tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.402.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Włodzimierz Czarzasty
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11863 Pana Posła Tadeusza Tomaszewskiego, w sprawie
realizacji postulatów warsztatów terapii zajęciowej, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
W ostatnich latach kilkukrotnie zwiększano kwotę środków na dofinansowanie rocznego
pobytu jednego uczestnika w warsztacie terapii zajęciowej – z 14 796 zł w 2015 r. do
35 196 zł w 2025 r. i w latach następnych.
W obliczu napływających ze środowiska Warsztatów Terapii Zajęciowej (WTZ) sygnałów, iż
dotychczasowe kwoty dofinansowania rocznego pobytu uczestnika w WTZ nie pokrywają
wszystkich kosztów działalności ponoszonych przez te jednostki, w drugiej połowie 2025 r.
w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej podjęto prace nad kolejną nowelizacją
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 maja 2003 r. w sprawie algorytmu przekazywania
środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom
wojewódzkim i powiatowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 1605, z późn. zm.) w zakresie kolejnego
podwyższenia kwoty dofinansowania ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób
Niepełnosprawnych (PFRON) dla m.in. WTZ. W dniu 27 lutego 2026 r. Rada Ministrów
przyjęła rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie algorytmu przekazywania
środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych samorządom
wojewódzkim i powiatowym (Dz. U. poz. 260), które zwiększa dofinansowanie m.in. rocznego
pobytu jednego uczestnika WTZ do 38 496 zł w 2026 r. i w latach następnych (wzrost
o 3 300 zł). Zwiększona kwota dofinansowania pozwoli zminimalizować rotację
pracowników w warsztatach, a jednocześnie uwzględnia możliwości finansowe PFRON
i konieczność realizacji innych zadań wynikających z ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r.
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
(Dz. U. z 2025 r. poz. 913, z późn. zm.), jak i programów Rady Nadzorczej PFRON.
Odnośnie do wynagrodzeń pracowników WTZ informuję, że katalog kosztów działalności
warsztatu, które mogą być dofinansowywane ze środków PFRON określono w § 19 ust. 1
rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 marca 2004 r.
w sprawie warsztatów terapii zajęciowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2284). W przepisie ujęto m.in.
koszty wynagrodzenia pracowników warsztatu, należnych od pracodawcy składek na ich
ubezpieczenia społeczne, a także składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych
Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz odpisów na zakładowy fundusz
świadczeń socjalnych (w przypadku ich ponoszenia), a także koszty wpłat podstawowych
i dodatkowych do pracowniczych planów kapitałowych, w rozumieniu ustawy z dnia
4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2026 r. poz. 192),
finansowanych przez warsztat. Zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie warsztatów
terapii zajęciowej kierownika i pracowników WTZ zatrudnia jednostka prowadząca warsztat.
W świetle przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2025 r.
poz. 277, z późn. zm.), zwanej dalej „Kodeksem pracy”, to pracodawca zobowiązany jest do

