Interpelacja nr 13283
Interpelacja w sprawie konieczności dostosowania przepisów Kodeksu pracy do specyfiki pracy rotacyjnej w sektorach offshore i energetyki wiatrowej
Zgłaszający:
•
Adresat:
Podatki i Finanse (58%)
Klimat, Energia i Środowisko (33%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie konieczności dostosowania przepisów Kodeksu pracy do specyfiki pracy rotacyjnej w sektorach offshore i energetyki wiatrowej
Interpelacja nr 13283
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie konieczności dostosowania przepisów Kodeksu pracy do specyfiki pracy rotacyjnej w sektorach offshore i energetyki wiatrowej
Zgłaszający: Patryk Jaskulski
Data wpływu: 30-10-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z interpelacją w sprawie potrzeby nowelizacji przepisów Kodeksu pracy w celu umożliwienia stosowania tzw. systemu pracy rotacyjnej z uwzględnieniem możliwości sumowania i odraczania tygodniowych okresów odpoczynku dla pracowników zatrudnionych w specyficznych warunkach pracy - w szczególności w branży offshore (np. platformy wiertnicze, serwis turbin wiatrowych na morzu).
Obecnie obowiązujące przepisy Kodeksu pracy, w szczególności art. 132 i 133, nakładają na pracodawców obowiązek zapewnienia pracownikowi nieprzerwanego tygodniowego odpoczynku w wymiarze co najmniej 35 godzin, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.
W praktyce przepis ten jest niemożliwy do zastosowania w przypadku pracowników serwisowych wykonujących swoje obowiązki w systemie rotacyjnym m.in. na:
platformach wiertniczych,
morskich farmach wiatrowych,
statkach serwisowych i instalacyjnych,
oddalonych lokalizacjach przemysłowych lub morskich.
Pracownicy ci przez cały okres rotacji - np. 28 dni - przebywają w miejscu świadczenia pracy bez możliwości opuszczenia jednostki lub powrotu do miejsca zamieszkania. Z przyczyn technicznych i bezpieczeństwa nie jest możliwe zapewnienie im tygodniowego odpoczynku w rozumieniu obecnych przepisów.
W rezultacie przedsiębiorstwa zmuszone są do:
zatrudniania pracowników na podstawie umów cywilnoprawnych (B2B) lub
korzystania z pracowników zatrudnionych w innych krajach, gdzie przepisy prawa pracy przewidują elastyczne rozwiązania w zakresie pracy rotacyjnej.
Taka sytuacja ma negatywne skutki gospodarcze i społeczne:
ogranicza konkurencyjność polskich przedsiębiorstw na rynku europejskim,
zmniejsza wpływy do budżetu państwa z tytułu podatków i składek,
utrudnia rozwój krajowego potencjału kadrowego w sektorach strategicznych, takich jak energetyka odnawialna czy przemysł wydobywczy.
Postulat legislacyjny
W związku z powyższym wnoszę o rozważenie nowelizacji Kodeksu pracy poprzez wprowadzenie szczególnego systemu organizacji czasu pracy – systemu pracy rotacyjnej – umożliwiającego:
1) sumowanie tygodniowych okresów odpoczynku i ich wykorzystanie po zakończeniu rotacji,
2) określenie maksymalnego okresu rotacji (np. 28 lub 42 dni),
3) zapewnienie pracownikowi równoważnego odpoczynku po powrocie do kraju,
4) ustanowienie dodatkowych mechanizmów ochronnych (np. badań lekarskich, limitów czasu pracy, okresów regeneracji).
Tego typu rozwiązania funkcjonują już w innych krajach europejskich, np. w Norwegii, Danii czy Wielkiej Brytanii, gdzie umożliwiają legalne i bezpieczne zatrudnienie pracowników w branżach morskich i energetycznych w systemie rotacyjnym.
Czy ministerstwo planuje prace legislacyjne zmierzające do wprowadzenia systemu pracy rotacyjnej w polskim Kodeksie pracy?
