Interpelacja nr 12350
Interpelacja w sprawie stosowania znaku drogowego B-16
Zgłaszający:
•
Adresat:
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie stosowania znaku drogowego B-16
Interpelacja nr 12350
do ministra infrastruktury
w sprawie stosowania znaku drogowego B-16
Zgłaszający: Piotr Górnikiewicz
Data wpływu: 18-09-2025
Szanowny Panie Ministrze,
zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2310, z późn. zm.) znak drogowy B-16 – „zakaz wjazdu pojazdów o wysokości ponad... m” oznacza zakaz ruchu pojazdów, których wysokość (również z ładunkiem) jest większa niż wartość podana na znaku.
W załączniku nr 3 do tego rozporządzenia przewidziano, że znak B-16 stosuje się przed takimi obiektami, jak tunele, wiadukty lub tam, gdzie nad jezdnią przebiegają linie napowietrzne, jeśli wysokość obiektu nad jezdnią jest mniejsza niż 4,5 m. Ponadto przepis wymaga, by na znaku podać wartość mierzoną jako wysokość obiektu nad jezdnią pomniejszoną o 0,5 m (czyli reguła -0,5 m).
Niestety w praktyce stosowanie tej reguły rodzi często rezultaty, które mogą być postrzegane jako nieadekwatne do rzeczywistości. Przykładowo, zdarza się, że znak zakazuje wjazdu pojazdom, choć fizyczny prześwit obiektu nad jezdnią jest znacznie większy niż wartość wskazana na znaku.
Tego typu sytuacje powodują:
- niejasność dla kierowców,
- pokusę ignorowania oznakowania,
- konieczność stosowania nieformalnych obejść albo dewiacji ze strony zarządców dróg,
- potencjalne obniżenie użyteczności infrastruktury (np. parkingów),
czego przykładem może być parking P+R Górka Narodowa w Krakowie, gdzie znak B-16 wskazuje 1,6 m, mimo że faktyczny prześwit pierwszego poziomu przekracza 2,0 m.
W związku z powyższym zwracam się z pytaniami:
Czy Ministerstwo Infrastruktury dostrzega problemy wynikające ze stosowania zasady -0,5 m (tj. wartości podanej na znaku o 0,5 m mniejszej niż rzeczywista wysokość obiektu), w szczególności przypadki, gdzie taka zasada prowadzi do absurdalnych zakazów wjazdu pojazdów, które fizycznie mogłyby przejechać?
Czy ministerstwo planuje podjęcie działań legislacyjnych lub wykonawczych (np. nowelizacja rozporządzenia) w celu:
a) zmodyfikowania lub usunięcia reguły -0,5 m,
b) doprecyzowania sytuacji, w których znak B-16 musi być stosowany jako zakaz, a kiedy można by zastosować oznakowanie informacyjne lub inne środki (np. ostrzegawcze, sygnalizacyjne) dla poprawy jasności i użyteczności oznakowania?
Czy ministerstwo jest zdania, że w lokalizacjach o znacznym ruchu i wysokiej użyteczności (np. parkingi podziemne, parkingi piętrowe, wjazdy handlowe) powinno się dopuszczać znakowanie B-16 z regułą mniejszego marginesu bezpieczeństwa lub stosować rozwiązania alternatywne (np. detektory wysokości, belki ograniczające) w miejsce rygorystycznych zakazów opartych na regule -0,5 m?
Czy ministerstwo posiada dane lub zamierza zebrać dane dotyczące przypadków, w których znak B-16 został ustawiony zgodnie z przepisami (z -0,5 m), ale mimo to pojazdy były fizycznie zdolne do wjazdu, wraz z informacjami o liczbie takich przypadków, lokalizacjach i kosztach (np. szkód, naruszeń)?
Czy ministerstwo przewiduje wsparcie – merytoryczne lub finansowe – dla jednostek samorządowych lub zarządców obiektów (np. parkingów) w celu analizy stanu prześwitów oraz wprowadzenia alternatywnych rozwiązań oznakowania lub urządzeń fizycznych/detektorów, by unikać zakazów, które są postrzegane jako nieadekwatne?
