Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DGW-3.054.14.2025
Warszawa, 23 września 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 11872 Posłanki na Sejm RP, Pani Bożeny Lisowskiej
z dnia 5 września br. w sprawie zagrożeń dla polskiego rolnictwa i rybactwa wynikających
z polityki budżetowej i regulacyjnej Unii Europejskiej, kierowanej bezpośrednio do
Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwa Infrastruktury, przedstawiam
informacje w odniesieniu do pytania, które pozostaje w zakresie właściwości resortu
infrastruktury.
Wprowadzony do polskiego porządku prawnego system opłat za usługi wodne realizuje
zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, wynikającą z dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu
Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego
działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U.UE.L.2000.327.1) (RDW). Art. 9 ust. 1
ustanawia ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej zobowiązując
jednocześnie państwa członkowskie do podjęcia działań na rzecz ochrony wód
i zapobiegania ich pogorszeniu. Realizując cele RDW, do polskiego systemu prawnego
zostały wprowadzone rozwiązania mające służyć osiągnięciu celów ochrony środowiska,
w szczególności przez zastosowanie instrumentów uwzględniających zasadę zwrotu
kosztów usług wodnych („zanieczyszczający płaci”), która z kolei uwzględnia koszty
środowiskowe i zasobowe oraz analizę ekonomiczną.
Na gruncie ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2025 r. poz. 960), zwanej
dalej „prawem wodnym”, zanieczyszczającym jest podmiot korzystający z usług wodnych,
który ponosi finansową odpowiedzialność za pogorszenie środowiska, w formie opłaty
stałej oraz opłaty zmiennej.
Zgodnie z art. 268 ust. 1 pkt 4 prawa wodnego, opłaty za usługi wodne uiszcza się za pobór
wód podziemnych oraz wód powierzchniowych na potrzeby chowu i hodowli ryb oraz
innych organizmów wodnych. Jednakże hodowcy ryb są zwolnieni z obowiązku
ponoszenia opłaty stałej za pobór wód na potrzeby chowu i hodowli ryb (art. 270 ust. 2
pkt 2 prawa wodnego), co stanowi przejaw uprzywilejowania tego rodzaju działalności.
Przedmiotowa interpelacja odnosi się do stawów o wodzie stojącej, tj. stawów powstałych
na potrzeby chowu i hodowli karpi. Wysokość opłaty za pobór wód powierzchniowych na
potrzeby wskazanej działalności jest zależna od powierzchni zalewanej, określonej
w pozwoleniu wodnoprawnym (art. 275 ust. 3 prawa wodnego) i zgodnie
z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 26 października 2023 r. w sprawie
jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynosi odpowiednio (Dz. U. z 2023 r.
poz. 2471):

-- 1 of 2 --

2
1. 1,00 zł za 1 ha na kwartał - przy maksymalnej powierzchni zalewu wynoszącej do 100
ha,
2. 1,25 zł za 1 ha na kwartał - przy maksymalnej powierzchni zalewu wynoszącej od 100
ha do 500 ha,
3. 1,50 zł za 1 ha na kwartał - przy maksymalnej powierzchni zalewu wynoszącej powyżej
500 ha.
Ponadto, zgodnie z art. 279a ust. 1 prawa wodnego, nie wnosi się opłaty za usługi wodne,
jeżeli wysokość tej opłaty ustalona przez Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie,
wójta, burmistrza lub prezydenta miasta nie przekracza 20 zł.
Należy przy tym podkreślić, że obowiązujące jednostkowe stawki opłat za usługi wodne
nie podlegały zmianom od blisko 8 lat, tj. od dnia wejścia w życie prawa wodnego, czyli
od 2017 r. Nie były również podwyższane w związku z inflacją, bowiem prawo wodne nie
zawiera mechanizmu waloryzacyjnego w tym zakresie.
Reasumując powyższe, należy stwierdzić, że w polskim porządku prawnym występują
mechanizmy zwalniające gospodarstwa akwakultury z opłat za korzystanie z wód, tj.
zwolnienie z opłaty stałej za pobór wód na potrzeby wskazanej działalności, jak również
zwolnienie wynikające z art. 279a ust. 1 prawa wodnego. Jednocześnie uprzejmie
informuję, że Ministerstwo Infrastruktury aktualnie nie prowadzi prac legislacyjnych
zmierzających do ustanowienia innych zwolnień z opłat za korzystanie z wód.
Z poważaniem,
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Przemysław Koperski
Podsekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie.

-- 2 of 2 --

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi kancelaria@minrol.gov.pl
ul. Wspólna 30, 00-930 Warszawa www.gov.pl/rolnictwo
+48 22 250 01 18
Warszawa, 29 września 2025 r.
Znak sprawy: RYB.pw.058.3.2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 11872
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11872 z dnia 5 września br., Pani Bożeny Lisowskiej –
Poseł na Sejm RP, przedstawiam następujące informacje.
Pytanie nr 1. Jakie działania podejmie Ministerstwo w celu zabezpieczenia interesów
polskich rolników i rybaków w nowej perspektywie finansowej UE, szczególnie wobec
drastycznego ograniczenia środków wspólnotowych?
- zabezpieczenie interesów polskich rolników w nowej perspektywie finansowej UE
Z dużą uwagą analizujemy propozycje Komisji Europejskiej zawarte w pakiecie
legislacyjnym przedstawionym w lipcu br., w tym w szczególności komunikat
COM(2025)570 w sprawie Wieloletnich Ram Finansowych UE na lata 2028–2034 oraz
powiązane z nim projekty rozporządzeń dotyczących poszczególnych polityk UE i
funduszy.
Wspólna Polityka Rolna (WPR) wymaga zachowania odrębnego budżetu oraz
sprawdzonego finansowania i instrumentarium, dlatego w ramach formalnych prac na
forum Rady UE, jak i w ramach spotkań z różnymi europejskimi partnerami Ministerstwo
Rolnictwa i Rozwoju Wsi postuluje utrzymanie silnej finansowo, odrębnej i dwufilarowej
WPR. Budżet na WPR musi odzwierciedlać kluczową rolę sektora rolno-żywnościowego
i obszarów wiejskich w budowaniu bezpieczeństwa i odporności w związku z
wyzwaniami gospodarczymi i środowiskowo-klimatycznymi.
W trakcie sprawowania przez Polskę przewodnictwa w Radzie UE, Polska przygotowała
rekomendacje, w których ministrowie rolnictwa państw UE opowiedzieli się za
utrzymaniem silnego, dwufilarowego i adekwatnego do wyzwań budżetu
przeznaczonego na WPR. Rekomendacje powstały w oparciu o szereg debat i dyskusji

-- 1 of 14 --

kierunkowych przygotowanych i prowadzonych przez polską prezydencję.
Rekomendacje te zostały przekazane KE jako głos ministrów rolnictwa państw
członkowskich UE w pracach nad przyszłym kształtem polityki rolnej UE i jej budżetu.
Stanowisko wskazujące na konieczność zachowania silnej, dwufilarowej WPR znalazło
się także w dokumencie kierunkowego stanowiska rządu w sprawie nowych
Wieloletnich Ram Finansowych UE (WRF).
Pomimo, iż KE sugeruje, że zmiana systemu wdrażania zaproponowana dla okresu
2028-2034 zwiększy synergię między różnymi politykami, to w opinii resortu rolnictwa
może to zagrażać skuteczności i przejrzystości WPR. W ocenie resortu propozycje KE
mogą być pretekstem do osłabienia roli WPR i w konsekwencji ograniczenia w realizacji
jej celów traktatowych. Włączenie WPR do jednego planu niesie za sobą ryzyko
ograniczenia kontroli nad środkami przeznaczonymi na rolnictwo, sektor rolno-
spożywczy i obszary wiejskie. W konsekwencji może to wprowadzić ograniczenia
realizacji niektórych potrzeb, np. inwestycyjnych, w rolnictwie i sektorze rolno-
spożywczym. Wdrożenie proponowanych przez KE zmian może także utrudnić proces
programowania, wdrażania, zarządzania, monitorowania i sprawozdawczości.
Proces negocjacyjny dopiero się rozpoczyna. W trakcie negocjacji Polska będzie
aktywnie zabiegała o rozwiązania korzystne dla naszych rolników i mieszkańców wsi.
Prace nad korzystnym dla Polski kształtem WPR po roku 2027 nie będą ograniczały się
do prezentowania stanowiska kraju. W ramach negocjacji Polska aktywnie poszukiwać
będzie sojuszy i partnerów a także zgłaszać alternatywne rozwiązania.
Zapewniam, że Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi w żaden sposób nie deprecjonuje
roli WPR jako traktatowej polityki unijnej i będzie zabiegać o zapewnienie jej
odpowiedniego i silnego wsparcia w przyszłości.
Warto także odnotować, że propozycje Komisji w zakresie Wieloletnich Ram
Finansowych na kolejny okres programowania oznaczają, iż Polska nadal pozostaje w
gronie największych beneficjentów unijnego budżetu.
W nowej perspektywie finansowej UE przewidziano dla WPR ok 300 mld euro, które
zostaną przeznaczone wyłącznie na działania związane z dochodami w rolnictwie
(płatności bezpośrednie, ONW, płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne, wsparcie
dla małych i młodych rolników, inwestycje i zarządzanie ryzykiem). Zaproponowany
budżet i rozwiązania prawne dają podstawy do kontynuacji wielu obecnie
funkcjonujących mechanizmów wsparcia.
Polska będzie stanowczo domagać się, aby pozostałe działania na rzecz rozwoju,
szczególnie rozwoju rolnictwa i obszarów wiejskich, takie jak LEADER, transfer wiedzy
czy wsparcie na rzecz współpracy miały zapewnione odpowiedni poziom finansowania.
Tylko w ten sposób możemy zagwarantować, że obszary wiejskie pozostaną żywotne

-- 2 of 14 --

społecznie, gospodarczo i środowiskowo, a tym samym, że zapewnimy stabilne
fundamenty dla bezpieczeństwa żywnościowego UE.
Pragnę raz jeszcze zapewnić, że resort rolnictwa, wykorzystując wszelkie możliwe
środki, będzie zabiegał o zapewnienie korzystnych warunków dla rozwoju polskiego
rolnictwa i warunków życia na obszarach wiejskich. Celem resortu jest utrzymanie silnej
WPR, zabezpieczenie godziwych dochodów i możliwości finansowania niezbędnych
inwestycji dla rodzinnych gospodarstw rolnych.
- zabezpieczenie interesów polskich rybaków w nowej perspektywie finansowej UE
Fundusze europejskie wdrażane są w oparciu i w ramach przepisów przyjętych na
poziomie UE. Przepisy te określają m.in. kwalifikowalność wydatków oraz warunki
udzielania pomocy, a zatem pomoc na poziomie krajowym może być udzielana
wyłącznie w zgodzie z przyjętymi przepisami.
Zgodnie ze zwykłą procedurą legislacyjną, opublikowany prze KE w dniu 16 lipca 2025
r. pakiet projektów legislacyjnych związanych z Wieloletnimi Ramami Finansowymi na
lata 2028 - 2034, będzie w najbliższych miesiącach przedmiotem prac zarówno na
poziomie Parlamentu Europejskiego jak i Rady UE.
Przedstawiciele MRiRW będą uczestniczyć w spotkaniach na forum instytucji UE (Rada
UE i Komisja Europejska) dbając o zabezpieczenie jak najbardziej korzystnych warunków
dla wsparcia podmiotów polskiego sektora rybackiego, tym samym starając się
zabezpieczyć interesy polskich rybaków. Mając na uwadze fakt, że Polska jest jednym z
27 krajów członkowskich, z których każdy ma na celu zabezpieczenie własnych
interesów, realna możliwość zmiany zaproponowanych przepisów będzie wymagała
zbudowania koalicji państw członkowskich o podobnych nam interesach.
Mając na uwadze zaproponowaną, nową architekturę budżetu środki na wsparcie
sektora rybackiego objęte ring-fencingiem, faktycznie zostały ograniczone.
Jednocześnie KE, w ramach nowego budżetu, wskazała inne źródła finansowania (poza
tradycyjną kopertą dla rybactwa), z których będą mogli skorzystać przedstawiciele
sektora rybackiego. Takie podejście, w opinii KE, ma służyć zwiększeniu elastyczności
budżetu. Szczegółowe decyzje na temat podziału koperty narodowej przeznaczonej na
Plan Partnerstwa Krajowego i Regionalnego, będą zapadały na poziomie krajowym.
Przedstawiciele Ministerstwa będą uczestniczyć w spotkaniach krajowych instytucji
dbając o zabezpieczenie jak najbardziej korzystnych warunków dla wsparcia podmiotów
polskiego sektora rybackiego. Jednocześnie należy mieć na uwadze, że wielkość kwoty
dodatkowej (poza środkami gwarantowanymi w ramach ring-fencingu) będzie
uzależniona od hierarchii potrzeb zdefiniowanych na poziomie krajowym.
Pytanie nr 2. Czy rząd zamierza wystąpić na forum UE o wyrównanie warunków
konkurencji dla polskich gospodarstw rodzinnych w relacji do wielkoobszarowych
gospodarstw z krajów Mercosur i Ukrainy?