Czy resort analizował wpływ obecnych ograniczeń dotyczących tygodniowego odpoczynku na konkurencyjność polskich przedsiębiorstw w sektorach offshore i OZE?
Czy możliwe jest wprowadzenie przepisów wzorowanych na rozwiązaniach obowiązujących w innych krajach UE, które umożliwiają kumulację okresów odpoczynku?
Z wyrazami szacunku
Patryk Jaskulski
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 13283
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie konieczności dostosowania przepisów Kodeksu pracy do specyfiki pracy rotacyjnej w sektorach offshore i energetyki wiatrowej
Zgłaszający: Patryk Jaskulski
Data wpływu: 30-10-2025
Szanowna Pani Minister,
zwracam się z interpelacją w sprawie potrzeby nowelizacji przepisów Kodeksu pracy w celu umożliwienia stosowania tzw. systemu pracy rotacyjnej z uwzględnieniem możliwości sumowania i odraczania tygodniowych okresów odpoczynku dla pracowników zatrudnionych w specyficznych warunkach pracy - w szczególności w branży offshore (np. platformy wiertnicze, serwis turbin wiatrowych na morzu).
Obecnie obowiązujące przepisy Kodeksu pracy, w szczególności art. 132 i 133, nakładają na pracodawców obowiązek zapewnienia pracownikowi nieprzerwanego tygodniowego odpoczynku w wymiarze co najmniej 35 godzin, obejmującego co najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego.
W praktyce przepis ten jest niemożliwy do zastosowania w przypadku pracowników serwisowych wykonujących swoje obowiązki w systemie rotacyjnym m.in. na:
platformach wiertniczych,
morskich farmach wiatrowych,
statkach serwisowych i instalacyjnych,
oddalonych lokalizacjach przemysłowych lub morskich.
Pracownicy ci przez cały okres rotacji - np. 28 dni - przebywają w miejscu świadczenia pracy bez możliwości opuszczenia jednostki lub powrotu do miejsca zamieszkania. Z przyczyn technicznych i bezpieczeństwa nie jest możliwe zapewnienie im tygodniowego odpoczynku w rozumieniu obecnych przepisów.
W rezultacie przedsiębiorstwa zmuszone są do:
zatrudniania pracowników na podstawie umów cywilnoprawnych (B2B) lub
korzystania z pracowników zatrudnionych w innych krajach, gdzie przepisy prawa pracy przewidują elastyczne rozwiązania w zakresie pracy rotacyjnej.
Taka sytuacja ma negatywne skutki gospodarcze i społeczne:
ogranicza konkurencyjność polskich przedsiębiorstw na rynku europejskim,
zmniejsza wpływy do budżetu państwa z tytułu podatków i składek,
utrudnia rozwój krajowego potencjału kadrowego w sektorach strategicznych, takich jak energetyka odnawialna czy przemysł wydobywczy.
Postulat legislacyjny
W związku z powyższym wnoszę o rozważenie nowelizacji Kodeksu pracy poprzez wprowadzenie szczególnego systemu organizacji czasu pracy – systemu pracy rotacyjnej – umożliwiającego:
1) sumowanie tygodniowych okresów odpoczynku i ich wykorzystanie po zakończeniu rotacji,
2) określenie maksymalnego okresu rotacji (np. 28 lub 42 dni),
3) zapewnienie pracownikowi równoważnego odpoczynku po powrocie do kraju,
4) ustanowienie dodatkowych mechanizmów ochronnych (np. badań lekarskich, limitów czasu pracy, okresów regeneracji).
Tego typu rozwiązania funkcjonują już w innych krajach europejskich, np. w Norwegii, Danii czy Wielkiej Brytanii, gdzie umożliwiają legalne i bezpieczne zatrudnienie pracowników w branżach morskich i energetycznych w systemie rotacyjnym.
Czy ministerstwo planuje prace legislacyjne zmierzające do wprowadzenia systemu pracy rotacyjnej w polskim Kodeksie pracy?
Czy resort analizował wpływ obecnych ograniczeń dotyczących tygodniowego odpoczynku na konkurencyjność polskich przedsiębiorstw w sektorach offshore i OZE?
