Interpelacja nr 14040
Interpelacja w sprawie konieczności wzmocnienia mechanizmów ochrony małoletnich przed treściami szkodliwymi w przestrzeni medialnej w kontekście funkcjonowania platformy streamingowej Kick.com jako podmiotu działającego w obszarze mediów elektronicznych
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (40%)
Cyfryzacja i Technologie (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie konieczności wzmocnienia mechanizmów ochrony małoletnich przed treściami szkodliwymi w przestrzeni medialnej w kontekście funkcjonowania platformy streamingowej Kick.com jako podmiotu działającego w obszarze mediów elektronicznych
Interpelacja nr 14040
do ministra kultury i dziedzictwa narodowego
w sprawie konieczności wzmocnienia mechanizmów ochrony małoletnich przed treściami szkodliwymi w przestrzeni medialnej w kontekście funkcjonowania platformy streamingowej Kick.com jako podmiotu działającego w obszarze mediów elektronicznych
Zgłaszający: Monika Rosa, Paweł Bliźniuk
Data wpływu: 05-12-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się do Pani Minister z interpelacją dotyczącą narastającego problemu funkcjonowania platformy streamingowej Kick.com, która stała się miejscem publikacji treści skrajnie nieodpowiednich dla małoletnich, w tym transmisji o charakterze przemocowym, wulgarnym oraz patologicznym. Platforma ta – dzięki liberalnej polityce moderacji oraz modelowi monetyzacji – przyciąga twórców przenoszących swoją działalność z innych platform, gdzie ich treści były blokowane lub usuwane. W konsekwencji Kick staje się przestrzenią szczególnie atrakcyjną dla twórców określanych jako patostreamerzy.
Z raportu iGaming Polska wynika również, że mechanizmy państwowe mające przeciwdziałać promocji nielegalnego hazardu w Internecie są niewystarczające. W szczególności zwraca się uwagę na niedostateczną skuteczność Rejestru Domen Służących do Oferowania Gier Hazardowych Niezgodnie z Ustawą, prowadzonego przez Krajową Administrację Skarbową. Eksperci wskazują, że rejestr ten ma charakter niekompletny, co w praktyce umożliwia omijanie przepisów ustawy przez podmioty wykorzystujące pośrednie kanały promocji hazardu. Platformy takie jak Kick – choć stanowią narzędzie intensywnej promocji usług hazardowych przez streamerów – nie są kwalifikowane jako domeny oferujące gry hazardowe, a tym samym nie podlegają wpisowi do rejestru ani blokadzie. Powoduje to istotną lukę regulacyjną, która wprost osłabia efektywność krajowego systemu przeciwdziałania nielegalnym usługom hazardowym w przestrzeni internetowej.
Eksperci zajmujący się bezpieczeństwem cyfrowym alarmują ponadto, że strumienie wideo prezentowane na Kicku (oraz na innych platformach streamingowych) często ukazują hazard jako łatwe źródło pieniędzy, normalizują zachowania ryzykowne oraz eksponują widzów – w tym nieletnich – na treści wulgarne, agresywne oraz ukazujące kasyno jako szybką drogę do zysku. W takich transmisjach twórcy zachęcają do podejmowania działań obarczonych wysokim ryzykiem strat finansowych, a całość prezentowana jest w formie widowiska rozrywkowego, co może znacząco oddziaływać na osoby młode i podatne na wpływy.
Kick.com nie zapewnia również skutecznego systemu ograniczania dostępu małoletnich do treści oznaczonych jako 18+, a proces weryfikacji wieku opiera się wyłącznie na deklaracji użytkownika – co jest rozwiązaniem łatwym do obejścia. Z danych NASK i Dyżurnet.pl wynika dodatkowo, że platforma przyciąga twórców znanych z patotreści, co zwiększa ekspozycję dzieci na zachowania normalizujące przemoc, wulgarność oraz skrajnie nieakceptowalne społecznie postawy.
W świetle powyższych zjawisk zasadne jest ustalenie, czy obecne ramy prawne oraz narzędzia państwowe są adekwatne do skali problemu oraz czy zapewniają ochronę małoletnich użytkowników Internetu przed treściami szkodliwymi rozpowszechnianymi na Kick.com.
Mając powyższe na uwadze, wnoszę, by Pani Minister odpowiedziała na następujące pytania:
Czy ministerstwo monitoruje działalność platformy Kick.com jako serwisu udostępniającego treści audiowizualne, które mogą mieć negatywny wpływ na rozwój dzieci i młodzieży?
Czy ministerstwo dostrzega konieczność rozszerzenia przepisów dotyczących ochrony małoletnich w mediach na platformy streamingowe nowego typu, takie jak Kick, które formalnie nie podlegają klasycznym regulacjom medialnym, a jednocześnie wywierają silny wpływ społeczny?
Czy ministerstwo planuje wprowadzenie obowiązków współpracy dla zagranicznych platform działających na terenie Polski – np. obowiązku wyznaczenia przedstawiciela ds. zgodności z prawem lub obowiązku szybkiego reagowania na treści stanowiące zagrożenie dla małoletnich?
Czy ministerstwo analizuje skalę migracji patostreamerów na Kick oraz planuje podjęcie działań ograniczających monetyzację treści skrajnie nieodpowiednich dla małoletnich?
Interpelacja nr 14040
do ministra kultury i dziedzictwa narodowego
w sprawie konieczności wzmocnienia mechanizmów ochrony małoletnich przed treściami szkodliwymi w przestrzeni medialnej w kontekście funkcjonowania platformy streamingowej Kick.com jako podmiotu działającego w obszarze mediów elektronicznych
Zgłaszający: Monika Rosa, Paweł Bliźniuk
Data wpływu: 05-12-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się do Pani Minister z interpelacją dotyczącą narastającego problemu funkcjonowania platformy streamingowej Kick.com, która stała się miejscem publikacji treści skrajnie nieodpowiednich dla małoletnich, w tym transmisji o charakterze przemocowym, wulgarnym oraz patologicznym. Platforma ta – dzięki liberalnej polityce moderacji oraz modelowi monetyzacji – przyciąga twórców przenoszących swoją działalność z innych platform, gdzie ich treści były blokowane lub usuwane. W konsekwencji Kick staje się przestrzenią szczególnie atrakcyjną dla twórców określanych jako patostreamerzy.
