Interpelacja nr 12876
Interpelacja w sprawie potrzeby poprawy sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej
Zgłaszający:
•
Adresat:
Podatki i Finanse (33%)
Infrastruktura i Transport (30%)
Edukacja i Szkolnictwo (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie potrzeby poprawy sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej
Interpelacja nr 12876
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie potrzeby poprawy sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej
Zgłaszający: Katarzyna Kierzek-Koperska
Data wpływu: 13-10-2025
Szanowna Pani Ministro,
na podstawie art.192 Regulaminu Sejmu składam interpelację w sprawie potrzeby poprawy sytuacji warsztatów terapii zajęciowej.
Warsztaty terapii zajęciowej to sieć ok. 740 jednostek, w których każdego dnia 30 tysięcy osób z niepełnosprawnościami otrzymuje wsparcie i możliwość aktywizacji. To także 11 tysięcy wysoko wykwalifikowanych pracowników, którzy pomimo niskich zarobków i trudnych warunków pracy wciąż wykonują swoje obowiązki z ogromnym zaangażowaniem i poczuciem misji.
Obecny poziom finansowania – 2933 zł miesięcznie na uczestnika – stanowi zaledwie 62% minimalnego wynagrodzenia. W praktyce oznacza to, że na pokrycie pensji jednego pracownika na poziomie minimalnym konieczne jest przeznaczenie środków przypadających na dwóch uczestników. Kilka lat temu ta proporcja była zupełnie inna i pozwalała utrzymać stabilność placówek. Dziś sytuacja staje się dramatyczna. Zestawienie tych kwot z finansowaniem innych instytucji, np. szkół specjalnych, gdzie dotacja na ucznia wynosi około 6 200 zł, pokazuje nierówności wobec warsztatów terapii zajęciowej.
Postulaty środowiska WTZ są od lat jednakowe:
1) zwiększenie finansowania,
2) godne wynagrodzenia,
3) wpisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej jako podmiotów reintegracyjnych,
4) zaliczenie pracy w WTZ do katalogu pracy w szczególnych warunkach,
5) wprowadzenie dodatkowych świadczeń dla pracowników,
6) dostosowanie prawa i ujednolicenie regulacji.
Warto zaznaczyć, że proponowane zmiany nie obciążają budżetu państwa – warsztaty finansowane są z PFRON, a więc funduszu celowego. Wzrost nakładów jest więc możliwy i konieczny, aby zapobiec upadkowi placówek.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy resort planuje podjęcie prac nad ustawowym powiązaniem finansowania WTZ z wysokością minimalnego wynagrodzenia?
Czy rząd dostrzega potrzebę podniesienia wynagrodzeń pracowników WTZ oraz wprowadzenia dodatkowych przywilejów, takich jak dodatkowe dni urlopu czy uznanie pracy w szczególnych warunkach?
Dlaczego środowisko warsztatów nie jest w pełni włączane w prace nad reformą i standaryzacją placówek, mimo zgłaszanych wielokrotnie konstruktywnych propozycji?
Kiedy można oczekiwać kompleksowych działań, które zapewnią stabilność i rozwój warsztatów terapii zajęciowej?
Warsztaty to nie tylko placówki wsparcia, to realna szansa na aktywność społeczną i zawodową dla tysięcy osób z niepełnosprawnościami. W imię godności ich uczestników i pracowników konieczne są szybkie i zdecydowane działania.
Interpelacja nr 12876
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie potrzeby poprawy sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej
Zgłaszający: Katarzyna Kierzek-Koperska
Data wpływu: 13-10-2025
Szanowna Pani Ministro,
na podstawie art.192 Regulaminu Sejmu składam interpelację w sprawie potrzeby poprawy sytuacji warsztatów terapii zajęciowej.
Warsztaty terapii zajęciowej to sieć ok. 740 jednostek, w których każdego dnia 30 tysięcy osób z niepełnosprawnościami otrzymuje wsparcie i możliwość aktywizacji. To także 11 tysięcy wysoko wykwalifikowanych pracowników, którzy pomimo niskich zarobków i trudnych warunków pracy wciąż wykonują swoje obowiązki z ogromnym zaangażowaniem i poczuciem misji.
Obecny poziom finansowania – 2933 zł miesięcznie na uczestnika – stanowi zaledwie 62% minimalnego wynagrodzenia. W praktyce oznacza to, że na pokrycie pensji jednego pracownika na poziomie minimalnym konieczne jest przeznaczenie środków przypadających na dwóch uczestników. Kilka lat temu ta proporcja była zupełnie inna i pozwalała utrzymać stabilność placówek. Dziś sytuacja staje się dramatyczna. Zestawienie tych kwot z finansowaniem innych instytucji, np. szkół specjalnych, gdzie dotacja na ucznia wynosi około 6 200 zł, pokazuje nierówności wobec warsztatów terapii zajęciowej.