-- 1 of 6 --

tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
wypłaty wynagrodzeń i to on decyduje o składnikach i wysokości wynagrodzenia. Zgodnie
z art. 183c § 2 Kodeksu pracy wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia
bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą przyznawane
pracownikom w formie pieniężnej lub innej niż pieniężna. Obowiązujące przepisy dają zatem
pracodawcy swobodę w prowadzeniu zakładowej polityki płac i odpowiedniego
wynagradzania pracowników, stosownie do potrzeb i możliwości finansowych jednostki
prowadzącej warsztat.
W kwestii wpisania WTZ do ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
(Dz.U. z 2025 r. poz. 1214, z późn. zm.) jako podmiotów reintegracji społecznej należy
wskazać, iż zagadnienia reintegracji społecznej wiążą się głównie z działalnością podmiotów
ekonomii społecznej prowadzoną na podstawie ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o ekonomii
społecznej (Dz. U. z 2025 r. poz. 806) oraz centrów/klubów integracji społecznej, która
prowadzona jest na podstawie przepisów ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu
socjalnym (Dz.U. z 2025 r. poz. 83). Ustawa o pomocy społecznej nie reguluje zasad
działania tych podmiotów.
Środowisko osób reprezentujących WTZ postuluje również o uznanie tych placówek za
ośrodki wsparcia w rozumieniu ustawy o pomocy społecznej. Ośrodki wsparcia są
jednostkami organizacyjnymi pomocy społecznej, tworzonymi przez jednostki samorządu
terytorialnego (gminy i powiaty) w celu realizacji zadań określonych w ustawie o pomocy
społecznej – zarówno zadań własnych tworzących je samorządów (np. dzienne domy
pomocy, domy dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, schroniska dla osób
bezdomnych z usługami opiekuńczymi i bez usług opiekuńczych), jak i zleconych z zakresu
administracji rządowej (ośrodki wsparcia dla osób z zaburzeniami psychicznymi). Należy
zwrócić uwagę, że choć co do zasady ośrodki wsparcia są jednostkami organizacyjnymi
pomocy społecznej dziennego pobytu, to mogą być w nich prowadzone miejsca całodobowe
okresowego pobytu.
Usługi świadczone w ośrodkach wsparcia mogą zostać przyznane osobom, które ze względu
na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej opieki i pomocy
w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych. Ośrodki wsparcia należą więc do systemu
pomocy społecznej i ich rola różni się od tej przypisanej jednostkom tworzonym na podstawie
przepisów innych ustaw.
Szczególna forma ośrodka wsparcia funkcjonująca w systemie pomocy społecznej –
środowiskowy dom samopomocy – często porównywana jest z warsztatami terapii
zajęciowej. Podkreślić jednak trzeba, że jest to placówka udzielająca wsparcia osobom
z zaburzeniami psychicznymi, które w wyniku upośledzenia niektórych funkcji organizmu lub
zdolności adaptacyjnych przy zwiększaniu samodzielności życiowej wymagają pomocy
w środowisku rodzinnym i społecznym. Środowiskowy dom samopomocy świadczy usługi
w ramach indywidualnych lub zespołowych treningów samoobsługi i treningów umiejętności
społecznych polegających na nauce, rozwijaniu lub utrzymywaniu zdolności wykonywania
codziennych czynności i funkcjonowania w społeczeństwie.
Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie
zdrowia psychicznego (Dz.U. z 2024 r. poz. 917) środowiskowy dom samopomocy jest
jednostką organizacyjną pomocy społecznej, która organizuje na obszarze swojego działania
oparcie społeczne1 dla osób, jakie z powodu choroby psychicznej lub upośledzenia
1 Zgodnie z przepisami przywołanej ustawy oparcie społeczne polega na podtrzymywaniu i rozwijaniu umiejętności
niezbędnych do samodzielnego, aktywnego życia, organizowaniu w środowisku społecznym pomocy ze strony

-- 2 of 6 --

tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
umysłowego zmagają się z poważnymi trudnościami w życiu codziennym. Ośrodki wsparcia
dla osób z zaburzeniami psychicznymi prowadzone są w trybie realizacji zadań zleconych
z zakresu administracji rządowej przez gminy i powiaty - pozostałe ośrodki wsparcia
finansowane są w ramach zadań własnych tych jednostek. Z uwagi na charakter i cel
działalności ośrodków wsparcia przyjęcie proponowanej przez środowisko WTZ zmiany do
ustawy o pomocy społecznej jest niezasadne - powodowałoby to szereg komplikacji natury
zarówno systemowej, jak i organizacyjnej.
Odnosząc się do kwestii uznania pracy w WTZ za pracę w szczególnych warunkach informuję,
iż pojęcia pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wprowadzone
zostały w celu ustalenia prac uzasadniających przejście na wcześniejszą emeryturę. Definicja
oraz wykaz prac w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze zawarte w art. 3
ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2024
r. poz. 1696, z późn. zm.) są efektem szczegółowej dyskusji, jaką prowadzono nad projektem
tego aktu w zespołach problemowych Trójstronnej Komisji do Spraw Społeczno-
Gospodarczych oraz w trakcie prac parlamentarnych z udziałem ekspertów z zakresu
medycyny i ochrony pracy. W pracach wykorzystano wiele opinii i analiz uznanych ośrodków
naukowo-badawczych. Ostatecznie, stosując obiektywne kryteria medyczne, sporządzono
wykazy prac w szczególnych warunkach i o szczególnym charakterze, które załączono do
ustawy o emeryturach pomostowych. W wykazach nie znalazły się prace wykonywane w
WTZ.
Ustawa o emeryturach pomostowych była trzykrotnie merytorycznie badana (w tym
w zakresie zgodności z Konstytucją definicji zawartych w jej art. 3 ust. 1-3 i kompletności
załączników nr 1 i 2) przez Trybunał Konstytucyjny, który orzeczeniami z dnia 16 marca
2010 r. Sygn. akt K 17/09, 25 listopada 2010 r. Sygn. akt K 27/09 oraz 3 marca 2011 r.
Sygn. akt K 23/09 orzekł o jej zgodności z Konstytucją RP.
Należy podkreślić, że z wielu rodzajów prac związanych z opieką i terapią osób
z niepełnosprawnościami, za prace o szczególnym charakterze uprawniające do uzyskania
emerytury pomostowej uznano jedynie „prace personelu sprawującego opiekę nad
mieszkańcami domów pomocy społecznej dla przewlekle psychicznie chorych,
niepełnosprawnych intelektualnie dzieci i młodzieży lub dorosłych, zgodnie z przepisami
ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej”2.
Ze względu na powyższe nie ma przesłanek, aby prace wykonywane w WTZ uznać za prace
w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy
o emeryturach pomostowych.
Informuję jednocześnie, że w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
przygotowywane są rozwiązania mające na celu poprawę jakości działań realizowanych przez
warsztaty terapii zajęciowej. Służyć temu ma wdrożenie Standardów funkcjonowania
Warsztatów Terapii Zajęciowej. Projektowane rozwiązania wpisują się w założenia działania
IV 1.4. Strategii na rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-20303 pn. „Poprawa
funkcjonowania warsztatów terapii zajęciowej”.
rodziny, innych osób, grup, organizacji społecznych oraz instytucji, a także na udzielaniu pomocy finansowej,
rzeczowej oraz innych świadczeń na zasadach określonych w ustawie o pomocy społecznej.
2 Zob. pkt 22 załącznika nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych.
3 Załącznik do uchwały nr 27 Rady Ministrów z dnia 16 lutego 2021 r. w sprawie przyjęcia dokumentu Strategia na
rzecz Osób z Niepełnosprawnościami 2021-2030 (M.P. poz. 218).

-- 3 of 6 --

tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
W Wykazie prac legislacyjnych i programowych Rady Ministrów znajdują się założenia
dotyczące projektu ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (UD348) w zakresie wprowadzenia standardów dla
WTZ. W styczniu br. poprosiłam przedstawicieli warsztatów terapii zajęciowej o zgłoszenie
uwag do ww. projektu. Najwięcej zastrzeżeń dotyczyło zapisu zakładającego ograniczenie
okresu pobytu uczestników w WTZ do czasu przeprowadzenia maksymalnie 3 ocen
kompleksowych. Po uwzględnieniu głosów środowiska i przeprowadzeniu licznych rozmów
z przedstawicielami WTZ podjęłam decyzję o rezygnacji z tego rozwiązania.
Projekt ustawy będzie szeroko konsultowany m.in. ze środowiskiem WTZ i osób
z niepełnosprawnościami. W dniu 3 marca br. odbyło się spotkanie z przedstawicielami WTZ
z całej Polski i z członkami Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób Niepełnosprawnych
w ramach doraźnego Zespołu problemowego dotyczącego warsztatów terapii zajęciowej,
który został powołany uchwałą nr 4/2026 Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób
Niepełnosprawnych z dnia 10 lutego 2026 r. Na spotkaniu omawiano m.in. propozycje zmian
ujęte w projekcie ustawy. W najbliższym czasie planowane są kolejne spotkania
z przedstawicielami WTZ i członkami Krajowej Rady Konsultacyjnej do Spraw Osób
Niepełnosprawnych w ramach ww. zespołu problemowego.
Propozycję zagwarantowania dodatkowego urlopu pracownikom WTZ, którzy pracują
bezpośrednio z uczestnikami warsztatów ujęto w „Standardach funkcjonowania WTZ”4. Była
ona również przedmiotem rozmów z przedstawicielami Ogólnopolskiego Forum WTZ,
spotkań z przedstawicielami środowiska warsztatów oraz „prekonsultacji” wybranych
rozwiązań ze standardów, które odbyły się w kwietniu i maju 2025 r.
Rozwiązanie analizowano również pod kątem skutków wprowadzenia go w odniesieniu do
innych jednostek prowadzących działania na rzecz osób z niepełnosprawnościami. W trakcie
prac analitycznych wskazywano, że prawo korzystania z dodatkowego wymiaru urlopu
wypoczynkowego powinno przysługiwać także pracownikom innych instytucji udzielającym
wsparcia osobom z niepełnosprawnościami, zatrudnionym np. w środowiskowych domach
samopomocy, zakładach aktywności zawodowej czy domach pomocy społecznej. Pojawiały
się również głosy, że dodatkowy wymiar urlopu dla pracowników WTZ może zaburzyć
logistykę pracy w tych placówkach i powodować obciążenie dla pozostałej kadry, co w
konsekwencji skutkować może obniżeniem jakości zajęć prowadzonych z uczestnikami WTZ.
Organizacja pracy w jednostce, w której niemal wszyscy pracownicy byliby uprawnieni do
dodatkowego urlopu, poza trudnościami natury logistycznej, będzie generowała również
dodatkowe koszty ze względu na konieczność zwiększenia personelu placówek.
Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych realizuje następujące programy
i zadania na rzecz WTZ i ich uczestników:
1. Program wyrównywania różnic między regionami III. W ramach obszaru F wspierane są
projekty mające na celu:
— tworzenie warsztatów terapii zajęciowej (poprzez finansowanie części kosztów
utworzenia nowego WTZ w powiecie, na terenie którego nie ma tego typu placówki);
4 Standardy funkcjonowania WTZ, oprac.: A. Rąbel, I. Mikee, A. Gierej i in., Warszawa, październik 2023. Standardy
dostępne są na stronie Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych:
https://niepelnosprawni.gov.pl/projekty/projekty-po-wer/projekt-aktywni-niepelnosprawni-narzedzia-wsparcia-
samodzielnosci-osob-niepelnosprawnych/ oraz (zakończonego) projektu „Aktywni niepełnosprawni - narzędzia
wsparcia samodzielności osób niepełnosprawnych”: https://wlaczeniespoleczne.pl/. Projekt, w którym stworzono
standardy warsztatów terapii zajęciowej był finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w
Programie Operacyjnym Wiedza Edukacja Rozwój 2014-2020.

-- 4 of 6 --

tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
— przeciwdziałanie degradacji infrastruktury funkcjonujących warsztatów terapii
zajęciowej, środowiskowych domów samopomocy lub zakładów aktywności
zawodowej (poprzez sfinansowanie części kosztów remontu albo modernizacji
warsztatu terapii zajęciowej, środowiskowego domu samopomocy lub zakładu
aktywności zawodowej).
Dofinansowanie udzielane jest jednostkom samorządu terytorialnego i organizacjom
pozarządowym prowadzącym WTZ, ŚDS lub ZAZ. Realizatorem programu są samorządy
powiatowe, które przyjmą zaproszenie do uczestnictwa w nim i będą postępowały zgodnie
z procedurami jego realizacji. Dofinansowanie w 2025 r. mogło wynieść do 70% kosztów
projektu, nie więcej jednak niż 18 500 zł na każde miejsce dla osoby
z niepełnosprawnościami tworzone w ramach programu lub do 80% kosztów realizacji
projektu, jednak nie więcej niż 201 500 zł na remont bądź modernizację funkcjonującego
warsztatu terapii zajęciowej, środowiskowego domu samopomocy lub zakładu aktywności
zawodowej. W 2024 r. w obszarze F modernizacją objęto 130 WTZ i wydatkowano
14 555 582,03 zł. W 2025 r. złożonych zostało 130 projektów dotyczących remontów
w WTZ, które zweryfikowano na łączną kwotę 15 152 401,50 zł.
2. Program „Zajęcia klubowe w WTZ”. Prowadzenie zajęć klubowych i ich finansowanie ze
środków PFRON reguluje ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Celem programu jest wsparcie
osób z niepełnosprawnościami w utrzymaniu samodzielności i niezależności w życiu
społecznym i zawodowym co ułatwić ma prowadzenie przez WTZ zajęć klubowych jako
zorganizowanej formy rehabilitacji. Beneficjentami programu są osoby
z niepełnosprawnościami posiadające ważne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności
(lub orzeczenie równoważne), które były uczestnikami WTZ i opuściły warsztat w związku
z podjęciem zatrudnienia, a także osoby z niepełnosprawnościami posiadające ważne
orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (lub orzeczenie równoważne) znajdujące się na
prowadzonej przez podmiot organizujący WTZ liście osób (art. 10f ust. 2a ustawy
o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych),
których zgłoszenie do uczestnictwa w warsztacie zatwierdzono i które nie rozpoczęły
terapii w WTZ.
Adresatami programu są podmioty prowadzące warsztaty terapii zajęciowej. Pomoc
finansowa w jego ramach udzielana jest ze środków PFRON przez biorące w nim udział
samorządy powiatowe. Dofinansowanie dotyczy kosztów prowadzenia przez WTZ zajęć
klubowych, które mogą obejmować aktywne formy wspierania osób
z niepełnosprawnościami w podjęciu lub utrzymaniu zatrudnienia. Czas trwania zajęć
klubowych dla osoby z niepełnosprawnością to nie mniej niż 5 godzin miesięcznie.
Szczegółowy zakres i organizację zajęć klubowych ustala WTZ.
Program realizowany jest na terenie całego kraju w cyklu realizacyjnym trwającym od
1 lutego danego roku kalendarzowego do 31 stycznia kolejnego roku kalendarzowego.
Obowiązują dwie odrębne tury naboru wystąpień w roku realizacyjnym:
— I tura: dla zajęć klubowych w WTZ, które odbywać się będą przez pełen rok
realizacyjny (od 1 lutego do 31 stycznia kolejnego roku kalendarzowego). Termin
naboru wystąpień wyznacza się miedzy 1 a 30 listopada w roku kalendarzowym
poprzedzającym rok realizacji programu;
— II tura: dla zajęć klubowych, które mają zostać uruchomione i prowadzone od drugiej
połowy roku realizacyjnego oraz w przypadku WTZ prowadzących zajęcia klubowe,
w których od momentu zakończeniu terminu pierwszej tury naboru zwiększyła się