Z raportu iGaming Polska wynika również, że mechanizmy państwowe mające przeciwdziałać promocji nielegalnego hazardu w Internecie są niewystarczające. W szczególności zwraca się uwagę na niedostateczną skuteczność Rejestru Domen Służących do Oferowania Gier Hazardowych Niezgodnie z Ustawą, prowadzonego przez Krajową Administrację Skarbową. Eksperci wskazują, że rejestr ten ma charakter niekompletny, co w praktyce umożliwia omijanie przepisów ustawy przez podmioty wykorzystujące pośrednie kanały promocji hazardu. Platformy takie jak Kick – choć stanowią narzędzie intensywnej promocji usług hazardowych przez streamerów – nie są kwalifikowane jako domeny oferujące gry hazardowe, a tym samym nie podlegają wpisowi do rejestru ani blokadzie. Powoduje to istotną lukę regulacyjną, która wprost osłabia efektywność krajowego systemu przeciwdziałania nielegalnym usługom hazardowym w przestrzeni internetowej.
Eksperci zajmujący się bezpieczeństwem cyfrowym alarmują ponadto, że strumienie wideo prezentowane na Kicku (oraz na innych platformach streamingowych) często ukazują hazard jako łatwe źródło pieniędzy, normalizują zachowania ryzykowne oraz eksponują widzów – w tym nieletnich – na treści wulgarne, agresywne oraz ukazujące kasyno jako szybką drogę do zysku. W takich transmisjach twórcy zachęcają do podejmowania działań obarczonych wysokim ryzykiem strat finansowych, a całość prezentowana jest w formie widowiska rozrywkowego, co może znacząco oddziaływać na osoby młode i podatne na wpływy.
Kick.com nie zapewnia również skutecznego systemu ograniczania dostępu małoletnich do treści oznaczonych jako 18+, a proces weryfikacji wieku opiera się wyłącznie na deklaracji użytkownika – co jest rozwiązaniem łatwym do obejścia. Z danych NASK i Dyżurnet.pl wynika dodatkowo, że platforma przyciąga twórców znanych z patotreści, co zwiększa ekspozycję dzieci na zachowania normalizujące przemoc, wulgarność oraz skrajnie nieakceptowalne społecznie postawy.
W świetle powyższych zjawisk zasadne jest ustalenie, czy obecne ramy prawne oraz narzędzia państwowe są adekwatne do skali problemu oraz czy zapewniają ochronę małoletnich użytkowników Internetu przed treściami szkodliwymi rozpowszechnianymi na Kick.com.
Mając powyższe na uwadze, wnoszę, by Pani Minister odpowiedziała na następujące pytania:
Czy ministerstwo monitoruje działalność platformy Kick.com jako serwisu udostępniającego treści audiowizualne, które mogą mieć negatywny wpływ na rozwój dzieci i młodzieży?
Czy ministerstwo dostrzega konieczność rozszerzenia przepisów dotyczących ochrony małoletnich w mediach na platformy streamingowe nowego typu, takie jak Kick, które formalnie nie podlegają klasycznym regulacjom medialnym, a jednocześnie wywierają silny wpływ społeczny?
Czy ministerstwo planuje wprowadzenie obowiązków współpracy dla zagranicznych platform działających na terenie Polski – np. obowiązku wyznaczenia przedstawiciela ds. zgodności z prawem lub obowiązku szybkiego reagowania na treści stanowiące zagrożenie dla małoletnich?
Czy ministerstwo analizuje skalę migracji patostreamerów na Kick oraz planuje podjęcie działań ograniczających monetyzację treści skrajnie nieodpowiednich dla małoletnich?
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Maciej Wróbel
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
25%
Konkretność
75%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
9
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
2.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
17664 znaków
Informacja dotycząca zasad przetwarzania danych osobowych przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz praw osób,
których dane są przetwarzane została zamieszczona na stronie http://bip.mkidn.gov.pl w zakładce ochrona danych osobowych.
+48 22 42 10 100 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
esp@kultura.gov.pl ul. Krakowskie Przedmieście 15
www.gov.pl/kultura 00-071 Warszawa
Marta Cienkowska
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14040 posłów Moniki Rosy i Pawła Bliźniuka z 9 grudnia
2025 roku w sprawie konieczności wzmocnienia mechanizmów ochrony małoletnich przed
treściami szkodliwymi w przestrzeni medialnej w kontekście funkcjonowania platformy
streamingowej Kick.com jako podmiotu działającego w obszarze mediów elektronicznych,
uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień, uwzględniających również
wyjaśnienia przekazane przez Ministra Finansów i Gospodarki oraz Ministra Cyfryzacji.
Należy wskazać, że zgodnie z ustawą z dnia 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji
(zwanej dalej URiT)1 podmioty udostępniające treści na portalach streamingowych (takich
jak kick.com), które spełniają definicję dostawcy usługi medialnej, podlegają obowiązkom
wynikającym z tej ustawy. Fakt, że platforma streamingowa nie ma swojej siedziby w Polsce
nie oznacza, że ograniczona jest odpowiedzialność podmiotów zamieszczających na niej
treści, a podlegających polskiej jurysdykcji. W motywie 3 Dyrektywy o audiowizualnych
usługach medialnych2 wyraźnie wskazano, że
programy lub inne usługi audiowizualne
podlegające odpowiedzialności redakcyjnej dostawcy mogą same w sobie stanowić
audiowizualne usługi medialne, nawet jeżeli są oferowane za pośrednictwem platform
udostępniania wideo. Z praktyki Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, podmiotu
posiadającego uprawnienia w zakresie egzekwowania wykonywania obowiązków
wynikających z ustawy o radiofonii i telewizji, wynika, że KRRiT uznaje nietradycyjne
podmioty wypełniające definicję dostawców usług medialnych, prowadzące działalność na
platformach udostępniania wideo (takie jak influencerzy), za podmioty podlegające tym
samym obowiązkom co tradycyjni dostawcy usług medialnych.
