Interpelacja nr 13265
Interpelacja w sprawie pilnej potrzeby podjęcia działań stabilizacyjnych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu ratowania polskich producentów ziemniaków
Zgłaszający:
•
Adresat:
Rolnictwo i Rozwój Wsi (100%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie pilnej potrzeby podjęcia działań stabilizacyjnych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu ratowania polskich producentów ziemniaków
Interpelacja nr 13265
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie pilnej potrzeby podjęcia działań stabilizacyjnych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu ratowania polskich producentów ziemniaków
Zgłaszający: Barbara Bartuś
Data wpływu: 29-10-2025
Z wielu regionów kraju od kilku tygodni napływają alarmujące sygnały dotyczące braku opłacalności uprawy ziemniaka. Na rynku krajowym odnotowywane są ceny skupu na poziomie około 25 groszy za kilogram, natomiast w skrajnych przypadkach ceny spadają nawet do 5 groszy za kilogram, co odpowiada zaledwie 50 zł za tonę. Tak niskie stawki nie pozwalają na pokrycie kosztów produkcji, przechowywania ani transportu, prowadząc do narastającej groźby utraty płynności finansowej przez tysiące gospodarstw rolnych.
W handlu detalicznym ziemniaki kosztują nawet 2 zł/kg.
Przyczyny tej sytuacji są wieloczynnikowe. Po pierwsze nałożenie się dużej podaży krajowej, brak skutecznych instrumentów stabilizacyjnych i ograniczony popyt krajowy, a z drugiej strony intensywny napływ tańszego surowca z zagranicy. Tylko w tym roku do Polski trafiło z krajów Unii Europejskiej blisko 200 tys. ton ziemniaków, z czego aż 100 tys. ton ziemniaków z Niemiec.
Sieci handlowe też w coraz większym stopniu preferują importowany towar, który w wielu przypadkach sprzedawany jest w cenach dumpingowych. Jednocześnie część przetwórców i odbiorców hurtowych wstrzymuje zakupy, oczekując dalszych obniżek cen. W konsekwencji w magazynach i przechowalniach gromadzą się znaczne ilości niesprzedanego surowca, a koszty jego utrzymania dodatkowo obciążają producentów.
Sytuacja ta prowadzi do poważnych konsekwencji gospodarczych i społecznych. Obserwowany jest wzrost zadłużenia gospodarstw rolnych, ograniczanie nakładów inwestycyjnych, rezygnacja z upraw w kolejnych sezonach oraz ryzyko trwałej utraty potencjału produkcyjnego w regionach o wysokim znaczeniu dla krajowego rynku ziemniaka. Problem dotyczy także utrzymania miejsc pracy w przetwórstwie, transporcie i handlu oraz zachowania ciągłości dostaw żywności pochodzenia krajowego.
Plantatorzy ziemniaków z województwa łódzkiego już miesiąc temu domagali się działań stabilizujących rynek. Zwracali też uwagę na konieczność zwiększenia przejrzystości w łańcuchu dostaw i monitorowania marż handlowych.
Wobec powyższego uzasadnione jest podjęcie przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kompleksowych i pilnych działań stabilizacyjnych. Działania te powinny uwzględniać zarówno mechanizmy krótkoterminowe (interwencja rynkowa, wsparcie płynnościowe, dopłaty), jak i rozwiązania o charakterze strategicznym (wzmocnienie pozycji krajowego producenta, rozwój przetwórstwa, promocja towaru krajowego).
W ramach krótkoterminowych środków stabilizujących szczególne znaczenie mogłyby mieć:
uruchomienie interwencyjnego skupu ziemniaków w celu ograniczenia nadwyżek,
dopłaty do kosztów przechowywania,
wsparcie eksportu,
działania promujące sprzedaż krajowego produktu,
ułatwienia finansowe dla gospodarstw zagrożonych utratą płynności.
W perspektywie średnio- i długoterminowej pożądane byłoby opracowanie strategii stabilizacji rynku ziemniaka obejmującej m.in. rozwój lokalnego przetwórstwa, poprawę logistyki dystrybucji, tworzenie grup producenckich oraz wdrażanie systemu monitoringu cen i zapasów.
Rynek ziemniaka stanowi ważny element struktury polskiego rolnictwa, a jego załamanie niesie poważne skutki dla gospodarki żywnościowej kraju. Wdrożenie kompleksowych działań stabilizujących ma kluczowe znaczenie dla zachowania równowagi rynkowej, utrzymania produkcji krajowej i ochrony gospodarstw rodzinnych przed bankructwem.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi dysponuje aktualną analizą skali nadwyżki produkcyjnej ziemniaka w kraju oraz prognozami dotyczącymi popytu i eksportu w najbliższych miesiącach?
Czy uruchomiono mechanizm interwencyjnego skupu ziemniaków w celu częściowego odciążenia rynku?
Czy rozważane jest wprowadzenie dopłat do przechowywania ziemniaków, które pozwoliłyby producentom utrzymać surowiec do momentu poprawy sytuacji rynkowej?
Jakie działania podejmowane są w zakresie kontroli importu ziemniaków z krajów Unii Europejskiej i spoza niej, w szczególności pod kątem występowania praktyk dumpingowych lub zaniżania cen?
Czy ministerstwo planuje wdrożenie instrumentów wspierających eksport polskich ziemniaków, w tym ułatwień logistycznych, finansowych i promocyjnych oraz jakie rynki zagraniczne są wskazywane jako potencjalne kierunki zbytu?
Czy podejmowane są rozmowy z przedstawicielami sieci handlowych i dużych odbiorców hurtowych w celu zwiększenia udziału ziemniaków krajowych w sprzedaży detalicznej?
Jakie formy pomocy finansowej lub pożyczkowej przewiduje się dla gospodarstw dotkniętych spadkiem cen, które utraciły płynność finansową lub znajdują się na granicy niewypłacalności?
Czy opracowywana jest strategia długofalowa dla rynku ziemniaka w Polsce obejmująca m.in. wsparcie dla przetwórstwa, tworzenie centrów magazynowo-dystrybucyjnych, rozwój eksportu oraz promocję polskiego produktu wśród konsumentów?