Postulaty środowiska WTZ są od lat jednakowe:
1) zwiększenie finansowania,
2) godne wynagrodzenia,
3) wpisanie WTZ do ustawy o pomocy społecznej jako podmiotów reintegracyjnych,
4) zaliczenie pracy w WTZ do katalogu pracy w szczególnych warunkach,
5) wprowadzenie dodatkowych świadczeń dla pracowników,
6) dostosowanie prawa i ujednolicenie regulacji.
Warto zaznaczyć, że proponowane zmiany nie obciążają budżetu państwa – warsztaty finansowane są z PFRON, a więc funduszu celowego. Wzrost nakładów jest więc możliwy i konieczny, aby zapobiec upadkowi placówek.
W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:
Czy resort planuje podjęcie prac nad ustawowym powiązaniem finansowania WTZ z wysokością minimalnego wynagrodzenia?
Czy rząd dostrzega potrzebę podniesienia wynagrodzeń pracowników WTZ oraz wprowadzenia dodatkowych przywilejów, takich jak dodatkowe dni urlopu czy uznanie pracy w szczególnych warunkach?
Dlaczego środowisko warsztatów nie jest w pełni włączane w prace nad reformą i standaryzacją placówek, mimo zgłaszanych wielokrotnie konstruktywnych propozycji?
Kiedy można oczekiwać kompleksowych działań, które zapewnią stabilność i rozwój warsztatów terapii zajęciowej?
Warsztaty to nie tylko placówki wsparcia, to realna szansa na aktywność społeczną i zawodową dla tysięcy osób z niepełnosprawnościami. W imię godności ich uczestników i pracowników konieczne są szybkie i zdecydowane działania.
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Maja Nowak
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
22%
Konkretność
78%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
2 kwot, 1 %
Precyzyjne daty
16
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
3.8 / 1k zn.
- Zawiera 2 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (16)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
17405 znaków
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.532.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 12876 Pani Posłanki Katarzyny Kierzek-Koperskiej,
w sprawie potrzeby poprawy sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej, proszę
przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, z późn. zm.)
i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie algorytmu
przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
samorządom wojewódzkim i powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1605, z późn. zm.) nie ma
możliwości uzależnienia podziału środków algorytmowych od minimalnego wynagrodzenia.
W § 5 ust. 2-4 ww. rozporządzenia określono wysokość kwoty dofinansowania rocznego
pobytu osoby z niepełnosprawnością zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności zatrudnionej w Zakładzie Aktywności Zawodowej (ZAZ) oraz wysokość
kwoty na dofinansowanie kosztów rocznego pobytu jednego uczestnika w Warsztacie
Terapii Zajęciowej (WTZ).
Powiązanie finansowania WTZ z wysokością minimalnego wynagrodzenia jest niezasadne,
ponieważ kwestie te reguluje przywołany akt wykonawczy do ustawy o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Przedstawiona
propozycja wymagałaby całościowej zmiany finansowania WTZ, a w konsekwencji zmiany
wzoru algorytmu w dotychczasowym kształcie. Jej przyjęcie skutkowałoby znaczącym
wzrostem wydatków PFRON w zakresie finansowania samorządów powiatowych.
Szacunkowy koszt zwiększenia finansowania WTZ w 2026 r. wyniósłby dodatkowo ok. 700
mln zł.
W art. 2 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych przedstawiona została definicja najniższego wynagrodzenia. Zgodnie
z tym przepisem „najniższe wynagrodzenie oznacza minimalne wynagrodzenie za pracę
obowiązujące w grudniu roku poprzedniego”. Podczas corocznego ustalania planu
finansowego funduszu istniałoby zatem ryzyko niedoszacowania wielkości finansowych
przeznaczonych na WTZ w związku z brakiem określenia minimalnego wynagrodzenia na
kolejny rok budżetowy. Do wyliczeń musiałyby zostać przyjęte jedynie założenia
prognozowane. Ewentualne niedoszacowanie zobowiązań wobec WTZ w projekcie budżetu
na dany rok może skutkować koniecznością ograniczania wydatków na pozostałe zadania
stanowiące kompetencje jednostek samorządu terytorialnego, co oznacza dla osób
z niepełnosprawnościami utrudnienia w dostępie do środków redystrybuowanych przez
samorządy.
Należy również podkreślić, że propozycja powiązania finansowania WTZ z wysokością
minimalnego wynagrodzenia za pracę nie obejmuje zakładów aktywności zawodowej (ZAZ),
które również postulowały zmian w tym zakresie i do których również stosuje się wzór
-- 1 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
obliczania rocznej kwoty zobowiązań, określony w rozporządzeniu w sprawie algorytmu
przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
samorządom wojewódzkim i powiatowym. Przy założeniu uwzględnienia ZAZ w propozycji
zmiany szacunkowy koszt zwiększenia ich finansowania w 2026 r. wyniósłby kolejne
160 mln zł.
Proponowane zmiany skutkować będą koniecznością poniesienia przez PFRON
dodatkowych i nieplanowanych wydatków związanych z modyfikacjami np. systemów
informatycznych.
Należy zwrócić też uwagę na szczególny wymiar wysokości minimalnego wynagrodzenia za
pracę. Prawo pracownika do otrzymywania wynagrodzenia za pracę w godziwej wysokości
stanowi jedną z kluczowych zasad prawa pracy (art. 13 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem pracy”).
