uznać za nieuprawnione
i naruszające zakaz wykładni per non est.
Stanowisko, zgodnie z którym art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 odnosi się wyłącznie
do prawa administracyjnego, pozostaje spójne z utrwaloną linią orzeczniczą sądów
administracyjnych, uznającą autonomiczny charakter prawa podatkowego. Mając
powyższe na uwadze, organy podatkowe co do zasady nie stosowały przepisu
art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 w sprawach podatkowych.
Jednocześnie należy wskazać, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu
Administracyjnego prezentowane jest odmienne stanowisko4. NSA przyjmuje
bowiem, że art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 powinien być stosowany do norm
prawa administracyjnego rozumianego szeroko, obejmującego również prawo
podatkowe. Niekorzystna dla organów podatkowych linia orzecznicza przyjęta
została w konkretnych, indywidualnych sprawach podatników i opiera się na
założeniu występowania niedających się usunąć wątpliwości co do tego, czy pojęcie
prawa administracyjnego w przepisach ustawy COVID-19 obejmuje także prawo
podatkowe, czy też nie. W ocenie sądów administracyjnych mają one uzasadniać
sięgnięcie po tzw. klauzulę in dubio pro tributario i rozstrzyganie wątpliwości na
korzyść podatnika w myśl art. 2a O.p. Podkreślić także należy, że orzeczenia sądów
administracyjnych, w których przedstawiono stanowisko odmienne są nieliczne
i zapadły kilka lat po zakończeniu stanu epidemii.
Przechodząc do odpowiedzi na poszczególne pytania zawarte w interpelacji,
informuję.
1. Czy Ministerstwo Finansów posiada dane dotyczące skali przypadków, w których
organy skarbowe nie zawiadamiały strony o uchybieniu terminu zgodnie
z art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19?
4 Np. wyrok NSA z 19 października 2023 r., sygn. III FSK 529/23; wyrok NSA z 11 czerwca 2025 r., sygn. III FSK
1144/24.

-- 4 of 6 --

5/6
Ministerstwo Finansów nie posiada danych statystycznych we wskazanym wyżej
zakresie.
2. Czy Ministerstwo Finansów monitorowało realizację obowiązku wynikającego
z art. 15zzzzzn2 przez organy Krajowej Administracji Skarbowej? Jeżeli tak – w jaki
sposób i z jakim rezultatem?
Ministerstwo Finansów nie monitorowało stosowania przez organy podatkowe
przepisów art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 z przyczyn wskazanych powyżej.
Jednocześnie na bieżąco monitorowane było orzecznictwo sądów
administracyjnych w tym zakresie, które jednak nie wpłynęło na zmianę stanowiska
Ministerstwa Finansów odnośnie braku zastosowania przedmiotowej regulacji
w sprawach podatkowych.
3. Czy Ministerstwo Finansów dokonało analizy, ile odwołań lub wniosków zostało
oddalonych z powodu uchybienia terminowi w okresie stanu epidemii, tj. od
20 marca 2020 r. do 15 maja 2022 r?
Ministerstwo Finansów nie prowadziło analiz w powyższym zakresie.
4. Czy według Ministra, możliwe jest przywrócenie terminów w postępowaniach
podatkowych w przypadkach, w których administracja publiczna nie
poinformowała strony o uchybieniu terminu, zgodnie z przywołanym przepisem?
Jak wskazano wyżej, przepis art. 15zzzzzn2 ustawy COVID-19 nie dotyczy terminów
określonych w przepisach prawa podatkowego, a zatem brak zastosowania tego
przepisu przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym nie może stanowić
przesłanki przywrócenia terminu. Należy natomiast zauważyć, że ogólne zasady dot.
instytucji przywrócenia terminu regulują przepisy Ordynacji podatkowej.
W myśl art. 162 § 1 i 2 O.p.:
§ 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek
zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.
§ 2. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania
przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić
czynności, dla której był określony termin.

-- 5 of 6 --

6/6
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów i Gospodarki
Jarosław Neneman
Podsekretarz Stanu
w Ministerstwie Finansów

-- 6 of 6 --