Interpelacja nr 13562
Interpelacja w sprawie postępowania toczącego się od 2013 r. przed sądami, dotyczącego braku zawarcia aktów notarialnych przez dewelopera z nabywcami lokali mieszkalnych przy ul. Żyznej w Płocku
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (100%)
Infrastruktura i Transport (55%)
Rolnictwo i Rozwój Wsi (29%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie postępowania toczącego się od 2013 r. przed sądami, dotyczącego braku zawarcia aktów notarialnych przez dewelopera z nabywcami lokali mieszkalnych przy ul. Żyznej w Płocku
Interpelacja nr 13562
do ministra sprawiedliwości
w sprawie postępowania toczącego się od 2013 r. przed sądami, dotyczącego braku zawarcia aktów notarialnych przez dewelopera z nabywcami lokali mieszkalnych przy ul. Żyznej w Płocku
Zgłaszający: Wioletta Maria Kulpa
Data wpływu: 13-11-2025
Panie Ministrze,
wielka niesprawiedliwość dotknęła kilkunastu mieszkańców Płocka, którzy zakupili od nieuczciwego dewelopera mieszkania własnościowe na podstawie umów sprzedaży – nie podpisano aktów notarialnych, jedynie umowy przedwstępne. Niestety deweloper nie dokonał odbioru budynku w Płocku przy ul. Żyznej 47, ponieważ PINB stwierdził budowę niezgodną z projektem technicznym. Krótko mówiąc, ostatnie piętro, które miało być przeznaczone na cele gospodarcze i techniczne (pralnia, suszarnia), zostało przez inwestora zaadaptowane na kolejne mieszkania, które zostały przez niego sprzedane. Nie zgodził się na to PINB i nie dokonał odbioru budynku, m.in. z powodu braku windy, dlatego 20 listopada 2013 roku wszczęto postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Sprawa toczy się od 2013 roku. Przez ten czas mieszkańcy tego bloku nigdy nie stali się pełnoprawnymi właścicielami lokali zakupionych od dewelopera, a od tego czasu stan prawny dewelopera znacznie się pogorszył, ponieważ komornik zajął jego mienie.
Mieszkańcy, którzy zakupili tam mieszkania, w zdecydowanej większości nie posiadają już prawa do innego lokalu, ponieważ aby zakupić własne M przy ulicy Żyznej musieli sprzedać swoje poprzednie własności. W okresie, gdy mieszkali pod wskazanym adresem, spotykały ich różne sytuacje – między innymi odcięcie centralnego ogrzewania z racji nieopłacania faktur za ogrzewanie czy problemy z wodą i ściekami, co wynikało z faktu braku dokonywania opłat przez dewelopera (niestety nie było wyodrębnionej własności lokali).
Ta niemoc prawna i odsyłanie nabywców mieszkań do kolejnych sądów czy urzędów trwają od wielu lat. Mieszkańcy są już wyczerpani zarówno psychicznie, jak i pod względem finansowym, ponieważ opłacają rachunki za mieszkania pozostające w dyspozycji właściciela budynku – dewelopera, aby nie doprowadzić do odcięcia mediów.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku II Wydział Karny, sygn. akt II AKa 127/24, deweloper odpowiedzialny za stworzenie piekła (państwo S.K i H.K.) został uniewinniony od zarzucanych mu czynów. Mieszkańcy, którzy zakupili od państwa K. lokale mieszkalne, według opinii prokuratora byli wprowadzeni w błąd – przecież małżeństwo deweloperów prowadziło działalność od wielu lat w tym zakresie i doskonale wiedziało, że sprzedając lokale wbrew pozwoleniu na budowę, złamali prawo.
Rada Miasta Płocka zmieniła kilka lat temu na korzyść deweloperów, oczywiście z myślą o mieszkańcach, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w tym fragmencie miasta, który również ograniczał na tym obszarze wysokość kondygnacji. W związku ze zmianą planu deweloperzy mogli potwierdzić legalność swoich nowo wybudowanych bloków.
Na uwagę zasługuje fakt, że podobny problem mieli mieszkańcy innych bloków, również wybudowanych przy ul. Żyznej, np. z numerem 45, jednak w większości stali się już pełnoprawnymi właścicielami, a wielu z nich miało podpisane z deweloperami akty notarialne, co niestety nie miało miejsca w przypadku bloku przy ul. Żyznej 47.
Ostatni wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 30 listopada 2023 roku, sygn. akt IV K 54/23, od którego złożyli mieszkańcy apelację – sygn. akt AKa 127/24, wyraża opinię, że oskarżeni małżonkowie deweloperzy nie mogą mieć nałożonego obowiązku sporządzenia aktów notarialnych, o czym jest mowa w art. 72 par. 1 pkt 8 K.k. Sąd w wyroku podkreśla, że małżonkowie ci czynią starania. Jednak z całą odpowiedzialnością należy stwierdzić, że w tym okresie, od 2013 roku, mieszkańcy, którzy zamieszkali w bloku przy ul. Żyznej 47, niejednokrotnie byli pozbawiani w okresie zimowym ogrzewania z racji nieopłacania faktur przez państwa K. czy też sami musieli składać się na faktury na inne opłaty, aby mieć energię elektryczną (nie jest podzielona na lokale), ciepłą wodę czy ciepło w swoich mieszkaniach. Zaznaczam również, że cały czas w tym bloku część mieszkań należy bezpośrednio do deweloperów, czyli mieszkańcy partycypują w kosztach utrzymania również lokali do nich nieprzypisanych. W tym budynku znajduje się 25 lokali, z czego 15 ma umowy rezerwacyjne, a 10 należy cały czas do małżeństwa deweloperów. Lokale, których właścicielami są deweloperzy, są wynajmowane i czerpią oni z tego tytułu korzyści.