Czy możliwe jest wprowadzenie przepisów wzorowanych na rozwiązaniach obowiązujących w innych krajach UE, które umożliwiają kumulację okresów odpoczynku?
Z wyrazami szacunku
Patryk Jaskulski
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Minister Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
30%
Konkretność
70%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
2
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
5 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (2)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
3985 znaków
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
BM-II.059.1.577.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 13283 Pana Posła Patryka Jaskulskiego, w sprawie
konieczności dostosowania przepisów Kodeksu pracy do specyfiki pracy rotacyjnej
w sektorach offshore i energetyki wiatrowej, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Kodeks pracy jest aktem prawnym o charakterze ogólnym, który reguluje prawa i obowiązki
wszystkich pracowników i pracodawców. Jego celem jest ustanowienie jednolitych,
powszechnie obowiązujących zasad zatrudnienia, nie zaś tworzenie szczegółowych
rozwiązań odnoszących się do wybranych branż czy grup zawodowych. Do określania
szczególnych warunków zatrudnienia w specyficznych sektorach lub zawodach służą
ustawy szczególne (pragmatyki), które mogą – w uzasadnionych przypadkach –
modyfikować ogólne zasady wynikające z Kodeksu pracy przy jednoczesnym zachowaniu
minimalnych standardów ochrony pracownika, wynikających z prawa krajowego i unijnego.
W takim przypadku regulacje kodeksowe stosuje się w zakresie nieuregulowanym tymi
przepisami (art. 5 Kodeksu pracy).
Obowiązujące przepisy Kodeksu pracy przewidują prawo każdego pracownika do co
najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego (art. 132 § 1 K.p.) oraz co
najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego, obejmującego co najmniej
11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego (art. 133 § 1 K.p.). Regulacje te mają na
celu ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników poprzez zapewnienie im
odpowiednich przerw na regenerację fizyczną i psychiczną. Normy te są zgodne z
przepisami dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada
2003 r., dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy, która ustanawia minimalne
wymagania odnośnie do odpoczynku dobowego i tygodniowego, czasu pracy oraz przerw.
Okresy odpoczynku oraz przerwy w pracy stanowią kluczowy element ochrony życia
i zdrowia pracowników, a także służą utrzymaniu bezpieczeństwa pracy, zwłaszcza
w branżach o podwyższonym ryzyku. Ich ograniczanie lub odraczanie może prowadzić do
nadmiernego obciążenia fizycznego i psychicznego pracowników, co najbardziej istotne
zwiększając ryzyko wypadków, ale też obniżając jakość pracy. Dlatego też tego rodzaju
regulacje powinny być wprowadzane z dużą ostrożnością, po dokładnej analizie ich wpływu
na zdrowie pracowników, a także po dokonaniu oceny skutków wprowadzenia takich
przepisów, w szczególności na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym
funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rynek pracy. Przykładem tego rodzaju pragmatyki
jest ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz.U. z 2023 r. poz. 2257 z późn.
zm.), której przepisami wprost uregulowano godziny pracy i odpoczynek marynarzy
(tj. maksymalny czas pracy na statku i podział dobowego czasu odpoczynku), pozwalając
tym samym na dostosowane regulacji prawnych do warunków pracy na morzu.
-- 1 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Podobnie w tym przypadku, ewentualne wprowadzenie odrębnych rozwiązań dla
pracowników tzw. sektora offshore (np. zastosowanie postulowanego systemu pracy
rotacyjnej, z uwzględnieniem możliwości sumowania i odraczania tygodniowych okresów
odpoczynku) mogłoby zostać dokonane jedynie w ramach odrębnych przepisów
sektorowych, nie zaś poprzez zmianę ogólnych przepisów Kodeksu pracy. Należy przy tym
podkreślić, że szczegółowa analiza tego rodzaju rozwiązań i ewentualne podjęcie prac
legislacyjnych, z uwagi na przedmiot regulacji, leży poza właściwością Ministra Rodziny,
Pracy i Polityki Społecznej.