Interpelacja nr 13265
do ministra rolnictwa i rozwoju wsi
w sprawie pilnej potrzeby podjęcia działań stabilizacyjnych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu ratowania polskich producentów ziemniaków
Zgłaszający: Barbara Bartuś
Data wpływu: 29-10-2025
Z wielu regionów kraju od kilku tygodni napływają alarmujące sygnały dotyczące braku opłacalności uprawy ziemniaka. Na rynku krajowym odnotowywane są ceny skupu na poziomie około 25 groszy za kilogram, natomiast w skrajnych przypadkach ceny spadają nawet do 5 groszy za kilogram, co odpowiada zaledwie 50 zł za tonę. Tak niskie stawki nie pozwalają na pokrycie kosztów produkcji, przechowywania ani transportu, prowadząc do narastającej groźby utraty płynności finansowej przez tysiące gospodarstw rolnych.
W handlu detalicznym ziemniaki kosztują nawet 2 zł/kg.
Przyczyny tej sytuacji są wieloczynnikowe. Po pierwsze nałożenie się dużej podaży krajowej, brak skutecznych instrumentów stabilizacyjnych i ograniczony popyt krajowy, a z drugiej strony intensywny napływ tańszego surowca z zagranicy. Tylko w tym roku do Polski trafiło z krajów Unii Europejskiej blisko 200 tys. ton ziemniaków, z czego aż 100 tys. ton ziemniaków z Niemiec.
Sieci handlowe też w coraz większym stopniu preferują importowany towar, który w wielu przypadkach sprzedawany jest w cenach dumpingowych. Jednocześnie część przetwórców i odbiorców hurtowych wstrzymuje zakupy, oczekując dalszych obniżek cen. W konsekwencji w magazynach i przechowalniach gromadzą się znaczne ilości niesprzedanego surowca, a koszty jego utrzymania dodatkowo obciążają producentów.
Sytuacja ta prowadzi do poważnych konsekwencji gospodarczych i społecznych. Obserwowany jest wzrost zadłużenia gospodarstw rolnych, ograniczanie nakładów inwestycyjnych, rezygnacja z upraw w kolejnych sezonach oraz ryzyko trwałej utraty potencjału produkcyjnego w regionach o wysokim znaczeniu dla krajowego rynku ziemniaka. Problem dotyczy także utrzymania miejsc pracy w przetwórstwie, transporcie i handlu oraz zachowania ciągłości dostaw żywności pochodzenia krajowego.
Plantatorzy ziemniaków z województwa łódzkiego już miesiąc temu domagali się działań stabilizujących rynek. Zwracali też uwagę na konieczność zwiększenia przejrzystości w łańcuchu dostaw i monitorowania marż handlowych.
Wobec powyższego uzasadnione jest podjęcie przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kompleksowych i pilnych działań stabilizacyjnych. Działania te powinny uwzględniać zarówno mechanizmy krótkoterminowe (interwencja rynkowa, wsparcie płynnościowe, dopłaty), jak i rozwiązania o charakterze strategicznym (wzmocnienie pozycji krajowego producenta, rozwój przetwórstwa, promocja towaru krajowego).
W ramach krótkoterminowych środków stabilizujących szczególne znaczenie mogłyby mieć:
uruchomienie interwencyjnego skupu ziemniaków w celu ograniczenia nadwyżek,
dopłaty do kosztów przechowywania,
wsparcie eksportu,
działania promujące sprzedaż krajowego produktu,
ułatwienia finansowe dla gospodarstw zagrożonych utratą płynności.
W perspektywie średnio- i długoterminowej pożądane byłoby opracowanie strategii stabilizacji rynku ziemniaka obejmującej m.in. rozwój lokalnego przetwórstwa, poprawę logistyki dystrybucji, tworzenie grup producenckich oraz wdrażanie systemu monitoringu cen i zapasów.
Rynek ziemniaka stanowi ważny element struktury polskiego rolnictwa, a jego załamanie niesie poważne skutki dla gospodarki żywnościowej kraju. Wdrożenie kompleksowych działań stabilizujących ma kluczowe znaczenie dla zachowania równowagi rynkowej, utrzymania produkcji krajowej i ochrony gospodarstw rodzinnych przed bankructwem.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi dysponuje aktualną analizą skali nadwyżki produkcyjnej ziemniaka w kraju oraz prognozami dotyczącymi popytu i eksportu w najbliższych miesiącach?
Czy uruchomiono mechanizm interwencyjnego skupu ziemniaków w celu częściowego odciążenia rynku?
Czy rozważane jest wprowadzenie dopłat do przechowywania ziemniaków, które pozwoliłyby producentom utrzymać surowiec do momentu poprawy sytuacji rynkowej?
Jakie działania podejmowane są w zakresie kontroli importu ziemniaków z krajów Unii Europejskiej i spoza niej, w szczególności pod kątem występowania praktyk dumpingowych lub zaniżania cen?
Czy ministerstwo planuje wdrożenie instrumentów wspierających eksport polskich ziemniaków, w tym ułatwień logistycznych, finansowych i promocyjnych oraz jakie rynki zagraniczne są wskazywane jako potencjalne kierunki zbytu?
Czy podejmowane są rozmowy z przedstawicielami sieci handlowych i dużych odbiorców hurtowych w celu zwiększenia udziału ziemniaków krajowych w sprzedaży detalicznej?
Jakie formy pomocy finansowej lub pożyczkowej przewiduje się dla gospodarstw dotkniętych spadkiem cen, które utraciły płynność finansową lub znajdują się na granicy niewypłacalności?
Czy opracowywana jest strategia długofalowa dla rynku ziemniaka w Polsce obejmująca m.in. wsparcie dla przetwórstwa, tworzenie centrów magazynowo-dystrybucyjnych, rozwój eksportu oraz promocję polskiego produktu wśród konsumentów?
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Małgorzata Gromadzka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
10 kwot, 9 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
6.3 / 1k zn.