Według wiedzy i opinii mieszkańców bloku przy ul. Żyznej 47 żadne działania (lub tylko pozorowane) ze strony deweloperów nie są prowadzone, aby zakończyć gehennę mieszkańców, którzy do tej pory, pomimo wpłaty całości kwoty za mieszkania, nie otrzymali aktów notarialnych.
W związku z tym proszę o podjęcie działań w zakresie pomocy tym mieszkańcom – o udzielenie im zarówno wsparcia prawnego, jak i formalnego prowadzących do finalizacji ich prawa do bycia pełnoprawnymi właścicielami lokali, za które już dokonali zapłaty.
Panie Ministrze:
1. Czy w związku z tak rażącym łamaniem prawa przez deweloperów istnieją instrumenty prawne, które mogą stać po stronie bezbronnych mieszkańców, którzy w dobrej wierze zakupili w 2013 roku od dewelopera mieszkania przy ul. Żyznej 47?
2. Czy istnieje prawny instrument, w tym przypadku możliwość zgłoszenia rewizji nadzwyczajnej podjętych wyroków sądów w tej sprawie, w tym sądów administracyjnych, jak również Sądu Okręgowego w Płocku II Wydział Karny z dnia 2.04.2021 r., sygn. akt II K 42/20, aby przeanalizować wszelkie podnoszone kwestie, ponieważ dotychczasowe wyroki nie wpłynęły niestety na zakończenie problemu tych mieszkańców dotyczącego sprawy własności ich lokali?
3. Czy w związku z tym, że na nieruchomości przy ul. Żyznej 47 w Płocku ustanowiono zajęcie komornicze (zawiadomienie z dnia 2.12.2020 roku od komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Płocku Macieja Czyża) z powodu innych roszczeń podmiotów względem deweloperów, pojawia się zagrożenie, że mieszkańcy, nabywcy 10 lokali, utracą prawo do lokali, za które dokonali wpłaty?
4. Wnoszę o sprawdzenie przez Ministerstwo Sprawiedliwości całego postępowania w tej sprawie – zarówno przed sądami w Płocku (sąd rejonowy i okręgowy), jak również przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w II Wydziale Karnym.
Interpelacja nr 13562
do ministra sprawiedliwości
w sprawie postępowania toczącego się od 2013 r. przed sądami, dotyczącego braku zawarcia aktów notarialnych przez dewelopera z nabywcami lokali mieszkalnych przy ul. Żyznej w Płocku
Zgłaszający: Wioletta Maria Kulpa
Data wpływu: 13-11-2025
Panie Ministrze,
wielka niesprawiedliwość dotknęła kilkunastu mieszkańców Płocka, którzy zakupili od nieuczciwego dewelopera mieszkania własnościowe na podstawie umów sprzedaży – nie podpisano aktów notarialnych, jedynie umowy przedwstępne. Niestety deweloper nie dokonał odbioru budynku w Płocku przy ul. Żyznej 47, ponieważ PINB stwierdził budowę niezgodną z projektem technicznym. Krótko mówiąc, ostatnie piętro, które miało być przeznaczone na cele gospodarcze i techniczne (pralnia, suszarnia), zostało przez inwestora zaadaptowane na kolejne mieszkania, które zostały przez niego sprzedane. Nie zgodził się na to PINB i nie dokonał odbioru budynku, m.in. z powodu braku windy, dlatego 20 listopada 2013 roku wszczęto postępowanie wyjaśniające w tej sprawie. Sprawa toczy się od 2013 roku. Przez ten czas mieszkańcy tego bloku nigdy nie stali się pełnoprawnymi właścicielami lokali zakupionych od dewelopera, a od tego czasu stan prawny dewelopera znacznie się pogorszył, ponieważ komornik zajął jego mienie.
Mieszkańcy, którzy zakupili tam mieszkania, w zdecydowanej większości nie posiadają już prawa do innego lokalu, ponieważ aby zakupić własne M przy ulicy Żyznej musieli sprzedać swoje poprzednie własności. W okresie, gdy mieszkali pod wskazanym adresem, spotykały ich różne sytuacje – między innymi odcięcie centralnego ogrzewania z racji nieopłacania faktur za ogrzewanie czy problemy z wodą i ściekami, co wynikało z faktu braku dokonywania opłat przez dewelopera (niestety nie było wyodrębnionej własności lokali).
Ta niemoc prawna i odsyłanie nabywców mieszkań do kolejnych sądów czy urzędów trwają od wielu lat. Mieszkańcy są już wyczerpani zarówno psychicznie, jak i pod względem finansowym, ponieważ opłacają rachunki za mieszkania pozostające w dyspozycji właściciela budynku – dewelopera, aby nie doprowadzić do odcięcia mediów.
Wyrokiem Sądu Okręgowego w Płocku II Wydział Karny, sygn. akt II AKa 127/24, deweloper odpowiedzialny za stworzenie piekła (państwo S.K i H.K.) został uniewinniony od zarzucanych mu czynów. Mieszkańcy, którzy zakupili od państwa K. lokale mieszkalne, według opinii prokuratora byli wprowadzeni w błąd – przecież małżeństwo deweloperów prowadziło działalność od wielu lat w tym zakresie i doskonale wiedziało, że sprzedając lokale wbrew pozwoleniu na budowę, złamali prawo.
Rada Miasta Płocka zmieniła kilka lat temu na korzyść deweloperów, oczywiście z myślą o mieszkańcach, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w tym fragmencie miasta, który również ograniczał na tym obszarze wysokość kondygnacji. W związku ze zmianą planu deweloperzy mogli potwierdzić legalność swoich nowo wybudowanych bloków.