Minimalne wynagrodzenie za pracę pełni funkcję ochronną, gwarantując minimalny poziom
wynagrodzenia każdemu pracownikowi, niezależnie od posiadanych kwalifikacji,
zaszeregowania osobistego, a także składników wynagrodzenia, systemu i rozkładu czasu
pracy stosowanych u danego pracodawcy, jak również szczególnych właściwości czy
warunków świadczenia pracy. Minimalne wynagrodzenie odgrywa istotną rolę
w ograniczaniu ubóstwa i zmniejszaniu nierówności dochodowych, chroni też pracowników
przed przypadkami niesprawiedliwego wycenienia wykonywanej przez nich pracy.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu
za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773) wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz
minimalnej stawki godzinowej są przedmiotem corocznych negocjacji przedstawicieli strony
rządowej, strony pracowników oraz strony pracodawców na forum Rady Dialogu
Społecznego. Zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę znacząco wpływają
na wydatki związane z finansowaniem składek i świadczeń ustalanych w oparciu
o minimalne wynagrodzenie na podstawie odrębnych przepisów.
Niewskazane jest zatem wprowadzanie do aktów prawnych mechanizmów automatycznej
waloryzacji wszelkiego rodzaju świadczeń, uposażeń, dopłat itp., uzależnionej od zmian
wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, biorąc pod uwagę jego systemowe
znaczenie, a także skutki finansowe (m.in. niekontrolowany wzrost wydatków, czy trudności
w planowaniu budżetu, w tym przypadku PFRON).
Trzeba podkreślić, że w ostatnich latach kilkukrotnie zwiększano kwotę środków na
dofinansowanie rocznego pobytu jednego uczestnika w warsztacie terapii zajęciowej –
z 14 796 zł w 2015 r. do 35 196 zł w 2025 r. i w latach następnych.
W obliczu napływających ze środowiska WTZ sygnałów, iż dotychczasowy poziom
dofinansowania rocznego pobytu uczestnika w WTZ nie pokrywa wszystkich kosztów
działalności ponoszonych przez te jednostki, w drugiej połowie 2025 r. podjęto prace nad
kolejną nowelizacją rozporządzenia w sprawie algorytmu przekazywania środków PFRON
samorządom wojewódzkim i powiatowym w zakresie kolejnego podwyższenia
dofinansowania m.in. dla WTZ. Rada Ministrów przyjęła 27 lutego 2026 r. rozporządzenie
zmieniające rozporządzenie w sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego
Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom wojewódzkim i powiatowym
(Dz. U. poz. 260), które zwiększa dofinansowanie rocznego pobytu jednego uczestnika WTZ
do 38 496 zł w 2026 r. i w latach następnych. Zwiększona kwota dofinansowania pozwoli
zminimalizować rotację pracowników w warsztatach, a jednocześnie uwzględnia możliwości
finansowe PFRON i konieczność realizacji innych zadań wynikających z ustawy
-- 2 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jak
i programów Rady Nadzorczej PFRON.
Odnośnie do wynagrodzeń pracowników WTZ informuję, że katalog kosztów działalności
warsztatu, które mogą być dofinansowywane ze środków PFRON określono w § 19 ust. 1
rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2004 r.
w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2284). W przepisie ujęto
m.in. koszty wynagrodzenia pracowników warsztatu, należnych od pracodawcy składek na
ich ubezpieczenia społeczne, a także składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz odpisów na zakładowy fundusz
świadczeń socjalnych (w przypadku ich ponoszenia) oraz koszty wpłat podstawowych
i dodatkowych do pracowniczych planów kapitałowych w rozumieniu ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2026 r. poz. 192),
finansowanych przez warsztat. Zgodnie § 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warsztatów
terapii zajęciowej kierownika i pracowników WTZ zatrudnia jednostka prowadząca
warsztat. W świetle Kodeksu pracy to pracodawca zobowiązany jest do wypłaty
wynagrodzeń i to on decyduje o składnikach i wysokości wynagrodzenia. Zgodnie z art.
183c § 2 Kodeksu pracy wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia bez
względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą przyznawane
pracownikom w formie pieniężnej lub innej niż pieniężna. Obowiązujące przepisy dają zatem
pracodawcy swobodę w prowadzeniu zakładowej polityki płac i odpowiedniego
wynagradzania pracowników, stosownie do potrzeb i możliwości finansowych jednostki,
która warsztat prowadzi.
Propozycję zagwarantowania dodatkowego urlopu pracownikom WTZ, którzy pracują
bezpośrednio z uczestnikami warsztatów, ujęto w „Standardach funkcjonowania WTZ”1,
była ona też przedmiotem rozmów z przedstawicielami Ogólnopolskiego Forum WTZ,
spotkań z przedstawicielami środowiska warsztatów oraz „prekonsultacji” wybranych
rozwiązań ze standardów, które odbyły się w kwietniu i maju 2025 r.
