Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 31 października 2025 r.
znak sprawy: RYB.rs.058.5.2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: Interpelacji nr 12735
Szanowny Panie Marszałku,
W odpowiedzi na interpelację nr 12735 z dnia 10 października 2025 r., w sprawie
bezpieczeństwa żywnościowego w hodowli i połowach ryb, złożoną przez Posłankę
na Sejm RP Agnieszkę Hanajczyk, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych wyjaśnień.
Na wstępie pragnę poinformować, że zgodnie z przepisami prawa żywnościowego
obowiązek zapewnienia, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji,
zgodności żywności z wymogami prawa właściwymi dla danej działalności, a także
kontrolowanie przestrzegania tych wymogów, spoczywa na podmiotach działających
na rynku spożywczym. To te podmioty - producenci, dystrybutorzy, importerzy, mają
obowiązek zapewnić, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji,
bezpieczeństwo żywności dla zdrowia konsumentów, a żywność, którą produkują
i wprowadzają do obrotu, musi być zgodna z wymaganiami prawa żywnościowego.
Obowiązkiem każdego państwa członkowskiego UE, w tym Polski, jest wprowadzenie
w życie prawa żywnościowego oraz monitorowanie i kontrola przestrzegania przez
podmioty działające na rynku spożywczym odpowiednich wymogów prawa
żywnościowego na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. W tym
celu państwa członkowskie utrzymują system kontroli urzędowych obejmujących
wszystkie etapy produkcji, przetwarzania i dystrybucji żywności oraz innych działań
stosownych do okoliczności, z uwzględnieniem informowania opinii publicznej
o niebezpiecznej żywności i ryzyku związanym z żywnością, działań nadzorczych
wobec producentów żywności oraz innych działań monitorujących.
Urzędowe kontrole bezpieczeństwa zdrowotnego żywności pochodzenia
zwierzęcego, w tym ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi, prowadzone są
w sposób jednolity w całej UE oraz zgodnie z przepisami UE i obejmują, m.in. badania
laboratoryjne w kierunku pozostałości leków weterynaryjnych i innych
zanieczyszczeń. Przede wszystkim mają tu zastosowanie przepisy rozporządzenia

-- 1 of 7 --

Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/6251 odnoszącego się do wszystkich
prowadzonych kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych
przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego
i paszowego.
Strategia opracowywania założeń planów kontroli ww. żywności pochodzenia
zwierzęcego określona jest w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2022/16442,
rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2022/16463, rozporządzeniu
wykonawczym Komisji (UE) 2019/21304, rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE)
2022/9315, rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2022/9326, rozporządzeniu
Komisji (UE) 2023/9157 oraz rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2021/13558.
W ramach ww. planów kontroli próbki do badań są pobierane przez pracowników
Inspekcji Weterynaryjnej, zgodnie z Instrukcją Głównego Lekarza Weterynarii9 oraz
innymi mającymi zastosowanie przepisami prawa. Próbki pobierane są z tkanek
zwierząt, żywności pochodzenia zwierzęcego, wody do pojenia zwierząt i pasz,
a minimalne liczby próbek, które są pobierane oblicza się na podstawie danych o uboju
zwierząt i produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego z roku poprzedzającego.
Próbki pobiera się w różnych odstępach czasowych, rozłożonych w okresie całego
roku z następujących obiektów: gospodarstwa (w tym gospodarstwa rybackie),
rzeźnie, zakłady przetwórstwa rybnego, zakłady obróbki dziczyzny oraz zakłady
pakowania jaj, chłodnie składowe. Podczas planowania procesu pobierania próbek
w gospodarstwach należy wziąć pod uwagę zabiegi leczniczo-profilaktyczne
wykonywane na zwierzętach oraz występowanie zwiększonych zachorowań zwierząt
na danym terenie i wszelkie oznaki wskazujące na działania niezgodne
z obowiązującym prawem.
Zakres prowadzonych badań w 2024 r. w ramach planów kontroli pozostałości leków
weterynaryjnych obejmował związki od zakazanych do stosowania substancji
o charakterze anabolicznym (hormony, tyreostatyki, substancje β-agonistyczne,
chloramfenikol, nitrofurany, nitroimidazole, barwniki i inne substancje zakazane
zgodnie z obowiązującą klasyfikacją związków) do weterynaryjnych produktów
leczniczych (antybiotyki, leki przeciwrobacze, neuroleptyki, niesteroidowe leki
przeciwzapalne i inne leki). W ramach planu kontroli zanieczyszczeń wykonywano
badania w zakresie oznaczania pierwiastków toksycznych, mikotoksyn
i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych WWA a także dioksyn,
furanów, polichlorowanych bifenyli (PCB) i związków perfluorowanych (PFAS) oraz
zawartości promieniotwórczych izotopów cezu. Krajowy plan kontroli pestycydów
obejmował oznaczanie insektycydów, w tym głównie pyretroidów (bifentryna,
cyflutryna, cyhalotryna, cypermetryna, deltametryna, fenwalerat, permetryna),
pestycydów chloroorganicznych (DDT i metabolity, α-HCH, β-HCH, γ-HCH, HCB,
aldryna, dieldryna, endryna, chlordan, endosulfan, heptachlor) oraz pestycydów
fosforoorganicznych (chlorfenwinfos, chloropiryfos, chloropiryfos metylowy,
diazynon, fention, fenitrotion, malation, paration, paration metylowy, pirymifos
metylowy) oraz fungicydów i herbicydów.
Ważnym elementem prowadzonych badań jest zapewnienie jakości i wiarygodności
stosowanych procedur analitycznych w laboratoriach. Wszystkie laboratoria

-- 2 of 7 --

przeprowadzające ww. badania posiadają akredytację Polskiego Centrum Akredytacji
(PCA) i stosują do celów badawczych zwalidowane procedury analityczne.
W 2024 roku, w odniesieniu do ryb hodowlanych, w ramach ww. kontroli
przeprowadzono następujące badania:
 w ramach krajowego planu kontroli pozostałości leków – opartego na analizie
ryzyka z 486 próbek pobranych od ryb hodowlanych – w 14 próbkach (2,88%)
stwierdzono niezgodności. W próbkach mięśni wykryto zieleń malachitową
i zieleń leukomalachitową należące do grupy barwników (A3a);
 w ramach krajowego planu kontroli pozostałości leków – opartego na
randomizowanym nadzorze po analizie 6 próbek – wyników niezgodnych nie
stwierdzono;
 w ramach krajowego planu zanieczyszczeń w 250 próbkach pobranych od ryb
hodowlanych, ryb wolnożyjących, jak i produktach akwakultury – również nie
stwierdzono niezgodności;
 w ramach krajowego planu kontroli pozostałości pestycydów od ryb
hodowlanych pobrano 51 próbek – nie stwierdzono wyników niezgodnych.
Wyniki badań są podsumowywane w Państwowym Instytucie Weterynaryjnym –
Państwowym Instytucie Badawczym, przekazywane do Głównego Lekarza
Weterynarii, a następnie w formie elektronicznej do Europejskiego Urzędu
ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) i Komisji Europejskiej. Po uzyskaniu wyniku
niezgodnego laboratorium powiadamia właściwego powiatowego lekarza weterynarii
i wojewódzkiego lekarza weterynarii oraz Głównego Lekarza Weterynarii (wersja
elektroniczna wyniku niezgodnego) nie później niż 24 godziny po zakończeniu analizy
laboratoryjnej. Wyniki badań próbek pobranych w ramach dochodzenia
prowadzonego na skutek stwierdzonego wyniku niezgodnego są przekazywane do
właściwego wojewódzkiego lekarza weterynarii. Po zakończeniu dochodzenia
właściwy wojewódzki lekarz weterynarii, w przypadku stwierdzenia wyniku
niezgodnego przesyła do Głównego Inspektoratu Weterynarii ostateczny opis
dochodzenia. W przypadku otrzymania wyniku niezgodnego w próbce pobranej od
zwierzęcia lub ze zwierzęcia pochodzącego spoza obszaru powiatu, na terenie którego
została pobrana, powiatowy lekarz weterynarii, udostępnia wynik niezgodny
w systemie informatycznym EKLIENT właściwemu terenowo powiatowemu lekarzowi
weterynarii, w ciągu 24 godzin od otrzymania wyniku z laboratorium. Jeśli
ww. dochodzenie wskazuje na naruszenie przepisów w zakresie bezpieczeństwa
zdrowotnego żywności pochodzenia zwierzęcego, organy Inspekcji Weterynaryjnej
mają możliwość nałożenia sankcji na takie podmioty odpowiedzialne za produkcję
takiej żywności. Dodatkowo, w przypadku stwierdzenia, że żywność pochodzenia
zwierzęcego nie spełnia odpowiednich norm, wysyłane jest powiadomienie RASFF
zgodnie z procedurami zawartymi w instrukcji Głównego Lekarza Weterynarii
nr BP.0200.1.3.2023 z dnia 21 lutego 2023 r. w sprawie zakresu i sposobu działania
sieci powiadamiania i współpracy.
Wyniki ww. badań laboratoryjnych wskazują, że stwierdzane w tym obszarze
niezgodności są na bardzo niskim poziomie i nie stanowią ryzyka dla zdrowia i życia

-- 3 of 7 --

konsumentów. Tym samym nie są planowane w tym zakresie inne dodatkowe
działania.
W kontekście zagadnienia bezpieczeństwa żywności pragnę jednocześnie wskazać, że
nadzór nad bezpieczeństwem zdrowotnym ryb przeznaczonych do spożycia przez
ludzi, które znajdują się w handlu detalicznym, prowadzi podległa Ministrowi Zdrowia
Państwowa Inspekcja Sanitarna. Tym samym, w zakresie przekazania danych
w powyższym obszarze właściwy jest Minister Zdrowia.
Odnosząc się do poruszanych w interpelacji zagadnień dotyczących pasz należy
zauważyć, że zgodnie z ustawą z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach10, wszystkie podmioty
działające na rynku pasz podlegają nadzorowi Inspekcji Weterynaryjnej. Zgodnie
z przytoczoną ustawą, właściwym organem nadzorującym, w rozumieniu
rozporządzenia (WE) nr 183/200511, jest właściwy terytorialnie powiatowy lekarz
weterynarii.
Zgodnie z rozporządzeniem (WE) 767/200912 wprowadzana na rynek pasza musi być
bezpieczna i nie może wywierać bezpośredniego negatywnego wpływu na środowisko
lub dobrostan zwierząt. Zgodnie z rozporządzeniem (WE) 178/200213 pasza, która jest
niebezpieczna nie może być wprowadzana na rynek, ani podawana zwierzętom
hodowlanym. Nie może także zawierać substancji niepożądanych w ilościach
przekraczających dopuszczalne wartości ustanowione w dyrektywie Parlamentu
Europejskiego i Rady 2002/32/WE14. Wszystkie surowce do produkcji pasz/karm dla
ryb muszą być dopuszczone do stosowania na terenie Unii Europejskiej, co oznacza,
że powinny znajdować się w Katalogu Materiałów Paszowych – rozporządzenie
Komisji (UE) nr 68/201315 lub we Wspólnotowym Rejestrze Dodatków Paszowych
utworzonym zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady
(WE) 1831/200316. Zgodnie z wytycznymi Komisji17 przynęty zaprojektowane do
rozrzucania w celu przyciągnięcia ryb do danego obszaru (tzw. zanęta) wchodzą
w zakres definicji paszy objętej rozporządzeniem (WE) 178/2002. Ponadto karmy dla
ryb oraz przynęty stosowane w połowach muszą spełniać wymagania rozporządzenia
(UE) 142/201118.
Jednocześnie, analogicznie jak w przypadku żywności, zgodnie z rozporządzeniem
(WE) 178/2002, to na podmiotach działających na rynku pasz, spoczywa obowiązek
zapewnienia, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, zgodności
pasz z wymogami prawa właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie
przestrzegania tych wymogów. Podmioty te muszą zapewnić możliwość śledzenia pasz
oraz wszelkich substancji przeznaczonych do dodania do pasz, bądź które można do
nich dodać, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji.
W odniesieniu do zawartych w interpelacji pytań dotyczących monitoringu czystości
wód dla stawów rybnych, łowisk komercyjnych, uprzejmie wyjaśniam, iż Ministerstwo
Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie dysponuje jednolitym, obligatoryjnym harmonogramem
i zakresem okresowych badań stanu czystości wód (w tym poziomu zanieczyszczeń
chemicznych) w stawach hodowlanych i łowiskach komercyjnych. Podległe ministrowi
ds. rolnictwa organy Inspekcji Weterynaryjnej nie posiadają kompetencji do
przeprowadzania badań wód pod kątem ich czystości, w tym poziomu zanieczyszczeń
chemicznych. Jak wskazano powyżej, organy te prowadzą kontrole urzędowe w