Na uwagę zasługuje fakt, że podobny problem mieli mieszkańcy innych bloków, również wybudowanych przy ul. Żyznej, np. z numerem 45, jednak w większości stali się już pełnoprawnymi właścicielami, a wielu z nich miało podpisane z deweloperami akty notarialne, co niestety nie miało miejsca w przypadku bloku przy ul. Żyznej 47.
Ostatni wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z 30 listopada 2023 roku, sygn. akt IV K 54/23, od którego złożyli mieszkańcy apelację – sygn. akt AKa 127/24, wyraża opinię, że oskarżeni małżonkowie deweloperzy nie mogą mieć nałożonego obowiązku sporządzenia aktów notarialnych, o czym jest mowa w art. 72 par. 1 pkt 8 K.k. Sąd w wyroku podkreśla, że małżonkowie ci czynią starania. Jednak z całą odpowiedzialnością należy stwierdzić, że w tym okresie, od 2013 roku, mieszkańcy, którzy zamieszkali w bloku przy ul. Żyznej 47, niejednokrotnie byli pozbawiani w okresie zimowym ogrzewania z racji nieopłacania faktur przez państwa K. czy też sami musieli składać się na faktury na inne opłaty, aby mieć energię elektryczną (nie jest podzielona na lokale), ciepłą wodę czy ciepło w swoich mieszkaniach. Zaznaczam również, że cały czas w tym bloku część mieszkań należy bezpośrednio do deweloperów, czyli mieszkańcy partycypują w kosztach utrzymania również lokali do nich nieprzypisanych. W tym budynku znajduje się 25 lokali, z czego 15 ma umowy rezerwacyjne, a 10 należy cały czas do małżeństwa deweloperów. Lokale, których właścicielami są deweloperzy, są wynajmowane i czerpią oni z tego tytułu korzyści.
Według wiedzy i opinii mieszkańców bloku przy ul. Żyznej 47 żadne działania (lub tylko pozorowane) ze strony deweloperów nie są prowadzone, aby zakończyć gehennę mieszkańców, którzy do tej pory, pomimo wpłaty całości kwoty za mieszkania, nie otrzymali aktów notarialnych.
W związku z tym proszę o podjęcie działań w zakresie pomocy tym mieszkańcom – o udzielenie im zarówno wsparcia prawnego, jak i formalnego prowadzących do finalizacji ich prawa do bycia pełnoprawnymi właścicielami lokali, za które już dokonali zapłaty.
Panie Ministrze:
1. Czy w związku z tak rażącym łamaniem prawa przez deweloperów istnieją instrumenty prawne, które mogą stać po stronie bezbronnych mieszkańców, którzy w dobrej wierze zakupili w 2013 roku od dewelopera mieszkania przy ul. Żyznej 47?
2. Czy istnieje prawny instrument, w tym przypadku możliwość zgłoszenia rewizji nadzwyczajnej podjętych wyroków sądów w tej sprawie, w tym sądów administracyjnych, jak również Sądu Okręgowego w Płocku II Wydział Karny z dnia 2.04.2021 r., sygn. akt II K 42/20, aby przeanalizować wszelkie podnoszone kwestie, ponieważ dotychczasowe wyroki nie wpłynęły niestety na zakończenie problemu tych mieszkańców dotyczącego sprawy własności ich lokali?
3. Czy w związku z tym, że na nieruchomości przy ul. Żyznej 47 w Płocku ustanowiono zajęcie komornicze (zawiadomienie z dnia 2.12.2020 roku od komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Płocku Macieja Czyża) z powodu innych roszczeń podmiotów względem deweloperów, pojawia się zagrożenie, że mieszkańcy, nabywcy 10 lokali, utracą prawo do lokali, za które dokonali wpłaty?
4. Wnoszę o sprawdzenie przez Ministerstwo Sprawiedliwości całego postępowania w tej sprawie – zarówno przed sądami w Płocku (sąd rejonowy i okręgowy), jak również przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w II Wydziale Karnym.
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Dariusz Mazur
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
15
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.5 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (15)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15436 znaków
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Podsekretarz Stanu
Dariusz Mazur
Warszawa, 09 grudnia 2025 roku
Znak sprawy: BK-VII.0520.495.2025
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 13562 Pani Posłanki Wioletty Marii
Kulpy w sprawie postępowania toczącego się od 2013 r. przed sądami, dotyczącego braku
zawarcia aktów notarialnych przez dewelopera z nabywcami lokali mieszkalnych przy ul.
Żyznej w Płocku.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że interpelacja poselska stanowi instrument
kontroli parlamentarnej odnoszącej się do działania organów władzy wykonawczej –
Prezesa Rady Ministrów i pozostałych członków Rady Ministrów, znajdujący oparcie w art.
115 ust. 1 Konstytucji RP, zaś doprecyzowany normatywnie w przepisach Rozdziału 4
Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (tj. MP z 2022 r., poz. 990 ze zm., dalej:
Regulamin).
Zgodnie z art. 192 ust. 1 Regulaminu posłowi przysługuje prawo złożenia interpelacji
w sprawach o zasadniczym charakterze i odnoszących się do problemów związanych
z szeroko rozumianą polityką państwa. Interpelacja winna zatem dotyczyć kwestii
wiążących się ze strategicznymi działaniami rządu, sprawami o dużej doniosłości
-- 1 of 8 --
2
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
społecznej, ogniskującymi uwagę szerokich kręgów społecznych. Jest ona instrumentem
kontroli sprawowanej przez posłów nad działaniami rządu.
W świetle powyższego zawarte w interpelacji Pani Posłanki kwestie w zasadzie
nie obejmują okoliczności, które mogą stanowić przedmiot interpelacji. Odnoszą się
bowiem nie do polityki państwa – w tym wypadku – działań Ministra Sprawiedliwości,
lecz konkretnych zdarzeń, które pozostają w związku z określoną sprawą karną,
zakończoną prawomocnym wyrokiem.
W związku z tym, że merytoryczna ocena orzeczeń sądowych wykracza poza zakres
nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów powszechnych,
możliwe jest jedynie ogólne odniesienie się do problematyki podniesionej
w udostępnionej korespondencji, natomiast brak jest podstaw prawnych
do uwzględnienia wniosku Pani Posłanki o „sprawdzenie całego postępowania w tej
sprawie przez Ministerstwo Sprawiedliwości zarówno przed sądami w Płocku – Sąd
Rejonowy i Okręgowy, jak również Sąd Apelacyjny w Łodzi II Wydział Karny” (ad 4).
Ad 1 i 3
Pytania zmierzają do uzyskania porady prawnej w konkretnej sprawie. W szczególności
poza zakresem właściwości resortu pozostaje ocena, czy w konkretnej sprawie istnieje
zagrożenie utraty możliwości nabycia prawa własności przez osoby, które zawarły umowę
przedwstępną sprzedaży lokalu mieszkalnego z deweloperem w przypadku, gdy komornik
dokonał zajęcia prawa własności nieruchomości. Ministerstwo Sprawiedliwości
nie udziela porad prawnych ani nie wydaje opinii prawnych na wniosek podmiotów
zewnętrznych. Do rozpatrywania indywidualnych stanów faktycznych – co do zasady –
uprawnione są wyłącznie sądy powszechne.
W związku z powyższym, przedstawiam ogólne informacje, dotyczące obowiązującego
prawa. Zaznaczam, że poniższe stanowisko nie stanowi wiążącej wykładni prawa.
-- 2 of 8 --
3
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
W aktualnie obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 5
pkt 6 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym1, przez umowę
deweloperską rozumie się umowę zawartą między nabywcą a deweloperem,
na podstawie której deweloper zobowiązuje się do:
1. wybudowania budynku oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego
i przeniesienia własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu
na nabywcę albo
2. zabudowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot własności
lub użytkowania wieczystego domem jednorodzinnym i przeniesienia na nabywcę
własności tej nieruchomości lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej
i własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną
nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej części własności tej nieruchomości wraz
z prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu
potrzeb mieszkaniowych.
Nabywca zobowiązuje się natomiast do spełnienia świadczenia pieniężnego na poczet
nabycia tego prawa.
Umowa deweloperska ma zatem – w świetle treści art. 156 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. – Kodeks cywilny2 – charakter umowy zobowiązującej do definitywnego przeniesienia
własności nieruchomości. Jej minimalną treść, która może zostać rozszerzona wolą stron,
określa expressis verbis art. 35 ust. 1 ustawy deweloperskiej. Jak wynika z pkt 19 tego
przepisu, umowa deweloperska zawiera między innymi zobowiązanie dewelopera
do wybudowania budynku oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego
i przeniesienia własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu
na nabywcę albo przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości wraz z domem
1 Ustawa z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu
jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 695, z 2025
r. poz. 758, 1077 oraz 1167); dalej: „ustawa deweloperska”.
2 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 oraz 1508);
dalej: „k.c.”
-- 3 of 8 --
4
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu
jednorodzinnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej
części własności nieruchomości wraz z prawem do wyłącznego korzystania z części
nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
Zgodnie z przedstawionym w interpelacji stanem faktycznym, w niniejszej sprawie nie
tylko nie wyodrębniono własności lokali w budynku, lecz budynek nie został odebrany
przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego. Fakt ten uniemożliwia stwierdzenie,
że obiekt został ukończony zgodnie z projektem i z przepisami, a także, że jest bezpieczny
i nadaje się do użytkowania.
W odniesieniu do ewentualnej odpowiedzialności cywilnoprawnej dewelopera, należy
zauważyć, że przedstawione informacje uniemożliwiają dokonanie pogłębionej analizy
prawnej z perspektywy potencjalnych roszczeń wynikających wprost z umów
deweloperskich. Można jedynie zakładać, że w ich treści zostały zastrzeżone kary
umowne, które mogłyby być dochodzone od dewelopera przez mieszkańców za
opóźnienia w przekazaniu lokalu.
Dalej idącą odpowiedzialność dewelopera za niewykonanie zobowiązania można
wywodzić z art. 471 k.c., z którego wynika, że dłużnik obowiązany jest do naprawienia
szkody powstałej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że
niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik
odpowiedzialności nie ponosi3. Obok niewykonania lub wykonania nienależytego
zobowiązania oraz szkody poniesionej przez wierzyciela, przesłanką odpowiedzialności
jest także istnienie normalnego związku przyczynowego między naruszeniem przez
dłużnika postanowień umownych a szkodą wierzyciela. Podkreślenia wymaga
jednocześnie fakt, że odszkodowanie za nienależyte wykonanie umowy jest świadczeniem
3 Zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. III CZP 104/10, OSNC 2011, nr 7–
8, poz. 79
-- 4 of 8 --
5
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
mającym naprawić szkodę spowodowaną niewłaściwym działaniem bądź zaniechaniem
dłużnika. Tym samym jest to roszczenie o innym charakterze niż roszczenie o wykonanie
umowy i ma na celu wyrównanie uszczerbku wywołanego nieprawidłowym zachowaniem
kontrahenta4. Ułatwieniem dochodzenia roszczeń na tej podstawie może być zmiana
rozkładu ciężaru dowodu, gdyż zgodnie z art. 471 k.c. ciężar dowodu spoczywa na dłużniku
chcącym zwolnić się z odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie
zobowiązania przez wykazanie, że stan ten wynikał z okoliczności, za które nie ponosi on
odpowiedzialności5.