Zgodnie z treścią art. 18 ust. 4 URiT w odniesieniu do nadań (przekazów linearnych, na żywo)
zabronione jest rozpowszechnianie wszelkich, bez wyjątku, audycji lub innych przekazów
zagrażających fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich,
w szczególności zawierających treści pornograficzne lub w sposób nieuzasadniony
eksponujących przemoc. Ponadto audycje lub inne przekazy, zawierające sceny lub treści
mogące mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój
małoletnich, inne niż wymienione powyżej, mogą być rozpowszechniane wyłącznie
w godzinach od 23 do 6. Dodatkowo w przypadku takich treści istnieje bezwzględny
obowiązek oznaczenia ich odpowiednim symbolem. Za nieprzestrzeganie ww. zasad
1 (Dz. U. z 2022 r, poz 1722 z późn. zm)
2 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych
przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia
audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) zmieniona przez Dyrektywę
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniającą dyrektywę 2010/13/UE w sprawie
koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących
świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę
sytuacji na rynku
-- 1 of 5 --
2
ustawodawca przewidział sankcję. Zgodnie z treścią art. 53 ust. 1 URiT, jeżeli nadawca
narusza obowiązki wynikające z przepisów art. 18 ust. 1-5b, Przewodniczący KRRiT wydaje
decyzję nakładającą na nadawcę karę pieniężną. W przypadku usług medialnych na żądanie,
zgodnie z art. 47e URiT zabronione jest natomiast publiczne udostępnianie audiowizualnej
usługi medialnej na żądanie, w ramach której są dostępne w katalogu audycje lub inne
przekazy, o których mowa w art. 18 ust. 4 URiT, bez stosowania skutecznych zabezpieczeń
technicznych lub innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich
przed ich odbiorem. Dostawca audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, uwzględniając
rodzaj treści mogących mieć negatywny wpływ na prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny
lub moralny oraz stopień szkodliwości audycji lub innego przekazu dla małoletnich
w poszczególnych kategoriach wiekowych, jest obowiązany do odpowiedniego
kwalifikowania i oznaczania audycji i innych przekazów. Także w tym przypadku,
nieprzestrzeganie obowiązków zagrożone jest sankcją.3
W odniesieniu do odpowiedzialności samych platform udostępniania wideo, ze względu na
transgraniczny charakter znacznej części tych platform, odpowiednie rozwiązania konieczne
są na poziomie unijnym tak, by przy zachowaniu zasad wolnego rynku, zapewnić wysokie
standardy ochrony we wszystkich państwach członkowskich oraz skuteczność ich
stosowania. Z tego względu Polska w okresie polskiego przewodnictwa w Radzie UE,
w związku ze zbliżającą się ewaluacją i potencjalną rewizją Dyrektywy o audiowizualnych
usługach medialnych, zaproponowała tekst konkluzji Rady UE, zachęcających Komisję
Europejską m.in. do przeanalizowania, czy przepisy Dyrektywy o audiowizualnych usługach
medialnych wystarczająco jednoznacznie obejmują swoim zakresem wszystkie nowego typu
podmioty działające na rynku audiowizualnych usług medialnych (ze szczególnym
uwzględnieniem influencerów). Ponadto rozdział Konkluzji poświęcono ewaluacji przepisów
dotyczących ochrony małoletnich. Równocześnie zachęcono KE do przyjrzenia się
mechanizmom współpracy transgranicznej, by zapewnić jak najskuteczniejszą realizację
krajowej polityki w odniesieniu do treści audiowizualnych, przy równoczesnym zachowaniu
zasad wolnego rynku. W treści Konkluzji zwrócono uwagę KE na problem odpowiedzialności
platform udostępniania wideo pozostających w jurysdykcji UE za zamieszczane na nich
treści.4 Polska planuje aktywne uczestnictwo w pracach nad potencjalnymi zmianami
w Dyrektywie. W odniesieniu do platform „wymykających się” jurysdykcji UE ważną rolę
może odegrać natomiast Akt o usługach cyfrowych.5
Również Ministerstwo Cyfryzacji identyfikuje problem związany z nieodpowiednim
poziomem bezpieczeństwa zapewnianym małoletnim w Internecie, wynikający głównie z
dostępu do treści szkodliwych dla rozwoju i zdrowia psychofizycznego najmłodszych
użytkowników Internetu. Obecnie w polskim systemie prawnym brakuje adekwatnych
środków i regulacji, które skutecznie ograniczyłyby dostęp małoletnich do treści mogących
mieć na nie negatywny wpływ. Spostrzeżenia te zostały potwierdzone między innymi
podczas prac grupy roboczej ds. ochrony małoletnich przed treściami szkodliwymi
w Internecie, powołanej przy Ministerstwie Cyfryzacji w 2024 r. Tematyka treści
szkodliwych, w tym treści o charakterze przemocowym i wulgarnym, stanowiła jeden z
elementów dyskutowanego problemu dostępu do treści szkodliwych. Wówczas członkowie
grupy roboczej, w tym przedstawiciele sektora akademickiego, sektora pozarządowego oraz
instytucji publicznych, wsparli Ministerstwo Cyfryzacji w wypracowaniu założeń projektu
ustawy mającej na celu zwiększenie ochrony małoletnich w Internecie. Przygotowany w
oparciu o te założenia projekt ustawy trafił w lutym 2025 r. do uzgodnień
3 Art. 53c URiT.
4 Konkluzje Rady w sprawie oceny ram prawnych dotyczących audiowizualnych usług medialnych i usług platform
udostępniania wideo (C/2025/2954).
5 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego
rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE
-- 2 of 5 --
3
i konsultacji publicznych. Zgodnie z ówczesną wersją projekt dotyczył szeroko rozumianych
treści szkodliwych dostępnych w Internecie. Jednakże wiele wtedy zgłoszonych uwag do
projektu dowodziło, że problematyka dostępu do treści szkodliwych wymaga pogłębionej
analizy zarówno od strony merytorycznej tego zagadnienia, jak i prawnej.