- Zawiera 10 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (9)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15617 znaków
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Sekretarz Stanu
Małgorzata Gromadzka
Warszawa, 25 listopada 2025 r.
znak sprawy: RRE.wpr.058.3.2025
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację nr 13265
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji nr 13265 Pani Poseł Barbary Bartuś w sprawie pilnej
potrzeby podjęcia działań stabilizacyjnych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w celu ratowania polskich producentów ziemniaków przekazuję odpowiedzi na
poniższe pytania.
Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi dysponuje aktualną analizą skali
nadwyżki produkcyjnej ziemniaka w kraju oraz prognozami dotyczącymi popytu i
eksportu w najbliższych miesiącach?
Zgodnie z danymi GUS zbiory ziemniaków w 2025 r. wyniosły ok. 6,8 mln ton, wobec
5,9 mln ton w 2024 r. i 5,6 mln ton w 2023 r., co oznacza wzrost o ok. 15% r/r i
najwyższy poziom od 2021 r. Średni plon krajowy wyniósł 31,8 t/ha, czyli o 5,6%
więcej niż rok wcześniej, osiągając poziom zbliżony do średniej z lat relatywnie
korzystnych pod względem pogodowym.
W 2025 r. powierzchnia uprawy ziemniaków w Polsce wzrosła do ok. 214 tys. ha, tj.
o 9,1% niż w 2024 r., co stanowi drugi z rzędu sezon wzrostu areału po okresie
wieloletnich spadków. Wzrost ten był odpowiedzią na korzystną sytuację cenową w
latach 2022–2024.
Bilans ziemniaków w kraju jest wyraźnie nadwyżkowy, a zatem ceny na wolnym
rynku niskie. Jednak należy zaznaczyć, że ostatnie trzy lata charakteryzowały się
-- 1 of 8 --
wysokimi cenami ziemniaków i dobrą koniunkturą co zwiększyło zainteresowanie
uprawą ziemniaków.
Sukcesywnie wzrasta ilość eksportowanych ziemniaków z Polski. W bieżącym roku
od stycznia do września wyeksportowano z Polski 115 tys. ton ziemniaków tj. o 82%
więcej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Było to wynikiem
wprowadzonych w obszarze ochrony roślin szeregu rozwiązań, mających na celu
ułatwienie wysyłki ziemniaków z Polski. W eksporcie, w sezonie 2024/25
największymi odbiorcami polskich ziemniaków były: Ukraina (77 tys. ton), Rumunia
(29 tys. ton), Włochy (17,5 tys. ton) oraz Mołdawia (14,5 tys. ton).
Największy potencjał dla polskich ziemniaków utrzymują nadal kraje południowej
Europy – przede wszystkim Rumunia, Włochy i Grecja – które mimo wzrostu areału
upraw borykają się z wysokimi kosztami produkcji, ograniczoną dostępnością wody i
dużą zmiennością plonów. W tych krajach ziemniaki z Polski pozostają konkurencyjne
cenowo i logistycznie, zwłaszcza w okresie zimowo-wiosennym, gdy lokalna podaż
jest ograniczona.
Czy uruchomiono mechanizm interwencyjnego skupu ziemniaków w celu
częściowego odciążenia rynku?
Przepisy unijne nie przewidują skupu interwencyjnego na rynku ziemniaka. Państwo
członkowskie nie może samo takiego skupu realizować, ponieważ funkcjonujemy na
unijnym jednolitym rynku. W przypadku ewentualnego podjęcia takiego działania,
aby miało wpływ na ceny rynkowe państwo musiałoby skupić kilkaset tysięcy ton
ziemniaków, ponieść koszty ich skupu oraz zagospodarowania oraz zabezpieczyć
magazyny. Ponadto w przypadku wzrostu cen na rynku krajowym, zwiększył by się
znacząco przywóz ziemniaków z innych państw członkowskich UE, gdzie ziemniaki
byłyby tańsze.
Przepisy unijne nie przewidują także wprowadzenie dopłat do przechowywania
ziemniaków.
Jakie działania podejmowane są w zakresie kontroli importu ziemniaków z krajów
Unii Europejskiej i spoza niej, w szczególności pod kątem występowania praktyk
dumpingowych lub zaniżania cen?
Kontrole importowanych ziemniaków w Polsce prowadzi Państwowa Inspekcja
Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-- 2 of 8 --
Spożywczych oraz Państwowa Inspekcja Sanitarna. Kontrole importowanych
ziemniaków są prowadzone pod względem spełnienia bezpieczeństwa
fitosanitarnego, bezpieczeństwa zdrowotnego oraz pod kątem spełnienia wymogów
jakości handlowej i znakowania. Równocześnie należy zaznaczyć, że import
ziemniaków spoza krajów UE (poza kilkoma wyjątkami m.in. Egipt, Maroko) nie jest
dozwolony.
Odnosząc się do niskich cen ziemniaków należy zauważyć, że sytuacja na rynku
ziemniaków w Polsce w końcówce 2025 r. jest odbiciem procesów obserwowanych
w całej UE – rekordowej podaży i dużych zapasów. Bilans ziemniaków w u głównych
producentów ziemniaków w UE jest wyraźnie nadwyżkowy, a zatem ceny na
wolnym rynku niskie.
Czy Ministerstwo planuje wdrożenie instrumentów wspierających eksport polskich
ziemniaków, w tym ułatwień logistycznych, finansowych i promocyjnych oraz jakie
rynki zagraniczne są wskazywane jako potencjalne kierunki zbytu?
W 2025 r. nastąpił znaczący wzrost eksportu ziemniaków z Polski do państw
trzecich. W miesiącach styczeń–wrzesień br. wielkość eksportu wyniosła 76,8 tys.
ton. Dla porównania w całym 2024 r. wielkość eksportu wynosiła – 29 tys. ton, a w
2023 – zaledwie 7,8 tys. ton. W 2025 r. Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i
Nasiennictwa wystawiła ok. 3,3 tys. świadectw fitosanitarnych dla następujących
głównych kierunków eksportu:
ziemniaki towarowe: Mołdawia, Ukraina, Wielka Brytania, Serbia, Bośnia i
Hercegowina, Białoruś, Macedonia Północna,
sadzeniaki ziemniaka: Egipt, Ukraina, Serbia, Uzbekistan, Macedonia Północna,
Arabia Saudyjska.
W latach 2024-2025 w obszarze ochrony roślin wprowadzonych zostało szereg
rozwiązań, mających na celu ułatwienie wysyłki ziemniaków z Polski. Przede
wszystkim, w związku z ograniczeniem występowania bakteriozy pierścieniowej w
Polsce podjęto decyzję o zmniejszeniu intensywności próbkobrania ziemniaków
przeznaczonych do wysyłki do innych państw Unii Europejskiej oraz na eksport do
państw trzecich.
Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w oparciu o analizę przepisów
państw trzecich, do których eksport ziemniaków z Polski odbywa się najczęściej,
-- 3 of 8 --
przygotował dla Wojewódzkich Inspektorów Ochrony Roślin i Nasiennictwa
zestawienie minimalnych wymagań eksportowych dla ziemniaków wysyłanych do
tych państw.
Ministerstwo kontynuuje także działania ukierunkowane na zniesienie dodatkowych
wymagań fitosanitarnych przy wysyłce bulw ziemniaka z Polski do innych państw
członkowskich (podkreślenia wymaga, że wymagania te dotyczą obecnie wyłącznie
ziemniaków towarowych, sadzeniaki ziemniaka wyprodukowane w Polsce
wprowadzane są do obrotu na wspólnym rynku na takich samych zasadach, jak
sadzeniaki z innych państw członkowskich). Osiągnięcie tego celu wymagać będzie
jednak utrzymania tendencji spadkowej w poziomie występowania bakterii
Clavibacter sepedonicus w Polsce.
Prowadzone są także działania na rzecz wspierania eksportu. Zagraniczne Biura
Handlowe Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu działają na całym świecie, aby w
sposób szybki i bezpośredni nawiązywać kontakty biznesowe oraz promować
żywność z Polski. Stwarza to realną szansę dla Polski i polskich rolników na nowe
rynki zbytu.
Również KOWR wspiera działania promocyjne i informacyjne na rynkach wybranych
produktów rolnych. W ramach dedykowanych mechanizmów można uzyskać pomoc
finansową na realizację działalności promocyjnej. Ma to za zadanie zwiększyć
rozpoznawalność unijnej, w tym polskiej żywności wśród konsumentów i innych grup
docelowych.
Czy podejmowane są rozmowy z przedstawicielami sieci handlowych i dużych
odbiorców hurtowych w celu zwiększenia udziału ziemniaków krajowych w
sprzedaży detalicznej?
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kilkukrotnie organizowało spotkanie z
przedstawicielami sieci handlowych. Jednym z tematów poruszanych na tych
spotkaniach była również kwestia zwiększenia udziału polskich produktów w ofercie
sieci handlowych, w tym polskich ziemniaków.
Intencją MRiRW jest, aby sieci współpracowały z krajowymi, lokalnymi dostawcami i
aby w sklepach oferowano więcej regionalnych, lokalnych polskich produktów.
-- 4 of 8 --
Jakie formy pomocy finansowej lub pożyczkowej przewiduje się dla gospodarstw
dotkniętych spadkiem cen, które utraciły płynność finansową lub znajdują się na
granicy niewypłacalności?
Producenci ziemniaków mogą skorzystać z poniższych form wsparcia:
kredyt obrotowy z bezpłatną gwarancją w wysokości 80% kwoty kredytu
pozostającego do spłaty. Maksymalna kwota kredytu wynosi 200 tys. euro.
Kredyt udzielany jest na maksymalnie na 4 lata, a odsetki płacone przez
kredytobiorcę przez pierwsze 2 lata będą nie większe niż 1%. Wobec dużego
zainteresowania tą formą wsparcia łączna kwota przeznaczona na kredyty z
oprocentowaniem 1 proc. wynosi ponad 2 miliardy złotych;
pożyczki 2% od października do grudnia br. można ubiegać się o pożyczki 2 % z
okresem spłaty do 15 lat. Kwota udzielonych rolnikowi pożyczek nie może
przekroczyć kwoty zobowiązań cywilnoprawnych tego producenta rolnego i
wynosić nie więcej niż 3 mln zł;
dopłaty bezpośrednie, dopłaty do sadzeniaków, paliwa rolniczego, czy wsparcie w
ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej (m.in. na inwestycje,
modernizację gospodarstw rolnych).
od 16 października br. rozpoczęła się wypłata zaliczek na poczet płatności za
2025 r. Do 19 listopada 2025 r. w ramach tegorocznych dopłat bezpośrednich i
przejściowego wsparcia krajowego Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa przekazała 8,96 mld zł, natomiast z tytułu płatności obszarowych do
rolników trafiło 1,32 mld zł.’
W celu wzmocnienia opłacalności produkcji i podniesienia konkurencyjności warto
rozważyć współpracę między producentami. Wspólne działanie rolników pozwala
obniżyć koszty produkcji, produkować jednolite, duże partie towarów dla dużych
odbiorców. Pojedyncze, małe czy też średniej wielkości gospodarstwo nie jest w
stanie ich zapewnić. Rolnicy mają możliwość tworzenia grup producentów rolnych
oraz organizacji producentów lub przystąpienia do istniejącej już grupy albo
organizacji.
Wspólne działanie producentów rolnych przynosi szereg korzyści, zarówno w sferze
produkcji (koncentracja podaży, wspólne planowanie produkcji, dostosowanie oferty
do potrzeb klientów), handlu (np. ograniczenie pośredników, obniżanie kosztów
-- 5 of 8 --
transportu), jak i zaopatrzenia (np. koncentracja popytu na środki do produkcji).
Większa skala podaży oferowanych produktów, często o lepszych parametrach
jakościowych, z możliwością zachowania ciągłości dostaw, jest bardziej interesująca
dla odbiorców niż oferta pojedynczego producenta.
Pojedynczy rolnik przestaje być atrakcyjnym partnerem biznesowym dla silnego
i skonsolidowanego otoczenia handlowo-przetwórczego. To powoduje, że największy
udział w zysku z produkcji rolnej, zamiast rolników, osiągają pośrednicy, przejmujący
dużą część dochodów ze sprzedaży produkcji rolnej. Stąd, aby skutecznie
przeciwdziałać pojawiającym się zagrożeniom, konieczna jest współpraca rolników
i tworzenie wspólnych struktur gospodarczych m.in. w postaci grup producentów
rolnych lub organizacji producentów.
Obecnie, już znaczna część naszych rolników zdaje sobie sprawę z tego, iż sprawne
funkcjonowanie na rynku wymaga koncentracji produkcji, dostaw dużych,
wystandaryzowanych i jednorodnych partii produktów. Uwzględniając specyfikę
naszego rolnictwa możemy to zrobić łącząc się w grupy lub organizacje
producentów, co umożliwi koncentrację rozdrobnionej produkcji oraz ułatwi budowę
odpowiedniej infrastruktury zapewniającej właściwe przygotowanie i przechowanie
produktów.
Rolnicy, którzy podejmą trud zrzeszenia się, mogą liczyć na wsparcie finansowe
ze środków publicznych, dedykowane wyłącznie grupom producentów rolnych
i organizacjom producentów.
W ramach działania 9 „Tworzenie grup producentów i organizacji producentów”
objętego PROW 2014-2020 wsparciem objęto 13 grup producentów rolnych
powstałych w kategorii „Ziemniaki świeże lub chłodzone”, które łącznie otrzymały
dotychczas 12 105 730, 80 zł środków wsparcia (wg stanu na dzień 30 września br.).
Podobnie, w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023
-2027 jest przewidziane wsparcie dla producentów, którzy chcą wspólnie działać na
rynku.
Uzyskane wsparcie może być przeznaczane zarówno na cele administracyjne jak i na
inwestycje, a podejmowane przez beneficjenta działania zależą od niego samego,
przy czym muszą być oczywiście zbieżne z celem funkcjonowania i wspierania.
Głównym warunkiem otrzymywania wsparcia przez okres 5 lat jest realizacja planu
-- 6 of 8 --
biznesowego, opracowanego przez samego beneficjenta, zawierającego w
szczególności zakres i opis działań, jakie zamierza zrealizować w odniesieniu do
celów, ze względu na które został utworzony.
III nabór wniosków o przyznanie pomocy w ramach I.13.2 PS WPR 2023-2027 odbył
się w terminie od 25 września 2025 do 28 października 2025 r. Następny nabór
wniosków odbędzie się w 2026 r.
Jednocześnie informuję, że w resorcie rolnictwa prowadzone są prace pod kątem
ewentualnych zmian przepisów dotyczących zrzeszania się producentów, szczególnie
w zakresie spółdzielni rolników, w celu ułatwienia zrzeszania się i zachęcenia do
tworzenia wspólnych struktur.
Czy opracowywana jest strategia długofalowa dla rynku ziemniaka w Polsce,
obejmująca m.in. wsparcie dla przetwórstwa, tworzenie centrów magazynowo-
dystrybucyjnych, rozwój eksportu oraz promocję polskiego produktu wśród
konsumentów?
Dla sektora rolno-spożywczego, w tym sektora ziemniaka, w ramach Programu
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 dla inwestycji mających na celu
budowę bazy magazynowej ziemniaków złożono 31 wniosków o przyznanie pomocy
na kwotę 109 381 401,50 zł z czego zawarto 20 umów na kwotę 55 759 413,50 zł.
Zrealizowano płatności na kwotę 41 156 851,25 zł. Większość inwestycji została
zakończona w latach 2019-2022. Pozwoliło to na znaczące zwiększenie bazy
magazynowej.
Aktualnie realizowane jest w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania
Odporności dla sektora przetwórczego wsparcie w zakresie:
1) przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa
lub akwakultury przez mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) (budżet
programu – 3,754 mld zł).
2) przechowywania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych,
rybołówstwa lub akwakultury oraz artykułów rolno-spożywczych – wsparcie
inwestycji przez tzw. centra przechowalniczo-dystrybucyjne oraz regionalne
rolno-spożywcze rynki hurtowe (budżet programu – 1,717 mld zł).
-- 7 of 8 --
Po zakończeniu KPO dla sektora przetwórczego przewidziano wsparcie, które będzie
realizowane z Planu Strategicznego WPR 2023-2027 w ramach Interwencji I.10.6.1
Rozwój współpracy w ramach łańcucha wartości (dotacja) – w gospodarstwie
(Budżet: 51 mln EUR) i I.10.7.1 Rozwój współpracy w ramach łańcucha wartości
(dotacja) - poza gospodarstwem (Budżet: 204 mln EUR).
Środki przeznaczone są na budowę, rozbudowę, remont i modernizację budynków
bezpośrednio związanych z przetwórstwem w gospodarstwie. Finansowanie
obejmuje także zakup nowych maszyn, urządzeń lub wyposażenia do:
magazynowania lub przygotowania produktów rolnych do przetwarzania,
przetwarzania produktów rolnych,
magazynowania produktów rolnych lub półproduktów oraz przygotowania ich
do sprzedaży/zbywania,
Nabór w ramach interwencji I.10.6.1 i I.10.7.1 planowany jest na pierwsze półrocze
2026 r. Wsparcie w ramach tej interwencji jest nakierowane na realizację działań
inwestycyjnych, które mają wzmocnić pozycję rynkową
rolników/mikroprzedsiębiorców oraz MŚP a także wpłynąć na dywersyfikację i
skracanie etapów łańcucha żywnościowego.
Równocześnie pragnę poinformować, że obecnie analizujemy przepisy w zakresie
wprowadzenia pewnych rozwiązań w kierunku lepszego oznakowania produktów.
Z wyrazami szacunku
Małgorzata Gromadzka
/podpisano elektronicznie/
Do wiadomości : KPRM
-- 8 of 8 --
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Sekretarz Stanu
Małgorzata Gromadzka
Warszawa, 25 listopada 2025 r.
znak sprawy: RRE.wpr.058.3.2025
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: odpowiedzi na interpelację nr 13265
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji nr 13265 Pani Poseł Barbary Bartuś w sprawie pilnej
potrzeby podjęcia działań stabilizacyjnych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju
Wsi w celu ratowania polskich producentów ziemniaków przekazuję odpowiedzi na
poniższe pytania.
Czy Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi dysponuje aktualną analizą skali
nadwyżki produkcyjnej ziemniaka w kraju oraz prognozami dotyczącymi popytu i
eksportu w najbliższych miesiącach?
Zgodnie z danymi GUS zbiory ziemniaków w 2025 r. wyniosły ok. 6,8 mln ton, wobec
5,9 mln ton w 2024 r. i 5,6 mln ton w 2023 r., co oznacza wzrost o ok. 15% r/r i
najwyższy poziom od 2021 r. Średni plon krajowy wyniósł 31,8 t/ha, czyli o 5,6%
więcej niż rok wcześniej, osiągając poziom zbliżony do średniej z lat relatywnie
korzystnych pod względem pogodowym.
W 2025 r. powierzchnia uprawy ziemniaków w Polsce wzrosła do ok. 214 tys. ha, tj.
o 9,1% niż w 2024 r., co stanowi drugi z rzędu sezon wzrostu areału po okresie
wieloletnich spadków. Wzrost ten był odpowiedzią na korzystną sytuację cenową w
latach 2022–2024.
Bilans ziemniaków w kraju jest wyraźnie nadwyżkowy, a zatem ceny na wolnym
rynku niskie. Jednak należy zaznaczyć, że ostatnie trzy lata charakteryzowały się
-- 1 of 8 --
wysokimi cenami ziemniaków i dobrą koniunkturą co zwiększyło zainteresowanie
uprawą ziemniaków.
Sukcesywnie wzrasta ilość eksportowanych ziemniaków z Polski. W bieżącym roku
od stycznia do września wyeksportowano z Polski 115 tys. ton ziemniaków tj. o 82%
więcej niż w analogicznym okresie roku ubiegłego. Było to wynikiem
wprowadzonych w obszarze ochrony roślin szeregu rozwiązań, mających na celu
ułatwienie wysyłki ziemniaków z Polski. W eksporcie, w sezonie 2024/25
największymi odbiorcami polskich ziemniaków były: Ukraina (77 tys. ton), Rumunia
(29 tys. ton), Włochy (17,5 tys. ton) oraz Mołdawia (14,5 tys. ton).
Największy potencjał dla polskich ziemniaków utrzymują nadal kraje południowej
Europy – przede wszystkim Rumunia, Włochy i Grecja – które mimo wzrostu areału
upraw borykają się z wysokimi kosztami produkcji, ograniczoną dostępnością wody i
dużą zmiennością plonów. W tych krajach ziemniaki z Polski pozostają konkurencyjne
cenowo i logistycznie, zwłaszcza w okresie zimowo-wiosennym, gdy lokalna podaż
jest ograniczona.
Czy uruchomiono mechanizm interwencyjnego skupu ziemniaków w celu
częściowego odciążenia rynku?
Przepisy unijne nie przewidują skupu interwencyjnego na rynku ziemniaka. Państwo
członkowskie nie może samo takiego skupu realizować, ponieważ funkcjonujemy na
unijnym jednolitym rynku. W przypadku ewentualnego podjęcia takiego działania,
aby miało wpływ na ceny rynkowe państwo musiałoby skupić kilkaset tysięcy ton
ziemniaków, ponieść koszty ich skupu oraz zagospodarowania oraz zabezpieczyć
magazyny. Ponadto w przypadku wzrostu cen na rynku krajowym, zwiększył by się
znacząco przywóz ziemniaków z innych państw członkowskich UE, gdzie ziemniaki
byłyby tańsze.
Przepisy unijne nie przewidują także wprowadzenie dopłat do przechowywania
ziemniaków.
Jakie działania podejmowane są w zakresie kontroli importu ziemniaków z krajów
Unii Europejskiej i spoza niej, w szczególności pod kątem występowania praktyk
dumpingowych lub zaniżania cen?
Kontrole importowanych ziemniaków w Polsce prowadzi Państwowa Inspekcja
Ochrony Roślin i Nasiennictwa, Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-
-- 2 of 8 --
Spożywczych oraz Państwowa Inspekcja Sanitarna. Kontrole importowanych
ziemniaków są prowadzone pod względem spełnienia bezpieczeństwa
fitosanitarnego, bezpieczeństwa zdrowotnego oraz pod kątem spełnienia wymogów
jakości handlowej i znakowania. Równocześnie należy zaznaczyć, że import
ziemniaków spoza krajów UE (poza kilkoma wyjątkami m.in. Egipt, Maroko) nie jest
dozwolony.
Odnosząc się do niskich cen ziemniaków należy zauważyć, że sytuacja na rynku
ziemniaków w Polsce w końcówce 2025 r. jest odbiciem procesów obserwowanych
w całej UE – rekordowej podaży i dużych zapasów. Bilans ziemniaków w u głównych
producentów ziemniaków w UE jest wyraźnie nadwyżkowy, a zatem ceny na
wolnym rynku niskie.
Czy Ministerstwo planuje wdrożenie instrumentów wspierających eksport polskich
ziemniaków, w tym ułatwień logistycznych, finansowych i promocyjnych oraz jakie
rynki zagraniczne są wskazywane jako potencjalne kierunki zbytu?
W 2025 r. nastąpił znaczący wzrost eksportu ziemniaków z Polski do państw
trzecich. W miesiącach styczeń–wrzesień br. wielkość eksportu wyniosła 76,8 tys.
ton. Dla porównania w całym 2024 r. wielkość eksportu wynosiła – 29 tys. ton, a w
2023 – zaledwie 7,8 tys. ton. W 2025 r. Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i
Nasiennictwa wystawiła ok. 3,3 tys. świadectw fitosanitarnych dla następujących
głównych kierunków eksportu:
ziemniaki towarowe: Mołdawia, Ukraina, Wielka Brytania, Serbia, Bośnia i
Hercegowina, Białoruś, Macedonia Północna,
sadzeniaki ziemniaka: Egipt, Ukraina, Serbia, Uzbekistan, Macedonia Północna,
Arabia Saudyjska.
W latach 2024-2025 w obszarze ochrony roślin wprowadzonych zostało szereg
rozwiązań, mających na celu ułatwienie wysyłki ziemniaków z Polski. Przede
wszystkim, w związku z ograniczeniem występowania bakteriozy pierścieniowej w
Polsce podjęto decyzję o zmniejszeniu intensywności próbkobrania ziemniaków
przeznaczonych do wysyłki do innych państw Unii Europejskiej oraz na eksport do
państw trzecich.
Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa w oparciu o analizę przepisów
państw trzecich, do których eksport ziemniaków z Polski odbywa się najczęściej,
-- 3 of 8 --
przygotował dla Wojewódzkich Inspektorów Ochrony Roślin i Nasiennictwa
zestawienie minimalnych wymagań eksportowych dla ziemniaków wysyłanych do
tych państw.
Ministerstwo kontynuuje także działania ukierunkowane na zniesienie dodatkowych
wymagań fitosanitarnych przy wysyłce bulw ziemniaka z Polski do innych państw
członkowskich (podkreślenia wymaga, że wymagania te dotyczą obecnie wyłącznie
ziemniaków towarowych, sadzeniaki ziemniaka wyprodukowane w Polsce
wprowadzane są do obrotu na wspólnym rynku na takich samych zasadach, jak
sadzeniaki z innych państw członkowskich). Osiągnięcie tego celu wymagać będzie
jednak utrzymania tendencji spadkowej w poziomie występowania bakterii
Clavibacter sepedonicus w Polsce.
Prowadzone są także działania na rzecz wspierania eksportu. Zagraniczne Biura
Handlowe Polskiej Agencji Inwestycji i Handlu działają na całym świecie, aby w
sposób szybki i bezpośredni nawiązywać kontakty biznesowe oraz promować
żywność z Polski. Stwarza to realną szansę dla Polski i polskich rolników na nowe
rynki zbytu.
Również KOWR wspiera działania promocyjne i informacyjne na rynkach wybranych
produktów rolnych. W ramach dedykowanych mechanizmów można uzyskać pomoc
finansową na realizację działalności promocyjnej. Ma to za zadanie zwiększyć
rozpoznawalność unijnej, w tym polskiej żywności wśród konsumentów i innych grup
docelowych.
Czy podejmowane są rozmowy z przedstawicielami sieci handlowych i dużych
odbiorców hurtowych w celu zwiększenia udziału ziemniaków krajowych w
sprzedaży detalicznej?
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kilkukrotnie organizowało spotkanie z
przedstawicielami sieci handlowych. Jednym z tematów poruszanych na tych
spotkaniach była również kwestia zwiększenia udziału polskich produktów w ofercie
sieci handlowych, w tym polskich ziemniaków.
Intencją MRiRW jest, aby sieci współpracowały z krajowymi, lokalnymi dostawcami i
aby w sklepach oferowano więcej regionalnych, lokalnych polskich produktów.
-- 4 of 8 --
Jakie formy pomocy finansowej lub pożyczkowej przewiduje się dla gospodarstw
dotkniętych spadkiem cen, które utraciły płynność finansową lub znajdują się na
granicy niewypłacalności?
Producenci ziemniaków mogą skorzystać z poniższych form wsparcia:
kredyt obrotowy z bezpłatną gwarancją w wysokości 80% kwoty kredytu
pozostającego do spłaty. Maksymalna kwota kredytu wynosi 200 tys. euro.
Kredyt udzielany jest na maksymalnie na 4 lata, a odsetki płacone przez
kredytobiorcę przez pierwsze 2 lata będą nie większe niż 1%. Wobec dużego
zainteresowania tą formą wsparcia łączna kwota przeznaczona na kredyty z
oprocentowaniem 1 proc. wynosi ponad 2 miliardy złotych;
pożyczki 2% od października do grudnia br. można ubiegać się o pożyczki 2 % z
okresem spłaty do 15 lat. Kwota udzielonych rolnikowi pożyczek nie może
przekroczyć kwoty zobowiązań cywilnoprawnych tego producenta rolnego i
wynosić nie więcej niż 3 mln zł;
dopłaty bezpośrednie, dopłaty do sadzeniaków, paliwa rolniczego, czy wsparcie w
ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej (m.in. na inwestycje,
modernizację gospodarstw rolnych).
od 16 października br. rozpoczęła się wypłata zaliczek na poczet płatności za
2025 r. Do 19 listopada 2025 r. w ramach tegorocznych dopłat bezpośrednich i
przejściowego wsparcia krajowego Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji
Rolnictwa przekazała 8,96 mld zł, natomiast z tytułu płatności obszarowych do
rolników trafiło 1,32 mld zł.’
W celu wzmocnienia opłacalności produkcji i podniesienia konkurencyjności warto
rozważyć współpracę między producentami. Wspólne działanie rolników pozwala
obniżyć koszty produkcji, produkować jednolite, duże partie towarów dla dużych
odbiorców. Pojedyncze, małe czy też średniej wielkości gospodarstwo nie jest w
stanie ich zapewnić. Rolnicy mają możliwość tworzenia grup producentów rolnych
oraz organizacji producentów lub przystąpienia do istniejącej już grupy albo
organizacji.
Wspólne działanie producentów rolnych przynosi szereg korzyści, zarówno w sferze
produkcji (koncentracja podaży, wspólne planowanie produkcji, dostosowanie oferty
do potrzeb klientów), handlu (np. ograniczenie pośredników, obniżanie kosztów
-- 5 of 8 --
transportu), jak i zaopatrzenia (np. koncentracja popytu na środki do produkcji).
Większa skala podaży oferowanych produktów, często o lepszych parametrach
jakościowych, z możliwością zachowania ciągłości dostaw, jest bardziej interesująca
dla odbiorców niż oferta pojedynczego producenta.
Pojedynczy rolnik przestaje być atrakcyjnym partnerem biznesowym dla silnego
i skonsolidowanego otoczenia handlowo-przetwórczego. To powoduje, że największy
udział w zysku z produkcji rolnej, zamiast rolników, osiągają pośrednicy, przejmujący
dużą część dochodów ze sprzedaży produkcji rolnej. Stąd, aby skutecznie
przeciwdziałać pojawiającym się zagrożeniom, konieczna jest współpraca rolników
i tworzenie wspólnych struktur gospodarczych m.in. w postaci grup producentów
rolnych lub organizacji producentów.
Obecnie, już znaczna część naszych rolników zdaje sobie sprawę z tego, iż sprawne
funkcjonowanie na rynku wymaga koncentracji produkcji, dostaw dużych,
wystandaryzowanych i jednorodnych partii produktów. Uwzględniając specyfikę
naszego rolnictwa możemy to zrobić łącząc się w grupy lub organizacje
producentów, co umożliwi koncentrację rozdrobnionej produkcji oraz ułatwi budowę
odpowiedniej infrastruktury zapewniającej właściwe przygotowanie i przechowanie
produktów.
Rolnicy, którzy podejmą trud zrzeszenia się, mogą liczyć na wsparcie finansowe
ze środków publicznych, dedykowane wyłącznie grupom producentów rolnych
i organizacjom producentów.
W ramach działania 9 „Tworzenie grup producentów i organizacji producentów”
objętego PROW 2014-2020 wsparciem objęto 13 grup producentów rolnych
powstałych w kategorii „Ziemniaki świeże lub chłodzone”, które łącznie otrzymały
dotychczas 12 105 730, 80 zł środków wsparcia (wg stanu na dzień 30 września br.).
Podobnie, w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023
-2027 jest przewidziane wsparcie dla producentów, którzy chcą wspólnie działać na
rynku.
Uzyskane wsparcie może być przeznaczane zarówno na cele administracyjne jak i na
inwestycje, a podejmowane przez beneficjenta działania zależą od niego samego,
przy czym muszą być oczywiście zbieżne z celem funkcjonowania i wspierania.
Głównym warunkiem otrzymywania wsparcia przez okres 5 lat jest realizacja planu
-- 6 of 8 --
biznesowego, opracowanego przez samego beneficjenta, zawierającego w
szczególności zakres i opis działań, jakie zamierza zrealizować w odniesieniu do
celów, ze względu na które został utworzony.
III nabór wniosków o przyznanie pomocy w ramach I.13.2 PS WPR 2023-2027 odbył
się w terminie od 25 września 2025 do 28 października 2025 r. Następny nabór
wniosków odbędzie się w 2026 r.
Jednocześnie informuję, że w resorcie rolnictwa prowadzone są prace pod kątem
ewentualnych zmian przepisów dotyczących zrzeszania się producentów, szczególnie
w zakresie spółdzielni rolników, w celu ułatwienia zrzeszania się i zachęcenia do
tworzenia wspólnych struktur.
Czy opracowywana jest strategia długofalowa dla rynku ziemniaka w Polsce,
obejmująca m.in. wsparcie dla przetwórstwa, tworzenie centrów magazynowo-
dystrybucyjnych, rozwój eksportu oraz promocję polskiego produktu wśród
konsumentów?
Dla sektora rolno-spożywczego, w tym sektora ziemniaka, w ramach Programu
Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 dla inwestycji mających na celu
budowę bazy magazynowej ziemniaków złożono 31 wniosków o przyznanie pomocy
na kwotę 109 381 401,50 zł z czego zawarto 20 umów na kwotę 55 759 413,50 zł.
Zrealizowano płatności na kwotę 41 156 851,25 zł. Większość inwestycji została
zakończona w latach 2019-2022. Pozwoliło to na znaczące zwiększenie bazy
magazynowej.
Aktualnie realizowane jest w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania
Odporności dla sektora przetwórczego wsparcie w zakresie:
1) przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa
lub akwakultury przez mikro-, małe i średnie przedsiębiorstwa (MŚP) (budżet
programu – 3,754 mld zł).
2) przechowywania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych,
rybołówstwa lub akwakultury oraz artykułów rolno-spożywczych – wsparcie
inwestycji przez tzw. centra przechowalniczo-dystrybucyjne oraz regionalne
rolno-spożywcze rynki hurtowe (budżet programu – 1,717 mld zł).
-- 7 of 8 --
Po zakończeniu KPO dla sektora przetwórczego przewidziano wsparcie, które będzie
realizowane z Planu Strategicznego WPR 2023-2027 w ramach Interwencji I.10.6.1
Rozwój współpracy w ramach łańcucha wartości (dotacja) – w gospodarstwie
(Budżet: 51 mln EUR) i I.10.7.1 Rozwój współpracy w ramach łańcucha wartości
(dotacja) - poza gospodarstwem (Budżet: 204 mln EUR).
Środki przeznaczone są na budowę, rozbudowę, remont i modernizację budynków
bezpośrednio związanych z przetwórstwem w gospodarstwie. Finansowanie
obejmuje także zakup nowych maszyn, urządzeń lub wyposażenia do:
magazynowania lub przygotowania produktów rolnych do przetwarzania,
przetwarzania produktów rolnych,
magazynowania produktów rolnych lub półproduktów oraz przygotowania ich
do sprzedaży/zbywania,
Nabór w ramach interwencji I.10.6.1 i I.10.7.1 planowany jest na pierwsze półrocze
2026 r. Wsparcie w ramach tej interwencji jest nakierowane na realizację działań
inwestycyjnych, które mają wzmocnić pozycję rynkową
rolników/mikroprzedsiębiorców oraz MŚP a także wpłynąć na dywersyfikację i
skracanie etapów łańcucha żywnościowego.
Równocześnie pragnę poinformować, że obecnie analizujemy przepisy w zakresie
wprowadzenia pewnych rozwiązań w kierunku lepszego oznakowania produktów.
Z wyrazami szacunku
Małgorzata Gromadzka
/podpisano elektronicznie/
Do wiadomości : KPRM
-- 8 of 8 --