Interpelacja w sprawie nowelizacji ustawy Prawo restrukturyzacyjne dotyczącej udziału podmiotów publicznoprawnych w postępowaniach restrukturyzacyjnych oraz możliwości dokonania przez sąd restrukturyzacyjny korekty omyłki pisarskiej w treści propozycji układowych
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 12517
do ministra sprawiedliwości
w sprawie nowelizacji ustawy Prawo restrukturyzacyjne dotyczącej udziału podmiotów publicznoprawnych w postępowaniach restrukturyzacyjnych oraz możliwości dokonania przez sąd restrukturyzacyjny korekty omyłki pisarskiej w treści propozycji układowych
Zgłaszający: Przemysław Wipler
Data wpływu: 25-09-2025
Szanowny Panie Ministrze,
dnia 23 sierpnia 2023 r. weszła w życie nowelizacja ustawy – Prawo restrukturyzacyjne. Należy jednak zauważyć, że wprowadzona nowelizacja nie rozwiązała istotnego problemu, jakim pozostaje brak szczegółowych regulacji odnośnie do zasad uczestnictwa podmiotów publicznoprawnych w postępowaniach restrukturyzacyjnych oraz kwestii dotyczących możliwości dokonania korekty omyłki pisarskiej w treści propozycji układowych przez sąd rozpoznający wniosek o zatwierdzenie układu. Brak stosownych unormowań w tym zakresie powoduje, iż praktyczna skuteczność układów pozostaje ograniczona, co w mojej ocenie wymaga podjęcia stosownej inicjatywy legislacyjnej.
Instytucja postępowania restrukturyzacyjnego została powołana w celu ochrony przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej, tak aby przy zachowaniu podstawowej płynności i możliwości prowadzenia działalności mogły one uniknąć upadłości i kontynuować działalność gospodarczą. Z założenia układ zawierany z wierzycielami, w tym z instytucjami publicznymi, takimi jak Zakład Ubezpieczeń Społecznych czy chociażby organy podatkowe ma stanowić realne narzędzie oddłużenia i szansę na nowy początek dla przedsiębiorcy.
Z praktyki postępowań restrukturyzacyjnych wynika, że zdarzają się propozycje układowe, w których w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami przewidziano umorzenie odsetek od należności wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Tak błędne sformułowanie układu, mimo dobrej woli przedsiębiorcy oraz doradcy restrukturyzacyjnego pełniącego rolę organu nadzoru nad przebiegiem postępowania, skutkuje odmową jego zatwierdzenia przez sąd i uniemożliwia skuteczne przeprowadzenie postępowania. Zjawisko to wskazuje na potrzebę jasnych i jednolitych wytycznych w zakresie przygotowywania propozycji układowych obejmujących zobowiązania publicznoprawne.
W konsekwencji postępowania restrukturyzacyjne zamiast realizować swoje ustawowe cele, w praktyce często nie przynoszą zakładanych efektów w odniesieniu do zobowiązań publicznoprawnych. Wynika to chociażby z błędnego formułowania układów, w tym przewidywania umorzenia odsetek wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co jest niezgodne z obowiązującymi przepisami.
Warto również zwrócić uwagę na praktykę organów podatkowych, które zgodnie z obowiązującymi przepisami posiadają możliwość umarzania zarówno należności głównych, jak i odsetek od zobowiązań podatkowych. Niemniej jednak w postępowaniach restrukturyzacyjnych organy te w zdecydowanej większości postępowań odmawiają oddania głosu za układem w każdym postępowaniu, w którym doszłoby do umorzenia części wierzytelności głównej, uzależniając swoje stanowisko od żądania traktowania ich w sposób analogiczny do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, tj. bez uwzględniania umorzeń. W praktyce prowadzi to do sytuacji, w której głosy organów podatkowych przesądzają o braku zawarcia układu, co dodatkowo ogranicza skuteczność restrukturyzacji i podważa jej ustawowy cel.
