Interpelacja nr 12666
Interpelacja w sprawie terenów infrastruktury strategicznej po Płockiej Stoczni Rzecznej
Zgłaszający:
•
Adresat:
Sprawiedliwość i Sądy (85%)
Cyfryzacja i Technologie (35%)
Klimat, Energia i Środowisko (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie terenów infrastruktury strategicznej po Płockiej Stoczni Rzecznej
Interpelacja nr 12666
do ministra infrastruktury
w sprawie terenów infrastruktury strategicznej po Płockiej Stoczni Rzecznej
Zgłaszający: Wioletta Maria Kulpa
Data wpływu: 03-10-2025
Szanowny Panie Ministrze,
na terenie dawnej Płockiej Stoczni Rzecznej w dzielnicy Radziwie planowana jest realizacja prywatnej inwestycji mieszkaniowej „Stocznia Residence”, obejmującej budowę apartamentowców z dostępem do mariny. Decyzja ta wywołała poważne kontrowersje społeczne, polityczne i gospodarcze, gdyż dotyczy terenu, który od dekad był związany z żeglugą śródlądową i przemysłem stoczniowym.
Zgłoszone przez mieszkańców Płocka, organizacje społeczne i parlamentarzystów wątpliwości wskazują m.in., że:
• likwidacja stoczni i przekształcenie jej w teren mieszkaniowy oznacza definitywne odejście od wykorzystania Wisły jako szlaku transportowego i przemysłowego,
• w przeszłości Płocka Stocznia Rzeczna zatrudniała ponad 1000 osób i była największym zakładem tego typu w Polsce,
• zamiast tworzyć warunki dla rozwoju transportu rzecznego, inwestycja deweloperska ograniczy możliwości odbudowy żeglugi śródlądowej w regionie,
• brak jest pełnej i przejrzystej informacji o analizach związanych z bezpieczeństwem hydrotechnicznym (teren zalewowy) i planowanym zagospodarowaniem tego obszaru,
• mieszkańcy oraz organizacje lokalne nie zostali dopuszczeni do debaty nad przyszłością stoczni i związanej z nią infrastruktury.
W tym kontekście kieruję do Pana Ministra następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Infrastruktury monitoruje proces likwidacji Płockiej Stoczni Rzecznej i jej przekształcania w teren deweloperski?
2. Czy resort prowadzi lub planuje prowadzić analizy dotyczące przyszłości Wisły jako szlaku żeglugowego w rejonie Płocka i Radziwia?
3. Jakie działania zostały podjęte w celu ochrony i ewentualnej reaktywacji infrastruktury stoczniowej, która mogłaby wspierać rozwój żeglugi śródlądowej?
4. Czy ministerstwo dysponuje oceną wpływu budowy apartamentowców w miejscu dawnej stoczni na możliwości przywrócenia transportu wodnego i funkcjonowania Wisły jako drogi wodnej?
5. Jakie są obecne plany ministerstwa dotyczące rozwoju żeglugi śródlądowej na Wiśle, w tym na odcinku przebiegającym przez Płock?
Uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi oraz przedstawienie planowanych działań ministerstwa w tej sprawie.
Interpelacja nr 12666
do ministra infrastruktury
w sprawie terenów infrastruktury strategicznej po Płockiej Stoczni Rzecznej
Zgłaszający: Wioletta Maria Kulpa
Data wpływu: 03-10-2025
Szanowny Panie Ministrze,
na terenie dawnej Płockiej Stoczni Rzecznej w dzielnicy Radziwie planowana jest realizacja prywatnej inwestycji mieszkaniowej „Stocznia Residence”, obejmującej budowę apartamentowców z dostępem do mariny. Decyzja ta wywołała poważne kontrowersje społeczne, polityczne i gospodarcze, gdyż dotyczy terenu, który od dekad był związany z żeglugą śródlądową i przemysłem stoczniowym.
Zgłoszone przez mieszkańców Płocka, organizacje społeczne i parlamentarzystów wątpliwości wskazują m.in., że:
• likwidacja stoczni i przekształcenie jej w teren mieszkaniowy oznacza definitywne odejście od wykorzystania Wisły jako szlaku transportowego i przemysłowego,
• w przeszłości Płocka Stocznia Rzeczna zatrudniała ponad 1000 osób i była największym zakładem tego typu w Polsce,
• zamiast tworzyć warunki dla rozwoju transportu rzecznego, inwestycja deweloperska ograniczy możliwości odbudowy żeglugi śródlądowej w regionie,
• brak jest pełnej i przejrzystej informacji o analizach związanych z bezpieczeństwem hydrotechnicznym (teren zalewowy) i planowanym zagospodarowaniem tego obszaru,
• mieszkańcy oraz organizacje lokalne nie zostali dopuszczeni do debaty nad przyszłością stoczni i związanej z nią infrastruktury.
W tym kontekście kieruję do Pana Ministra następujące pytania:
1. Czy Ministerstwo Infrastruktury monitoruje proces likwidacji Płockiej Stoczni Rzecznej i jej przekształcania w teren deweloperski?
2. Czy resort prowadzi lub planuje prowadzić analizy dotyczące przyszłości Wisły jako szlaku żeglugowego w rejonie Płocka i Radziwia?
3. Jakie działania zostały podjęte w celu ochrony i ewentualnej reaktywacji infrastruktury stoczniowej, która mogłaby wspierać rozwój żeglugi śródlądowej?
4. Czy ministerstwo dysponuje oceną wpływu budowy apartamentowców w miejscu dawnej stoczni na możliwości przywrócenia transportu wodnego i funkcjonowania Wisły jako drogi wodnej?
5. Jakie są obecne plany ministerstwa dotyczące rozwoju żeglugi śródlądowej na Wiśle, w tym na odcinku przebiegającym przez Płock?
Uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi oraz przedstawienie planowanych działań ministerstwa w tej sprawie.
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Arkadiusz Marchewka
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
4
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.5 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7069 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGMiZS-11.054.4.2025
Warszawa, 02 grudnia 2025
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 12666 Poseł na Sejm RP Pani Wioletty Kulpy w sprawie
terenów infrastruktury strategicznej po Płockiej Stoczni Rzecznej, poniżej przedstawiam
stosowne informacje.
Z informacji ogólnodostępnych wynika, że Sąd Rejonowy w Płocku, V Wydział
Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, w sprawie o sygnaturze
akt V GU 473/21 zawiadomił, iż postanowieniem z dnia 15 listopada 2022 r. ogłoszono
upadłość dłużnika CENTROMOST Stocznia Rzeczna w Płocku Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Płocku, ul. Popłacińska 42, 09-401 Płock, numer KRS
0000073437. Jak wynika z opisu i oszacowania wartości zorganizowanej części
przedsiębiorstwa działającego pod nazwą „CENTROMOST” stocznia rzeczna w Płocku
spółka z o.o. w upadłości, sporządzonego przez biegłego sądowego 14 marca 2023 r. –
spółka nie posiadała nieruchomości.
Działalność gospodarcza CENTROMOST Stocznia Rzeczna w Płocku prowadzona była
na zasadach rynkowych, w oparciu o przepisy prawne kształtujące swobodę prowadzenia
działalności gospodarczej oraz o przepisy dot. funkcjonowania spółek prawa handlowego.
Ministerstwo Infrastruktury (dalej „MI”) nie było i nie jest stroną tego postępowania,
w związku z powyższym nie było zobligowane do prowadzenia monitoringu procesu
likwidacji Płockiej Stoczni.
Natomiast zgodnie z informacjami przekazanymi przez Państwowe Gospodarstwo Wodne
Wody Polskie, do Zarządu Zlewni we Włocławku wpłynął wniosek z dnia 8 sierpnia
2024 r. firmy WAN 44 Sp. z o.o. (reprezentowanej przez p. Macieja Humiczewskiego),
na podstawie którego wydano pozwolenie wodnoprawne na lokalizowanie na obszarze
szczególnego zagrożenia powodzią rzeki Wisły nowych obiektów budowlanych w rejonie
ulicy Popłacińskiej w Płocku na działce o nr ew. 3114/2 z obrębu 0012 Radziwie, gm.
M. Płock, województwo mazowieckie, związanych z realizacją projektu pn. „Zabudowa
mieszkalno-usługowa w rejonie ulicy Popłacińskiej w Płocku”.
MI prowadzi stały monitoring utrzymania parametrów klasyfikacyjnych i eksploatacyjnych
na rzece Wiśle, a także realizacji usług publicznych w zakresie obsługi śródlądowych dróg
-- 1 of 3 --
2
wodnych przez administrację dróg wodnych, w tym w zakresie należności za korzystanie
ze śródlądowych dróg wodnych, śluz i pochylni.
Droga wodna rzeki Wisły na odcinku od Płocka do stopnia wodnego we Włocławku
posiada klasę żeglowności Va. Oznacza to, że jest przystosowana do prowadzenia
transportu przez statki o długości do 95 m, szerokości do 11. 4 m i zanurzeniu 2.8 m.
Niemniej jednak wykorzystanie przedmiotowego odcinka do przewozów ładunkowych
uzależnione jest od zapewnienia warunków nawigacyjnych (głębokości tranzytowych
pozwalających na żeglugę statków z zanurzeniem 1.6 m do 1.8 m) na całej długości drogi
wodnej Dolnej Wisły, od Płocka do portu morskiego w Gdańsku.
Formalnie na odcinku rzeki poniżej stopnia wodnego we Włocławku do ujścia rzeki Tążyny
ustanowiona jest I klasa żeglowności, która w teorii pozwala na prowadzenie operacji
transportowych przez statki do 41 m długości, 4.7 m szerokości i maksymalnym
zanurzeniu do 1.4 m. Natomiast odcinek od ujścia rzeki Tążyny do Tczewa charakteryzuje
się II klasą żeglowności, co pozwala na żeglugę statków o długości kadłuba do 50 m,
szerokości 9 m i maksymalnym zanurzeniu 1.6 m.
W praktyce zmienne uwarunkowania hydrologiczne mające wpływ na ograniczenia
w głębokościach tranzytowych skutkują krótkimi okresami nawigacyjnymi w ciągu roku,
umożliwiającymi efektywny i opłacalny transport wodny. Z tego względu droga wodna
Dolnej Wisły od portu morskiego Gdańsk do Płocka obecnie jest wykorzystywana głównie
do transportu ładunków ponadnormatywnych, które wymagają mniejszych głębokości
tranzytowych (poniżej 1.6 m zanurzenia statku).
Pełne wykorzystanie drogi wodnej Dolnej Wisły, z uwzględnieniem Płocka jako miejsca
docelowego, wymaga prowadzenia działalności inwestycyjnej na istniejącej
infrastrukturze hydrotechnicznej o charakterze rewitalizacyjnym oraz działalności
utrzymaniowej zapewniającej systematyczną poprawę parametrów eksploatacyjnych.
Zwiększenie wartości parametrów eksploatacyjnych oraz poprawa ich dostępności
pozwoliłaby na wykorzystanie potencjału tego obszaru i rozszerzenie oferty przewozowej
na Wiśle o nowe grupy ładunkowe takie jak np. ładunki masowe suche, płynne lub
gazowe.
MI nie było stroną postępowania upadłościowego ani nie miało wpływu na sposób
prowadzenia działalności spółki CENTROMOST. Rolą MI, w tym zakresie, jest
kształtowanie otoczenia strategiczno-regulacyjnego, które wspiera rozwój sektora żeglugi
śródlądowej, w tym przedsiębiorstw w nim działających. Ostatecznie to jednak podmioty
gospodarcze prowadzą działalność we własnym imieniu i na swój własnych rachunek.
Zgodnie z prowadzonym monitoringiem ruchu statków żeglugi śródlądowej, można
stwierdzić, że likwidacja przedsiębiorstwa stoczniowego w Płocku nie wpłynęła na poziom
ruchu śródlądowych jednostek pływających. Pomimo że teren, na którym prowadzona
-- 2 of 3 --
3
była działalność stoczni rzecznej w Płocku, zlokalizowany jest w sąsiedztwie śródlądowej
drogi wodnej, nie ma on bezpośredniego wpływu na operacje przewozowe na Wiśle.
Główną determinantą opłacalnych ekonomicznie operacji transportowych
na śródlądowych drogach wodnych jest przede wszystkim zapewnienie stabilnych
warunków nawigacyjnych, co z kolei zależne jest od aktualnej sytuacji hydrologicznej
i realizowanych prac utrzymaniowych.
Obowiązującym dokumentem planistycznym dla sektora żeglugi śródlądowej jest Krajowy
Program Żeglugowy do roku 2030 (dalej: KPŻ2030). Program określa zadania mające na
celu rozwój żeglugi śródlądowej i połączenie jej z intermodalną siecią transportową
w Polsce.
Część zadań zaplanowanych w KPŻ2030 ma na celu wsparcie i unowocześnienie
funkcjonowania całego sektora żeglugi śródlądowej. Są to tak zwane zadania sektorowe,
a ich realizacja przełoży się na wzrost konkurencyjności polskich przedsiębiorców
na europejskich rynkach transportowych, gdzie realizowana jest większość polskich
operacji przewozowych. Najważniejsze działania sektorowe ukierunkowane są m.in.
na cyfryzację procesów związanych z obsługą sektora, rozbudowę systemu RIS
umożliwiającego prowadzenie bezpiecznej i bardziej ekonomicznej żeglugi śródlądowej,
modernizację floty śródlądowej do nisko i zeroemisyjnej oraz przystosowanej
do zachodzącej zmiany klimatu, w tym pracy przy obniżonych stanach wód.
Z kolei działania inwestycyjne zaplanowane w KPŻ2030 dotyczą wykorzystywanych
transportowo odcinków Odry i Wisły, będą polegały na remoncie istniejących już ostróg
regulacyjnych oraz dalszym wdrażaniu Systemu Informacji Rzecznej (RIS).
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Arkadiusz Marchewka
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGMiZS-11.054.4.2025
Warszawa, 02 grudnia 2025
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 12666 Poseł na Sejm RP Pani Wioletty Kulpy w sprawie
terenów infrastruktury strategicznej po Płockiej Stoczni Rzecznej, poniżej przedstawiam
stosowne informacje.
Z informacji ogólnodostępnych wynika, że Sąd Rejonowy w Płocku, V Wydział
Gospodarczy, Sekcja ds. Upadłościowych i Restrukturyzacyjnych, w sprawie o sygnaturze
akt V GU 473/21 zawiadomił, iż postanowieniem z dnia 15 listopada 2022 r. ogłoszono
upadłość dłużnika CENTROMOST Stocznia Rzeczna w Płocku Spółki z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Płocku, ul. Popłacińska 42, 09-401 Płock, numer KRS
0000073437. Jak wynika z opisu i oszacowania wartości zorganizowanej części
przedsiębiorstwa działającego pod nazwą „CENTROMOST” stocznia rzeczna w Płocku
spółka z o.o. w upadłości, sporządzonego przez biegłego sądowego 14 marca 2023 r. –
spółka nie posiadała nieruchomości.
Działalność gospodarcza CENTROMOST Stocznia Rzeczna w Płocku prowadzona była
na zasadach rynkowych, w oparciu o przepisy prawne kształtujące swobodę prowadzenia
działalności gospodarczej oraz o przepisy dot. funkcjonowania spółek prawa handlowego.
Ministerstwo Infrastruktury (dalej „MI”) nie było i nie jest stroną tego postępowania,
w związku z powyższym nie było zobligowane do prowadzenia monitoringu procesu
likwidacji Płockiej Stoczni.
Natomiast zgodnie z informacjami przekazanymi przez Państwowe Gospodarstwo Wodne
Wody Polskie, do Zarządu Zlewni we Włocławku wpłynął wniosek z dnia 8 sierpnia
2024 r. firmy WAN 44 Sp. z o.o. (reprezentowanej przez p. Macieja Humiczewskiego),
na podstawie którego wydano pozwolenie wodnoprawne na lokalizowanie na obszarze
szczególnego zagrożenia powodzią rzeki Wisły nowych obiektów budowlanych w rejonie
ulicy Popłacińskiej w Płocku na działce o nr ew. 3114/2 z obrębu 0012 Radziwie, gm.
M. Płock, województwo mazowieckie, związanych z realizacją projektu pn. „Zabudowa
mieszkalno-usługowa w rejonie ulicy Popłacińskiej w Płocku”.
MI prowadzi stały monitoring utrzymania parametrów klasyfikacyjnych i eksploatacyjnych
na rzece Wiśle, a także realizacji usług publicznych w zakresie obsługi śródlądowych dróg
-- 1 of 3 --
2
wodnych przez administrację dróg wodnych, w tym w zakresie należności za korzystanie
ze śródlądowych dróg wodnych, śluz i pochylni.
Droga wodna rzeki Wisły na odcinku od Płocka do stopnia wodnego we Włocławku
posiada klasę żeglowności Va. Oznacza to, że jest przystosowana do prowadzenia
transportu przez statki o długości do 95 m, szerokości do 11. 4 m i zanurzeniu 2.8 m.
Niemniej jednak wykorzystanie przedmiotowego odcinka do przewozów ładunkowych
uzależnione jest od zapewnienia warunków nawigacyjnych (głębokości tranzytowych
pozwalających na żeglugę statków z zanurzeniem 1.6 m do 1.8 m) na całej długości drogi
wodnej Dolnej Wisły, od Płocka do portu morskiego w Gdańsku.
Formalnie na odcinku rzeki poniżej stopnia wodnego we Włocławku do ujścia rzeki Tążyny
ustanowiona jest I klasa żeglowności, która w teorii pozwala na prowadzenie operacji
transportowych przez statki do 41 m długości, 4.7 m szerokości i maksymalnym
zanurzeniu do 1.4 m. Natomiast odcinek od ujścia rzeki Tążyny do Tczewa charakteryzuje
się II klasą żeglowności, co pozwala na żeglugę statków o długości kadłuba do 50 m,
szerokości 9 m i maksymalnym zanurzeniu 1.6 m.
W praktyce zmienne uwarunkowania hydrologiczne mające wpływ na ograniczenia
w głębokościach tranzytowych skutkują krótkimi okresami nawigacyjnymi w ciągu roku,
umożliwiającymi efektywny i opłacalny transport wodny. Z tego względu droga wodna
Dolnej Wisły od portu morskiego Gdańsk do Płocka obecnie jest wykorzystywana głównie
do transportu ładunków ponadnormatywnych, które wymagają mniejszych głębokości
tranzytowych (poniżej 1.6 m zanurzenia statku).
Pełne wykorzystanie drogi wodnej Dolnej Wisły, z uwzględnieniem Płocka jako miejsca
docelowego, wymaga prowadzenia działalności inwestycyjnej na istniejącej
infrastrukturze hydrotechnicznej o charakterze rewitalizacyjnym oraz działalności
utrzymaniowej zapewniającej systematyczną poprawę parametrów eksploatacyjnych.
Zwiększenie wartości parametrów eksploatacyjnych oraz poprawa ich dostępności
pozwoliłaby na wykorzystanie potencjału tego obszaru i rozszerzenie oferty przewozowej
na Wiśle o nowe grupy ładunkowe takie jak np. ładunki masowe suche, płynne lub
gazowe.
MI nie było stroną postępowania upadłościowego ani nie miało wpływu na sposób
prowadzenia działalności spółki CENTROMOST. Rolą MI, w tym zakresie, jest
kształtowanie otoczenia strategiczno-regulacyjnego, które wspiera rozwój sektora żeglugi
śródlądowej, w tym przedsiębiorstw w nim działających. Ostatecznie to jednak podmioty
gospodarcze prowadzą działalność we własnym imieniu i na swój własnych rachunek.
Zgodnie z prowadzonym monitoringiem ruchu statków żeglugi śródlądowej, można
stwierdzić, że likwidacja przedsiębiorstwa stoczniowego w Płocku nie wpłynęła na poziom
ruchu śródlądowych jednostek pływających. Pomimo że teren, na którym prowadzona
-- 2 of 3 --
3
była działalność stoczni rzecznej w Płocku, zlokalizowany jest w sąsiedztwie śródlądowej
drogi wodnej, nie ma on bezpośredniego wpływu na operacje przewozowe na Wiśle.
Główną determinantą opłacalnych ekonomicznie operacji transportowych
na śródlądowych drogach wodnych jest przede wszystkim zapewnienie stabilnych
warunków nawigacyjnych, co z kolei zależne jest od aktualnej sytuacji hydrologicznej
i realizowanych prac utrzymaniowych.
Obowiązującym dokumentem planistycznym dla sektora żeglugi śródlądowej jest Krajowy
Program Żeglugowy do roku 2030 (dalej: KPŻ2030). Program określa zadania mające na
celu rozwój żeglugi śródlądowej i połączenie jej z intermodalną siecią transportową
w Polsce.
Część zadań zaplanowanych w KPŻ2030 ma na celu wsparcie i unowocześnienie
funkcjonowania całego sektora żeglugi śródlądowej. Są to tak zwane zadania sektorowe,
a ich realizacja przełoży się na wzrost konkurencyjności polskich przedsiębiorców
na europejskich rynkach transportowych, gdzie realizowana jest większość polskich
operacji przewozowych. Najważniejsze działania sektorowe ukierunkowane są m.in.
na cyfryzację procesów związanych z obsługą sektora, rozbudowę systemu RIS
umożliwiającego prowadzenie bezpiecznej i bardziej ekonomicznej żeglugi śródlądowej,
modernizację floty śródlądowej do nisko i zeroemisyjnej oraz przystosowanej
do zachodzącej zmiany klimatu, w tym pracy przy obniżonych stanach wód.
Z kolei działania inwestycyjne zaplanowane w KPŻ2030 dotyczą wykorzystywanych
transportowo odcinków Odry i Wisły, będą polegały na remoncie istniejących już ostróg
regulacyjnych oraz dalszym wdrażaniu Systemu Informacji Rzecznej (RIS).
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Arkadiusz Marchewka
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --