Interpelacja w sprawie rozbieżności w nakładaniu opłat ponoszonych przez uzdrowiska
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 13168
do ministra finansów i gospodarki
w sprawie rozbieżności w nakładaniu opłat ponoszonych przez uzdrowiska
Zgłaszający: Magdalena Łośko, Katarzyna Matusik-Lipiec, Iwona Hartwich
Data wpływu: 27-10-2025
Zwracam się do Pana Ministra w związku z rozbieżnościami w nakładaniu opłat ponoszonych przez uzdrowiska zgodnie z ustawą z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, dotyczącymi wysokości stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego.
Zakłady lecznictwa uzdrowiskowego realizują świadczenia gwarantowane w oparciu o ustawę z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. 2025.450), realizując umowy zawarte z NFZ, ZUS, PFRON, KRUS na leczenie i rehabilitację. W tym rozumieniu wynika, że uzdrowiska powinny zostać objęte opłatami za nieruchomości gruntowe zgodne ze stawką procentową obejmującą nieruchomości oddane w użytkowanie wieczyste na cele prowadzenia działalności leczniczej (0,3%).
Otrzymałam informację, że w całej Polsce dochodzi do rozbieżności w sposobie naliczania opłat przez niektórych starostów i prezydentów miast na prawach powiatu. Ze względu na brak ścisłego sprecyzowania wysokości stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego przez uzdrowiska często są one obciążone stawkami w wysokości 2-3%.
Zakłady uzdrowiskowe bez wątpienia realizują ważny społecznie cel, zatem państwo powinno podejmować działania wspierające tego typu placówki. Doprecyzowanie przepisów zawartych w ustawie z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami dotyczących wysokości stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego będzie wpisywało się w ten zakres działań.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
1. Czy ministerstwo dostrzega potrzebę doprecyzowania przepisów na rzecz zapewnienia stabilnych i przewidywalnych warunków ekonomicznych dla działalności lecznictwa uzdrowiskowego?
2. Z czego zdaniem ministerstwa wynika rozbieżność w naliczaniu stawek procentowych opłat przez władze miast?
Z poważaniem
Poseł na Sejm RP
Magdalena Łośko
Podsekretarz stanu Tomasz Lewandowski
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (6)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
5196 znakówkancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DN-I.054.8.2025
Warszawa, 17 listopada 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Dotyczy: interpelacji nr 13168 w sprawie rozbieżności w nakładaniu opłat ponoszonych
przez uzdrowiska
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 13168 z dnia 30 października 2025 r. Posłanek na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej: Pani Magdaleny Łośko, Pani Katarzyny Matusik – Lipiec,
Pani Iwony Hartwich, w sprawie rozbieżności w nakładaniu opłat ponoszonych przez
uzdrowiska uprzejmie przedstawiam następujące informacje.
Na wstępie pragnę zaznaczyć, że przedstawiony w treści interpelacji problem związany ze
stosowaniem zróżnicowanych stawek opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego w
odniesieniu do gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste podmiotom leczniczym,
świadczącym usługi lecznictwa uzdrowiskowego był już sygnalizowany w wystąpieniach
Marszałka Województwa Zachodniopomorskiego oraz Unii Uzdrowisk Polskich.
Wymaga podkreślenia, że zagadnienie dotyczy kwestii związanych z pojęciem działalności
leczniczej. Mając powyższe na uwadze Ministerstwo Rozwoju i Technologii zwróciło się
do Ministerstwa Zdrowia, w gestii którego znajduje się ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r.
o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450), o stanowisko w sprawie kwalifikacji
działalności uzdrowisk jako niezarobkowej działalności leczniczej.
Należy bowiem wskazać, że preferencyjny wymiar stawki procentowej opłaty rocznej z
tytułu użytkowania wieczystego jest ściśle związany z niezarobkowym charakterem
prowadzonej działalności. Zgodnie z art. 72 ust 3 pkt 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o
gospodarce nieruchomościami (Dz.U. 2024, poz. 1145), dalej „ugn”, stawka procentowa
opłat rocznych z tytułu użytkowania wieczystego w wysokości 0,3% ceny dotyczy
gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste z przeznaczeniem na niezarobkową
działalność: opiekuńczą, kulturalną, leczniczą, oświatową, wychowawczą, naukową lub
badawczo-rozwojową.
W odpowiedzi Ministerstwo Zdrowia w piśmie z dnia 11 marca 2025 r. (znak:
DLD.412.166.2024.CP) zwróciło uwagę na fakt, iż przepis art. 16 ust. 1 o działalności
leczniczej, wskazuje, że działalność lecznicza jest działalnością regulowaną w rozumieniu
ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r. poz. 1480).
Natomiast przez „spółkę uzdrowiskową” należy rozumieć przedsiębiorcę, który na terenie
-- 1 of 2 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
uzdrowiska wykonuje działalność leczniczą, w szczególności w zakresie leczenia
uzdrowiskowego i rehabilitacji uzdrowiskowej, jak również inną działalność gospodarczą.
W ocenie Ministerstwa Zdrowia uzasadnionym jest przyjęcie, że co do zasady działalność
lecznicza ma charakter zarobkowy, bowiem podmiot leczniczy udziela świadczeń za
wynagrodzeniem, bez względu na źródło finansowania (publiczne – NFZ, ZUS, KRUS,
PFRON, budżet Państwa lub prywatne – bezpośrednio przez pacjentów lub
ubezpieczycieli). Wyjątkiem od tej zasady objęto podmioty, które ustawodawca wymienił
w wyżej wymienionym przepisie.
Mając na uwadze powyższe należy uznać, że podmioty, które udzielają świadczeń
zdrowotnych w zakresie lecznictwa uzdrowiskowego mogą prowadzić tą działalność
w charakterze zarobkowym albo niezarobkowym. Część lecznictwa uzdrowiskowego jest
realizowana przez podmioty komercyjne, które udzielają świadczeń w celach
zarobkowych, niezależnie od społecznych korzyści wynikających z ich działalności. Taka
sytuacja dotyczy nieruchomości oddanych w użytkowanie wieczyste m.in. spółkom
uzdrowiskowym, na których prowadzona jest jednocześnie działalność komercyjna
powiązana ze świadczeniami zdrowotnymi np. sprzedażą wody mineralnej, lub innych
surowców leczniczych.
W tym stanie rzeczy Ministerstwo Rozwoju i Technologii nie dostrzega potrzeby podjęcia
inicjatywy legislacyjnej w celu doprecyzowania przepisów ustawy o gospodarce
nieruchomościami w zakresie stawek procentowych opłat rocznych z tytułu użytkowania
wieczystego. Obowiązujące regulacje regulują bowiem kwestie wymiaru opłaty także w
odniesieniu do działalności uzdrowiskowej, która może podlegać zarówno preferencyjnym
zasadom odpłatności (działalność niezarobkowa), jak i unormowaniom właściwym dla
działalności komercyjnej.
Jednocześnie uprzejmie wskazuję, że dostrzeżona w praktyce rozbieżność w naliczaniu
stawek procentowych może wynikać z różnorodności stanów faktycznych oraz
konieczności dokonywania indywidualnej kwalifikacji prawnej na gruncie każdego
przypadku. Przy ustalaniu stawki procentowej opłaty rocznej organ zobowiązany jest m.
in. do ustalenia czy działalność wykonywana na gruncie oddanym w użytkowanie
wieczyste ma charakter zarobkowy.
Przedstawiając powyższe informacje ufam, że przyczynią się one do wyjaśnienia kwestii
przedstawionych w interpelacji Pań Posłanek.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
-- 2 of 2 --