W dalszej kolejności wskazać należy, iż w toku prowadzonych postępowań restrukturyzacyjnych dochodzi niekiedy do sytuacji, w których w propozycjach układowych pojawiają się oczywiste omyłki pisarskie bądź uchybienia o charakterze redakcyjnym, niemające istotnego znaczenia dla treści i skutków prawnych układu. Aktualnie tego rodzaju uchybienia co do zasady skutkują odmową zatwierdzenia układu przez sąd, co prowadzi do uniemożliwienia przedsiębiorcy kontynuowania działalności przy jednoczesnej ochronie interesów wierzycieli. Wydaje się celowe rozważenie wprowadzenia rozwiązań legislacyjnych, które upoważniałyby sąd restrukturyzacyjny do korygowania z urzędu oczywistych omyłek pisarskich w propozycjach układowych na etapie ich zatwierdzania, bez konieczności wydawania postanowienia w przedmiocie odmowy zatwierdzenia układu.
W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:
Czy ministerstwo planuje opracowanie jednolitych wytycznych dotyczących przygotowywania propozycji układowych obejmujących wierzytelności publicznoprawne, tak aby ograniczyć ryzyko składania propozycji sprzecznych z obowiązującymi przepisami i minimalizować ryzyko odmowy zatwierdzenia układu przez sąd?
Czy ministerstwo planuje wprowadzenie mechanizmów, które zwiększyłyby przewidywalność i jednolitość oceny propozycji układowych przez wierzycieli publicznoprawnych, tak aby postępowania restrukturyzacyjne mogły pełnić swoją ustawową funkcję w ochronie przedsiębiorców i miejsc pracy?
Jakie konkretne działania zostały dotychczas podjęte, aby ograniczyć sytuacje, w których niewłaściwe sformułowanie propozycji układowych w zakresie zobowiązań wobec ZUS uniemożliwia przeprowadzenie przedsiębiorcy efektywnego postępowania restrukturyzacyjnego zakończonego postanowieniem w przedmiocie zatwierdzenia układu?
Czy planowane są zmiany legislacyjne mające na celu zapewnienie, aby organy podatkowe w sposób bardziej elastyczny mogły korzystać z przysługujących im uprawnień do umarzania należności głównych i odsetek, tak aby ich stanowisko nie powodowało automatycznie braku możliwości zawarcia układu restrukturyzacyjnego i realizacji jego ustawowego celu?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie rozwiązań prawnych umożliwiających sądowi restrukturyzacyjnemu prostowanie z urzędu oczywistych omyłek pisarskich lub uchybień redakcyjnych w propozycjach układowych, w sytuacji gdy nie mają one wpływu na treść i skuteczność układu?
Sekretarz stanu Arkadiusz Myrcha
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (4)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
4454 znakówkontakt@ms.gov.pl 00-950 Warszawa P-33
www.gov.pl/sprawiedliwosc
Sekretarz Stanu
Arkadiusz Myrcha
BK-VII.0520.400.2025
Warszawa, 22 października 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
uprzejmie przekazuję odpowiedź na interpelację nr 12517 Pana Posła Przemysława
Wiplera w sprawie nowelizacji ustawy Prawo restrukturyzacyjne dotyczącej udziału
podmiotów publicznoprawnych w postępowaniach restrukturyzacyjnych oraz możliwości
dokonania przez sąd restrukturyzacyjny korekty omyłki pisarskiej w treści propozycji
układowych.
Ad 1
Mechanizm ograniczający ryzyko składania propozycji sprzecznych z prawem i tym samym
redukujący ryzyko odmowy zatwierdzenia układu przez sąd został zawarty w art. 40 pkt 3
ustawy z dnia 15 maja 2015 r. – Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1428
ze zm.; zwanej dalej: ustawą). Zgodnie z tym przepisem zapewnienie zgodności z prawem
propozycji układowych i możliwości ich wykonania, jak również doradztwo w zakresie ich
zmiany stanowi jedną z czynności nadzorcy sądowego. Z tego powodu Ministerstwo
Sprawiedliwości nie planuje opracowania wytycznych dotyczących przygotowywania
propozycji układowych obejmujących wierzytelności publicznoprawne.