-- 3 of 14 --

Planowana umowa handlowa z krajami MERCOSUR i projekt porozumienia w sprawie
dalszej wzajemnej liberalizacja handlu między UE a Ukrainą nie zakładają całkowitego
zniesienia ceł w imporcie towarów rolno-spożywczych z tych krajów. W odniesieniu do
towarów wrażliwych dla sektora rolnego liberalizacja będzie ograniczona do poziomu
ustanowionych kontyngentów taryfowych. Import przekraczający wielkość kontyngentu
będzie podlegał cłom egra omnes, tj. stawkom w wysokości obowiązującej dla krajów
trzecich niekorzystających z preferencji. Ponadto w umowach zawarto klauzule
ochronne, dające podstawę do czasowego zawieszenia preferencji celnych, o ile będzie
miał miejsce nadmierny import destabilizujący rynek. Jeśli chodzi o szczegółowe
rozwiązania w tym zakresie projekty umów z Mercosurem i Ukrainą różnią się znacząco.
Porozumienie z Ukrainą zawiera lepsze rozwiązania z punktu widzenia ochrony rynku.
Przewidziany w nim wzrost kontyngentów taryfowych w dostępie do rynku UE jest
uwarunkowany dostosowaniem się Ukrainy w ciągu trzech lat do unijnych standardów
w zakresie dobrostanu zwierząt, stosowania pestycydów i leków weterynaryjnych.
Ponadto w mocy pozostaje zobowiązanie Ukrainy do wprowadzenia regulacji unijnych
wyszczególnionych w aneksie V do Układu o stowarzyszeniu UE-Ukraina.
Mechanizmy ochronne przewidziane w umowie z Mercosurem są słabsze i mało
dostosowane do specyfiki sektora rolnego, co jest jednym z powodów poważnych
zastrzeżeń wysuwanych przez MRiRW wobec tej umowy. Gdyby jednak, pomimo
naszych zastrzeżeń, umowa weszła w życie, będzie można odwoływać się do tych
mechanizmów w razie problemów z nadmiernym importem. W tym kontekście można
również wskazać na zawarte w umowie zobowiązanie do przestrzegania przez państwa
Mercosuru Porozumienia Paryskiego i przeciwdziałania wylesianiu (deforestacji).
Rozważane jest utworzenie funduszu, z którego byłaby możliwość finansowej
rekompensaty strat rolników na skutek ew. wejścia w życie umowy z Mercosurem.
Postulujemy, aby obejmował on nie tylko straty producentów rolnych spowodowane
bezpośrednim importem, ale również straty związane z wypieraniem produktów
jednego państwa członkowskiego z rynków innych państwach członkowskich UE.
Zgłaszamy także postulat utworzenia podobnego funduszu w relacjach z Ukrainą.
Towary importowane muszą spełniać wymagania jakościowe i zdrowotne obowiązujące
w UE. Umowy handlowe z krajami trzecimi nie mogą naruszać tej podstawowej zasady,
a Komisja Europejska zapewnia, że unijne wymogi bezpieczeństwa żywności nie
podlegają negocjacjom. Jeśli chodzi o różnice w wymogach zrównoważonej produkcji
rolnej między UE i krajami trzecimi (w takich obszarach jak dobrostan zwierząt, czy
wymogi ekologiczne) Polska należy do krajów UE postulujących dostosowanie
produktów importowanych również do unijnych wymogów zrównoważonej produkcji.
Podsumowując, w dyskusjach na forum UE nt. polityki handlowej administracja rządowa
przykłada dużą wagę do ochrony konkurencyjności producentów rolnych na rynkach
światowych oraz wobec produktów importowanych. Nie przesądzając o oficjalnym
stanowisku Rządu w sprawie umów z Mercosurem i Ukrainą, niektóre, wyżej wskazane
elementy tych umów należy również przywołać w tym kontekście.