Wśród ewentualnych działań, jakie mogą zostać podjęte przez nabywcę z uwagi
na niezrealizowanie świadczenia głównego w terminie wynikającym z umowy, jest także
odstąpienie od umowy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 6 ustawy deweloperskiej.
Dla zaistnienia podstawy odstąpienia bez znaczenia pozostaje przyczyna niedotrzymania
terminu do przewłaszczenia nieruchomości. Już sam fakt opóźnienia w wykonaniu
nałożonego na dewelopera obowiązku stanowi podstawę do złożenia oświadczenia
o odstąpieniu od umowy, niezależnie od powodów takiego stanu rzeczy. Strona będzie
uprawniona do odstąpienia również w przypadku niezawinionego opóźnienia
dewelopera, gdyż – w obliczu tego, że traktowany jest on jak profesjonalista – powinien
on wyznaczać termin spełnienia przez siebie świadczenia tak, by minimalizować ryzyko
jego przekroczenia6. Zanim jednak dokonana zostanie czynność definitywna, nabywca
musi wyznaczyć deweloperowi 120-dniowy termin na przeniesienie praw wynikających
z umowy. Dopiero w razie bezskutecznego upływu terminu, nabywca jest uprawniony
do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od niej (art. 43 ust. 3 ustawy deweloperskiej)7.
4 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. II CSK 435/08
5 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. II PK 344/12
6 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 listopada 2021 r., sygn. V ACa 67/20
7 Niewykluczone jest wyznaczenie dłuższego terminu, o którym mowa w art. 43 ust. 3 ustawy
deweloperskiej. W takim przypadku strony wiąże dłuższy termin. A. Goldiszewicz, [w:] Ustawa
o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim
Funduszu Gwarancyjnym. Komentarz, Warszawa 2023, art. 43, teza nr 11.
-- 5 of 8 --
6
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Pomocnicze zastosowanie może znaleźć także art. 491 § 1 k.c., umożliwiając nie tylko
odstąpienie od umowy po upływie terminu, lecz także żądanie wykonania zobowiązania
oraz naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. Wyznaczony przez nabywcę okres
na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy deweloperskiej nie ma jednak wpływu na naliczanie
kary umownej z tytułu opóźnienia bądź – w przypadku, gdy strony nie zastrzegły kary
umownej – żądanie naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania, o czym
mowa powyżej8. Należy zaznaczyć również, że na gruncie umowy deweloperskiej aktualna
pozostaje zasada, zgodnie z którą wskutek odstąpienia od umowy powinien zostać
przywrócony stan sprzed zawarcia umowy, w szczególności powinien nastąpić zwrot
świadczeń otrzymanych przez strony (art. 494 § 1 k.c.).
Jedynie na marginesie warto zauważyć, że w przypadku spełnienia wszelkich formalności
związanych z odbiorem budynku, nabywcy mogą wystąpić z powództwem opartym na art.
64 k.c. o stwierdzenie obowiązku dewelopera złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu
własności lokali, które to orzeczenie sądu ma charakter konstytutywny i zastępuje
to oświadczenie – jeżeli wciąż uchylałby się on od wypełnienia tego obowiązku9. Z treści
art. 64 k.c. wynika, że przepis ten dotyczy wyłącznie spraw, w których obowiązek złożenia
oświadczenia woli jest wystarczająco skonkretyzowany pod względem podmiotowo-
przedmiotowym, odpowiadając w pełni ukształtowanemu roszczeniu10. Co szczególnie
istotne z perspektywy omawianego zagadnienia, źródłem roszczenia o przeniesienie
własności jest umowa przedwstępna, zawarta w formie przewidzianej dla ważności
umowy przyrzeczonej, przez którą strony zobowiązują się do zawarcia umowy
przenoszącej własność (art. 389 w zw. z art. 390 § 2 w zw. z art. 155 § 1 k.c. in principio)11,
co implikuje konieczność zachowania formy aktu notarialnego.
Na podstawie przedstawionych w interpelacji informacji nie sposób jednak jednoznacznie
stwierdzić, kiedy mieszkańcy budynku przy ul. Żyznej 47 w Płocku zawarli umowy, a tym
8 A. Goldiszewicz, [w:] Ustawa o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego…, art. 43, teza nr 11
9 R. Trzaskowski, [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, cz. 2 (art. 56–125),
red. J. Gudowski, Warszawa 2021, art. 64, teza nr 4
10 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. IV CK 519/03, IC 2005/2
11 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. IV CK 519/03
-- 6 of 8 --
7
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
samym, czy znajdą wobec nich zastosowanie przepisy aktualnie obowiązującej ustawy
deweloperskiej albo ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu
mieszkalnego lub domu jednorodzinnego12, która jako pierwsza ustanawiała szczególne
zasady ochrony praw nabywców lokali od deweloperów, czy jedynie Kodeksu cywilnego.
Zauważyć jednak należy, że obecnie funkcjonujące rozwiązania wyznaczają
satysfakcjonujący standard ochrony, minimalizując ryzyko działań nieuczciwych
deweloperów, czego jednak nie gwarantował stan prawny przed wejściem w życie ustawy
z 2011 r. Wówczas bowiem tego rodzaju umowy zazwyczaj zawierane były w zwykłej
formie pisemnej, która wykluczała skorzystanie z regulacji zawartych w art. 64 k.c.
Ad 2
Zgodnie z art. 519 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U.
z 2025 r. poz. 46, z późn. zm., k.p.k.) od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego
kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego
o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art.
93a Kodeksu karnego może być wniesiona kasacja. Przepisu art. 425 § 2 k.p.k. zdanie
trzecie nie stosuje się.
Do wniesienia kasacji uprawnione są strony. Strona, która nie zaskarżyła orzeczenia sądu
pierwszej instancji, nie może wnieść kasacji od orzeczenia sądu odwoławczego, jeżeli
orzeczenie sądu pierwszej instancji utrzymano w mocy lub zmieniono na jej korzyść.