Wobec tego, kierując się również bardziej zaawansowanym poziomem badań nad zjawiskiem
zbyt łatwego dostępu osób małoletnich do treści pornograficznych, ograniczono zakres
przedmiotowy projektu do treści wymagających priorytetowego uregulowania – treści
pornograficznych. W przypadku tych treści lepiej zbadana i określona jest ich skala
i specyfika, a ugruntowane orzecznictwo sądów ułatwia odpowiednie stosowanie prawa w
tym zakresie, co umożliwia dokładniejsze działanie w procesie legislacyjnym. Zgodnie z
aktualnym projektem ustawy podmioty, w których usługach świadczonych drogą
elektroniczną (np. platformy społecznościowe, strony internetowe) znajdują się treści
pornograficzne, zostaną zobowiązane do weryfikacji wieku, czyli jednoznacznego
stwierdzenia pełnoletniości użytkownika. Projekt przewiduje wprowadzenie rejestru nazw
domen zawierających treści pornograficzne, do których dostęp nie jest zabezpieczony
weryfikacją wieku. Dostęp do domen z rejestru będzie blokowany przez przedsiębiorców
telekomunikacyjnych. Problematyka dostępu do treści szkodliwych przez małoletnich jest
znacznie bardziej złożona, chociażby z uwagi na szeroki zakres tego rodzaju treści, ich
różnorodność oraz kanały dystrybucji. Przygotowanie przepisów regulujących tę materię
wymaga dodatkowych analiz i konsultacji, a zatem musi stać się przedmiotem odrębnego
procesu legislacyjnego. W jego trakcie konieczne do przedyskutowania będą kwestie
definicyjne, metody klasyfikowania tych treści w sposób niepozostawiający wątpliwości co
do rozumienia tego pojęcia oraz pożądane najlepsze praktyki co do postępowania z takimi
treściami.
Kwestie te nie pozostały także obojętne regulatorowi unijnemu. Działania mające na celu
ochronę osób małoletnich przewiduje unijny Akt o usługach cyfrowych, którego przepisy
weszły w życie w lutym 2024 r. Jak wynika z art. 28 tego Aktu, dostawcy platform
internetowych dostępnych dla małoletnich są zobowiązani do wprowadzenia odpowiednich
i proporcjonalnych środków w celu zapewnienia wysokiego poziomu prywatności,
bezpieczeństwa i ochrony małoletnich w zakresie świadczonych usług. W lipcu 2025 r.
Komisja Europejska wydała wytyczne dotyczące stosowania środków, o których mowa w
tym przepisie, służących ochronie małoletnich. Wytyczne zawierają między innymi zalecenia
dotyczące stosowania mechanizmów weryfikacji wieku w usługach świadczonych drogą
elektroniczną oraz ograniczenia ryzyka ekspozycji małoletnich na treści ukazujące lub
promujące przemoc. W przypadku dostawców platform, niewywiązujących się z
obowiązków przewidzianych w Akcie o usługach cyfrowych, organami uprawnionymi do
podjęcia działań są Komisja Europejska (w przypadku największych platform internetowych)
bądź koordynatorzy do spraw usług cyfrowych wyznaczeni w państwach członkowskich Unii
Europejskiej. Akt o usługach cyfrowych obowiązuje również dostawców platform spoza Unii
Europejskiej – w takim przypadku działanie powinien podjąć koordynator państwa, w którym
dany dostawca wyznaczył swojego przedstawiciela prawnego. Jednakże zgłoszenia
naruszenia przepisów dokonać może każdy obywatel Unii, kierując taką informację do
koordynatora w swoim państwie. W Polsce koordynatorem do spraw usług cyfrowych
tymczasowo został ustanowiony Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na podstawie
uchwały Rady Ministrów z dnia 13 maja 2025 r. Formalne wyznaczenie Prezesa Urzędu
-- 3 of 5 --
4
Komunikacji Elektronicznej na koordynatora przewidywała ustawa o zmianie ustawy
o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw6.
Niezależnie od powyższego, w ocenie Ministerstwa Cyfryzacji wsparcie dla tych rozwiązań
stanowić muszą krajowe rozwiązania, przewidujące sprawniejsze i bardziej rygorystyczne
konsekwencje po stronie dostawców umożliwiających dostęp do treści szkodliwych w
Internecie. Pierwszym krokiem w celu zwiększenia bezpieczeństwa małoletnich w tym
zakresie jest pozytywne zakończenie prac nad projektem ustawy o ochronie małoletnich
przed dostępem do treści pornograficznych w Internecie.
Ministerstwo Finansów i Gospodarki wskazuje, że w interpelacji nr 14040 zwrócono uwagę
na niedostateczną skuteczność Rejestru Domen Służących do Oferowania Gier
Hazardowych Niezgodnie z Ustawą, prowadzonego przez Krajową Administrację Skarbową,
podkreślając, że
rejestr ten ma charakter niekompletny, co w praktyce umożliwia omijanie
przepisów ustawy przez podmioty wykorzystujące pośrednie kanały promocji hazardu.
Platformy takie jak Kick – choć stanowią narzędzie intensywnej promocji usług hazardowych
przez streamerów – nie są kwalifikowane jako domeny oferujące gry hazardowe, a tym
samym nie podlegają wpisowi do rejestru ani blokadzie. Powoduje to istotną lukę
regulacyjną, która wprost osłabia efektywność krajowego systemu przeciwdziałania
nielegalnym usługom hazardowym w przestrzeni internetowej. W związku z powyższym
MFiG wyjaśnia, że Krajowa Administracja Skarbowa monitoruje Internet w zakresie gier
hazardowych online i podejmuje działania eliminujące nielegalne strony internetowe
z hazardem. Wyrazem tych działań są systematycznie dokonywane wpisy do Rejestru domen
służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą (https://hazard.mf.gov.pl).