-- 4 of 14 --

Rozwiązaniem na zwiększenie konkurencyjności wobec dużych podmiotów jest
współpraca rolników i tworzenie wspólnych struktur gospodarczych m.in. w postaci
grup producentów rolnych (GPR), organizacji producentów (OP).
GPR i OP są to podmioty prawne, tworzone oddolnie z inicjatywy samych rolników.
Podmioty te samodzielnie podejmują decyzje co do prowadzenia produkcji roślinnej i
zwierzęcej, oferowanych przez nich produktów na rynek, w oparciu o odpowiednie
systemy jakościowe, jak też dotyczące zawierania umów z kontrahentami. Ponadto, GPR
i OP, w celu reprezentowania swoich interesów rynkowych, mogą organizować się z
kolei w związki GPR lub zrzeszenia OP.
Wspólne działanie producentów rolnych przynosi szereg korzyści zarówno w sferze:
 produkcji (koncentracja podaży, wspólne planowanie produkcji, dostosowanie oferty
do potrzeb klientów),
 handlu (np. ograniczenie pośredników, obniżanie kosztów transportu), jak i
zaopatrzenia (np. koncentrację popytu na środki do produkcji).
Skala oferowanych produktów, często o lepszych parametrach jakościowych, z
możliwością zachowania ciągłości dostaw odpowiednich partii produktów, jest bardziej
interesująca dla odbiorców niż oferta pojedynczego producenta. Jednocześnie, przy
wspólnym działaniu można zapewnić wysokiej jakości i jednorodności produkty,
posiadając odpowiednie zaplecze magazynowe, przechowalnicze oraz wyposażenie.
Współpraca producentów umożliwia ograniczać koszty produkcji rolnej i jej
przygotowania do sprzedaży, pozwala na wystandaryzowanie produkcji, jak również na
śledzenie drogi produktów do konsumentów, a co za tym idzie sprzyja wypracowywaniu
ich renomy. To sprawia, że zyski, jakie powstają w obrocie produktami rolnymi,
pozostają do dyspozycji rolników i służą rozwojowi ich gospodarstw.
Obecnie, GPR oraz OP mają możliwość uzyskania wsparcia finansowego w ramach
interwencji I.13.2 „Tworzenie i rozwój organizacji producentów i grup producentów
rolnych”, która jest realizowana w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki
Rolnej na lata 2023-2027. W ramach Interwencji I.13.2 udzielane jest wsparcie celowe,
które ma pomóc zbudować stabilną i konkurencyjną pozycję na rynku przez
przedsiębiorstwo, którym jest grupa producentów rolnych oraz organizacja
producentów, a dzięki temu, wsparcie mają uzyskać także gospodarstwa, które są
członkami tych podmiotów.
Pomoc finansowa ma charakter ryczałtu i udzielana jest w formie rocznych płatności w
okresie pierwszych pięciu lat od uznania grupy producentów rolnych lub organizacji
producentów i stanowi procentowy ryczałt od wartości przychodów netto ze sprzedaży
produktów lub grup produktów, wytworzonych w gospodarstwach rolnych członków w

-- 5 of 14 --

poszczególnych latach i sprzedanych odbiorcom niepowiązanym z beneficjentem lub
jego członkami. Wsparcie wynosi:
– 10 % w pierwszym roku,
– 9,5 % w drugim roku,
– 9% w trzecim roku,
– 8,5% w czwartym roku,
– 8% w piątym roku,
wartości przychodów netto ze sprzedaży;
- w każdym roku pięcioletniego okresu pomocy, lecz nie więcej niż:
 dla organizacji producentów - 100 tys. euro;
 dla grup producentów rolnych - 60 tys. euro.
Pytanie nr 3. Czy rząd podejmie działania w celu wypracowania mechanizmów
równoważących ochronę gatunkową kormorana z racjonalną gospodarką rybacką i
ochroną rodzimych gatunków ryb?
Aktualnie Rada Ministrów nie prowadzi prac legislacyjnych nad aktami prawnymi, które
miałyby na celu zmianę statusu ochrony kormorana lub umożliwiających prowadzenie
przez gospodarstwa rybackie dodatkowych działań zwiększających możliwości ochrony
ryb przed tym drapieżnikiem. Natomiast w dniu 3 czerwca 2025 r. do Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej został wniesiony poselski projekt ustawy o ochronie przyrody
oraz niektórych innych ustaw (druk nr 1387). W dniu 22 lipca 2025 r. projekt ten został
skierowany do I czytania w komisjach sejmowych – Komisji Ochrony Środowiska,
Zasobów Naturalnych i Leśnictwa oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dodatkowe
informacje na temat działań rządowych służących przedefiniowaniu statusu ochronnego
kormorana i przygotowania ram dla opracowania europejskiego planu zarządzania
kormoranem zawarto w odpowiedzi na pytanie 5.
Pytanie nr 4. Czy planowane są programy wsparcia dla akwakultury śródlądowej, w
tym: o zakup odpowiednich środków transportu (w szczególności rezygnacja z
wymogu zakupu pojazdów elektrycznych, które nie nadają się do transportu ryb ani
prac rolniczych), o rozwój działalności dodatkowej (smażalnie, agroturystyka, łowiska
specjalne), o wsparcie dla inwestycji innowacyjnych i modernizacyjnych?
Odnośnie do zakupu środków transportu, w programie Fundusze Europejskie dla
Rybactwa (FER) określono, że działanie Inwestycje i innowacje w akwakulturze
obejmuje operacje ukierunkowane na zwiększenie rentowności i konkurencyjności
gospodarstw akwakultury m.in. przez modernizację i unowocześnienie ich infrastruktury
(np. inwestycje w urządzenia i sprzęt do produkcji ryb, odłowu, sortowania i
magazynowania czy nowoczesne, nisko- lub zeroemisyjne środki transportu niezbędne
do przewozu produktów akwakultury).
Należy podkreślić, że przepis § 2 pkt 1 rozporządzenia do Priorytetu 2(1) stanowi, że
pomoc jest przyznawana na realizację operacji spełniającej warunki wynikające

-- 6 of 14 --

z programu, w szczególności zapewniającej osiągnięcie i zachowanie celów
szczegółowych, o których mowa w art. 26 ust. 1 rozporządzenia EFMRA(2). Tym samym
wymóg dotyczący nisko lub zero-emisyjności specjalistycznych środków transportu
wykorzystywanych do przewozu ryb zawarty w rozporządzeniu podkreśla
obligatoryjność stosowania zapisu widniejącego w programie FER, który powinien być
stosowany cały czas.
Odnośnie do rozwoju działalności dodatkowej, należy zwrócić uwagę, że w programie
FER istnieje zapis stanowiący, że dofinansowaniu podlega działalność związana z
rybactwem: „inwestycje w budowę własnej infrastruktury do przetwarzania i sprzedaży
bezpośredniej oraz rozwój usług dodatkowych związanych z działalnością rybacką,
takich jak łowiska, gastronomia”, który znajduje odzwierciedlenie w § 12 do
rozporządzenia do Priorytetu 2.
W rozporządzeniu z dn. 21 sierpnia 2025 r. zmieniającym rozporządzenie do P2 (Dz. U.
poz. 1196) zmieniono § 12 ust. 1, w którym określono, że pomoc w ramach działania
Inwestycje i innowacje w akwakulturze (w ramach grupy operacji dywersyfikacja
działalności) przyznawana będzie na realizację operacji mających na celu zwiększenie
dochodowości obiektów chowu lub hodowli ryb lub ich odporności na niekorzystne
procesy i zjawiska gospodarcze przez zróżnicowanie działalności gospodarczej oraz
podjęcie lub rozwój dodatkowej, okołoprodukcyjnej działalności wspomagającej
polegającą na chowie lub hodowli ryb lub zapewniającej zwiększenie wartości dodanej
produktów akwakultury.
W związku z ww. zapisem w programie, pomoc wychodząca poza sektor rybactwa nie
będzie finansowana ze środków EFMRA (np. agroturystyka).
Odnośnie do wsparcia dla inwestycji innowacyjnych i modernizacyjnych, informuję, iż
zgodnie z Harmonogramem naborów wniosków o dofinansowanie dla programu FER
zamieszczonym na stronie www.rybactwo.gov.pl, – w ramach działania 2.2 Inwestycje i
innowacje w akwakulturze przewidziane są następujące nabory:
- dla grupy operacji – inwestycje w akwakulturze mające na celu zwiększenie zdolności
produkcyjnej - w terminie 27.10 – 10.11.2025 r.
- dla grupy operacji dywersyfikacja działalności, w terminie 20.10-03.11.2025 r.
Pytanie nr 5. Czy rząd planuje wprowadzenie mechanizmów regulacji populacji
zwierząt rybożernych (kormoran, czapla, wydra), które - objęte ochroną - powodują
obecnie olbrzymie straty gospodarcze?
Rada Ministrów powołała Międzyresortowy Zespół do spraw szkód powodowanych
przez ptaki i ssaki w rybołówstwie morskim i gospodarce rybackiej, który zajmuje się
rozpatrywaniem możliwości, jakie daje w tym zakresie obowiązujące prawodawstwo, w
szczególności dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony dzikiego
ptactwa. Zidentyfikowano, że spośród wymienionych gatunków priorytetowym i
wymagającym dodatkowego zarzadzania jest kormoran. Dla efektywnej realizacji
odstępstw od ochrony wynikającej z dyrektywy ptasiej zasadne jest skoordynowane
zarządzanie populacją kormorana w całej UE. Tematyka oddziaływania kormoranów na

-- 7 of 14 --

ichtiofaunę i branżę rybacką, a także potrzeby wprowadzenia odpowiednich działań
zaradczych są w ostatnim czasie forsowane przez niektóre kraje UE, w tym Polskę
podczas posiedzeń Rady UE ds. Rolnictwa i Rybołówstwa (AGRIFISH), wydarzeń
towarzyszących i odrębnych inicjatyw.
W ramach punktu AOB na AGRIFISH w dniach 21 i 22 października 2024 r. w
Luksemburgu rozpatrywano potrzebę zmiany przepisów dyrektywy ptasiej, aby
umożliwić polowanie na kormorany w oparciu o podejście ekosystemowe dla ochrony
wrażliwych zasobów ryb. Temat ten był i jest kontynuowany na forum Unii Europejskiej.
W dniu 3 czerwca 2025 r. w Brukseli Prezydencja Polski w Radzie Unii Europejskiej oraz
Europejska Komisja Doradcza ds. Rybołówstwa Śródlądowego i Akwakultury przy FAO
(EIFAAC) zorganizowały wspólnie hybrydową konferencję nt. doradztwa służącego
zarządzaniu w celu ograniczenia wpływu drapieżnictwa kormorana. Konferencja
cieszyła się dużą frekwencją i rezonowała w postaci między innymi listu otwartego z
dnia 2 lipca 2025 r. wystosowanego przez grupę 10. Posłów do Parlamentu
Europejskiego, wzywającego do opracowania od dawna wyczekiwanej strategii
zarządzania kormoranem w Unii Europejskiej, jak również wydarzenia zorganizowanego
w dniu 14 lipca 2025 r. w Brukseli w przerwie posiedzenia Rady AGRIFISH – lunchu
ministrów ds. rybołówstwa krajów nadbałtyckich (Dani, Estonii, Finlandii, Litwy, Łotwy,
Niemiec, Polski i Szwecji), którego tematem były m.in. wyzwania związane z rosnącą
liczbą kormoranów w regionie Morza Bałtyckiego.
W wyniku tych działań zwrócono się do Komisji Europejskiej o uruchomienie:
a) procedury legislacyjnej, w wyniku której kormoran zostałby ujęty na liście gatunków
łownych w ramach dyrektywy ptasiej;
b) działań w celu skoordynowania zarządzania populacją kormoranów w UE, w oparciu
o opracowywane przez EIFAAC ramy zarządzania tym gatunkiem.
Pytanie nr 6. Czy Ministerstwo podejmie inicjatywę ustawodawczą w sprawie
zwolnienia gospodarstw akwakultury z opłat za korzystanie z wód, z uwagi na ich
kluczową rolę retencyjną i środowiskową?
Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie planuje takiej inicjatywy.
Pytanie nr 7 i 8. Jakie działania planuje rząd w celu uszczelnienia granic przed
niekontrolowanym importem ryb żywych, destabilizującym krajowy rynek?
Czy Ministerstwo podejmie skuteczne działania na rzecz wzmocnienia kontroli
sanitarnej ryb importowanych i zahamowania rozprzestrzeniania się chorób?
W odniesieniu do handlu wewnątrzunijnego z danych pozyskanych z systemu TRACES
NT wynika, że w roku 2024 i 2025 do Polski przyjechały 33 przesyłki zawierające żywe
ryby. Zakładami, do których przyjechały powyższe były głównie ogrody zoologiczne,
instytuty badawcze, zakłady zajmujące się wystawami zwierząt egzotycznych oraz

-- 8 of 14 --

gospodarstwa rybackie. Zwierzęta sprowadzane były m.in. z Czech, Danii, Francji czy
Hiszpanii.
W odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w latach 2024 – 2025 przesyłki żywych
ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi z przeznaczeniem do Polski nie były
przedmiotem importu. W okresie tym w polskich punktach weterynaryjnej kontroli
granicznej skontrolowano łącznie 913 przesyłek, których państwem docelowym nie
była Polska, zawierających żywe ryby (524 w 2024 r. i 399 do 16 września 2025 r.).
Wszystkie te przesyłki dotyczyły ryb ozdobnych, importowanych wyłącznie do celów
akwarystycznych – nie było wśród nich zwierząt przeznaczonych do gospodarstw
akwakultury, ani do spożycia przez ludzi.
Warunki przywozu żywych zwierząt wodnych, w tym ryb oraz innych zwierząt
akwakultury, które mogą stanowić ryzyko epidemiologiczne, są ściśle określone w
przepisach UE. Uwzględniają one m. in. sytuację epidemiologiczną w krajach trzecich.
Na tej podstawie opracowano listę państwa trzecich dopuszczonych do eksportu do UE
zawartą w załączniku XXI do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2021/404(3).
Przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2020/692(4), w art. 167-174,
określają szczegółowe wymagania zdrowotne, jakie muszą zostać spełnione, aby
przywóz zwierząt wodnych był możliwy. Potwierdzeniem spełnienia tych wymagań jest
świadectwo zdrowia, zgodne ze wzorem z załącznika II do rozporządzenia
wykonawczego Komisji (UE) 2020/2236(5) (w zakresie żywych zwierząt wodnych, w
tym ryb) oraz rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2020/2235(6) (w zakresie
żywych ryb przeznaczonych do spożycia przez ludzi), wypełniane i podpisywane przez
upoważnionego urzędowego lekarza weterynarii w kraju pochodzenia.
Każda przesyłka zwierząt wodnych z krajów trzecich podlega obowiązkowej
weterynaryjnej kontroli granicznej w zatwierdzonym punkcie kontroli granicznej (BCP),
zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)
2017/625(7). Kontrola ta obejmuje:
- kontrolę dokumentów (art. 3 pkt 41),
- kontrolę identyfikacyjną (art. 3 pkt 42),
- kontrolę bezpośrednią ( art. 3 pkt 43).
Dopuszczenie przesyłki do obrotu w UE następuje wyłącznie po uzyskaniu
pozytywnego wyniku wszystkich ww. kontroli, co dokumentowane jest przez
granicznego lekarza weterynarii w systemie TRACES NT poprzez wypełnienie
wspólnego zdrowotnego dokumentu wejścia (CHED), który następnie przedstawiany
jest organom celno-skarbowym.
Działania prowadzone na zewnętrznej granic Unii Europejskiej są wystarczające i
adekwatne dla zabezpieczenia bezpieczeństwa epidemiologicznego i zdrowotnego w
Polsce i całej Unii Europejskiej.

-- 9 of 14 --

Podsumowując, nie ma podstaw do twierdzenia, że importowane do Polski ryby żywe
mogłyby być źródłem rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych, a tym samym nie istnieje
potrzeba wzmacniania kontroli weterynaryjnych w tym zakresie. Należy również
podkreślić, że kwestie związane z importem zwierząt i produktów pochodzenia
zwierzęcego z krajów trzecich są regulowane na poziomie Unii Europejskiej, a państwa
członkowskie zobowiązane są do stosowania wspólnych przepisów i procedur.
9. Czy resort planuje zmiany legislacyjne umożliwiające utrzymanie i rozwój tradycyjnej
sprzedaży ryb na targowiskach i bazarach, co zapewni producentom stabilne rynki
zbytu, a konsumentom dostęp do świeżej ryby?
Ryby i inne produkty rybołówstwa z sektora akwakultury mogą być zbywane
konsumentom na targowiskach i bazarach w ramach różnych form działalności, tj.:
handel detaliczny, sprzedaż bezpośrednia (SB), rolniczy handel detaliczny (RHD) oraz
działalność marginalna, lokalna i ograniczona (MLO). Nadzór w zakresie bezpieczeństwa
żywności nad podmiotami prowadzącymi handel detaliczny sprawuje Państwowa
Inspekcja Sanitarna, podległa Ministrowi Zdrowia(8).
W odniesieniu do pozostałych, ww. działalności, nad którymi nadzór w zakresie
bezpieczeństwa produktów rybołówstwa, sprawuje Inspekcja Weterynaryjna (9),
podległa Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi, resort rolnictwa na przestrzeni ostatnich
lat wprowadził wiele uproszczeń i ułatwień umożliwiających utrzymanie, rozwój
produkcji i sprzedaży ryb.
Wykorzystując możliwości jakie daje prawo Unii Europejskiej dla podmiotów
prowadzących ww. działalności SB, RHD i MLO wdrożono przepisy krajowe
zawierające pewnego rodzaju odstępstwa od wymogów unijnych z zakresu
bezpieczeństwa żywności (10).
Ww. formy działalności stanowią alternatywę dla produkcji przemysłowej i są
„dedykowane” w szczególności podmiotom produkującym żywność na małą i średnią
skalę, na rynek lokalny.
Przy prowadzeniu ww. form działalności obowiązują uproszczone zasady. Przejawia się
to w szczególności w skróconej procedurze uzyskiwania uprawnień do prowadzenia
działalności (rejestracja, a nie zatwierdzenie zakładu, zwolnienie z obowiązku
sporządzania projektu technologicznego zakładu) (11) oraz mniej rygorystycznych
wymaganiach higienicznych niż te, które dotyczą zakładów przemysłowych.
Przykładowo, produkcja żywności w przypadku ww. działalności RHD i MLO może
odbywać się w specjalnie do tego celu przeznaczonym budynku, jak i w kuchni
domowej, przy czym w przypadku produkcji żywności w pomieszczeniach mieszkalnych
obowiązują odpowiednio mniej rygorystyczne wymogi z zakresu higieny (12). Natomiast
system HACCP (system Analizy Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli), w zakładach
o małej zdolności produkcyjnej, takich jak np. RHD i MLO, można stosować w sposób
elastyczny, mając na uwadze, że w niektórych przypadkach nie jest możliwe określenie

-- 10 of 14 --

krytycznych punktów kontroli i wówczas wystarczające jest stosowanie wyłącznie
dobrych praktyk higienicznych (13).
W przypadku ww. działalności SB nie ma obowiązku wdrażania takiego systemu, a
wymagania strukturalne dla pomieszczeń produkcyjnych oraz inne wymogi zostały
określone na poziomie podstawowym, odpowiednio niższym w porównaniu z RHD,
MLO czy innymi działalnościami.
Ponadto, częstotliwość kontroli podmiotów prowadzących ww. formy działalności jest
dostosowana do skali takiej działalności i jest ustalana na zasadzie analizy ryzyka przez
nadzorujące je organy urzędowej kontroli żywności.
Ww. formy działalności cieszą się w Polsce dużym zainteresowaniem wśród
producentów m.in. produktów rybołówstwa oraz konsumentów, dokonujących
zakupów, np. bezpośrednio w gospodarstwie rybackim, ze statków, na targowiskach,
bazarach, w lokalnych sklepach, czy też w formie wysyłkowej.
Aktualnie liczba podmiotów wpisanych do rejestru zakładów prowadzonych przez
organy Inspekcji Weterynaryjnej w Polsce wynosi w przypadku1 :
- RHD - 21 030 (w tym produkcję produktów rybołówstwa prowadzą 584 podmioty),
- SB – 16 235 (w tym produkcję produktów rybołówstwa prowadzi 1102 podmiotów),
zaś
- MLO - 2188 (w tym produkcję produktów rybołówstwa prowadzi 237 podmiotów).
Uproszczenia w przepisach krajowych z zakresu prawa żywnościowego w odniesieniu
do ww. form działalności zostały wprowadzone m. in. na wniosek organizacji
branżowych skupiających hodowców zwierząt i producentów żywności. Jakiekolwiek
wnioski i propozycje zmian przepisów wpływające do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
są szczegółowo analizowane, a w uzasadnionych przypadkach podejmowane są kolejne
działania legislacyjne. Ostatnie uproszczenia wymagań zostały wprowadzone w
odniesieniu do RHD i dotyczyły one m. in. zniesienia maksymalnych limitów zbytu
żywności konsumentom oraz rozszerzenia obszaru, na którym mogą być zlokalizowane
zakłady prowadzące handel detaliczny z przeznaczeniem dla konsumenta, do których
zbywana jest żywność pochodzenia niezwierzęcego, do terytorium całego kraju.
Aktualnie w resorcie rolnictwa analizowanych jest kilka wniosków w sprawie kolejnej
nowelizacji przepisów prawa w ww. zakresie, także w odniesieniu do produktów
rybołówstwa.
10. W związku z wyczerpaniem zasobów ryb w Bałtyku rybacy morscy korzystali w
kolejnych perspektywach unijnych ze znacznie większych środków niż rybacy
śródlądowi. W 90%-100% finansowano im m.in. zezłomowanie kutrów i rozpoczęcie
1 źródło: dane z rejestru zakładów ze strony internetowej Głównego Inspektoratu Weterynarii z dnia
17.09.2025r.; link: https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/wykaz-zakladowrejestrowanych )

-- 11 of 14 --

innej działalności niż połowowa. Proszę o przedstawienie podsumowania tego
programu, wskazanie łącznej kwoty wydatkowanej do tej pory oraz informacji, o ile
zmniejszył się tonaż statków rybackich (GT) prowadzących połowy na Bałtyku.
Z tytułu Trwałego wycofania statków rybackich obejmującego złomowanie oraz
przekwalifikowanie statków rybackich w ramach wszystkich dotychczasowych
programów współfinansowanych ze środków UE przeznaczonych dla polskiego sektora
rybołówstwa wypłacono na konta beneficjentów środki finansowe w łącznej wysokości
677 519 508 zł. Powyższa kwota dotyczy środków od 2004 roku i w rozbiciu na
poszczególne perspektywy wygląda następująco:
- Sektorowy Program Operacyjny Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 2004-2006- 364
829 358 zł
- Program Operacyjny „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych
obszarów rybackich 2007-2013”- 120 597 284 zł
- Program Operacyjny „Rybactwo i Morze” (PO RYBY 2014-2020)- 44 253 980 zł
- Program Fundusze Europejskie dla Rybactwa 2021-2027 (Program aktualnie jest
wdrażany, podana kwota ulegnie zmianie)- 147 838 886 zł
W związku z wdrażaniem programów pomocowych współfinansowanych ze środków
funduszy Unii Europejskiej skierowanych do sektora rybackiego, od przystąpienia Polski
do UE (1 maja 2004 r.) do dnia 19 września 2025 r., łączny tonaż (pojemność brutto)
wycofanych statków rybackich w drodze złomowania i przekwalifikowania statku
wynosi 29 755,97 GT, w tym w ramach obecnie wdrażanego programu FER tonaż
wycofanych statków rybackich wynosi 2 267,82 GT.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Jacek Czerniak
Sekretarz Stanu
/podpisano elektronicznie/
Podstawa prawna:
(1) Rozporządzenie Ministra Rolnictwa I Rozwoju Wsi z dnia 19 października 2023
r. w sprawie szczegółowych warunków przyznawania i wypłaty pomocy
finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 2. Wspieranie
zrównoważonej działalności w zakresie akwakultury oraz przetwarzania i
wprowadzania do obrotu produktów rybołówstwa i akwakultury, przyczyniając
się w ten sposób do bezpieczeństwa żywnościowego w Unii objętego

-- 12 of 14 --

programem Fundusze Europejskie dla Rybactwa na lata 2021–2027 oraz
wysokości tej pomocy (Dz.U. poz. 2361, z pózn. zm.)
(2) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1139 z dnia 7 lipca
2021 r. ustanawiające Europejski Fundusz Morski Rybacki i Akwakultury oraz
zmieniające rozporządzenie (UE) 2017/1004 (Dz.Urz.UE L 247 z 13.07.2021r.,
str.1)
(3) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/404 z dnia 24 marca 2021 r.
ustanawiające wykazy państw trzecich, terytoriów lub ich stref, z których
zezwolone jest wprowadzanie do Unii zwierząt, materiału biologicznego i
produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 (Dz. Urz. UE L 114 z 31.3.2021, str. 1, z
późn. zm.)
(4) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2020/692 z dnia 30 stycznia 2020 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429
w odniesieniu do przepisów dotyczących wprowadzania do Unii przesyłek
niektórych zwierząt, materiału biologicznego i produktów pochodzenia
zwierzęcego oraz przemieszczania ich i postępowania z nimi po ich
wprowadzeniu (Dz. Urz. UE L 174 z 3.6.2020, str. 379, z późn. zm.)
(5) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2236 z dnia 16 grudnia 2020 r.
ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów
świadectw zdrowia zwierząt na potrzeby wprowadzania do Unii i
przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek zwierząt wodnych i
niektórych produktów pochodzenia zwierzęcego pozyskanych od lub ze zwierząt
wodnych, urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw oraz uchylające
rozporządzenie (WE) nr 1251/2008 (Dz. Urz. UE L 442 z 30.12.2020, str. 410, z
późn. zm.)
(6) Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/2235 z dnia 16 grudnia 2020 r.
ustanawiające przepisy dotyczące stosowania rozporządzeń Parlamentu
Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 i (UE) 2017/625 w odniesieniu do wzorów
świadectw zdrowia zwierząt, wzorów świadectw urzędowych i wzorów
świadectw zdrowia zwierząt/świadectw urzędowych do celów wprowadzania do
Unii i przemieszczania w obrębie terytorium Unii przesyłek niektórych kategorii
zwierząt i towarów oraz urzędowej certyfikacji dotyczącej takich świadectw i
uchylające rozporządzenie (WE) nr 599/2004, rozporządzenia wykonawcze (UE)
nr 636/2014 i (UE) 2019/628, dyrektywę 98/68/WE oraz decyzje
2000/572/WE, 2003/779/WE i 2007/240/WE Dz. Urz. UE L 442 z 30.12.2020,
str. 1, z późn. zm.)
(7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15
marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych
przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i
paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia
roślin i środków ochrony roślin, zmieniające rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 999/2001, (WE) nr 396/2005, (WE) nr
1069/2009, (WE) nr 1107/2009, (UE) nr 1151/2012, (UE) nr 652/2014, (UE)

-- 13 of 14 --

2016/429 i (UE) 2016/2031, rozporządzenia Rady (WE) nr 1/2005 i (WE) nr
1099/2009 oraz dyrektywy Rady 98/58/WE, 1999/74/WE, 2007/43/WE,
2008/119/WE i 2008/120/WE, oraz uchylające rozporządzenia Parlamentu
Europejskiego i Rady (WE) nr 854/2004 i (WE) nr 882/2004, dyrektywy Rady
89/608/EWG, 89/662/EWG, 90/425/EWG, 91/496/EWG, 96/23/WE,
96/93/WE i 97/78/WE oraz decyzję Rady 92/438/EWG (Dz. Urz. UE L 95 z
7.4.2017, str. 1-142, z późn.zm.)
(8) art. 73 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie
żywności i żywienia (Dz. U. z 2023 r., poz. 1448)
(9) art. 3 ust. 2 pkt 5 lit. a i aa ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji
Weterynaryjnej (Dz. U. z 2024 poz. 12)
(10) art. 3 ust. 3 pkt 29 b oraz art. 44 a ww. ustawy o bezpieczeństwie
żywności i żywienia, rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12
września 2022r. w sprawie maksymalnej ilości żywności zbywanej w ramach
rolniczego handlu detalicznego do zakładów prowadzących handel detaliczny z
przeznaczeniem dla konsumenta końcowego oraz zakresu i sposobu jej
dokumentowania (Dz.U. poz. 1971), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i
Rozwoju Wsi z dnia 30 września 2015 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych
przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do
sprzedaży bezpośredniej (Dz. U. poz. 1703), rozporządzenie Ministra Rolnictwa i
Rozwoju Wsi z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków
uznania działalności marginalnej, lokalnej i ograniczonej (Dz. U. poz. 451)
(11) art. 19-21 ustawa z dnia 16 grudnia 2005 r. o produktach pochodzenia
zwierzęcego (Dz. U. z 2023r. poz. 872)
(12) zał. II rozdział III rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i
Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.
Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. ; Dz. Urz. UE Polskie wydanie
specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319)
(13) motyw 15 i art. 5 ww. rozporządzenia (WE) nr 852/2004.
Do wiadomości:
Kancelaria Prezesa Rady Ministrów

-- 14 of 14 --