Ograniczenie, o którym mowa w § 2, nie dotyczy uchybień wymienionych w art. 439 (art.
520 § 1-3 k.p.k.).
Z kolei na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw
Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu
12 Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu
jednorodzinnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1445); weszła w życie dnia 29 kwietnia 2012 r.
-- 7 of 8 --
8
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
kończącego postępowanie. Organy te mają prawo żądać do wglądu akt sądowych
i prokuratorskich oraz akt innych organów ścigania po zakończeniu postępowania
i zapadnięciu rozstrzygnięcia (§ 3).
Kasacja nadzwyczajna na korzyść sprawcy może być wniesiona w każdym czasie.
Natomiast termin do wniesienia kasacji nadzwyczajnej dotyczy tylko kasacji wnoszonej
na niekorzyść sprawcy. Jest to termin prekluzyjny związany z kierunkiem zaskarżenia.
Określa on, że niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść oskarżonego
wniesionej po upływie roku od uprawomocnienia się (art. 524 § 3 KPK). Termin ten
nie może zostać przywrócony.
Łączę wyrazy szacunku
Dariusz Mazur
Podsekretarz Stanu
Podsekretarz Stanu Dariusz Mazur
/podpisano elektronicznie/
-- 8 of 8 --
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Podsekretarz Stanu
Dariusz Mazur
Warszawa, 09 grudnia 2025 roku
Znak sprawy: BK-VII.0520.495.2025
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 13562 Pani Posłanki Wioletty Marii
Kulpy w sprawie postępowania toczącego się od 2013 r. przed sądami, dotyczącego braku
zawarcia aktów notarialnych przez dewelopera z nabywcami lokali mieszkalnych przy ul.
Żyznej w Płocku.
W pierwszej kolejności należy podkreślić, że interpelacja poselska stanowi instrument
kontroli parlamentarnej odnoszącej się do działania organów władzy wykonawczej –
Prezesa Rady Ministrów i pozostałych członków Rady Ministrów, znajdujący oparcie w art.
115 ust. 1 Konstytucji RP, zaś doprecyzowany normatywnie w przepisach Rozdziału 4
Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (tj. MP z 2022 r., poz. 990 ze zm., dalej:
Regulamin).
Zgodnie z art. 192 ust. 1 Regulaminu posłowi przysługuje prawo złożenia interpelacji
w sprawach o zasadniczym charakterze i odnoszących się do problemów związanych
z szeroko rozumianą polityką państwa. Interpelacja winna zatem dotyczyć kwestii
wiążących się ze strategicznymi działaniami rządu, sprawami o dużej doniosłości
-- 1 of 8 --
2
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
społecznej, ogniskującymi uwagę szerokich kręgów społecznych. Jest ona instrumentem
kontroli sprawowanej przez posłów nad działaniami rządu.
W świetle powyższego zawarte w interpelacji Pani Posłanki kwestie w zasadzie
nie obejmują okoliczności, które mogą stanowić przedmiot interpelacji. Odnoszą się
bowiem nie do polityki państwa – w tym wypadku – działań Ministra Sprawiedliwości,
lecz konkretnych zdarzeń, które pozostają w związku z określoną sprawą karną,
zakończoną prawomocnym wyrokiem.
W związku z tym, że merytoryczna ocena orzeczeń sądowych wykracza poza zakres
nadzoru administracyjnego nad działalnością administracyjną sądów powszechnych,
możliwe jest jedynie ogólne odniesienie się do problematyki podniesionej
w udostępnionej korespondencji, natomiast brak jest podstaw prawnych
do uwzględnienia wniosku Pani Posłanki o „sprawdzenie całego postępowania w tej
sprawie przez Ministerstwo Sprawiedliwości zarówno przed sądami w Płocku – Sąd
Rejonowy i Okręgowy, jak również Sąd Apelacyjny w Łodzi II Wydział Karny” (ad 4).
Ad 1 i 3
Pytania zmierzają do uzyskania porady prawnej w konkretnej sprawie. W szczególności
poza zakresem właściwości resortu pozostaje ocena, czy w konkretnej sprawie istnieje
zagrożenie utraty możliwości nabycia prawa własności przez osoby, które zawarły umowę
przedwstępną sprzedaży lokalu mieszkalnego z deweloperem w przypadku, gdy komornik
dokonał zajęcia prawa własności nieruchomości. Ministerstwo Sprawiedliwości
nie udziela porad prawnych ani nie wydaje opinii prawnych na wniosek podmiotów
zewnętrznych. Do rozpatrywania indywidualnych stanów faktycznych – co do zasady –
uprawnione są wyłącznie sądy powszechne.
W związku z powyższym, przedstawiam ogólne informacje, dotyczące obowiązującego
prawa. Zaznaczam, że poniższe stanowisko nie stanowi wiążącej wykładni prawa.
-- 2 of 8 --
3
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
W aktualnie obowiązującym stanie prawnym, zgodnie z definicją legalną zawartą w art. 5
pkt 6 ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub
domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym1, przez umowę
deweloperską rozumie się umowę zawartą między nabywcą a deweloperem,
na podstawie której deweloper zobowiązuje się do:
1. wybudowania budynku oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego
i przeniesienia własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu
na nabywcę albo
2. zabudowania nieruchomości gruntowej stanowiącej przedmiot własności
lub użytkowania wieczystego domem jednorodzinnym i przeniesienia na nabywcę
własności tej nieruchomości lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej
i własności domu jednorodzinnego na niej posadowionego stanowiącego odrębną
nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej części własności tej nieruchomości wraz
z prawem do wyłącznego korzystania z części nieruchomości służącej zaspokajaniu
potrzeb mieszkaniowych.
Nabywca zobowiązuje się natomiast do spełnienia świadczenia pieniężnego na poczet
nabycia tego prawa.
Umowa deweloperska ma zatem – w świetle treści art. 156 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. – Kodeks cywilny2 – charakter umowy zobowiązującej do definitywnego przeniesienia
własności nieruchomości. Jej minimalną treść, która może zostać rozszerzona wolą stron,
określa expressis verbis art. 35 ust. 1 ustawy deweloperskiej. Jak wynika z pkt 19 tego
przepisu, umowa deweloperska zawiera między innymi zobowiązanie dewelopera
do wybudowania budynku oraz ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego
i przeniesienia własności tego lokalu oraz praw niezbędnych do korzystania z tego lokalu
na nabywcę albo przeniesienia na nabywcę własności nieruchomości wraz z domem
1 Ustawa z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu
jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu Gwarancyjnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 695, z 2025
r. poz. 758, 1077 oraz 1167); dalej: „ustawa deweloperska”.
2 Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2025 r. poz. 1071, 1172 oraz 1508);
dalej: „k.c.”
-- 3 of 8 --
4
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
jednorodzinnym lub użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej i własności domu
jednorodzinnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub przeniesienia ułamkowej
części własności nieruchomości wraz z prawem do wyłącznego korzystania z części
nieruchomości służącej zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych.
Zgodnie z przedstawionym w interpelacji stanem faktycznym, w niniejszej sprawie nie
tylko nie wyodrębniono własności lokali w budynku, lecz budynek nie został odebrany
przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego. Fakt ten uniemożliwia stwierdzenie,
że obiekt został ukończony zgodnie z projektem i z przepisami, a także, że jest bezpieczny
i nadaje się do użytkowania.
W odniesieniu do ewentualnej odpowiedzialności cywilnoprawnej dewelopera, należy
zauważyć, że przedstawione informacje uniemożliwiają dokonanie pogłębionej analizy
prawnej z perspektywy potencjalnych roszczeń wynikających wprost z umów
deweloperskich. Można jedynie zakładać, że w ich treści zostały zastrzeżone kary
umowne, które mogłyby być dochodzone od dewelopera przez mieszkańców za
opóźnienia w przekazaniu lokalu.
Dalej idącą odpowiedzialność dewelopera za niewykonanie zobowiązania można
wywodzić z art. 471 k.c., z którego wynika, że dłużnik obowiązany jest do naprawienia
szkody powstałej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że
niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik
odpowiedzialności nie ponosi3. Obok niewykonania lub wykonania nienależytego
zobowiązania oraz szkody poniesionej przez wierzyciela, przesłanką odpowiedzialności
jest także istnienie normalnego związku przyczynowego między naruszeniem przez
dłużnika postanowień umownych a szkodą wierzyciela. Podkreślenia wymaga
jednocześnie fakt, że odszkodowanie za nienależyte wykonanie umowy jest świadczeniem
3 Zob. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. III CZP 104/10, OSNC 2011, nr 7–
8, poz. 79
-- 4 of 8 --
5
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
mającym naprawić szkodę spowodowaną niewłaściwym działaniem bądź zaniechaniem
dłużnika. Tym samym jest to roszczenie o innym charakterze niż roszczenie o wykonanie
umowy i ma na celu wyrównanie uszczerbku wywołanego nieprawidłowym zachowaniem
kontrahenta4. Ułatwieniem dochodzenia roszczeń na tej podstawie może być zmiana
rozkładu ciężaru dowodu, gdyż zgodnie z art. 471 k.c. ciężar dowodu spoczywa na dłużniku
chcącym zwolnić się z odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonanie
zobowiązania przez wykazanie, że stan ten wynikał z okoliczności, za które nie ponosi on
odpowiedzialności5.
Wśród ewentualnych działań, jakie mogą zostać podjęte przez nabywcę z uwagi
na niezrealizowanie świadczenia głównego w terminie wynikającym z umowy, jest także
odstąpienie od umowy na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 6 ustawy deweloperskiej.
Dla zaistnienia podstawy odstąpienia bez znaczenia pozostaje przyczyna niedotrzymania
terminu do przewłaszczenia nieruchomości. Już sam fakt opóźnienia w wykonaniu
nałożonego na dewelopera obowiązku stanowi podstawę do złożenia oświadczenia
o odstąpieniu od umowy, niezależnie od powodów takiego stanu rzeczy. Strona będzie
uprawniona do odstąpienia również w przypadku niezawinionego opóźnienia
dewelopera, gdyż – w obliczu tego, że traktowany jest on jak profesjonalista – powinien
on wyznaczać termin spełnienia przez siebie świadczenia tak, by minimalizować ryzyko
jego przekroczenia6. Zanim jednak dokonana zostanie czynność definitywna, nabywca
musi wyznaczyć deweloperowi 120-dniowy termin na przeniesienie praw wynikających
z umowy. Dopiero w razie bezskutecznego upływu terminu, nabywca jest uprawniony
do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od niej (art. 43 ust. 3 ustawy deweloperskiej)7.
4 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. II CSK 435/08
5 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. II PK 344/12
6 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 listopada 2021 r., sygn. V ACa 67/20
7 Niewykluczone jest wyznaczenie dłuższego terminu, o którym mowa w art. 43 ust. 3 ustawy
deweloperskiej. W takim przypadku strony wiąże dłuższy termin. A. Goldiszewicz, [w:] Ustawa
o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim
Funduszu Gwarancyjnym. Komentarz, Warszawa 2023, art. 43, teza nr 11.
-- 5 of 8 --
6
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Pomocnicze zastosowanie może znaleźć także art. 491 § 1 k.c., umożliwiając nie tylko
odstąpienie od umowy po upływie terminu, lecz także żądanie wykonania zobowiązania
oraz naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. Wyznaczony przez nabywcę okres
na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy deweloperskiej nie ma jednak wpływu na naliczanie
kary umownej z tytułu opóźnienia bądź – w przypadku, gdy strony nie zastrzegły kary
umownej – żądanie naprawienia szkody wynikłej z niewykonania zobowiązania, o czym
mowa powyżej8. Należy zaznaczyć również, że na gruncie umowy deweloperskiej aktualna
pozostaje zasada, zgodnie z którą wskutek odstąpienia od umowy powinien zostać
przywrócony stan sprzed zawarcia umowy, w szczególności powinien nastąpić zwrot
świadczeń otrzymanych przez strony (art. 494 § 1 k.c.).
Jedynie na marginesie warto zauważyć, że w przypadku spełnienia wszelkich formalności
związanych z odbiorem budynku, nabywcy mogą wystąpić z powództwem opartym na art.
64 k.c. o stwierdzenie obowiązku dewelopera złożenia oświadczenia woli o przeniesieniu
własności lokali, które to orzeczenie sądu ma charakter konstytutywny i zastępuje
to oświadczenie – jeżeli wciąż uchylałby się on od wypełnienia tego obowiązku9. Z treści
art. 64 k.c. wynika, że przepis ten dotyczy wyłącznie spraw, w których obowiązek złożenia
oświadczenia woli jest wystarczająco skonkretyzowany pod względem podmiotowo-
przedmiotowym, odpowiadając w pełni ukształtowanemu roszczeniu10. Co szczególnie
istotne z perspektywy omawianego zagadnienia, źródłem roszczenia o przeniesienie
własności jest umowa przedwstępna, zawarta w formie przewidzianej dla ważności
umowy przyrzeczonej, przez którą strony zobowiązują się do zawarcia umowy
przenoszącej własność (art. 389 w zw. z art. 390 § 2 w zw. z art. 155 § 1 k.c. in principio)11,
co implikuje konieczność zachowania formy aktu notarialnego.
Na podstawie przedstawionych w interpelacji informacji nie sposób jednak jednoznacznie
stwierdzić, kiedy mieszkańcy budynku przy ul. Żyznej 47 w Płocku zawarli umowy, a tym
8 A. Goldiszewicz, [w:] Ustawa o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego…, art. 43, teza nr 11
9 R. Trzaskowski, [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom I. Część ogólna, cz. 2 (art. 56–125),
red. J. Gudowski, Warszawa 2021, art. 64, teza nr 4
10 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. IV CK 519/03, IC 2005/2
11 Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2004 r., sygn. IV CK 519/03
-- 6 of 8 --
7
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
samym, czy znajdą wobec nich zastosowanie przepisy aktualnie obowiązującej ustawy
deweloperskiej albo ustawy z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu
mieszkalnego lub domu jednorodzinnego12, która jako pierwsza ustanawiała szczególne
zasady ochrony praw nabywców lokali od deweloperów, czy jedynie Kodeksu cywilnego.
Zauważyć jednak należy, że obecnie funkcjonujące rozwiązania wyznaczają
satysfakcjonujący standard ochrony, minimalizując ryzyko działań nieuczciwych
deweloperów, czego jednak nie gwarantował stan prawny przed wejściem w życie ustawy
z 2011 r. Wówczas bowiem tego rodzaju umowy zazwyczaj zawierane były w zwykłej
formie pisemnej, która wykluczała skorzystanie z regulacji zawartych w art. 64 k.c.
Ad 2
Zgodnie z art. 519 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U.
z 2025 r. poz. 46, z późn. zm., k.p.k.) od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego
kończącego postępowanie oraz od prawomocnego postanowienia sądu odwoławczego
o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art.
93a Kodeksu karnego może być wniesiona kasacja. Przepisu art. 425 § 2 k.p.k. zdanie
trzecie nie stosuje się.
Do wniesienia kasacji uprawnione są strony. Strona, która nie zaskarżyła orzeczenia sądu
pierwszej instancji, nie może wnieść kasacji od orzeczenia sądu odwoławczego, jeżeli
orzeczenie sądu pierwszej instancji utrzymano w mocy lub zmieniono na jej korzyść.
Ograniczenie, o którym mowa w § 2, nie dotyczy uchybień wymienionych w art. 439 (art.
520 § 1-3 k.p.k.).
Z kolei na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. Prokurator Generalny, a także Rzecznik Praw
Obywatelskich może wnieść kasację od każdego prawomocnego orzeczenia sądu
12 Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu
jednorodzinnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 1445); weszła w życie dnia 29 kwietnia 2012 r.
-- 7 of 8 --
8
+48 22 52 12 888 Al. Ujazdowskie 11
kontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
kończącego postępowanie. Organy te mają prawo żądać do wglądu akt sądowych
i prokuratorskich oraz akt innych organów ścigania po zakończeniu postępowania
i zapadnięciu rozstrzygnięcia (§ 3).
Kasacja nadzwyczajna na korzyść sprawcy może być wniesiona w każdym czasie.
Natomiast termin do wniesienia kasacji nadzwyczajnej dotyczy tylko kasacji wnoszonej
na niekorzyść sprawcy. Jest to termin prekluzyjny związany z kierunkiem zaskarżenia.
Określa on, że niedopuszczalne jest uwzględnienie kasacji na niekorzyść oskarżonego
wniesionej po upływie roku od uprawomocnienia się (art. 524 § 3 KPK). Termin ten
nie może zostać przywrócony.
Łączę wyrazy szacunku
Dariusz Mazur
Podsekretarz Stanu
Podsekretarz Stanu Dariusz Mazur
/podpisano elektronicznie/
-- 8 of 8 --