Rozwiązanie analizowano też pod kątem jego skutków w odniesieniu do innych jednostek
prowadzących działania na rzecz osób z niepełnosprawnościami. W trakcie prac
analitycznych wskazywano, że prawo korzystania z dodatkowego wymiaru urlopu
wypoczynkowego powinno przysługiwać również pracownikom innych instytucji, którzy
udzielają wsparcia osobom z niepełnosprawnościami, zatrudnionym np. w środowiskowych
domach samopomocy, zakładach aktywności zawodowej czy domach pomocy społecznej.
Pojawiały się również głosy, że dodatkowy wymiar urlopu dla pracowników WTZ może
zaburzyć logistykę pracy w tych placówkach i powodować obciążenie dla pozostałej kadry,
co może skutkować obniżeniem jakości zajęć prowadzonych w WTZ. Organizacja pracy
w jednostce, której niemal wszyscy pracownicy byliby uprawnieni do dodatkowego urlopu,
poza trudnościami natury logistycznej, generowałaby dodatkowe koszty ze względu na
konieczność zwiększenia personelu placówek.
Odnośnie do uznania pracy w WTZ za pracę w szczególnych warunkach informuję, iż pojęcia
pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wprowadzono w celu
ustalenia prac uzasadniających przejście na wcześniejszą emeryturę. Definicja i wykaz prac
w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze zawarte w art. 3 ust. 1 i ust. 3
1 Standardy funkcjonowania WTZ, oprac.: A. Rąbel, I. Mikee, A. Gierej i in., Warszawa, październik 2023. Standardy
dostępne są na stronie Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych:
https://niepelnosprawni.gov.pl/projekty/projekty-po-wer/projekt-aktywni-niepelnosprawni-narzedzia-wsparcia-
samodzielnosci-osob-niepelnosprawnych/ oraz (zakończonego) projektu „Aktywni niepełnosprawni - narzędzia
wsparcia samodzielności osób niepełnosprawnych”: https://wlaczeniespoleczne.pl/.
-- 3 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1696,
z późn. zm.) są efektem szczegółowej dyskusji, jaką prowadzono nad projektem tego aktu
w zespołach problemowych Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych oraz
w trakcie prac parlamentarnych z udziałem ekspertów z zakresu medycyny i ochrony pracy.
W pracach wykorzystano wiele opinii i analiz uznanych ośrodków naukowo-badawczych.
Ostatecznie, stosując obiektywne kryteria medyczne, sporządzono wykazy prac
w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze, które załączono do ustawy
o emeryturach pomostowych. W wykazach nie znalazły się prace wykonywane w WTZ.
Ustawa o emeryturach pomostowych była trzykrotnie merytorycznie badana - w tym
w zakresie zgodności z Konstytucją definicji zawartych w jej art. 3 ust. 1-3 i kompletności
załączników nr 1 i 2 - przez Trybunał Konstytucyjny, który orzeczeniami z dnia 16 marca
2010 r. Sygn. akt K 17/09, 25 listopada 2010 r. Sygn. akt K 27/09 oraz 3 marca 2011 r.
Sygn. akt K 23/09 orzekł o jej zgodności z Konstytucją RP.
Należy podkreślić, że z wielu rodzajów prac związanych z opieką i terapią osób
z niepełnosprawnościami za prace o szczególnym charakterze, które uprawniają do
emerytury pomostowej uznano jedynie „prace personelu sprawującego opiekę nad
mieszkańcami domów pomocy społecznej dla przewlekle psychicznie chorych,
niepełnosprawnych intelektualnie dzieci i młodzieży lub dorosłych, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej”2. Nie ma zatem przesłanek, aby prace
wykonywane w WTZ uznać za prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym
charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych.
Standardy funkcjonowania WTZ wraz z rozwiązaniami prawnymi wypracowano w ramach
projektu pn. „Aktywni niepełnosprawni – narzędzia wsparcia samodzielności osób
niepełnosprawnych”3. Na jego gruncie przeprowadzono pogłębione badania dotyczące
potrzeb osób z niepełnosprawnościami, ich opiekunów, ale też sytuacji WTZ, jak i szerokie
konsultacje środowiskowe, m.in. z udziałem przedstawicieli warsztatów. Standardy
zakładają:
— podniesienie jakości i skuteczności działań realizowanych przez warsztaty terapii
zajęciowej;
— przyjęcie prawa do samostanowienia uczestników WTZ za kluczową zasadę działania
warsztatów na każdym etapie pobytu;
— wzmocnienie prozatrudnieniowej roli WTZ;
— ujednolicenie metod działania na etapie diagnozy, tworzenia i realizacji indywidualnych
programów rehabilitacji oraz oceny postępów uczestników;
— wzmocnienie współpracy WTZ z otoczeniem;
— podniesienie kwalifikacji kadry merytorycznej WTZ.
Założenia przetestowano na grupie 72 warsztatów terapii zajęciowej (ok. 10% warsztatów
w Polsce).