-- 1 of 3 --
2
Ad 2 i 4
Obowiązująca ustawa zawiera już mechanizmy oceny propozycji układowych. Należą
do nich test prywatnego wierzyciela, test prywatnego inwestora oraz ocena spełnienia
kryteriów uznania wsparcia za pomoc de minimis, wyrażone w art. 140 ust. 1 ustawy.
Wierzyciel publicznoprawny (jak np. ZUS, urząd skarbowy) ocenia swoją propozycję
pod kątem zgodności z prawem, np. czy nie jest ona korzystniejsza niż w warunkach
rynkowych oraz bada, czy propozycja jest wykonalna i czy nie przewiduje pomocy
publicznej niezgodnej z przepisami.
23 sierpnia 2025 roku weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2025 r. o zmianie ustawy –
Prawo restrukturyzacyjne, ustawy – Prawo upadłościowe oraz ustawy o Krajowym
Rejestrze Zadłużonych (Dz. U. poz. 1085; zwana dalej: nowelizacją), która wprowadziła
szereg zmian w prawie restrukturyzacyjnym.
Jedną ze zmian jest wprowadzony w art. 10a ustawy test zaspokojenia. Ocena propozycji
układowych przez wierzycieli polega na analizie, czy proponowany plan spłaty jest dla nich
bardziej korzystny niż postępowanie upadłościowe. Wierzyciele oceniają propozycje,
uwzględniając test zaspokojenia – czyli porównanie przewidywanego poziomu
zaspokojenia w ramach układu do tego, co otrzymaliby w przypadku upadłości. Kluczowe
aspekty do oceny to sposób spłaty (np. raty, odroczenie terminu, redukcja zadłużenia),
wpływ na zabezpieczenia oraz zgodność z prawem i potencjalna wykonalność układu.
Ad 3
Wspomniana nowelizacja objęła m.in. zmianę art. 140 ust. 1 ustawy, zgodnie z którą test
prywatnego wierzyciela, test prywatnego inwestora, a także ocena charakteru pomocy
udzielonej przedsiębiorcy są sporządzane przez nadzorcę lub zarządcę i nie stanowią już
części planu restrukturyzacyjnego.
Dokumenty te są podstawą oceny czy realizacja planu restrukturyzacyjnego oraz przyjęcie
układu jest ekonomicznie uzasadnione dla głosujących wierzycieli. Regulacja ta pozwala
-- 2 of 3 --
3
na nadanie postępowaniu odpowiedniej dynamiki i stanowi odpowiedź na podnoszone
przez podmioty reprezentujące wierzycieli zarzuty co do braku wystarczającej komunikacji
ze strony dłużnika oraz nadzorcy na etapie przed głosowaniem nad układem,
co w przypadku postępowania o zatwierdzenie układu jest szczególnie istotne, ze względu
na ograniczony czas trwania tego postępowania.
Ad 5
W odniesieniu do zgłoszonego przez Pana Posła postulatu umożliwienia sądowi
dokonywania korekt omyłek pisarskich w treści propozycji układowych, należy zwrócić
uwagę na treść dodanego nowelizacją art. 165a ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, sąd może dokonać zmian w układzie, jeżeli zmiany
te nie naruszają istotnych postanowień układu i na skutek ich wprowadzenia sąd
zatwierdzi układ. Omawiany przepis pozwala sądowi na dokonywanie niewielkich zmian
w treści układu, co chroni wszystkich interesariuszy przed sytuacją, w której
po przeprowadzeniu postępowania restrukturyzacyjnego i głosowaniu nad układem, sąd
odmawia zatwierdzenia układu z powodu drobnych nieprawidłowości, co tym samym
skutkuje zakończeniem restrukturyzacji, prowadząc najprawdopodobniej do upadłości
dłużnika.
Z wyrazami szacunku
Arkadiusz Myrcha
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
-- 3 of 3 --