-- 4 of 7 --

odniesieniu do bezpieczeństwa zdrowotnego żywności pochodzenia zwierzęcego
i pasz. Właściwym dla uzyskania informacji w powyższym zakresie jest Minister
Klimatu i Środowiska, w którego właściwości znajduje się monitoring czystości wód
powierzchniowych. Należy przy tym nadmienić, iż minister właściwy do spraw
gospodarki wodnej określa rozporządzeniem19, warunki, jakie należy spełnić przy
wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także wymagane warunki odnośnie wód
wykorzystanych i odprowadzanych z obiektów chowu lub hodowli ryb, natomiast stan
wód powierzchniowych bada i ocenia Inspekcja Ochrony Środowiska w ramach
państwowego monitoringu środowiska.
Odpowiadając na pytanie: Czy planowane jest wprowadzenie mechanizmu
zwiększającego transparentność i publiczną dostępność zbiorczych wyników badań,
o których mowa w punktach 1 i 2, aby zapewnić konsumentów o jakości i bezpieczeństwie
polskich ryb? Np. w formie jasnego oznakowania łowiska certyfikatem i klarownym
systemem oceny, uprzejmie informuję, iż wyniki badań żywności pochodzenia
zwierzęcego w ramach poszczególnych planów kontroli z podziałem na lata dostępne
są na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii pod adresem:
https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/badania-kontrolne-monitoring .
W odniesieniu do kwestii certyfikowania łowisk uprzejmie wyjaśniam natomiast, że
informacje takie są przekazywane na produktach w postaci ich specjalnego
oznakowania. Certyfikowanie łowisk i gospodarstw akwakultury prowadzone jest
przez niezależne jednostki certyfikujące, które przeprowadzają audyty weryfikujące
zgodność z ustalonymi standardami. Certyfikaty potwierdzają zrównoważone,
odpowiedzialne i bezpieczne metody połowów, które gwarantują, że wpływają na
ekosystem morski w jak najmniejszym stopniu. Łowiska ryb dzikich są certyfikowane
przez Marine Stewardship Council (MSC). W odniesieniu do gospodarstw akwakultury
nadawanie certyfikatów potwierdza, że hodowla odbywa się w sposób odpowiedzialny
minimalizując negatywny wpływ na środowisko i społeczności lokalne.
Gospodarstwom nadawane są certyfikaty, m.in. przez Aquaculture Stewardship
Council (ASC), czy GlobalG.A.P.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Jacek Czerniak
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

-- 5 of 7 --

1 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie
kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania
prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin
i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr 1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE)
nr 652/2014, (UE) 2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE)
nr 1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE, 2008/119/WE
i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004
i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady 89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG,
96/23/WE, 96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (rozporządzenie w sprawie kontroli
urzędowych) (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 95, str. 1 z późn. zm.);
2 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/1644 z dnia 7 lipca 2022 r. uzupełniające
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 o szczególne wymogi dotyczące
przeprowadzania kontroli urzędowych stosowania substancji farmakologicznie czynnych dopuszczonych
jako weterynaryjne produkty lecznicze lub jako dodatki paszowe oraz zakazanych lub niedopuszczonych
substancji farmakologicznie czynnych i ich pozostałości (Dz. Urz. UE L z 2022 r. Nr 248, str. 3 z późn. zm.);
3 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/1646 z dnia 23 września 2022 r. w sprawie jednolitych
praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych w odniesieniu do stosowania
substancji farmakologicznie czynnych dopuszczonych jako weterynaryjne produkty lecznicze lub jako
dodatki paszowe oraz zakazanych lub niedopuszczonych substancji farmakologicznie czynnych i ich
pozostałości, w sprawie treści wieloletnich krajowych planów kontroli oraz w sprawie szczególnych
ustaleń dotyczących ich opracowywania (Dz. Urz. UE L z 2022 r. Nr 248, str. 32 z późn. zm.);
4 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/2130 z dnia 25 listopada 2019 r. ustanawiające
szczegółowe przepisy dotyczące działań przeprowadzanych podczas kontroli dokumentacji, kontroli
identyfikacyjnych i kontroli bezpośrednich oraz po tych kontrolach w odniesieniu do zwierząt i towarów
podlegających kontrolom urzędowym w punktach kontroli granicznej (Dz. Urz. UE L z 2019 r. Nr 321,
str. 128);
5 Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/931 z dnia 23 marca 2022 r. uzupełniające
rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 017/625 poprzez ustanowienie przepisów
w zakresie przeprowadzania kontroli urzędowych dotyczących zanieczyszczeń w żywności (Dz. Urz. UE L
z 2022 r. Nr 162, str. 7);
6 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/932 z dnia 9 czerwca 2022 r. w sprawie jednolitych
praktycznych rozwiązań dotyczących przeprowadzania kontroli urzędowych w odniesieniu do
zanieczyszczeń w żywności, w sprawie szczególnych treści dodatkowych w wieloletnich krajowych
planach kontroli oraz szczególnych dodatkowych rozwiązań dotyczących przygotowania tych planów
(Dz. Urz. UE L z 2022 r. Nr 162, str. 13);
7 Rozporządzenie Komisji (UE) 2023/915 z dnia 25 kwietnia 2023 r. w sprawie najwyższych
dopuszczalnych poziomów niektórych zanieczyszczeń w żywności oraz uchylające rozporządzenie
(WE) nr 1881/2006 (Dz. Urz. UE L z 2023 r. Nr 119, str. 103 z późn. zm.);
8 Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1355 z dnia 12 sierpnia 2021 r. w sprawie krajowych
wieloletnich programów kontroli pozostałości pestycydów ustanawianych przez państwa członkowskie
(Dz. U. UE L z 2021 r. Nr 291, str. 120, z późn. zm.);
9 Instrukcja Głównego Lekarza Weterynarii nr BP.200.1.7.2023 z dnia 4 sierpnia 2023 r. w sprawie
zakresu i sposobu realizacji krajowych planów kontroli pozostałości zakazanych lub niedopuszczonych
substancji farmakologicznie czynnych, weterynaryjnych produktów leczniczych, zanieczyszczeń
chemicznych, pozostałości pestycydów, dioksyn, furanów, polichlorowanych bifenyli (PCB) i związków
perfluorowanych oraz promieniotwórczych izotopów cezu u zwierząt i w żywności pochodzenia
zwierzęcego;
10 Ustawa z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 320);

-- 6 of 7 --

11 Rozporządzenie (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r.
ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz (Dz. Urz. UEL 35 z 08.02.2005, str. 1, z późn. zm.);
12 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu
Europejskiego i Rady i uchylające dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG,
dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję
Komisji 2004/217/WE (Dz.U. L 229 z 1.9.2009, s. 1, z późn. zm.;
13 Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r.
ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds.
Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz.
WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.);
14Dyrektywa 2002/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 maja 2002 r. w sprawie
niepożądanych substancji w paszach zwierzęcych (Dz. Urz. WE L 140 z 30.05.2002, str. 10, z późn. zm.;
Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 36, str. 3, z późn. zm.);
15 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów
paszowych (Dz. Urz. L 029 z 30.1.2013, z późn. zm.);
16 Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1831/2003 z dnia 22 sierpnia 2003 r.
w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (Dz. Urz. UE L 268 z 18.10.2003, str. 29; Dz. Urz.
UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 238, z późn. zm.);
17 Zawiadomienie Komisji z 5 lipca 2019 r. - Wytyczne dotyczące wdrażania niektórych przepisów
rozporządzenia (WE) nr 183/2005 ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz (2019/C 225/01);
18 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 142/2011 z dnia 25 lutego 2011 r. w sprawie wykonania
rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 określającego przepisy sanitarne
dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi,
oraz w sprawie wykonania dyrektywy Rady 97/78/WE w odniesieniu do niektórych próbek
i przedmiotów zwolnionych z kontroli weterynaryjnych na granicach w myśl tej dyrektywy (Dz.U. L 54
z 26.2.2011, s. 1, z późn. zm.)
19 Rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 12 lipca 2019 r. w sprawie
substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego oraz warunków, jakie należy spełnić przy
wprowadzaniu do wód lub do ziemi ścieków, a także przy odprowadzaniu wód opadowych lub
roztopowych do wód lub do urządzeń wodnych (Dz. U. z 2019 poz. 1311).

-- 7 of 7 --