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
BM-II.059.1.577.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 13283 Pana Posła Patryka Jaskulskiego, w sprawie
konieczności dostosowania przepisów Kodeksu pracy do specyfiki pracy rotacyjnej
w sektorach offshore i energetyki wiatrowej, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Kodeks pracy jest aktem prawnym o charakterze ogólnym, który reguluje prawa i obowiązki
wszystkich pracowników i pracodawców. Jego celem jest ustanowienie jednolitych,
powszechnie obowiązujących zasad zatrudnienia, nie zaś tworzenie szczegółowych
rozwiązań odnoszących się do wybranych branż czy grup zawodowych. Do określania
szczególnych warunków zatrudnienia w specyficznych sektorach lub zawodach służą
ustawy szczególne (pragmatyki), które mogą – w uzasadnionych przypadkach –
modyfikować ogólne zasady wynikające z Kodeksu pracy przy jednoczesnym zachowaniu
minimalnych standardów ochrony pracownika, wynikających z prawa krajowego i unijnego.
W takim przypadku regulacje kodeksowe stosuje się w zakresie nieuregulowanym tymi
przepisami (art. 5 Kodeksu pracy).
Obowiązujące przepisy Kodeksu pracy przewidują prawo każdego pracownika do co
najmniej 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego (art. 132 § 1 K.p.) oraz co
najmniej 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego, obejmującego co najmniej
11 godzin nieprzerwanego odpoczynku dobowego (art. 133 § 1 K.p.). Regulacje te mają na
celu ochronę zdrowia i bezpieczeństwa pracowników poprzez zapewnienie im
odpowiednich przerw na regenerację fizyczną i psychiczną. Normy te są zgodne z
przepisami dyrektywy 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada
2003 r., dotyczącej niektórych aspektów organizacji czasu pracy, która ustanawia minimalne
wymagania odnośnie do odpoczynku dobowego i tygodniowego, czasu pracy oraz przerw.
Okresy odpoczynku oraz przerwy w pracy stanowią kluczowy element ochrony życia
i zdrowia pracowników, a także służą utrzymaniu bezpieczeństwa pracy, zwłaszcza
w branżach o podwyższonym ryzyku. Ich ograniczanie lub odraczanie może prowadzić do
nadmiernego obciążenia fizycznego i psychicznego pracowników, co najbardziej istotne
zwiększając ryzyko wypadków, ale też obniżając jakość pracy. Dlatego też tego rodzaju
regulacje powinny być wprowadzane z dużą ostrożnością, po dokładnej analizie ich wpływu
na zdrowie pracowników, a także po dokonaniu oceny skutków wprowadzenia takich
przepisów, w szczególności na konkurencyjność gospodarki i przedsiębiorczość, w tym
funkcjonowanie przedsiębiorców oraz na rynek pracy. Przykładem tego rodzaju pragmatyki
jest ustawa z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz.U. z 2023 r. poz. 2257 z późn.
zm.), której przepisami wprost uregulowano godziny pracy i odpoczynek marynarzy
(tj. maksymalny czas pracy na statku i podział dobowego czasu odpoczynku), pozwalając
tym samym na dostosowane regulacji prawnych do warunków pracy na morzu.
-- 1 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Podobnie w tym przypadku, ewentualne wprowadzenie odrębnych rozwiązań dla
pracowników tzw. sektora offshore (np. zastosowanie postulowanego systemu pracy
rotacyjnej, z uwzględnieniem możliwości sumowania i odraczania tygodniowych okresów
odpoczynku) mogłoby zostać dokonane jedynie w ramach odrębnych przepisów
sektorowych, nie zaś poprzez zmianę ogólnych przepisów Kodeksu pracy. Należy przy tym
podkreślić, że szczegółowa analiza tego rodzaju rozwiązań i ewentualne podjęcie prac
legislacyjnych, z uwagi na przedmiot regulacji, leży poza właściwością Ministra Rodziny,
Pracy i Polityki Społecznej.
Z wyrazami szacunku
Agnieszka Dziemianowicz-Bąk
Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --