Interpelacja w sprawie możliwości podwójnego zastosowania komponentu kolejowego Centralnego Portu Komunikacyjnego
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 12604
do ministra infrastruktury
w sprawie możliwości podwójnego zastosowania komponentu kolejowego Centralnego Portu Komunikacyjnego
Zgłaszający: Przemysław Wipler
Data wpływu: 30-09-2025
Szanowny Panie Ministrze,
od początku debat i prac nad projektowaniem Centralnego Portu Komunikacyjnego (dalej: CPK) podnoszona była kwestia możliwości tzw. podwójnego zastosowania (ang. dual-use) nowej, strategicznej infrastruktury. Pierwotny plan dla CPK zakładał skalowanie inwestycji lotniczej, tak by była ona w stanie przyjąć transporty wojskowe z USA, co uniezależniałoby logistycznie i strategicznie Polskę od konieczności korzystania z infrastruktury niemieckiej. W szczególności transporty nie musiałyby docierać do nas poprzez Hamburg i Rammstein. Debata w tym zakresie prowadzona była przede wszystkim na początku obecnej kadencji, kiedy rząd planował całkowicie zrezygnować ze strategicznego projektu jakim jest CPK.
W ostatnim czasie w mediach prowadzona jest natomiast debata dotycząca komponentu kolejowego. Debata ta w mediach głównego nurtu przede wszystkim dotyczy zastosowania cywilnego oraz dostępności obywateli do kolei dużych prędkości po przeskalowaniu kolejowego komponentu CPK z koncepcji „szprych i hubu” do koncepcji „igreka”. Równie istotnym dla opinii publicznej tematem debat nad kolejami w infrastrukturze około CPK jest prędkość kolei. Pierwotnie zakładano dostosowanie nowej infrastruktury do kolei poruszających się z prędkością do 250 km/h. Dziś planuje się rozbudowę infrastruktury dla pociągów rozwijających prędkość do 300 km/h. Budzi to kontrowersje choćby w zakresie wykorzystania potencjału firm krajowych przy budowie projektu infrastrukturalnego jakim jest CPK.
To, co budzi jednak wielkie wątpliwości to kwestia podwójnego zastosowania infrastruktury CPK w zmienionej w ostatnich latach koncepcji. Podczas konferencji poświęconych koncepcji dual-use oraz strategicznemu wykorzystaniu CPK w ostatnich latach często podnoszono kwestię militarnego wykorzystania infrastruktury. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przejście z modelu szprych na model „igrek” stawia pod znakiem zapytania możliwość integracji systemu kolei dużej prędkości i przepustowości z podobnymi projektami w regionie. W szczególności mowa tu o projekcie Rail Baltica, który jest nie tylko projektem kolei dużej przepustowości łączącym państwa bałtyckie, ale przede wszystkim projektem o znaczeniu militarnym. Projekt ten od początku pomyślany jest jako zaplecze logistyczne, które ma umożliwić ciężkie transporty wojskowe. Drugim projektem infrastrukturalnym, kolejowym mającym zabezpieczyć łączność z sojusznikami jest komponent kolejowy Via Carpathia. Postulowane przejście z koncepcji „szprych” na „igrek” sprawia, że połączenie z Rail Baltica stoi pod znakiem zapytania. Równocześnie połączenie z komponentem kolejowym Via Carpathia staje się praktycznie niemożliwe. Związane jest to z brakiem rozbudowy infrastruktury w kierunku Rzeszowa i dalej na południe. Zamysł obsługi logistyki frontowej od państw bałtyckich po państwa czarnomorskie z centrum w Polsce należy w obecnym wariancie odłożyć do lamusa.
Druga wątpliwość to podwójne zastosowanie sieci kolejowej w zmienionym układzie - obejmującym nie tylko połączenia pomiędzy wybranymi dużymi ośrodkami miejskimi, ale także zaplecze logistyczne i medyczne armii. Wariant szprych pozwalał na silniejsze zintegrowanie zaplecza wojskowego, a przy założeniu prędkości do 250 km/h pozwalał na wykorzystanie infrastruktury na wypadek ćwiczeń lub wojny, bez degradacji jej do poziomu uniemożliwiającego utrzymanie pełnej prędkości transportów cywilnych.
Trzecia wątpliwość pojawiająca się w debatach eksperckich to sens inwestycji w koleje rozwijające prędkość do 300 km/h. W kontekście podwójnego zastosowania inwestycja w droższą, bardziej precyzyjną i nienadającą się do przenoszenia dużych obciążeń w dłuższej perspektywie czasowej sieć torów nie wydaje się uzasadniona. Koleje dużej prędkości niż 250 km/h oznaczają droższe, precyzyjniej wykonane tory, które przy intensywnym wykorzystaniu przez transporty wojskowe zostaną de facto zrujnowane. Wojskowe transporty kolejowe oznaczają zdecydowanie większe obciążenia na osiach niż w transportach cywilnych w warunkach systemu kolei rozwijającej prędkość do 300 km/h. Innymi słowy pod znakiem zapytania staje obecnie nie tylko kwestia wykorzystania krajowych firm produkujących tabor kolejowy, ale także strategicznego – militarnego zastosowania sieci kolejowej CPK. Przy czym sieć kolejowa CPK miała i nadal może być (przy odpowiednich parametrach technicznych odpowiednich dla podwójnego zastosowania) elementem scalającym logistykę wschodniej flanki NATO.
W związku z powyższym i wyrażając troskę o strategiczne bezpieczeństwo Polski proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:
1) Jakie raporty przygotowane zostały lub zlecone zostały przez Ministerstwo Infrastruktury, spółkę CPK lub podmioty zależne dotyczące wpływu zmiany układu kolejowego w perspektywie podwójnego zastosowania sieci kolejowej dużych prędkości? Proszę o udostępnienie tych materiałów.
2) Jakie raporty przygotowane zostały lub zlecone zostały przez Ministerstwo Infrastruktury, spółkę CPK lub podmioty zależne w zakresie kompatybilności komponentu kolejowego CPK ze strategicznymi projektami logistycznymi dla państwa NATO takimi jak Rail Baltica i Via Carpathia? Proszę o udostępnienie tych materiałów.
3) Jakie raporty przygotowane zostały lub zlecone zostały przez Ministerstwo Infrastruktury, spółkę CPK lub podmioty zależne w zakresie racjonalności ekonomicznej rozbudowy sieci kolei dużych prędkości do 300 km/h w perspektywie wykorzystania trakcji przez ciężkie transporty wojskowe krajowe i sojusznicze tak w warunkach pokoju, jak i wojny? Proszę o udostępnienie tych materiałów.
4) Jakie raporty przygotowane zostały lub zlecone zostały przez Ministerstwo Infrastruktury, spółkę CPK lub podmioty zależne w zakresie kompatybilności układu „igrek” z potrzebami wojskowymi, w szczególności w zakresie łączenia zaplecza logistycznego, magazynów i szpitali? Proszę o udostępnienie tych materiałów.
Sekretarz stanu Maciej Lasek
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
4305 znakówkancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: BPCPK–2.054.48.2025
Warszawa, 20 października 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 12604 Posła na Sejm RP Pana Przemysława Wiplera
w sprawie możliwości podwójnego zastosowania komponentu kolejowego Centralnego
Portu Komunikacyjnego, przekazuję poniższe informacje.
Zgodnie z „Programem inwestycyjnym Centralny Port Komunikacyjny. Etap II. 2024–
2032”, przyjętym uchwałą nr 166 Rady Ministrów z dnia 31 grudnia 2024 r., priorytetem
inwestycyjnym w zakresie Programu CPK jest realizacja linii kolejowej „Y” Warszawa – CPK
– Łódź – Wrocław/Poznań.
W odniesieniu do pozostałych odcinków linii kolejowych planowanych do budowy należy
wskazać, że ich realizacja jest przedmiotem analiz w ramach trwającego obecnie projektu
pn.: „Zintegrowana Sieć Kolejowa” (ZSK). Projekt ten realizowany jest na zlecenie
Ministerstwa Infrastruktury przez spółkę Centralny Port Komunikacyjny Sp. z o.o.
we współpracy z PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. oraz Instytutem Rozwoju Miast
i Regionów.
Celem ZSK jest określenie kierunku przyszłych działań inwestycyjnych Spółek CPK i PKP
PLK w zakresie międzyregionalnej sieci kolejowej – po zakończeniu obecnie realizowanego
Programu Wieloletniego CPK 2024–2032 oraz Krajowego Programu Kolejowego do 2030
r. Zakończenie prac nad ZSK planowane jest w I kwartale 2026 r.
Informuję, że w ramach projektu ZSK przeprowadzone zostały konsultacje z szerokim
gronem interesariuszy, w tym z udziałem instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo
i obronność państwa. W toku tych prac analizowane są również zagadnienia odporności
i funkcjonalności infrastruktury kolejowej, w tym w perspektywie jej potencjalnego
podwójnego zastosowania. Jednym z istotnych obszarów analizy jest zapewnienie
odpowiednich powiązań transportowych z obiektami kluczowymi dla bezpieczeństwa
i zarządzania kryzysowego. Założenia projektu ZSK przewidują uwzględnienie potrzeb
związanych z utrzymaniem ciągłości funkcjonowania państwa oraz zwiększaniem
odporności systemu transportowego na różnego rodzaju zagrożenia
w ramach rekomendowanego docelowego układu sieci kolejowej.
W odniesieniu do kwestii kompatybilności inwestycji kolejowych CPK z projektami Rail
Baltica i Via Carpatia należy podkreślić, że projekt ZSK ma na celu wypracowanie
-- 1 of 2 --
2
rekomendacji dotyczących docelowego układu sieci kolejowej po 2035 r., przy założeniu
zakończenia realizacji określonych inwestycji do 2035 r., zgodnie z obowiązującymi
planami. W tym horyzoncie czasowym korytarz Rail Baltica, zgodnie z zamierzeniami
inwestycyjnymi Rządu, ma zostać zrealizowany, co pozwoli na zapewnienie
kompatybilności komponentu kolejowego CPK z istniejącą w 2035 r. infrastrukturą Rail
Baltica.
Rekomendacje w ramach ZSK są wypracowywane na podstawie wielowymiarowej analizy
i prognozy, które uwzględniają m.in. potrzeby związane z bezpieczeństwem i odpornością
państwa oraz interoperacyjność z kluczowymi korytarzami transportowymi o znaczeniu
sojuszniczym, tj. Rail Baltica oraz korytarz Via Carpatia w wymiarze sieciowym. Spółka CPK
pozyskuje informacje i stanowiska w drodze bezpośrednich konsultacji z instytucjami
odpowiedzialnymi za zapewnienie bezpieczeństwa państwa, w tym z właściwymi
jednostkami Wojska Polskiego. W pracach projektowych uczestniczy również ośrodek
analityczny Ośrodek Studiów Wschodnich, który wspiera ZSK ekspercką wiedzą m.in. w
zakresie kompatybilności z przedsięwzięciami logistycznymi istotnymi dla państw NATO.
Natomiast w odniesieniu do parametrów technicznych linii „Y” należy wskazać, że Spółka
CPK w ramach projektowania linii przyjmuje parametry umożliwiające bezpieczne
prowadzenie ruchu ciężkich składów towarowych, w tym wojskowych, tj. dopuszczalny
nacisk 22,5 t/oś oraz zachowanie skrajni budowli UIC GC. Oznacza to, że infrastruktura
będzie zapewniała techniczne możliwości operowania pociągów o zwiększonej masie,
także w sytuacjach wymagających wykorzystania potencjału transportowego na potrzeby
obronności.
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Maciej Lasek
Sekretarz Stanu
-- 2 of 2 --