Interpelacja nr 13102
Interpelacja w sprawie statusu prawnego i niezależności Centrum Naukowego Kolejowej Medycyny Pracy oraz funkcjonowania badań pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei
Zgłaszający:
•
Adresat:
Infrastruktura i Transport (75%)
Obrona i Bezpieczeństwo (75%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie statusu prawnego i niezależności Centrum Naukowego Kolejowej Medycyny Pracy oraz funkcjonowania badań pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei
Interpelacja nr 13102
do ministra infrastruktury
w sprawie statusu prawnego i niezależności Centrum Naukowego Kolejowej Medycyny Pracy oraz funkcjonowania badań pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei
Zgłaszający: Paulina Matysiak
Data wpływu: 23-10-2025
Szanowny Panie Ministrze,
w ramach niniejszej interpelację pragnę poruszyć temat statusu prawnego oraz praktycznego funkcjonowania służb kolejowej medycyny pracy, a zwłaszcza Centrum Naukowego Kolejowej Medycyny Pracy. Od wielu miesięcy organizacje związkowe reprezentujące pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei kierują uwagi dotyczące zgodności obecnych rozwiązań z ustawą o służbie medycyny pracy, zasadą niezależności służb publicznych oraz z Konstytucją RP.
Związkowcy wskazują, że CNKMP jest jednostką podporządkowaną strukturze PKP SA, czyli spółki prawa handlowego nastawionej na zysk, co stoi w sprzeczności z wymogiem niezależności zapisanym w art. 3 ustawy o służbie medycyny pracy. Jednocześnie CNKMP zostało w rozporządzeniach Ministra Zdrowia i Ministra Infrastruktury umocowane w roli organu kontrolnego oraz instytucji rozpatrującej odwołania od orzeczeń lekarskich wydanych przez Kolejową Medycynę Pracy. Taki model stwarza ryzyko konfliktu interesów i podważa zasadę bezstronności, gdyż de facto CNKMP pełni funkcję „sędziego we własnej sprawie”.
Wątpliwości te zostały ponadto wzmocnione analizami prawnymi, które wskazują na niezgodność umocowania CNKMP z zasadami legalizmu (art. 92 Konstytucji RP) oraz równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). Podkreśla się, że pracownicy kolei i funkcjonariusze SOK pozbawieni są prawa do odwołania się do niezależnych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy, co stawia ich w gorszej sytuacji niż inne grupy zawodowe.
Ministerstwo Zdrowia w odpowiedziach kierowanych do strony społecznej wskazało, że kwestie legalności i finansowania CNKMP pozostają we właściwości Ministra Infrastruktury. Z kolei Ministerstwo Infrastruktury utrzymuje, że CNKMP funkcjonuje zgodnie z obowiązującymi przepisami, powołując się na delegację ustawową i rozporządzenia z 2011 roku. Jednak dotychczasowe odpowiedzi nie rozwiały wątpliwości związków zawodowych, które nadal domagają się spotkania i wyjaśnień.
Biorąc pod uwagę, że sprawa dotyczy tysięcy pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei, a także bezpieczeństwa ruchu kolejowego, konieczne jest jednoznaczne wyjaśnienie wątpliwości dotyczących legalności, organizacji i nadzoru nad kolejową medycyną pracy.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Infrastruktury uznaje, że funkcjonowanie CNKMP w strukturach PKP SA spełnia ustawowy wymóg niezależności służby medycyny pracy?
Jakie są podstawy prawne umocowania CNKMP jako jednostki rozpatrującej odwołania od orzeczeń lekarskich i pełniącej funkcję kontrolną wobec Kolejowej Medycyny Pracy?
Kto sprawuje faktyczny nadzór nad CNKMP oraz w jakiej formie zapewniana jest jego bezstronność?
Czy pracownik kolei lub funkcjonariusz Straży Ochrony Kolei ma możliwość odwołania się do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, tak jak pracownicy w innych branżach?
Ile kontroli nad CNKMP oraz Kolejową Medycyną Pracy przeprowadzono w ostatnich 10 latach i jakie były ich wyniki?
Czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne, które zapewniłyby niezależność i przejrzystość działania kolejowej medycyny pracy, w tym rozważenie finansowania ze środków publicznych?
Jak ministerstwo odnosi się do zarzutów strony społecznej, że obecny model narusza zasadę równości wobec prawa i stawia pracowników kolei w mniej korzystnej sytuacji niż inne grupy zawodowe?
Czy Ministerstwo Infrastruktury ma świadomość, że ostatnie wystąpienia organizacji społecznych reprezentujących pracowników kolei i funkcjonariuszy SOK mogą być ostatnimi kierowanymi do ministerstwa w trybie dialogowym? Jakie konkretne działania (termin, forma, uczestnicy, agenda) ministerstwo planuje podjąć, aby przywrócić dialog i doprowadzić do rozstrzygnięcia sporów?
Czy ministerstwo bierze pod uwagę, że sprawa może zostać skierowana do rzecznika praw obywatelskich w związku z brakiem satysfakcjonującego dialogu? Jeśli tak, to czy przygotowano analizę ryzyk prawno-ustrojowych oraz plan działań naprawczych na wypadek wystąpień RPO (w tym tryb współpracy z RPO, harmonogram działań oraz sposób informowania stron społecznych)?
Z wyrazami szacunku Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP
Interpelacja nr 13102
do ministra infrastruktury
w sprawie statusu prawnego i niezależności Centrum Naukowego Kolejowej Medycyny Pracy oraz funkcjonowania badań pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei
Zgłaszający: Paulina Matysiak
Data wpływu: 23-10-2025
Szanowny Panie Ministrze,
w ramach niniejszej interpelację pragnę poruszyć temat statusu prawnego oraz praktycznego funkcjonowania służb kolejowej medycyny pracy, a zwłaszcza Centrum Naukowego Kolejowej Medycyny Pracy. Od wielu miesięcy organizacje związkowe reprezentujące pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei kierują uwagi dotyczące zgodności obecnych rozwiązań z ustawą o służbie medycyny pracy, zasadą niezależności służb publicznych oraz z Konstytucją RP.
Związkowcy wskazują, że CNKMP jest jednostką podporządkowaną strukturze PKP SA, czyli spółki prawa handlowego nastawionej na zysk, co stoi w sprzeczności z wymogiem niezależności zapisanym w art. 3 ustawy o służbie medycyny pracy. Jednocześnie CNKMP zostało w rozporządzeniach Ministra Zdrowia i Ministra Infrastruktury umocowane w roli organu kontrolnego oraz instytucji rozpatrującej odwołania od orzeczeń lekarskich wydanych przez Kolejową Medycynę Pracy. Taki model stwarza ryzyko konfliktu interesów i podważa zasadę bezstronności, gdyż de facto CNKMP pełni funkcję „sędziego we własnej sprawie”.
Wątpliwości te zostały ponadto wzmocnione analizami prawnymi, które wskazują na niezgodność umocowania CNKMP z zasadami legalizmu (art. 92 Konstytucji RP) oraz równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). Podkreśla się, że pracownicy kolei i funkcjonariusze SOK pozbawieni są prawa do odwołania się do niezależnych wojewódzkich ośrodków medycyny pracy, co stawia ich w gorszej sytuacji niż inne grupy zawodowe.
Ministerstwo Zdrowia w odpowiedziach kierowanych do strony społecznej wskazało, że kwestie legalności i finansowania CNKMP pozostają we właściwości Ministra Infrastruktury. Z kolei Ministerstwo Infrastruktury utrzymuje, że CNKMP funkcjonuje zgodnie z obowiązującymi przepisami, powołując się na delegację ustawową i rozporządzenia z 2011 roku. Jednak dotychczasowe odpowiedzi nie rozwiały wątpliwości związków zawodowych, które nadal domagają się spotkania i wyjaśnień.
Biorąc pod uwagę, że sprawa dotyczy tysięcy pracowników kolei i funkcjonariuszy Straży Ochrony Kolei, a także bezpieczeństwa ruchu kolejowego, konieczne jest jednoznaczne wyjaśnienie wątpliwości dotyczących legalności, organizacji i nadzoru nad kolejową medycyną pracy.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Infrastruktury uznaje, że funkcjonowanie CNKMP w strukturach PKP SA spełnia ustawowy wymóg niezależności służby medycyny pracy?
Jakie są podstawy prawne umocowania CNKMP jako jednostki rozpatrującej odwołania od orzeczeń lekarskich i pełniącej funkcję kontrolną wobec Kolejowej Medycyny Pracy?
Kto sprawuje faktyczny nadzór nad CNKMP oraz w jakiej formie zapewniana jest jego bezstronność?
Czy pracownik kolei lub funkcjonariusz Straży Ochrony Kolei ma możliwość odwołania się do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, tak jak pracownicy w innych branżach?
Ile kontroli nad CNKMP oraz Kolejową Medycyną Pracy przeprowadzono w ostatnich 10 latach i jakie były ich wyniki?
Czy ministerstwo planuje zmiany legislacyjne, które zapewniłyby niezależność i przejrzystość działania kolejowej medycyny pracy, w tym rozważenie finansowania ze środków publicznych?
Jak ministerstwo odnosi się do zarzutów strony społecznej, że obecny model narusza zasadę równości wobec prawa i stawia pracowników kolei w mniej korzystnej sytuacji niż inne grupy zawodowe?
Czy Ministerstwo Infrastruktury ma świadomość, że ostatnie wystąpienia organizacji społecznych reprezentujących pracowników kolei i funkcjonariuszy SOK mogą być ostatnimi kierowanymi do ministerstwa w trybie dialogowym? Jakie konkretne działania (termin, forma, uczestnicy, agenda) ministerstwo planuje podjąć, aby przywrócić dialog i doprowadzić do rozstrzygnięcia sporów?
Czy ministerstwo bierze pod uwagę, że sprawa może zostać skierowana do rzecznika praw obywatelskich w związku z brakiem satysfakcjonującego dialogu? Jeśli tak, to czy przygotowano analizę ryzyk prawno-ustrojowych oraz plan działań naprawczych na wypadek wystąpień RPO (w tym tryb współpracy z RPO, harmonogram działań oraz sposób informowania stron społecznych)?
Z wyrazami szacunku Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Piotr Malepszak
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
28%
Konkretność
72%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 1 %
Precyzyjne daty
14
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
3.4 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (14)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
16214 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTK-4.054.13.2025
Warszawa, 26 stycznia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację poselską nr 13102 Poseł na Sejm RP pani Pauliny Matysiak,
poniżej przedstawiam stosowne informacje.
Na wstępie należy podkreślić, że umocowanie Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej
jest zgodne z art. 32 Konstytucji RP, gdyż w odniesieniu do pracowników kolejowych
i funkcjonariuszy Służby Ochrony Kolei(dalej „SOK”), zachowane zostało prawo do
złożenia wniosku o badanie odwoławcze, analogicznie do przepisów ogólnie
obowiązujących wszystkich pracowników. Nie zachodzi więc w tym przypadku nierówne
traktowanie lub dyskryminacja. Umocowanie Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej
jest także zgodne z zasadami legalizmu, określone w art. 92 Konstytucji RP, gdyż
rozporządzenia regulujące umocowanie zostały wydane przez organy wskazane w
Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawach i w celu
ich wykonania.
Lekarze, pielęgniarki i psycholodzy realizujący zadania służby Kolejowej Medycyny Pracy,
przy wykonywaniu czynności zawodowych są niezależni od Pracodawców, z którymi
zostały podpisane umowy, od Pracowników podlegających badaniom profilaktycznym, od
przedstawicieli tych Pracowników oraz od innych podmiotów zlecających wykonanie
badań, zgodnie z art. 3 ustawy o służbie medycyny pracy.
Kolejowa Medycyna Pracy działa na podstawie art. 27 ust.1 ustawy o służbie medycyny
pracy, zgodnie z którym Minister Obrony Narodowej, Minister Spraw Wewnętrznych
i Administracji, Minister Sprawiedliwości oraz Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna
tworzą i utrzymują w jednostkach sobie podległych służby wykonujące zadania
odpowiednie do zadań służby medycyny pracy.
Na podstawie delegacji wynikającej z art. 27 ust. 2 ww. ustawy każdy z wymienionych
powyżej Ministrów wydaje rozporządzenia regulujące sposób organizacji, zakres działania
oraz kontrolę tych służb. W stosunku do jednostek tworzonych i utrzymywanych przez
Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna - Minister właściwy do spraw transportu, wydał
odpowiednie rozporządzenia, określające m.in. sposób i tryb wykonywania badań,
tworzenia oraz organizacji służb wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby
medycyny pracy, kwalifikacje zawodowe pracowników oraz sposób i tryb kontroli tych
służb.
-- 1 of 6 --
2
Kolejowy Zakład Medycyny Pracy (będący podstawową jednostką służby medycyny
pracy), oraz Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej posiadają właściwe umocowanie
prawne jako służba kolejowej medycyny pracy, czyli jedna z resortowych służb,
wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy, zgodnie z ww. art.
27 ustawy. Podobnie jak w innych resortowych służbach medycyny pracy zarówno
badania pierwszorazowe, jak i odwoławcze są wykonywane przez podmioty działające
w tym samym resorcie. Takie rozwiązanie wynika ze specyfiki ryzyka zawodowego
i specyficznych zadań służby medycyny pracy w tych resortach. W odniesieniu do tych
Pracowników badania odwoławcze nie są wykonywane w wojewódzkich ośrodkach
medycyny pracy, lecz w jednostkach odwoławczych wskazanych w przepisach
resortowych. Specyfika służby kolejowej medycyny pracy jest związana w szczególności
z bezpieczeństwem ruchu kolejowego w części zależnej od stanu zdrowia pracownika,
dlatego też badania odwoławcze są wykonywane w Centrum Naukowym Medycyny
Kolejowej.
Umocowanie Centrum jako jednostki odwoławczej i pełniącej funkcję kontrolną zostało
określone w niżej wymienionych przepisach:
Rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r.,
w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu
profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich
wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. z 2023 r. poz.
607);
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja 2011 r. w sprawie
szczegółowego sposobu, trybu tworzenia i organizacji służb wykonujących
zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy w Polskich Kolejach
Państwowych Spółka Akcyjna, kwalifikacji zawodowych pracowników
realizujących te zadania oraz szczegółowego sposobu i trybu kontroli tych służb
(Dz.U. Nr 104, poz. 606);
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie
pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych
z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem
określonych rodzajów pojazdów kolejowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 780);
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 6 października 2004 r. w sprawie
szczegółowych warunków, jakim powinni odpowiadać funkcjonariusze Straży
Ochrony Kolei, zasad oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby oraz trybu
i jednostek uprawnionych do orzekania o tej zdolności (Dz. U. z 2023 r., poz.
1444).
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 sierpnia 2010 r.
w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi
Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 187, poz. 1257), poradnie badań profilaktycznych działają
jako jednostki podstawowe, natomiast zadania w zakresie orzecznictwa lekarskiego
realizują wojskowe komisje lekarskie. Poradnie Medycyny Pracy zakładów opieki
zdrowotnej utworzonych przez Ministra wykonują zadania określone w ustawie o służbie
medycyny pracy oraz w aktach wykonawczych dla wojewódzkiego ośrodka medycyny
pracy.
-- 2 of 6 --
3
Kontrolę badań profilaktycznych przeprowadzają odpowiednio poradnie medycyny pracy
lub Wojskowe Instytuty w dziedzinie medycyny pracy. Dodatkowo, zgodnie z § 11 pkt 1
rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 grudnia 2024 r. w sprawie utworzenia
wojskowych komisji lekarskich, określenia ich siedzib, filii, zasięgu działania oraz
właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 1813), do właściwości Centralnej Wojskowej Komisji
Lekarskiej w Warszawie należy rozpatrywanie odwołań od orzeczeń rejonowych
wojskowych komisji lekarskich.
Według rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie
służby medycyny pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 53), poradnie badań profilaktycznych są
jednostkami podstawowymi, a poradnie medycyny pracy wykonują zadania określone
w ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy dla wojewódzkiego ośrodka
medycyny pracy. Kontrola działalności poradni badań profilaktycznych dokonywana jest
przez odpowiednie poradnie medycyny pracy.
Analogiczne rozwiązania przyjęto, w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja
2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu, trybu tworzenia i organizacji służb
wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy w Polskich Kolejach
Państwowych Spółka Akcyjna (Dz. U. Nr 104, poz. 606). W dokumencie określono m.in.
kwalifikacje zawodowe pracowników realizujących te zadania oraz szczegółowy sposób
organizacji jednostek służby medycyny pracy i trybu kontroli tych służb. Określono
również, że służbę kolejowej medycyny pracy tworzą Kolejowy Zakład Medycyny Pracy,
będący podstawową jednostką służby medycyny pracy oraz Centrum Naukowe Medycyny
Kolejowej. Kontrolę służby kolejowej medycyny pracy polegającą na ocenie prawidłowości
trybu, zakresu, częstotliwości i jakości badań profilaktycznych oraz wydawania
i dokumentowania orzeczeń lekarskich oraz sposobu sprawowania opieki profilaktycznej,
wykonuje Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej.
Dodatkowo należy podkreślić, że zgodnie z wydanym na podstawie Kodeksu Pracy
rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie
przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki
zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów
przewidzianych w Kodeksie Pracy (Dz. U. z 2023 r., poz. 607), podmiotami odwoławczymi
są według zasad ogólnych wojewódzkie ośrodki medycyny pracy właściwe ze względu na
miejsce świadczenia pracy lub siedzibę jednostki organizacyjnej, w której jest zatrudniony
pracownik, ale jeśli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego przez Kolejowy
Zakład Medycyny Pracy, podmiotem odwoławczym jest Centrum Naukowe Medycyny
Kolejowej.
Stanowisk kolejowych dotyczą odrębne przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury
z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach
bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz
prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych (Dz. U. z 2024, poz. 780). Dla
tych stanowisk badania odwoławcze są przeprowadzane w komisjach lekarskich
w siedzibach Kolejowych Ośrodków Medycyny Pracy Kolejowego Zakładu Medycyny
Pracy, a w przypadku, gdy pracownik uczestniczył w poważnym wypadku kolejowym,
badanie odwoławcze jest przeprowadzane przez komisję lekarską w Centrum Naukowym
Medycyny Kolejowej.
-- 3 of 6 --
4
Z powyższego zestawienia przepisów wynika, że zarówno Kolejowy Zakład Medycyny
Pracy, jak i Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej posiadają właściwe umocowanie
prawne jako służba kolejowej medycyny pracy, czyli jedna z resortowych służb,
wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy.
Zgodnie z danymi statystycznymi, dotyczącymi badań odwoławczych funkcjonariuszy SOK
w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej, ponad połowa tych badań zakończyła się
wydaniem orzeczenia o zdolności do służby na danym stanowisku, co dowodzi
niezależności procedur orzeczniczych prowadzonych przez komisje lekarskie w Centrum
Naukowym Medycyny Kolejowej.
Odnosząc się do pytania o strukturę organizacyjną uprzejmie informuję, że zgodnie
z Regulaminem organizacyjnym PKP S.A. Oddziału Kolejowa Medycyna Pracy, komórkami
organizacyjnymi działalności podstawowej Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy są
Kolejowe Ośrodki Medycyny Pracy w Warszawie, Lublinie, Krakowie, Katowicach,
Gdańsku z siedzibą w Sopocie, Wrocławiu, Poznaniu i Szczecinie. W ich strukturze
funkcjonują przychodnie i punkty badań profilaktycznych, pracownie psychologii pracy
oraz poradnie medycyny pracy. Lekarze uprawnieni i lekarze specjaliści oraz psycholodzy
wykonujący badania posiadają odpowiednie, określone w przepisach kompetencje
i kwalifikacje, zapewniające kompleksową realizację zadań medycyny pracy.
W skład struktury organizacyjnej Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej wchodzą:
poradnia medycyny pracy, pracownia psychologii pracy, poradnia laryngologiczna,
poradnia okulistyczna oraz ośrodek szkolenia i informacji. Do zadań Centrum Naukowego
Medycyny Kolejowej należy w szczególności: orzekanie w przypadku odwołań od orzeczeń
wydanych przez Kolejowy Zakład Medycyny Pracy; orzekanie w przypadku odwołań od
orzeczeń komisji lekarskich, gdy pracownik uczestniczył w poważnym wypadku
kolejowym; orzekanie w przypadku odwołań od orzeczeń lekarskich w związku
z badaniem funkcjonariuszy SOK; przeprowadzanie badań psychologicznych, gdy
pracownik uczestniczył w poważnym wypadku kolejowym; przeprowadzanie kontroli w
Kolejowym Zakładzie Medycyny Pracy; prowadzenie przeszkoleń lekarzy i psychologów
dla potrzeb badań pracowników zatrudnionych na stanowiskach związanych
z bezpieczeństwem ruchu kolejowego; udzielanie konsultacji oraz przygotowywanie
i upowszechnianie zaleceń dotyczących postępowania lekarskiego w stosunku do
pracowników zatrudnionych w transporcie kolejowym.
Należy podkreślić, że zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej, lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne korzysta z zaleceń
dotyczących postępowania lekarskiego w stosunku do pracowników poddanych
określonym narażeniom, upowszechnianych przez instytuty badawcze w dziedzinie
medycyny pracy, a w odniesieniu do osób zatrudnionych w transporcie kolejowym także
przez Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej. Oznacza to, że w odniesieniu do transportu
kolejowego zalecenia wydawane przez Centrum zostały zrównane z zaleceniami
instytutów badawczych w dziedzinie medycyny pracy.
Zgodnie z aktualnymi zaleceniami Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej, badania
okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach w transporcie kolejowym (gdzie
wyróżnikiem jest m.in. praca na torach i w pojazdach kolejowych), należy wykonywać
maksymalnie co 3 lata. Stanowiska te, jako bardziej ogólną kategorię, należy odróżnić od
stanowisk wymienionych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2021
-- 4 of 6 --
5
r., w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych
z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych
rodzajów pojazdów kolejowych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 780), zgodnie z którym badania
okresowe są wykonywane co 2 lata albo raz w roku, zależnie od rodzaju stanowiska lub
wieku pracownika. Wymagania zdrowotne dla pracowników kolejowych są obecnie
zrównane ze złagodzonymi wymaganiami dla maszynistów, zgodnie z Dyrektywą
2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej. W takiej sytuacji,
uzasadnione jest wykonywanie badań okresowych funkcjonariuszy SOK co 3 lata albo co
2 lata, w zależności od wieku funkcjonariusza.
Zgodnie z danymi statystycznymi w latach 2019-2024 odnotowano skrócenie terminów
badań okresowych funkcjonariuszy SOK w odniesieniu do 15% przypadków. Każdy
przypadek był traktowany indywidualnie, a skrócenie terminu było odpowiednio
uzasadnione, w szczególności w odniesieniu do stanu zdrowia funkcjonariusza i czynników
występujących w jego środowisku pracy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra
Infrastruktury z dnia 6 października 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakim
powinni odpowiadać funkcjonariusze straży ochrony kolei, zasad oceny zdolności fizycznej
i psychicznej do służby oraz trybu i jednostek uprawnionych do orzekania o tej zdolności
(t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1444), możliwe jest wyznaczenie wcześniejszego terminu badań
okresowych, jeżeli orzekający lekarz uprawniony uzna to za niezbędne dla prawidłowej
oceny zdolności fizycznej i psychicznej badanego.
Należy także pamiętać o zawieszeniu wykonywania badań w związku z pandemią C0VID-
19 w latach 2020 - 2021, co skutkowało ustawowym przedłużeniem ważności badań
okresowych, a po ponownym uruchomieniu wykonywania badań wyznaczaniem
następnych terminów, umożliwiających przywrócenie odpowiednich czasokresów badań
sprzed pandemii.
W latach 2022-2025 Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej przeprowadziło 31 kontroli
w przychodniach badań profilaktycznych i pracowniach psychologii pracy Kolejowego
zakładu Medycyny Pracy, przy czym należy pamiętać o ustawowym zawieszeniu
wykonywania badań, a tym samym ograniczeniu możliwości prowadzenia kontroli
w latach 2020 - 2021 ze względu na ogłoszony stan epidemii COVID-19.
Jednocześnie informuję, że Kolejowa Medycyna Pracy podlega na bieżąco licznym
kontrolom zewnętrznym, prowadzonym zależnie od właściwości kontroli przez Urząd
Transportu Kolejowego, Państwową Inspekcję Sanitarną, wojewódzkie ośrodki medycyny
pracy i urzędy marszałkowskie, czego dowodem są odpowiednie protokoły pokontrolne.
Wszystkie zalecenia pokontrolne Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej oraz ww.
urzędów i instytucji były i są realizowane w wyznaczonych terminach.
Sprzęt niezbędny do przeprowadzania określonych w obowiązujących przepisach badań
specjalistycznych i psychologicznych jest regularnie modernizowany oraz na bieżąco
nadzorowany, legalizowany i kalibrowany, zgodnie z przepisami ogólnymi oraz
wskazaniami producentów, czego dowodem są wpisy związanej z tym dokumentacji
technicznej.
Kolejowa Medycyna Pracy na bieżąco przyjmuje uwagi dotyczące jakości usług,
indywidualnej oceny wizyty, dodatkowo przeprowadzane są cykliczne ankiety wśród osób
badanych. Dane są poddawane analizie w celu stałego podnoszenia jakości świadczonych
-- 5 of 6 --
6
usług. Cyklicznie odbywają się również konsultacje ze stroną społeczną zgodnie ze
statutową reprezentacją Związków Zawodowych między innymi Związkami Zawodowymi
Maszynistów, Federacją Związków Zawodowych Kolejarzy, Związkiem Dyżurnych Ruchu
oraz NSZZ Solidarność.
Z wyrazami szacunku,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Piotr Malepszak
Podsekretarz Stanu
-- 6 of 6 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTK-4.054.13.2025
Warszawa, 26 stycznia 2026
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację poselską nr 13102 Poseł na Sejm RP pani Pauliny Matysiak,
poniżej przedstawiam stosowne informacje.
Na wstępie należy podkreślić, że umocowanie Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej
jest zgodne z art. 32 Konstytucji RP, gdyż w odniesieniu do pracowników kolejowych
i funkcjonariuszy Służby Ochrony Kolei(dalej „SOK”), zachowane zostało prawo do
złożenia wniosku o badanie odwoławcze, analogicznie do przepisów ogólnie
obowiązujących wszystkich pracowników. Nie zachodzi więc w tym przypadku nierówne
traktowanie lub dyskryminacja. Umocowanie Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej
jest także zgodne z zasadami legalizmu, określone w art. 92 Konstytucji RP, gdyż
rozporządzenia regulujące umocowanie zostały wydane przez organy wskazane w
Konstytucji, na podstawie szczegółowego upoważnienia zawartego w ustawach i w celu
ich wykonania.
Lekarze, pielęgniarki i psycholodzy realizujący zadania służby Kolejowej Medycyny Pracy,
przy wykonywaniu czynności zawodowych są niezależni od Pracodawców, z którymi
zostały podpisane umowy, od Pracowników podlegających badaniom profilaktycznym, od
przedstawicieli tych Pracowników oraz od innych podmiotów zlecających wykonanie
badań, zgodnie z art. 3 ustawy o służbie medycyny pracy.
Kolejowa Medycyna Pracy działa na podstawie art. 27 ust.1 ustawy o służbie medycyny
pracy, zgodnie z którym Minister Obrony Narodowej, Minister Spraw Wewnętrznych
i Administracji, Minister Sprawiedliwości oraz Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna
tworzą i utrzymują w jednostkach sobie podległych służby wykonujące zadania
odpowiednie do zadań służby medycyny pracy.
Na podstawie delegacji wynikającej z art. 27 ust. 2 ww. ustawy każdy z wymienionych
powyżej Ministrów wydaje rozporządzenia regulujące sposób organizacji, zakres działania
oraz kontrolę tych służb. W stosunku do jednostek tworzonych i utrzymywanych przez
Polskie Koleje Państwowe Spółka Akcyjna - Minister właściwy do spraw transportu, wydał
odpowiednie rozporządzenia, określające m.in. sposób i tryb wykonywania badań,
tworzenia oraz organizacji służb wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby
medycyny pracy, kwalifikacje zawodowe pracowników oraz sposób i tryb kontroli tych
służb.
-- 1 of 6 --
2
Kolejowy Zakład Medycyny Pracy (będący podstawową jednostką służby medycyny
pracy), oraz Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej posiadają właściwe umocowanie
prawne jako służba kolejowej medycyny pracy, czyli jedna z resortowych służb,
wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy, zgodnie z ww. art.
27 ustawy. Podobnie jak w innych resortowych służbach medycyny pracy zarówno
badania pierwszorazowe, jak i odwoławcze są wykonywane przez podmioty działające
w tym samym resorcie. Takie rozwiązanie wynika ze specyfiki ryzyka zawodowego
i specyficznych zadań służby medycyny pracy w tych resortach. W odniesieniu do tych
Pracowników badania odwoławcze nie są wykonywane w wojewódzkich ośrodkach
medycyny pracy, lecz w jednostkach odwoławczych wskazanych w przepisach
resortowych. Specyfika służby kolejowej medycyny pracy jest związana w szczególności
z bezpieczeństwem ruchu kolejowego w części zależnej od stanu zdrowia pracownika,
dlatego też badania odwoławcze są wykonywane w Centrum Naukowym Medycyny
Kolejowej.
Umocowanie Centrum jako jednostki odwoławczej i pełniącej funkcję kontrolną zostało
określone w niżej wymienionych przepisach:
Rozporządzeniu Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r.,
w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu
profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich
wydawanych do celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. z 2023 r. poz.
607);
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja 2011 r. w sprawie
szczegółowego sposobu, trybu tworzenia i organizacji służb wykonujących
zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy w Polskich Kolejach
Państwowych Spółka Akcyjna, kwalifikacji zawodowych pracowników
realizujących te zadania oraz szczegółowego sposobu i trybu kontroli tych służb
(Dz.U. Nr 104, poz. 606);
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie
pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych
z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem
określonych rodzajów pojazdów kolejowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 780);
Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 6 października 2004 r. w sprawie
szczegółowych warunków, jakim powinni odpowiadać funkcjonariusze Straży
Ochrony Kolei, zasad oceny zdolności fizycznej i psychicznej do służby oraz trybu
i jednostek uprawnionych do orzekania o tej zdolności (Dz. U. z 2023 r., poz.
1444).
Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 sierpnia 2010 r.
w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi
Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 187, poz. 1257), poradnie badań profilaktycznych działają
jako jednostki podstawowe, natomiast zadania w zakresie orzecznictwa lekarskiego
realizują wojskowe komisje lekarskie. Poradnie Medycyny Pracy zakładów opieki
zdrowotnej utworzonych przez Ministra wykonują zadania określone w ustawie o służbie
medycyny pracy oraz w aktach wykonawczych dla wojewódzkiego ośrodka medycyny
pracy.
-- 2 of 6 --
3
Kontrolę badań profilaktycznych przeprowadzają odpowiednio poradnie medycyny pracy
lub Wojskowe Instytuty w dziedzinie medycyny pracy. Dodatkowo, zgodnie z § 11 pkt 1
rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 grudnia 2024 r. w sprawie utworzenia
wojskowych komisji lekarskich, określenia ich siedzib, filii, zasięgu działania oraz
właściwości (Dz. U. z 2024 r., poz. 1813), do właściwości Centralnej Wojskowej Komisji
Lekarskiej w Warszawie należy rozpatrywanie odwołań od orzeczeń rejonowych
wojskowych komisji lekarskich.
Według rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 5 stycznia 2012 r. w sprawie
służby medycyny pracy (Dz. U. z 2012 r., poz. 53), poradnie badań profilaktycznych są
jednostkami podstawowymi, a poradnie medycyny pracy wykonują zadania określone
w ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy dla wojewódzkiego ośrodka
medycyny pracy. Kontrola działalności poradni badań profilaktycznych dokonywana jest
przez odpowiednie poradnie medycyny pracy.
Analogiczne rozwiązania przyjęto, w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 4 maja
2011 r. w sprawie szczegółowego sposobu, trybu tworzenia i organizacji służb
wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy w Polskich Kolejach
Państwowych Spółka Akcyjna (Dz. U. Nr 104, poz. 606). W dokumencie określono m.in.
kwalifikacje zawodowe pracowników realizujących te zadania oraz szczegółowy sposób
organizacji jednostek służby medycyny pracy i trybu kontroli tych służb. Określono
również, że służbę kolejowej medycyny pracy tworzą Kolejowy Zakład Medycyny Pracy,
będący podstawową jednostką służby medycyny pracy oraz Centrum Naukowe Medycyny
Kolejowej. Kontrolę służby kolejowej medycyny pracy polegającą na ocenie prawidłowości
trybu, zakresu, częstotliwości i jakości badań profilaktycznych oraz wydawania
i dokumentowania orzeczeń lekarskich oraz sposobu sprawowania opieki profilaktycznej,
wykonuje Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej.
Dodatkowo należy podkreślić, że zgodnie z wydanym na podstawie Kodeksu Pracy
rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie
przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki
zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych do celów
przewidzianych w Kodeksie Pracy (Dz. U. z 2023 r., poz. 607), podmiotami odwoławczymi
są według zasad ogólnych wojewódzkie ośrodki medycyny pracy właściwe ze względu na
miejsce świadczenia pracy lub siedzibę jednostki organizacyjnej, w której jest zatrudniony
pracownik, ale jeśli odwołanie dotyczy orzeczenia lekarskiego wydanego przez Kolejowy
Zakład Medycyny Pracy, podmiotem odwoławczym jest Centrum Naukowe Medycyny
Kolejowej.
Stanowisk kolejowych dotyczą odrębne przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury
z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach
bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz
prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych (Dz. U. z 2024, poz. 780). Dla
tych stanowisk badania odwoławcze są przeprowadzane w komisjach lekarskich
w siedzibach Kolejowych Ośrodków Medycyny Pracy Kolejowego Zakładu Medycyny
Pracy, a w przypadku, gdy pracownik uczestniczył w poważnym wypadku kolejowym,
badanie odwoławcze jest przeprowadzane przez komisję lekarską w Centrum Naukowym
Medycyny Kolejowej.
-- 3 of 6 --
4
Z powyższego zestawienia przepisów wynika, że zarówno Kolejowy Zakład Medycyny
Pracy, jak i Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej posiadają właściwe umocowanie
prawne jako służba kolejowej medycyny pracy, czyli jedna z resortowych służb,
wykonujących zadania odpowiednie do zadań służby medycyny pracy.
Zgodnie z danymi statystycznymi, dotyczącymi badań odwoławczych funkcjonariuszy SOK
w Centrum Naukowym Medycyny Kolejowej, ponad połowa tych badań zakończyła się
wydaniem orzeczenia o zdolności do służby na danym stanowisku, co dowodzi
niezależności procedur orzeczniczych prowadzonych przez komisje lekarskie w Centrum
Naukowym Medycyny Kolejowej.
Odnosząc się do pytania o strukturę organizacyjną uprzejmie informuję, że zgodnie
z Regulaminem organizacyjnym PKP S.A. Oddziału Kolejowa Medycyna Pracy, komórkami
organizacyjnymi działalności podstawowej Kolejowego Zakładu Medycyny Pracy są
Kolejowe Ośrodki Medycyny Pracy w Warszawie, Lublinie, Krakowie, Katowicach,
Gdańsku z siedzibą w Sopocie, Wrocławiu, Poznaniu i Szczecinie. W ich strukturze
funkcjonują przychodnie i punkty badań profilaktycznych, pracownie psychologii pracy
oraz poradnie medycyny pracy. Lekarze uprawnieni i lekarze specjaliści oraz psycholodzy
wykonujący badania posiadają odpowiednie, określone w przepisach kompetencje
i kwalifikacje, zapewniające kompleksową realizację zadań medycyny pracy.
W skład struktury organizacyjnej Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej wchodzą:
poradnia medycyny pracy, pracownia psychologii pracy, poradnia laryngologiczna,
poradnia okulistyczna oraz ośrodek szkolenia i informacji. Do zadań Centrum Naukowego
Medycyny Kolejowej należy w szczególności: orzekanie w przypadku odwołań od orzeczeń
wydanych przez Kolejowy Zakład Medycyny Pracy; orzekanie w przypadku odwołań od
orzeczeń komisji lekarskich, gdy pracownik uczestniczył w poważnym wypadku
kolejowym; orzekanie w przypadku odwołań od orzeczeń lekarskich w związku
z badaniem funkcjonariuszy SOK; przeprowadzanie badań psychologicznych, gdy
pracownik uczestniczył w poważnym wypadku kolejowym; przeprowadzanie kontroli w
Kolejowym Zakładzie Medycyny Pracy; prowadzenie przeszkoleń lekarzy i psychologów
dla potrzeb badań pracowników zatrudnionych na stanowiskach związanych
z bezpieczeństwem ruchu kolejowego; udzielanie konsultacji oraz przygotowywanie
i upowszechnianie zaleceń dotyczących postępowania lekarskiego w stosunku do
pracowników zatrudnionych w transporcie kolejowym.
Należy podkreślić, że zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki
Społecznej, lekarz przeprowadzający badania profilaktyczne korzysta z zaleceń
dotyczących postępowania lekarskiego w stosunku do pracowników poddanych
określonym narażeniom, upowszechnianych przez instytuty badawcze w dziedzinie
medycyny pracy, a w odniesieniu do osób zatrudnionych w transporcie kolejowym także
przez Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej. Oznacza to, że w odniesieniu do transportu
kolejowego zalecenia wydawane przez Centrum zostały zrównane z zaleceniami
instytutów badawczych w dziedzinie medycyny pracy.
Zgodnie z aktualnymi zaleceniami Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej, badania
okresowe pracowników zatrudnionych na stanowiskach w transporcie kolejowym (gdzie
wyróżnikiem jest m.in. praca na torach i w pojazdach kolejowych), należy wykonywać
maksymalnie co 3 lata. Stanowiska te, jako bardziej ogólną kategorię, należy odróżnić od
stanowisk wymienionych w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2021
-- 4 of 6 --
5
r., w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych
z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych
rodzajów pojazdów kolejowych (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 780), zgodnie z którym badania
okresowe są wykonywane co 2 lata albo raz w roku, zależnie od rodzaju stanowiska lub
wieku pracownika. Wymagania zdrowotne dla pracowników kolejowych są obecnie
zrównane ze złagodzonymi wymaganiami dla maszynistów, zgodnie z Dyrektywą
2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej. W takiej sytuacji,
uzasadnione jest wykonywanie badań okresowych funkcjonariuszy SOK co 3 lata albo co
2 lata, w zależności od wieku funkcjonariusza.
Zgodnie z danymi statystycznymi w latach 2019-2024 odnotowano skrócenie terminów
badań okresowych funkcjonariuszy SOK w odniesieniu do 15% przypadków. Każdy
przypadek był traktowany indywidualnie, a skrócenie terminu było odpowiednio
uzasadnione, w szczególności w odniesieniu do stanu zdrowia funkcjonariusza i czynników
występujących w jego środowisku pracy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra
Infrastruktury z dnia 6 października 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakim
powinni odpowiadać funkcjonariusze straży ochrony kolei, zasad oceny zdolności fizycznej
i psychicznej do służby oraz trybu i jednostek uprawnionych do orzekania o tej zdolności
(t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1444), możliwe jest wyznaczenie wcześniejszego terminu badań
okresowych, jeżeli orzekający lekarz uprawniony uzna to za niezbędne dla prawidłowej
oceny zdolności fizycznej i psychicznej badanego.
Należy także pamiętać o zawieszeniu wykonywania badań w związku z pandemią C0VID-
19 w latach 2020 - 2021, co skutkowało ustawowym przedłużeniem ważności badań
okresowych, a po ponownym uruchomieniu wykonywania badań wyznaczaniem
następnych terminów, umożliwiających przywrócenie odpowiednich czasokresów badań
sprzed pandemii.
W latach 2022-2025 Centrum Naukowe Medycyny Kolejowej przeprowadziło 31 kontroli
w przychodniach badań profilaktycznych i pracowniach psychologii pracy Kolejowego
zakładu Medycyny Pracy, przy czym należy pamiętać o ustawowym zawieszeniu
wykonywania badań, a tym samym ograniczeniu możliwości prowadzenia kontroli
w latach 2020 - 2021 ze względu na ogłoszony stan epidemii COVID-19.
Jednocześnie informuję, że Kolejowa Medycyna Pracy podlega na bieżąco licznym
kontrolom zewnętrznym, prowadzonym zależnie od właściwości kontroli przez Urząd
Transportu Kolejowego, Państwową Inspekcję Sanitarną, wojewódzkie ośrodki medycyny
pracy i urzędy marszałkowskie, czego dowodem są odpowiednie protokoły pokontrolne.
Wszystkie zalecenia pokontrolne Centrum Naukowego Medycyny Kolejowej oraz ww.
urzędów i instytucji były i są realizowane w wyznaczonych terminach.
Sprzęt niezbędny do przeprowadzania określonych w obowiązujących przepisach badań
specjalistycznych i psychologicznych jest regularnie modernizowany oraz na bieżąco
nadzorowany, legalizowany i kalibrowany, zgodnie z przepisami ogólnymi oraz
wskazaniami producentów, czego dowodem są wpisy związanej z tym dokumentacji
technicznej.
Kolejowa Medycyna Pracy na bieżąco przyjmuje uwagi dotyczące jakości usług,
indywidualnej oceny wizyty, dodatkowo przeprowadzane są cykliczne ankiety wśród osób
badanych. Dane są poddawane analizie w celu stałego podnoszenia jakości świadczonych
-- 5 of 6 --
6
usług. Cyklicznie odbywają się również konsultacje ze stroną społeczną zgodnie ze
statutową reprezentacją Związków Zawodowych między innymi Związkami Zawodowymi
Maszynistów, Federacją Związków Zawodowych Kolejarzy, Związkiem Dyżurnych Ruchu
oraz NSZZ Solidarność.
Z wyrazami szacunku,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Piotr Malepszak
Podsekretarz Stanu
-- 6 of 6 --