W oparciu o wyniki pilotażu zmodyfikowano pierwotny projekt standardów i przygotowano
propozycje zmian m.in. w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
2 Zob. pkt 22 załącznika nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych.
3 Projekt realizowany był w okresie od 1 października 2020 r. do 31 grudnia 2023 r. przez Biuro Pełnomocnika
Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, w partnerstwie
z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Polskim Stowarzyszeniem na rzecz Osób
z Niepełnosprawnością Intelektualną oraz Fundacją im. Królowej Polski św. Jadwigi. Projekt realizowany był
w ramach Działania 2.6 Wysoka jakość polityki na rzecz włączenia społecznego i zawodowego osób
niepełnosprawnych. Oś Priorytetowa II: Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji
Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.
-- 4 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
osób niepełnosprawnych oraz w rozporządzeniu w sprawie warsztatów terapii zajęciowej.
Wypracowane rozwiązania poddano konsultacjom środowiskowym. Na tej podstawie
opracowano ostateczny kształt projektów rozwiązań prawnych.
Aktualnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przygotowywane są
rozwiązania wzmacniające jakość i skuteczność działań realizowanych przez warsztaty
terapii zajęciowej - zakładające wdrożenie Standardów funkcjonowania WTZ – które
wpisują się w założenia działania IV 1.4. Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
2021-20304 pn. „Poprawa funkcjonowania warsztatów terapii zajęciowej”.
Ze względu na różnorodne stanowiska i oczekiwania dotyczące zmian w funkcjonowaniu
WTZ prowadzony jest szeroki dialog z przedstawicielami środowiska ww. placówek pobytu
dziennego. Standardy wraz z projektami rozwiązań prawnych są przedmiotem rozmów
z przedstawicielami warsztatów terapii zajęciowej. Jednocześnie w kwietniu i maju 2025 r.
odbyły się prekonsultacje wybranych rozwiązań ze Standardów.
Do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów wpisano założenia projektu
ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych (UD348) w zakresie wprowadzenia standardów dla WTZ. W styczniu
br. jako Pełnomocnik Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych, poprosiłam
przedstawicieli warsztatów terapii zajęciowej o zgłoszenie uwag do projektu. W związku
z tym, że najwięcej zastrzeżeń dotyczyło zapisu ograniczającego okres pobytu uczestników
w WTZ do czasu przeprowadzenia 3 ocen kompleksowych, podjęto decyzję o rezygnacji
z tego rozwiązania. Projekt ustawy będzie szeroko konsultowany z przedstawicielami
środowiska WTZ i osób z niepełnosprawnościami na kolejnych etapach jego procedowania.
Spotkanie z przedstawicielami WTZ i członkami Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw
Osób Niepełnosprawnych w ramach doraźnego Zespołu problemowego dotyczącego
warsztatów terapii zajęciowej, powołanego uchwałą nr 4/2026 Krajowej Rady
Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia 10 lutego 2026 r., odbyło się 3
marca br. Omawiano na nim propozycje zmian ujęte w ww. projekcie ustawy. Planowane są
kolejne spotkania w ramach ww. zespołu.
Tempo prac nad projektem uzależnione jest m.in. od wypracowania rozwiązań
odpowiadających oczekiwaniom środowiska osób z niepełnosprawnościami, ich opiekunów
i kadry warsztatów.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Maja Nowak
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
4 Załącznik do uchwały nr 27 Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2021 r. w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia
na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030 (M.P. poz. 218).
-- 5 of 5 --
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.532.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 12876 Pani Posłanki Katarzyny Kierzek-Koperskiej,
w sprawie potrzeby poprawy sytuacji finansowej warsztatów terapii zajęciowej, proszę
przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Zgodnie z ustawą z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913, z późn. zm.)
i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie algorytmu
przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
samorządom wojewódzkim i powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1605, z późn. zm.) nie ma
możliwości uzależnienia podziału środków algorytmowych od minimalnego wynagrodzenia.
W § 5 ust. 2-4 ww. rozporządzenia określono wysokość kwoty dofinansowania rocznego
pobytu osoby z niepełnosprawnością zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności zatrudnionej w Zakładzie Aktywności Zawodowej (ZAZ) oraz wysokość
kwoty na dofinansowanie kosztów rocznego pobytu jednego uczestnika w Warsztacie
Terapii Zajęciowej (WTZ).
Powiązanie finansowania WTZ z wysokością minimalnego wynagrodzenia jest niezasadne,
ponieważ kwestie te reguluje przywołany akt wykonawczy do ustawy o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Przedstawiona
propozycja wymagałaby całościowej zmiany finansowania WTZ, a w konsekwencji zmiany
wzoru algorytmu w dotychczasowym kształcie. Jej przyjęcie skutkowałoby znaczącym
wzrostem wydatków PFRON w zakresie finansowania samorządów powiatowych.
Szacunkowy koszt zwiększenia finansowania WTZ w 2026 r. wyniósłby dodatkowo ok. 700
mln zł.
W art. 2 pkt 1 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych przedstawiona została definicja najniższego wynagrodzenia. Zgodnie
z tym przepisem „najniższe wynagrodzenie oznacza minimalne wynagrodzenie za pracę
obowiązujące w grudniu roku poprzedniego”. Podczas corocznego ustalania planu
finansowego funduszu istniałoby zatem ryzyko niedoszacowania wielkości finansowych
przeznaczonych na WTZ w związku z brakiem określenia minimalnego wynagrodzenia na
kolejny rok budżetowy. Do wyliczeń musiałyby zostać przyjęte jedynie założenia
prognozowane. Ewentualne niedoszacowanie zobowiązań wobec WTZ w projekcie budżetu
na dany rok może skutkować koniecznością ograniczania wydatków na pozostałe zadania
stanowiące kompetencje jednostek samorządu terytorialnego, co oznacza dla osób
z niepełnosprawnościami utrudnienia w dostępie do środków redystrybuowanych przez
samorządy.
Należy również podkreślić, że propozycja powiązania finansowania WTZ z wysokością
minimalnego wynagrodzenia za pracę nie obejmuje zakładów aktywności zawodowej (ZAZ),
które również postulowały zmian w tym zakresie i do których również stosuje się wzór
-- 1 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
obliczania rocznej kwoty zobowiązań, określony w rozporządzeniu w sprawie algorytmu
przekazywania środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
samorządom wojewódzkim i powiatowym. Przy założeniu uwzględnienia ZAZ w propozycji
zmiany szacunkowy koszt zwiększenia ich finansowania w 2026 r. wyniósłby kolejne
160 mln zł.
Proponowane zmiany skutkować będą koniecznością poniesienia przez PFRON
dodatkowych i nieplanowanych wydatków związanych z modyfikacjami np. systemów
informatycznych.
Należy zwrócić też uwagę na szczególny wymiar wysokości minimalnego wynagrodzenia za
pracę. Prawo pracownika do otrzymywania wynagrodzenia za pracę w godziwej wysokości
stanowi jedną z kluczowych zasad prawa pracy (art. 13 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r.
Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 277, z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem pracy”).
Minimalne wynagrodzenie za pracę pełni funkcję ochronną, gwarantując minimalny poziom
wynagrodzenia każdemu pracownikowi, niezależnie od posiadanych kwalifikacji,
zaszeregowania osobistego, a także składników wynagrodzenia, systemu i rozkładu czasu
pracy stosowanych u danego pracodawcy, jak również szczególnych właściwości czy
warunków świadczenia pracy. Minimalne wynagrodzenie odgrywa istotną rolę
w ograniczaniu ubóstwa i zmniejszaniu nierówności dochodowych, chroni też pracowników
przed przypadkami niesprawiedliwego wycenienia wykonywanej przez nich pracy.
Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu
za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773) wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz
minimalnej stawki godzinowej są przedmiotem corocznych negocjacji przedstawicieli strony
rządowej, strony pracowników oraz strony pracodawców na forum Rady Dialogu
Społecznego. Zmiany wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę znacząco wpływają
na wydatki związane z finansowaniem składek i świadczeń ustalanych w oparciu
o minimalne wynagrodzenie na podstawie odrębnych przepisów.
Niewskazane jest zatem wprowadzanie do aktów prawnych mechanizmów automatycznej
waloryzacji wszelkiego rodzaju świadczeń, uposażeń, dopłat itp., uzależnionej od zmian
wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, biorąc pod uwagę jego systemowe
znaczenie, a także skutki finansowe (m.in. niekontrolowany wzrost wydatków, czy trudności
w planowaniu budżetu, w tym przypadku PFRON).
Trzeba podkreślić, że w ostatnich latach kilkukrotnie zwiększano kwotę środków na
dofinansowanie rocznego pobytu jednego uczestnika w warsztacie terapii zajęciowej –
z 14 796 zł w 2015 r. do 35 196 zł w 2025 r. i w latach następnych.
W obliczu napływających ze środowiska WTZ sygnałów, iż dotychczasowy poziom
dofinansowania rocznego pobytu uczestnika w WTZ nie pokrywa wszystkich kosztów
działalności ponoszonych przez te jednostki, w drugiej połowie 2025 r. podjęto prace nad
kolejną nowelizacją rozporządzenia w sprawie algorytmu przekazywania środków PFRON
samorządom wojewódzkim i powiatowym w zakresie kolejnego podwyższenia
dofinansowania m.in. dla WTZ. Rada Ministrów przyjęła 27 lutego 2026 r. rozporządzenie
zmieniające rozporządzenie w sprawie algorytmu przekazywania środków Państwowego
Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom wojewódzkim i powiatowym
(Dz. U. poz. 260), które zwiększa dofinansowanie rocznego pobytu jednego uczestnika WTZ
do 38 496 zł w 2026 r. i w latach następnych. Zwiększona kwota dofinansowania pozwoli
zminimalizować rotację pracowników w warsztatach, a jednocześnie uwzględnia możliwości
finansowe PFRON i konieczność realizacji innych zadań wynikających z ustawy
-- 2 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, jak
i programów Rady Nadzorczej PFRON.
Odnośnie do wynagrodzeń pracowników WTZ informuję, że katalog kosztów działalności
warsztatu, które mogą być dofinansowywane ze środków PFRON określono w § 19 ust. 1
rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2004 r.
w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2284). W przepisie ujęto
m.in. koszty wynagrodzenia pracowników warsztatu, należnych od pracodawcy składek na
ich ubezpieczenia społeczne, a także składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz odpisów na zakładowy fundusz
świadczeń socjalnych (w przypadku ich ponoszenia) oraz koszty wpłat podstawowych
i dodatkowych do pracowniczych planów kapitałowych w rozumieniu ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2026 r. poz. 192),
finansowanych przez warsztat. Zgodnie § 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warsztatów
terapii zajęciowej kierownika i pracowników WTZ zatrudnia jednostka prowadząca
warsztat. W świetle Kodeksu pracy to pracodawca zobowiązany jest do wypłaty
wynagrodzeń i to on decyduje o składnikach i wysokości wynagrodzenia. Zgodnie z art.
183c § 2 Kodeksu pracy wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia bez
względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą przyznawane
pracownikom w formie pieniężnej lub innej niż pieniężna. Obowiązujące przepisy dają zatem
pracodawcy swobodę w prowadzeniu zakładowej polityki płac i odpowiedniego
wynagradzania pracowników, stosownie do potrzeb i możliwości finansowych jednostki,
która warsztat prowadzi.
Propozycję zagwarantowania dodatkowego urlopu pracownikom WTZ, którzy pracują
bezpośrednio z uczestnikami warsztatów, ujęto w „Standardach funkcjonowania WTZ”1,
była ona też przedmiotem rozmów z przedstawicielami Ogólnopolskiego Forum WTZ,
spotkań z przedstawicielami środowiska warsztatów oraz „prekonsultacji” wybranych
rozwiązań ze standardów, które odbyły się w kwietniu i maju 2025 r.
Rozwiązanie analizowano też pod kątem jego skutków w odniesieniu do innych jednostek
prowadzących działania na rzecz osób z niepełnosprawnościami. W trakcie prac
analitycznych wskazywano, że prawo korzystania z dodatkowego wymiaru urlopu
wypoczynkowego powinno przysługiwać również pracownikom innych instytucji, którzy
udzielają wsparcia osobom z niepełnosprawnościami, zatrudnionym np. w środowiskowych
domach samopomocy, zakładach aktywności zawodowej czy domach pomocy społecznej.
Pojawiały się również głosy, że dodatkowy wymiar urlopu dla pracowników WTZ może
zaburzyć logistykę pracy w tych placówkach i powodować obciążenie dla pozostałej kadry,
co może skutkować obniżeniem jakości zajęć prowadzonych w WTZ. Organizacja pracy
w jednostce, której niemal wszyscy pracownicy byliby uprawnieni do dodatkowego urlopu,
poza trudnościami natury logistycznej, generowałaby dodatkowe koszty ze względu na
konieczność zwiększenia personelu placówek.
Odnośnie do uznania pracy w WTZ za pracę w szczególnych warunkach informuję, iż pojęcia
pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wprowadzono w celu
ustalenia prac uzasadniających przejście na wcześniejszą emeryturę. Definicja i wykaz prac
w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze zawarte w art. 3 ust. 1 i ust. 3
1 Standardy funkcjonowania WTZ, oprac.: A. Rąbel, I. Mikee, A. Gierej i in., Warszawa, październik 2023. Standardy
dostępne są na stronie Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych:
https://niepelnosprawni.gov.pl/projekty/projekty-po-wer/projekt-aktywni-niepelnosprawni-narzedzia-wsparcia-
samodzielnosci-osob-niepelnosprawnych/ oraz (zakończonego) projektu „Aktywni niepełnosprawni - narzędzia
wsparcia samodzielności osób niepełnosprawnych”: https://wlaczeniespoleczne.pl/.
-- 3 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1696,
z późn. zm.) są efektem szczegółowej dyskusji, jaką prowadzono nad projektem tego aktu
w zespołach problemowych Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-Gospodarczych oraz
w trakcie prac parlamentarnych z udziałem ekspertów z zakresu medycyny i ochrony pracy.
W pracach wykorzystano wiele opinii i analiz uznanych ośrodków naukowo-badawczych.
Ostatecznie, stosując obiektywne kryteria medyczne, sporządzono wykazy prac
w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze, które załączono do ustawy
o emeryturach pomostowych. W wykazach nie znalazły się prace wykonywane w WTZ.
Ustawa o emeryturach pomostowych była trzykrotnie merytorycznie badana - w tym
w zakresie zgodności z Konstytucją definicji zawartych w jej art. 3 ust. 1-3 i kompletności
załączników nr 1 i 2 - przez Trybunał Konstytucyjny, który orzeczeniami z dnia 16 marca
2010 r. Sygn. akt K 17/09, 25 listopada 2010 r. Sygn. akt K 27/09 oraz 3 marca 2011 r.
Sygn. akt K 23/09 orzekł o jej zgodności z Konstytucją RP.
Należy podkreślić, że z wielu rodzajów prac związanych z opieką i terapią osób
z niepełnosprawnościami za prace o szczególnym charakterze, które uprawniają do
emerytury pomostowej uznano jedynie „prace personelu sprawującego opiekę nad
mieszkańcami domów pomocy społecznej dla przewlekle psychicznie chorych,
niepełnosprawnych intelektualnie dzieci i młodzieży lub dorosłych, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej”2. Nie ma zatem przesłanek, aby prace
wykonywane w WTZ uznać za prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym
charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych.