-- 5 of 6 --

tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzin
liczba beneficjentów. Termin drugiej tury naboru wyznacza się w okresie od 1 do
30 czerwca danego roku.
Dofinansowanie przyznawane jest przez samorząd powiatowy w formie miesięcznej
stawki osobowej. Zarząd PFRON ustalił jej wysokość dla programu w okresie jego
realizacji od 1 lutego 2025 r. do 31 stycznia 2026 r. na 580 zł. Na realizację zadania w
planie finansowym na 2025 r. przewidziano ogółem 12 000 000 zł, a w planie finansowym
na 2026 r. – 14 000 000 zł.
3. Zadania zlecane na podstawie art. 36 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Organizacje pozarządowe, realizując projekty
w ramach zadań zlecanych, mogą udzielać wsparcia osobom uczestniczącym
w warsztatach terapii zajęciowej, o ile proponowane działania uzupełniają pomoc
finansowaną ze środków PFRON na prowadzenie WTZ.
4. Środki przekazywane w ramach algorytmu. Koszty utworzenia, działalności i wynikające
ze zwiększenia liczby uczestników warsztatu terapii zajęciowej są współfinansowane ze
środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz samorządu
powiatowego lub z innych źródeł (art. 10b ust. 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych).
Zgodnie z art. 68c ust. 1 pkt 2 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz
zatrudnianiu osób niepełnosprawnych maksymalne dofinansowanie kosztów tworzenia
warsztatu terapii zajęciowej ze środków PFRON wynosi 70%. Z kolei zgodnie z art. 68c
ust. 1 pkt 1 lit. b tego aktu maksymalne dofinansowanie kosztów działalności warsztatów
terapii zajęciowej ze środków PFRON, również tych wynikających ze zwiększonej liczby
uczestników warsztatu, określono na poziomie 90%. Trzeba dodać, iż art. 10b ust. 2a
wskazanej ustawy określa, że koszty działalności warsztatu są finansowane ze środków
samorządu powiatowego w wysokości co najmniej 10%. Obowiązek dofinansowania
warsztatu przez powiat nie ma charakteru wyłącznego, ponieważ może zostać
uzupełniony dofinansowaniem pochodzącym z innych źródeł, np. ze środków jednostki
prowadzącej warsztat lub środków gminy albo województwa jako jednostek samorządu
terytorialnego, bądź ze środków innych podmiotów. Powiat może ponadto zwiększyć swój
udział w finansowaniu warsztatu ponad określone w art. 10b ust. 2a ustawy o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych 10% kosztów
działalności.
W 2024 r. WTZ otrzymały 985 978 656,00 zł ze środków PFRON i 109 553 184,00 zł ze
środków samorządów powiatowych, łącznie to kwota w wysokości 1 095 531 840,00 zł.
W 2025 r. do WTZ trafiło 1 043 068 656,00 zł dofinansowania ze środków PFRON oraz
115 906 396,00 zł z samorządów powiatowych – łącznie 1 158 975 052,00 zł.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Maja Nowak
Pełnomocnik Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/

-- 6 of 6 --