Z wyrazami szacunku
Poseł na Sejm RP
Piotr Górnikiewicz
Interpelacja nr 12350
do ministra infrastruktury
w sprawie stosowania znaku drogowego B-16
Zgłaszający: Piotr Górnikiewicz
Data wpływu: 18-09-2025
Szanowny Panie Ministrze,
zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2310, z późn. zm.) znak drogowy B-16 – „zakaz wjazdu pojazdów o wysokości ponad... m” oznacza zakaz ruchu pojazdów, których wysokość (również z ładunkiem) jest większa niż wartość podana na znaku.
W załączniku nr 3 do tego rozporządzenia przewidziano, że znak B-16 stosuje się przed takimi obiektami, jak tunele, wiadukty lub tam, gdzie nad jezdnią przebiegają linie napowietrzne, jeśli wysokość obiektu nad jezdnią jest mniejsza niż 4,5 m. Ponadto przepis wymaga, by na znaku podać wartość mierzoną jako wysokość obiektu nad jezdnią pomniejszoną o 0,5 m (czyli reguła -0,5 m).
Niestety w praktyce stosowanie tej reguły rodzi często rezultaty, które mogą być postrzegane jako nieadekwatne do rzeczywistości. Przykładowo, zdarza się, że znak zakazuje wjazdu pojazdom, choć fizyczny prześwit obiektu nad jezdnią jest znacznie większy niż wartość wskazana na znaku.
Tego typu sytuacje powodują:
- niejasność dla kierowców,
- pokusę ignorowania oznakowania,
- konieczność stosowania nieformalnych obejść albo dewiacji ze strony zarządców dróg,
- potencjalne obniżenie użyteczności infrastruktury (np. parkingów),
czego przykładem może być parking P+R Górka Narodowa w Krakowie, gdzie znak B-16 wskazuje 1,6 m, mimo że faktyczny prześwit pierwszego poziomu przekracza 2,0 m.
W związku z powyższym zwracam się z pytaniami:
Czy Ministerstwo Infrastruktury dostrzega problemy wynikające ze stosowania zasady -0,5 m (tj. wartości podanej na znaku o 0,5 m mniejszej niż rzeczywista wysokość obiektu), w szczególności przypadki, gdzie taka zasada prowadzi do absurdalnych zakazów wjazdu pojazdów, które fizycznie mogłyby przejechać?
Czy ministerstwo planuje podjęcie działań legislacyjnych lub wykonawczych (np. nowelizacja rozporządzenia) w celu:
a) zmodyfikowania lub usunięcia reguły -0,5 m,
b) doprecyzowania sytuacji, w których znak B-16 musi być stosowany jako zakaz, a kiedy można by zastosować oznakowanie informacyjne lub inne środki (np. ostrzegawcze, sygnalizacyjne) dla poprawy jasności i użyteczności oznakowania?
Czy ministerstwo jest zdania, że w lokalizacjach o znacznym ruchu i wysokiej użyteczności (np. parkingi podziemne, parkingi piętrowe, wjazdy handlowe) powinno się dopuszczać znakowanie B-16 z regułą mniejszego marginesu bezpieczeństwa lub stosować rozwiązania alternatywne (np. detektory wysokości, belki ograniczające) w miejsce rygorystycznych zakazów opartych na regule -0,5 m?
Czy ministerstwo posiada dane lub zamierza zebrać dane dotyczące przypadków, w których znak B-16 został ustawiony zgodnie z przepisami (z -0,5 m), ale mimo to pojazdy były fizycznie zdolne do wjazdu, wraz z informacjami o liczbie takich przypadków, lokalizacjach i kosztach (np. szkód, naruszeń)?
Czy ministerstwo przewiduje wsparcie – merytoryczne lub finansowe – dla jednostek samorządowych lub zarządców obiektów (np. parkingów) w celu analizy stanu prześwitów oraz wprowadzenia alternatywnych rozwiązań oznakowania lub urządzeń fizycznych/detektorów, by unikać zakazów, które są postrzegane jako nieadekwatne?
Z wyrazami szacunku
Poseł na Sejm RP
Piotr Górnikiewicz
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Dużo ogólników
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
60%
Konkretność
40%
Odpowiedź zawiera znaczną ilość ogólników lub zapowiedzi dalszych analiz przy ograniczonej liczbie konkretów.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
5
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
4.7 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Wykryto zwrot wymijający: „nie gromadzi danych” (brak danych / ewidencji w resorcie)
Zidentyfikowane zwroty wymijające:
„nie gromadzi danych”
(brak danych / ewidencji w resorcie)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7310 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-7.054.7.2025
Warszawa, 16 października 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 12350 Posła na Sejm RP Pana Piotra Górnikiewicza z dnia
26 września br. w sprawie stosowania znaku drogowego B-16 („zakaz wjazdu pojazdów
o wysokości ponad …m”), przekazuję następujące informacje.
Warunki stosowania znaku drogowego B-16 ujęte zostały w pkt 3.2.17 załącznika nr 1 do
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych
warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa
ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2019 r., poz. 2311
z późn. zm.).
Zgodnie z powyższym, znak B-16 „zakaz wjazdu pojazdów o wysokości ponad... m” należy
umieszczać przed takimi obiektami, jak np. tunele lub wiadukty, oraz przed miejscami,
gdzie przebiega linia sieci napowietrznej, jeżeli wysokość obiektu nad jezdnią jest mniejsza
od 4,5 m. Na znaku podaje się liczbę o 0,5 m mniejszą od wysokości obiektu nad jezdnią.
Z tego wynika, że największą wartością liczbową podaną na znaku może być 3,9 m.
Wysokość obiektu mierzy się w obrębie drogi, w miejscu, w którym odległość sklepienia
obiektu od jezdni jest najmniejsza.
Znak B-16 należy powtórzyć, umieszczając go nad jezdnią, np. na obiekcie. Powyższe
zasady ustalania wartości podanej na znaku stosuje się również przy sklepieniach
łukowych, z tym, że pomiaru dokonuje się w taki sposób, aby odstęp bezpieczeństwa 0,5
m był zachowany między sklepieniem a górną krawędzią pojazdu jadącego możliwie jak
najbliżej ściany obiektu.
W przypadkach, gdy jezdnia pod obiektem ma więcej niż dwa pasy ruchu dla jednego
kierunku, a sklepienie jest w kształcie łuku, wówczas znaki ograniczające wysokość
pojazdu umieszcza się nad każdym pasem z podaniem odpowiedniej wartości. Na znaku
umieszczonym przed obiektem podaje się największą z wartości określonych na znakach
umieszczonych na obiekcie.
-- 1 of 3 --
2
Przed obiektami, pod którymi może być dopuszczony tylko ruch pojazdów o wysokości
mniejszej od 4 m, można stosować urządzenia bramowe U-10 według zasad określonych
w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
Przedstawione powyżej zasady stosowania znaku B-16 każdorazowo zakładają
zachowanie bezpiecznej odległości pomiędzy wysokością obiektu usytuowanego nad
jezdnią, a przejeżdżającymi pod nim pojazdami i co do zasady stanowią całość logiczną
i niejako kontynuację zależności pomiędzy wymiarami skrajni drogowej, a dopuszczalną
wysokością pojazdu (chociażby ze względu na ewentualne wystające elementy,
jak np. antena).
Mianowicie, zgodnie z art. 61 ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.) wysokość pojazdu z ładunkiem
nie może przekraczać 4 m.
Z kolei, zgodnie z § 80 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia
24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg
publicznych (Dz. U. poz. 1518, z późn. zm.), w przypadku jezdni drogi klasy GP, G, Z, L lub D
wysokość skrajni powinna być nie mniejsza niż 4,50 m.
Potwierdza to ogólną zasadę zachowania bezpiecznej odległości 0,5 m pomiędzy
wysokością standardowych zestawów ciągników siodłowych, a pozostałymi obiektami
zlokalizowanymi nad jezdnią.
Dodatkowo należy wskazać, że brak pozostawienia ww. bezpiecznej odległości lub jej
zmniejszenie wiązałoby się z występowaniem istotnego ryzyko uszkadzania obiektu
znajdującego się nad jezdnią przez przejeżdżające pojazdy, co w konsekwencji może
prowadzić do potencjalnego zagrożenia katastrofą budowlaną, a także możliwością
wywołania katastrofy w ruchu lądowym, zagrażającej życiu lub zdrowiu wielu osób lub
mieniu w znacznych rozmiarach. Uszkodzenie obiektu wymaga często kosztownych
napraw i wiąże się z długimi przestojami/ograniczeniami w ruchu drogowym.
Istotne w sprawie również jest, że rzeczywista wysokość pojazdu może się nieznacznie
zmieniać w zależności od obciążenia, ciśnienia w oponach lub rodzaju zawieszenia, czy
chociaż na sutek gwałtownego unoszenia się zawieszenia lub całego pojazdu przy
przejeżdżaniu przez nierówności. Z kolei na wysokość prześwitu obiektu nad jezdnią mogą
mieć wpływ zmienne warunki panujące na drodze, jak np. nagromadzenie śniegu lub lodu
w okresie zimowym lub ewentualne realizacje remontów/przebudów nawierzchni.
Zgodnie z § 80 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przepisów techniczno-budowlanych
dopuszcza się zmniejszenie wysokości skrajni w trudnych warunkach albo wtedy, gdy
obiekt nad drogą lub droga pod obiektem nie są budowane lub przebudowywane do 4,20
m za zgodą zarządcy drogi i organu zarządzającego ruchem, a poniżej 4,20 m dodatkowo
za zgodą właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży
-- 2 of 3 --
3
Pożarnej – w przypadku skrajni jezdni. Wówczas należy również zastosować znak B-16
według zasad opisanych w pierwszej części pisma.
Wobec powyższego nie znajduję uzasadnienia do podjęcia inicjatywy zmian polegających
na zmniejszeniu bądź likwidacji podawania na znaku B-16 liczby o 0,5 m mniejszej od
rzeczywistej wysokości obiektu nad jezdnią.
Ponadto, odnosząc do zapytania Pana Posła dotyczącego dopuszczenia lokalizacji znaków
B-16 na wjazdach do obiektów, takich jak parkingi podziemne, parkingi piętrowe, czy
wjazdy handlowe, uprzejmie informuję, że ich oznakowanie i zabezpieczenie może zależeć
również od innych aspektów (jak np. lokalizacja w ciągu drogi wewnętrznej, brak strefy
ruchu oraz kwalifikacji czy przedmiotowy wjazd stanowi drogę), niemniej jednak
w przypadku obiektów prywatnych za zapewnienie bezpiecznych warunków poruszania
się po obiektach parkingowych odpowiada podmiot zarządzający tą infrastrukturą.
W ocenie Ministerstwa Infrastruktury wydaje się, że uzasadnione jest zachowanie
odpowiedniej odległości bezpieczeństwa również w tych przypadkach.
W zakresie pozostałych pytań informuję, że Ministerstwo Infrastruktury nie gromadzi
danych dotyczących przypadków, w których znak B-16 został ustawiony zgodnie
z przepisami, a mimo to pojazdy wyższe były zdolne do wjazdu/przejazdu pod obiektem.
Ministerstwo Infrastruktury nie ma bowiem upoważnienia do ingerowania w zadania
własne organów lub podmiotów, w tym reprezentujących jednostki samorządu
terytorialnego lub zarządców obiektów, w celu analizy stanu prześwitów oraz
wprowadzenia alternatywnych rozwiązań oznakowania lub urządzeń fizycznych
pozwalających unikać stosowania znaku B-16.
Należy podkreślić, że decyzję o zastosowanych w organizacji ruchu rozwiązaniach
dotyczących oznakowania, podejmuje właściwy organ lub podmiot zarządzający ruchem
właściwy dla drogi danej kategorii, który na podstawie przepisów § 6 ust. 1
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie
szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru
nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r. poz. 784) zatwierdza organizację ruchu,
akceptując tym samym rodzaj zastosowanych w organizacji ruchu rozwiązań.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-7.054.7.2025
Warszawa, 16 października 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 12350 Posła na Sejm RP Pana Piotra Górnikiewicza z dnia
26 września br. w sprawie stosowania znaku drogowego B-16 („zakaz wjazdu pojazdów
o wysokości ponad …m”), przekazuję następujące informacje.
Warunki stosowania znaku drogowego B-16 ujęte zostały w pkt 3.2.17 załącznika nr 1 do
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych
warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa
ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2019 r., poz. 2311
z późn. zm.).
Zgodnie z powyższym, znak B-16 „zakaz wjazdu pojazdów o wysokości ponad... m” należy
umieszczać przed takimi obiektami, jak np. tunele lub wiadukty, oraz przed miejscami,
gdzie przebiega linia sieci napowietrznej, jeżeli wysokość obiektu nad jezdnią jest mniejsza
od 4,5 m. Na znaku podaje się liczbę o 0,5 m mniejszą od wysokości obiektu nad jezdnią.
Z tego wynika, że największą wartością liczbową podaną na znaku może być 3,9 m.
Wysokość obiektu mierzy się w obrębie drogi, w miejscu, w którym odległość sklepienia
obiektu od jezdni jest najmniejsza.
Znak B-16 należy powtórzyć, umieszczając go nad jezdnią, np. na obiekcie. Powyższe
zasady ustalania wartości podanej na znaku stosuje się również przy sklepieniach
łukowych, z tym, że pomiaru dokonuje się w taki sposób, aby odstęp bezpieczeństwa 0,5
m był zachowany między sklepieniem a górną krawędzią pojazdu jadącego możliwie jak
najbliżej ściany obiektu.
W przypadkach, gdy jezdnia pod obiektem ma więcej niż dwa pasy ruchu dla jednego
kierunku, a sklepienie jest w kształcie łuku, wówczas znaki ograniczające wysokość
pojazdu umieszcza się nad każdym pasem z podaniem odpowiedniej wartości. Na znaku
umieszczonym przed obiektem podaje się największą z wartości określonych na znakach
umieszczonych na obiekcie.
-- 1 of 3 --
2
Przed obiektami, pod którymi może być dopuszczony tylko ruch pojazdów o wysokości
mniejszej od 4 m, można stosować urządzenia bramowe U-10 według zasad określonych
w załączniku nr 4 do rozporządzenia.
Przedstawione powyżej zasady stosowania znaku B-16 każdorazowo zakładają
zachowanie bezpiecznej odległości pomiędzy wysokością obiektu usytuowanego nad
jezdnią, a przejeżdżającymi pod nim pojazdami i co do zasady stanowią całość logiczną
i niejako kontynuację zależności pomiędzy wymiarami skrajni drogowej, a dopuszczalną
wysokością pojazdu (chociażby ze względu na ewentualne wystające elementy,
jak np. antena).
Mianowicie, zgodnie z art. 61 ust. 10 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251, z późn. zm.) wysokość pojazdu z ładunkiem
nie może przekraczać 4 m.
Z kolei, zgodnie z § 80 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia
24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg
publicznych (Dz. U. poz. 1518, z późn. zm.), w przypadku jezdni drogi klasy GP, G, Z, L lub D
wysokość skrajni powinna być nie mniejsza niż 4,50 m.
Potwierdza to ogólną zasadę zachowania bezpiecznej odległości 0,5 m pomiędzy
wysokością standardowych zestawów ciągników siodłowych, a pozostałymi obiektami
zlokalizowanymi nad jezdnią.
Dodatkowo należy wskazać, że brak pozostawienia ww. bezpiecznej odległości lub jej
zmniejszenie wiązałoby się z występowaniem istotnego ryzyko uszkadzania obiektu
znajdującego się nad jezdnią przez przejeżdżające pojazdy, co w konsekwencji może
prowadzić do potencjalnego zagrożenia katastrofą budowlaną, a także możliwością
wywołania katastrofy w ruchu lądowym, zagrażającej życiu lub zdrowiu wielu osób lub
mieniu w znacznych rozmiarach. Uszkodzenie obiektu wymaga często kosztownych
napraw i wiąże się z długimi przestojami/ograniczeniami w ruchu drogowym.
Istotne w sprawie również jest, że rzeczywista wysokość pojazdu może się nieznacznie
zmieniać w zależności od obciążenia, ciśnienia w oponach lub rodzaju zawieszenia, czy
chociaż na sutek gwałtownego unoszenia się zawieszenia lub całego pojazdu przy
przejeżdżaniu przez nierówności. Z kolei na wysokość prześwitu obiektu nad jezdnią mogą
mieć wpływ zmienne warunki panujące na drodze, jak np. nagromadzenie śniegu lub lodu
w okresie zimowym lub ewentualne realizacje remontów/przebudów nawierzchni.
Zgodnie z § 80 ust. 2 rozporządzenia w sprawie przepisów techniczno-budowlanych
dopuszcza się zmniejszenie wysokości skrajni w trudnych warunkach albo wtedy, gdy
obiekt nad drogą lub droga pod obiektem nie są budowane lub przebudowywane do 4,20
m za zgodą zarządcy drogi i organu zarządzającego ruchem, a poniżej 4,20 m dodatkowo
za zgodą właściwego miejscowo komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży
-- 2 of 3 --
3
Pożarnej – w przypadku skrajni jezdni. Wówczas należy również zastosować znak B-16
według zasad opisanych w pierwszej części pisma.
Wobec powyższego nie znajduję uzasadnienia do podjęcia inicjatywy zmian polegających
na zmniejszeniu bądź likwidacji podawania na znaku B-16 liczby o 0,5 m mniejszej od
rzeczywistej wysokości obiektu nad jezdnią.
Ponadto, odnosząc do zapytania Pana Posła dotyczącego dopuszczenia lokalizacji znaków
B-16 na wjazdach do obiektów, takich jak parkingi podziemne, parkingi piętrowe, czy
wjazdy handlowe, uprzejmie informuję, że ich oznakowanie i zabezpieczenie może zależeć
również od innych aspektów (jak np. lokalizacja w ciągu drogi wewnętrznej, brak strefy
ruchu oraz kwalifikacji czy przedmiotowy wjazd stanowi drogę), niemniej jednak
w przypadku obiektów prywatnych za zapewnienie bezpiecznych warunków poruszania
się po obiektach parkingowych odpowiada podmiot zarządzający tą infrastrukturą.
W ocenie Ministerstwa Infrastruktury wydaje się, że uzasadnione jest zachowanie
odpowiedniej odległości bezpieczeństwa również w tych przypadkach.
W zakresie pozostałych pytań informuję, że Ministerstwo Infrastruktury nie gromadzi
danych dotyczących przypadków, w których znak B-16 został ustawiony zgodnie
z przepisami, a mimo to pojazdy wyższe były zdolne do wjazdu/przejazdu pod obiektem.
Ministerstwo Infrastruktury nie ma bowiem upoważnienia do ingerowania w zadania
własne organów lub podmiotów, w tym reprezentujących jednostki samorządu
terytorialnego lub zarządców obiektów, w celu analizy stanu prześwitów oraz
wprowadzenia alternatywnych rozwiązań oznakowania lub urządzeń fizycznych
pozwalających unikać stosowania znaku B-16.
Należy podkreślić, że decyzję o zastosowanych w organizacji ruchu rozwiązaniach
dotyczących oznakowania, podejmuje właściwy organ lub podmiot zarządzający ruchem
właściwy dla drogi danej kategorii, który na podstawie przepisów § 6 ust. 1
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie
szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru
nad tym zarządzaniem (Dz. U. z 2017 r. poz. 784) zatwierdza organizację ruchu,
akceptując tym samym rodzaj zastosowanych w organizacji ruchu rozwiązań.
Z wyrazami szacunku
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
-- 3 of 3 --