Standardy funkcjonowania WTZ wraz z rozwiązaniami prawnymi wypracowano w ramach
projektu pn. „Aktywni niepełnosprawni – narzędzia wsparcia samodzielności osób
niepełnosprawnych”3. Na jego gruncie przeprowadzono pogłębione badania dotyczące
potrzeb osób z niepełnosprawnościami, ich opiekunów, ale też sytuacji WTZ, jak i szerokie
konsultacje środowiskowe, m.in. z udziałem przedstawicieli warsztatów. Standardy
zakładają:
— podniesienie jakości i skuteczności działań realizowanych przez warsztaty terapii
zajęciowej;
— przyjęcie prawa do samostanowienia uczestników WTZ za kluczową zasadę działania
warsztatów na każdym etapie pobytu;
— wzmocnienie prozatrudnieniowej roli WTZ;
— ujednolicenie metod działania na etapie diagnozy, tworzenia i realizacji indywidualnych
programów rehabilitacji oraz oceny postępów uczestników;
— wzmocnienie współpracy WTZ z otoczeniem;
— podniesienie kwalifikacji kadry merytorycznej WTZ.
Założenia przetestowano na grupie 72 warsztatów terapii zajęciowej (ok. 10% warsztatów
w Polsce).
W oparciu o wyniki pilotażu zmodyfikowano pierwotny projekt standardów i przygotowano
propozycje zmian m.in. w ustawie o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu
2 Zob. pkt 22 załącznika nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych.
3 Projekt realizowany był w okresie od 1 października 2020 r. do 31 grudnia 2023 r. przez Biuro Pełnomocnika
Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, w partnerstwie
z Państwowym Funduszem Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Polskim Stowarzyszeniem na rzecz Osób
z Niepełnosprawnością Intelektualną oraz Fundacją im. Królowej Polski św. Jadwigi. Projekt realizowany był
w ramach Działania 2.6 Wysoka jakość polityki na rzecz włączenia społecznego i zawodowego osób
niepełnosprawnych. Oś Priorytetowa II: Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji
Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.
-- 4 of 5 --
tel.222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
osób niepełnosprawnych oraz w rozporządzeniu w sprawie warsztatów terapii zajęciowej.
Wypracowane rozwiązania poddano konsultacjom środowiskowym. Na tej podstawie
opracowano ostateczny kształt projektów rozwiązań prawnych.
Aktualnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przygotowywane są
rozwiązania wzmacniające jakość i skuteczność działań realizowanych przez warsztaty
terapii zajęciowej - zakładające wdrożenie Standardów funkcjonowania WTZ – które
wpisują się w założenia działania IV 1.4. Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami
2021-20304 pn. „Poprawa funkcjonowania warsztatów terapii zajęciowej”.
Ze względu na różnorodne stanowiska i oczekiwania dotyczące zmian w funkcjonowaniu
WTZ prowadzony jest szeroki dialog z przedstawicielami środowiska ww. placówek pobytu
dziennego. Standardy wraz z projektami rozwiązań prawnych są przedmiotem rozmów
z przedstawicielami warsztatów terapii zajęciowej. Jednocześnie w kwietniu i maju 2025 r.
odbyły się prekonsultacje wybranych rozwiązań ze Standardów.
Do wykazu prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów wpisano założenia projektu
ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych (UD348) w zakresie wprowadzenia standardów dla WTZ. W styczniu
br. jako Pełnomocnik Rządu do spraw Osób Niepełnosprawnych, poprosiłam
przedstawicieli warsztatów terapii zajęciowej o zgłoszenie uwag do projektu. W związku
z tym, że najwięcej zastrzeżeń dotyczyło zapisu ograniczającego okres pobytu uczestników
w WTZ do czasu przeprowadzenia 3 ocen kompleksowych, podjęto decyzję o rezygnacji
z tego rozwiązania. Projekt ustawy będzie szeroko konsultowany z przedstawicielami
środowiska WTZ i osób z niepełnosprawnościami na kolejnych etapach jego procedowania.
Spotkanie z przedstawicielami WTZ i członkami Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw
Osób Niepełnosprawnych w ramach doraźnego Zespołu problemowego dotyczącego
warsztatów terapii zajęciowej, powołanego uchwałą nr 4/2026 Krajowej Rady
Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia 10 lutego 2026 r., odbyło się 3
marca br. Omawiano na nim propozycje zmian ujęte w ww. projekcie ustawy. Planowane są
kolejne spotkania w ramach ww. zespołu.
Tempo prac nad projektem uzależnione jest m.in. od wypracowania rozwiązań
odpowiadających oczekiwaniom środowiska osób z niepełnosprawnościami, ich opiekunów
i kadry warsztatów.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Maja Nowak
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
4 Załącznik do uchwały nr 27 Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2021 r. w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia
na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030 (M.P. poz. 218).
-- 5 of 5 --