Strona internetowa działająca w nazwie domenowej kick.com to platforma (podobnie jak
TWITCH czy YOUTUBE) do udostępniania transmisji (także na żywo) różnorodnych,
wielotematycznych treści, jakkolwiek dominującym tematem są streamingi gier
komputerowych typu zręcznościowego, które nie są grami hazardowymi. W związku z tym w
ocenie Ministerstwa Finansów nie jest to strona stworzona i przeznaczona wyłącznie do
reklamowania i promowania kasyn internetowych za pośrednictwem kont użytkowników
tego serwisu.
Zgodnie z art. 15f ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych7, dalej
„ustawa o grach hazardowych”, podstawą wpisu nazwy domeny internetowej do Rejestru
domen jest zidentyfikowane wykorzystywanie domeny do urządzania gier hazardowych
wbrew przepisom prawa lub stwierdzenie, że domena służy do reklamowania lub
promowania gier hazardowych niezgodnie z przepisami. Brak spełnienia którejkolwiek
z ustawowo określonych przesłanek wyklucza możliwość wpisu domeny do Rejestru domen
i zablokowania strony internetowej.
Domeny internetowe, zidentyfikowane jako wykorzystywane do urządzania gier
hazardowych lub służące do reklamowania/promowania gier hazardowych niezgodnie
z przepisami prawa, wpisywane są do Rejestru domen i blokowane na terytorium RP. Rejestr
domen nie tylko chroni polskie społeczeństwo, ale także zwiększa świadomość graczy co do
tego, czy korzystają z usług legalnego operatora gier hazardowych, zatem czy angażowane
przez nich środki finansowe (i oni sami) są bezpieczne.
W celu ochrony polskiego społeczeństwa (w tym małoletnich) Krajowa Administracja
Skarbowa, w ramach posiadanych narzędzi i obowiązujących regulacji prawnych, na bieżąco
6 Ustawa nowelizująca ustawę o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektóre inne ustawy ustawodawca krajowy
ustanowił kompleksowe ramy wykonywania rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z 19.10.2022
r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.Urz. UE
L z 2022 r. Nr 277, s. 1; dalej: DSA), została jednak zawetowana przez Prezydenta RP.
7 Dz. U. z 2025 r. poz. 595
-- 4 of 5 --
5
podejmuje działania ograniczające rozpowszechnianie się w sieci nielegalnego hazardu i jego
reklamy, czego wyrazem jest prawie 52 tys. wpisów w Rejestrze domen, w tym prawie 5 tys.
domen, głównie serwisów afiliacyjnych nielegalnych kasyn i bukmacherów, ale także witryn
nieuczciwych polskich „influencerów“ reklamujących hazard.
Dodatkowo każde naruszenie obowiązujących przepisów ww. ustawy podlega
odpowiedzialności karnej skarbowej określonej ustawą z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks
karny skarbowy8. Prowadzone są postępowania przygotowawcze w zakresie prowadzenia
przez streamerów reklamy i promocji gier hazardowych wbrew przepisom ustawy o grach
hazardowych.
W odniesieniu do pytania nr 4 w sprawie wprowadzenia obowiązków współpracy dla
zagranicznych platform działających na terenie Polski, np. obowiązku wyznaczenia
przedstawiciela ds. zgodności z prawem lub obowiązku szybkiego reagowania na treści
stanowiące zagrożenie dla małoletnich, Ministerstwo Finansów wyjaśnia, że obecnie każdy z
krajów członkowskich Unii Europejskiej dysponuje swobodą w zakresie kształtowania
ograniczeń organizowania i uczestnictwa w grach hazardowych. Problematyka gier
hazardowych nie została objęta harmonizacją na poziomie prawa europejskiego. Jurysdykcja
państwa polskiego jest ograniczona do granic Rzeczypospolitej Polskiej. Niezależnie od
powyższego, wskazać należy, że ze strony Krajowej Administracji Skarbowej nawiązano
kontakt z przedstawicielami platform społecznościowych, w Meta w zakresie współpracy
dot. umieszczania na platformach społecznościowych treści naruszających przepisy ustawy
o grach hazardowych. Nadto w zakresie ograniczania reklam i promocji gier hazardowych
przedstawiciele Ministerstwa Finansów brali udział w konsultacji zorganizowanej przez
UOKiK m.in. odnoszącej się do naruszania przepisów prawa polskiego, w tym w obszarze
zakazu reklamy gier hazardowych. W konsultacjach wzięli udział także przedstawiciele
platformy YouTube i Instagram.
Z poważaniem
z up. MINISTRA KULTURY
I DZIEDZICTWA NARODOWEGO
SEKRETARZ STANU
Maciej Wróbel
8 Dz. U. z 2025 r. poz. 633
-- 5 of 5 --
których dane są przetwarzane została zamieszczona na stronie http://bip.mkidn.gov.pl w zakładce ochrona danych osobowych.
+48 22 42 10 100 Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
esp@kultura.gov.pl ul. Krakowskie Przedmieście 15
www.gov.pl/kultura 00-071 Warszawa
Marta Cienkowska
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 14040 posłów Moniki Rosy i Pawła Bliźniuka z 9 grudnia
2025 roku w sprawie konieczności wzmocnienia mechanizmów ochrony małoletnich przed
treściami szkodliwymi w przestrzeni medialnej w kontekście funkcjonowania platformy
streamingowej Kick.com jako podmiotu działającego w obszarze mediów elektronicznych,
uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień, uwzględniających również
wyjaśnienia przekazane przez Ministra Finansów i Gospodarki oraz Ministra Cyfryzacji.
Należy wskazać, że zgodnie z ustawą z dnia 29 grudnia 1992 roku o radiofonii i telewizji
(zwanej dalej URiT)1 podmioty udostępniające treści na portalach streamingowych (takich
jak kick.com), które spełniają definicję dostawcy usługi medialnej, podlegają obowiązkom
wynikającym z tej ustawy. Fakt, że platforma streamingowa nie ma swojej siedziby w Polsce
nie oznacza, że ograniczona jest odpowiedzialność podmiotów zamieszczających na niej
treści, a podlegających polskiej jurysdykcji. W motywie 3 Dyrektywy o audiowizualnych
usługach medialnych2 wyraźnie wskazano, że
programy lub inne usługi audiowizualne
podlegające odpowiedzialności redakcyjnej dostawcy mogą same w sobie stanowić
audiowizualne usługi medialne, nawet jeżeli są oferowane za pośrednictwem platform
udostępniania wideo. Z praktyki Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, podmiotu
posiadającego uprawnienia w zakresie egzekwowania wykonywania obowiązków
wynikających z ustawy o radiofonii i telewizji, wynika, że KRRiT uznaje nietradycyjne
podmioty wypełniające definicję dostawców usług medialnych, prowadzące działalność na
platformach udostępniania wideo (takie jak influencerzy), za podmioty podlegające tym
samym obowiązkom co tradycyjni dostawcy usług medialnych.
Zgodnie z treścią art. 18 ust. 4 URiT w odniesieniu do nadań (przekazów linearnych, na żywo)
zabronione jest rozpowszechnianie wszelkich, bez wyjątku, audycji lub innych przekazów
zagrażających fizycznemu, psychicznemu lub moralnemu rozwojowi małoletnich,
w szczególności zawierających treści pornograficzne lub w sposób nieuzasadniony
eksponujących przemoc. Ponadto audycje lub inne przekazy, zawierające sceny lub treści
mogące mieć negatywny wpływ na prawidłowy fizyczny, psychiczny lub moralny rozwój
małoletnich, inne niż wymienione powyżej, mogą być rozpowszechniane wyłącznie
w godzinach od 23 do 6. Dodatkowo w przypadku takich treści istnieje bezwzględny
obowiązek oznaczenia ich odpowiednim symbolem. Za nieprzestrzeganie ww. zasad
1 (Dz. U. z 2022 r, poz 1722 z późn. zm)
2 Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/13/UE z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie koordynacji niektórych
przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących świadczenia
audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) zmieniona przez Dyrektywę
Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1808 z dnia 14 listopada 2018 r. zmieniającą dyrektywę 2010/13/UE w sprawie
koordynacji niektórych przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących
świadczenia audiowizualnych usług medialnych (dyrektywa o audiowizualnych usługach medialnych) ze względu na zmianę
sytuacji na rynku
-- 1 of 5 --
2
ustawodawca przewidział sankcję. Zgodnie z treścią art. 53 ust. 1 URiT, jeżeli nadawca
narusza obowiązki wynikające z przepisów art. 18 ust. 1-5b, Przewodniczący KRRiT wydaje
decyzję nakładającą na nadawcę karę pieniężną. W przypadku usług medialnych na żądanie,
zgodnie z art. 47e URiT zabronione jest natomiast publiczne udostępnianie audiowizualnej
usługi medialnej na żądanie, w ramach której są dostępne w katalogu audycje lub inne
przekazy, o których mowa w art. 18 ust. 4 URiT, bez stosowania skutecznych zabezpieczeń
technicznych lub innych odpowiednich środków, mających na celu ochronę małoletnich
przed ich odbiorem. Dostawca audiowizualnej usługi medialnej na żądanie, uwzględniając
rodzaj treści mogących mieć negatywny wpływ na prawidłowy rozwój fizyczny, psychiczny
lub moralny oraz stopień szkodliwości audycji lub innego przekazu dla małoletnich
w poszczególnych kategoriach wiekowych, jest obowiązany do odpowiedniego
kwalifikowania i oznaczania audycji i innych przekazów. Także w tym przypadku,
nieprzestrzeganie obowiązków zagrożone jest sankcją.3
W odniesieniu do odpowiedzialności samych platform udostępniania wideo, ze względu na
transgraniczny charakter znacznej części tych platform, odpowiednie rozwiązania konieczne
są na poziomie unijnym tak, by przy zachowaniu zasad wolnego rynku, zapewnić wysokie
standardy ochrony we wszystkich państwach członkowskich oraz skuteczność ich
stosowania. Z tego względu Polska w okresie polskiego przewodnictwa w Radzie UE,
w związku ze zbliżającą się ewaluacją i potencjalną rewizją Dyrektywy o audiowizualnych
usługach medialnych, zaproponowała tekst konkluzji Rady UE, zachęcających Komisję
Europejską m.in. do przeanalizowania, czy przepisy Dyrektywy o audiowizualnych usługach
medialnych wystarczająco jednoznacznie obejmują swoim zakresem wszystkie nowego typu
podmioty działające na rynku audiowizualnych usług medialnych (ze szczególnym
uwzględnieniem influencerów). Ponadto rozdział Konkluzji poświęcono ewaluacji przepisów
dotyczących ochrony małoletnich. Równocześnie zachęcono KE do przyjrzenia się
mechanizmom współpracy transgranicznej, by zapewnić jak najskuteczniejszą realizację
krajowej polityki w odniesieniu do treści audiowizualnych, przy równoczesnym zachowaniu
zasad wolnego rynku. W treści Konkluzji zwrócono uwagę KE na problem odpowiedzialności
platform udostępniania wideo pozostających w jurysdykcji UE za zamieszczane na nich
treści.4 Polska planuje aktywne uczestnictwo w pracach nad potencjalnymi zmianami
w Dyrektywie. W odniesieniu do platform „wymykających się” jurysdykcji UE ważną rolę
może odegrać natomiast Akt o usługach cyfrowych.5
Również Ministerstwo Cyfryzacji identyfikuje problem związany z nieodpowiednim
poziomem bezpieczeństwa zapewnianym małoletnim w Internecie, wynikający głównie z
dostępu do treści szkodliwych dla rozwoju i zdrowia psychofizycznego najmłodszych
użytkowników Internetu. Obecnie w polskim systemie prawnym brakuje adekwatnych
środków i regulacji, które skutecznie ograniczyłyby dostęp małoletnich do treści mogących
mieć na nie negatywny wpływ. Spostrzeżenia te zostały potwierdzone między innymi
podczas prac grupy roboczej ds. ochrony małoletnich przed treściami szkodliwymi
w Internecie, powołanej przy Ministerstwie Cyfryzacji w 2024 r. Tematyka treści
szkodliwych, w tym treści o charakterze przemocowym i wulgarnym, stanowiła jeden z
elementów dyskutowanego problemu dostępu do treści szkodliwych. Wówczas członkowie
grupy roboczej, w tym przedstawiciele sektora akademickiego, sektora pozarządowego oraz
instytucji publicznych, wsparli Ministerstwo Cyfryzacji w wypracowaniu założeń projektu
ustawy mającej na celu zwiększenie ochrony małoletnich w Internecie. Przygotowany w
oparciu o te założenia projekt ustawy trafił w lutym 2025 r. do uzgodnień
3 Art. 53c URiT.
4 Konkluzje Rady w sprawie oceny ram prawnych dotyczących audiowizualnych usług medialnych i usług platform
udostępniania wideo (C/2025/2954).
5 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego
rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE
-- 2 of 5 --
3
i konsultacji publicznych. Zgodnie z ówczesną wersją projekt dotyczył szeroko rozumianych
treści szkodliwych dostępnych w Internecie. Jednakże wiele wtedy zgłoszonych uwag do
projektu dowodziło, że problematyka dostępu do treści szkodliwych wymaga pogłębionej
analizy zarówno od strony merytorycznej tego zagadnienia, jak i prawnej.
Wobec tego, kierując się również bardziej zaawansowanym poziomem badań nad zjawiskiem
zbyt łatwego dostępu osób małoletnich do treści pornograficznych, ograniczono zakres
przedmiotowy projektu do treści wymagających priorytetowego uregulowania – treści
pornograficznych. W przypadku tych treści lepiej zbadana i określona jest ich skala
i specyfika, a ugruntowane orzecznictwo sądów ułatwia odpowiednie stosowanie prawa w
tym zakresie, co umożliwia dokładniejsze działanie w procesie legislacyjnym. Zgodnie z
aktualnym projektem ustawy podmioty, w których usługach świadczonych drogą
elektroniczną (np. platformy społecznościowe, strony internetowe) znajdują się treści
pornograficzne, zostaną zobowiązane do weryfikacji wieku, czyli jednoznacznego
stwierdzenia pełnoletniości użytkownika. Projekt przewiduje wprowadzenie rejestru nazw
domen zawierających treści pornograficzne, do których dostęp nie jest zabezpieczony
weryfikacją wieku. Dostęp do domen z rejestru będzie blokowany przez przedsiębiorców
telekomunikacyjnych. Problematyka dostępu do treści szkodliwych przez małoletnich jest
znacznie bardziej złożona, chociażby z uwagi na szeroki zakres tego rodzaju treści, ich
różnorodność oraz kanały dystrybucji. Przygotowanie przepisów regulujących tę materię
wymaga dodatkowych analiz i konsultacji, a zatem musi stać się przedmiotem odrębnego
procesu legislacyjnego. W jego trakcie konieczne do przedyskutowania będą kwestie
definicyjne, metody klasyfikowania tych treści w sposób niepozostawiający wątpliwości co
do rozumienia tego pojęcia oraz pożądane najlepsze praktyki co do postępowania z takimi
treściami.
Kwestie te nie pozostały także obojętne regulatorowi unijnemu. Działania mające na celu
ochronę osób małoletnich przewiduje unijny Akt o usługach cyfrowych, którego przepisy
weszły w życie w lutym 2024 r. Jak wynika z art. 28 tego Aktu, dostawcy platform
internetowych dostępnych dla małoletnich są zobowiązani do wprowadzenia odpowiednich
i proporcjonalnych środków w celu zapewnienia wysokiego poziomu prywatności,
bezpieczeństwa i ochrony małoletnich w zakresie świadczonych usług. W lipcu 2025 r.
Komisja Europejska wydała wytyczne dotyczące stosowania środków, o których mowa w
tym przepisie, służących ochronie małoletnich. Wytyczne zawierają między innymi zalecenia
dotyczące stosowania mechanizmów weryfikacji wieku w usługach świadczonych drogą
elektroniczną oraz ograniczenia ryzyka ekspozycji małoletnich na treści ukazujące lub
promujące przemoc. W przypadku dostawców platform, niewywiązujących się z
obowiązków przewidzianych w Akcie o usługach cyfrowych, organami uprawnionymi do
podjęcia działań są Komisja Europejska (w przypadku największych platform internetowych)
bądź koordynatorzy do spraw usług cyfrowych wyznaczeni w państwach członkowskich Unii
Europejskiej. Akt o usługach cyfrowych obowiązuje również dostawców platform spoza Unii
Europejskiej – w takim przypadku działanie powinien podjąć koordynator państwa, w którym
dany dostawca wyznaczył swojego przedstawiciela prawnego. Jednakże zgłoszenia
naruszenia przepisów dokonać może każdy obywatel Unii, kierując taką informację do
koordynatora w swoim państwie. W Polsce koordynatorem do spraw usług cyfrowych
tymczasowo został ustanowiony Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej na podstawie
uchwały Rady Ministrów z dnia 13 maja 2025 r. Formalne wyznaczenie Prezesa Urzędu
-- 3 of 5 --
4
Komunikacji Elektronicznej na koordynatora przewidywała ustawa o zmianie ustawy
o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektórych innych ustaw6.
Niezależnie od powyższego, w ocenie Ministerstwa Cyfryzacji wsparcie dla tych rozwiązań
stanowić muszą krajowe rozwiązania, przewidujące sprawniejsze i bardziej rygorystyczne
konsekwencje po stronie dostawców umożliwiających dostęp do treści szkodliwych w
Internecie. Pierwszym krokiem w celu zwiększenia bezpieczeństwa małoletnich w tym
zakresie jest pozytywne zakończenie prac nad projektem ustawy o ochronie małoletnich
przed dostępem do treści pornograficznych w Internecie.
Ministerstwo Finansów i Gospodarki wskazuje, że w interpelacji nr 14040 zwrócono uwagę
na niedostateczną skuteczność Rejestru Domen Służących do Oferowania Gier
Hazardowych Niezgodnie z Ustawą, prowadzonego przez Krajową Administrację Skarbową,
podkreślając, że
rejestr ten ma charakter niekompletny, co w praktyce umożliwia omijanie
przepisów ustawy przez podmioty wykorzystujące pośrednie kanały promocji hazardu.
Platformy takie jak Kick – choć stanowią narzędzie intensywnej promocji usług hazardowych
przez streamerów – nie są kwalifikowane jako domeny oferujące gry hazardowe, a tym
samym nie podlegają wpisowi do rejestru ani blokadzie. Powoduje to istotną lukę
regulacyjną, która wprost osłabia efektywność krajowego systemu przeciwdziałania
nielegalnym usługom hazardowym w przestrzeni internetowej. W związku z powyższym
MFiG wyjaśnia, że Krajowa Administracja Skarbowa monitoruje Internet w zakresie gier
hazardowych online i podejmuje działania eliminujące nielegalne strony internetowe
z hazardem. Wyrazem tych działań są systematycznie dokonywane wpisy do Rejestru domen
służących do oferowania gier hazardowych niezgodnie z ustawą (https://hazard.mf.gov.pl).
Strona internetowa działająca w nazwie domenowej kick.com to platforma (podobnie jak
TWITCH czy YOUTUBE) do udostępniania transmisji (także na żywo) różnorodnych,
wielotematycznych treści, jakkolwiek dominującym tematem są streamingi gier
komputerowych typu zręcznościowego, które nie są grami hazardowymi. W związku z tym w
ocenie Ministerstwa Finansów nie jest to strona stworzona i przeznaczona wyłącznie do
reklamowania i promowania kasyn internetowych za pośrednictwem kont użytkowników
tego serwisu.
Zgodnie z art. 15f ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych7, dalej
„ustawa o grach hazardowych”, podstawą wpisu nazwy domeny internetowej do Rejestru
domen jest zidentyfikowane wykorzystywanie domeny do urządzania gier hazardowych
wbrew przepisom prawa lub stwierdzenie, że domena służy do reklamowania lub
promowania gier hazardowych niezgodnie z przepisami. Brak spełnienia którejkolwiek
z ustawowo określonych przesłanek wyklucza możliwość wpisu domeny do Rejestru domen
i zablokowania strony internetowej.
Domeny internetowe, zidentyfikowane jako wykorzystywane do urządzania gier
hazardowych lub służące do reklamowania/promowania gier hazardowych niezgodnie
z przepisami prawa, wpisywane są do Rejestru domen i blokowane na terytorium RP. Rejestr
domen nie tylko chroni polskie społeczeństwo, ale także zwiększa świadomość graczy co do
tego, czy korzystają z usług legalnego operatora gier hazardowych, zatem czy angażowane
przez nich środki finansowe (i oni sami) są bezpieczne.
W celu ochrony polskiego społeczeństwa (w tym małoletnich) Krajowa Administracja
Skarbowa, w ramach posiadanych narzędzi i obowiązujących regulacji prawnych, na bieżąco
6 Ustawa nowelizująca ustawę o świadczeniu usług drogą elektroniczną oraz niektóre inne ustawy ustawodawca krajowy
ustanowił kompleksowe ramy wykonywania rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z 19.10.2022
r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.Urz. UE
L z 2022 r. Nr 277, s. 1; dalej: DSA), została jednak zawetowana przez Prezydenta RP.
7 Dz. U. z 2025 r. poz. 595
-- 4 of 5 --
5
podejmuje działania ograniczające rozpowszechnianie się w sieci nielegalnego hazardu i jego
reklamy, czego wyrazem jest prawie 52 tys. wpisów w Rejestrze domen, w tym prawie 5 tys.
domen, głównie serwisów afiliacyjnych nielegalnych kasyn i bukmacherów, ale także witryn
nieuczciwych polskich „influencerów“ reklamujących hazard.
Dodatkowo każde naruszenie obowiązujących przepisów ww. ustawy podlega
odpowiedzialności karnej skarbowej określonej ustawą z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks
karny skarbowy8. Prowadzone są postępowania przygotowawcze w zakresie prowadzenia
przez streamerów reklamy i promocji gier hazardowych wbrew przepisom ustawy o grach
hazardowych.
W odniesieniu do pytania nr 4 w sprawie wprowadzenia obowiązków współpracy dla
zagranicznych platform działających na terenie Polski, np. obowiązku wyznaczenia
przedstawiciela ds. zgodności z prawem lub obowiązku szybkiego reagowania na treści
stanowiące zagrożenie dla małoletnich, Ministerstwo Finansów wyjaśnia, że obecnie każdy z
krajów członkowskich Unii Europejskiej dysponuje swobodą w zakresie kształtowania
ograniczeń organizowania i uczestnictwa w grach hazardowych. Problematyka gier
hazardowych nie została objęta harmonizacją na poziomie prawa europejskiego. Jurysdykcja
państwa polskiego jest ograniczona do granic Rzeczypospolitej Polskiej. Niezależnie od
powyższego, wskazać należy, że ze strony Krajowej Administracji Skarbowej nawiązano
kontakt z przedstawicielami platform społecznościowych, w Meta w zakresie współpracy
dot. umieszczania na platformach społecznościowych treści naruszających przepisy ustawy
o grach hazardowych. Nadto w zakresie ograniczania reklam i promocji gier hazardowych
przedstawiciele Ministerstwa Finansów brali udział w konsultacji zorganizowanej przez
UOKiK m.in. odnoszącej się do naruszania przepisów prawa polskiego, w tym w obszarze
zakazu reklamy gier hazardowych. W konsultacjach wzięli udział także przedstawiciele
platformy YouTube i Instagram.
Z poważaniem
z up. MINISTRA KULTURY
I DZIEDZICTWA NARODOWEGO
SEKRETARZ STANU
Maciej Wróbel
8 Dz. U. z 2025 r. poz. 633
-- 5 of 5 --