Interpelacja nr 11143
Interpelacja w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (88%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym
Interpelacja nr 11143
do ministra zdrowia
w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 23-07-2025
Szanowni Państwo,
z niepokojem obserwujemy coraz wyraźniejsze symptomy systemowego kryzysu w polskich szpitalach publicznych. Przykładem mogą być niepokojące doniesienia z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu, gdzie pracownicy alarmują o dramatycznej sytuacji kadrowej. Z powodu zlecania firmom zewnętrznym usług takich jak transport pacjentów, sprzątanie czy obsługa techniczna, zatrudniani przez zewnętrzne firmy pracownicy są coraz gorzej wynagradzani, co prowadzi do masowych odejść z pracy. W konsekwencji szpitalowi grozi paraliż podstawowych funkcji logistycznych i sanitarnych.
Problem ten nie dotyczy jedynie Wrocławia. Coraz więcej placówek medycznych w całym kraju decyduje się na częściowy outsourcing usług niemedycznych, argumentując to względami ekonomicznymi. Niestety, praktyka pokazuje, że działania te nie tylko nie poprawiają sytuacji finansowej szpitali, ale także negatywnie wpływają na bezpieczeństwo pacjentów i jakość opieki.
Outsourcing usług dotyczy nie tylko personelu pomocniczego, ale także usług diagnostycznych, laboratoryjnych czy nawet części usług medycznych. To „prowadzi do osłabienia publicznego systemu, który wciąż boryka się z niedofinansowaniem, brakami kadrowymi i starzejącą się infrastrukturą — co skutkuje „pełzającą prywatyzacją” systemu ochrony zdrowia.
Zatrudnianie pracowników przez pośredników często wiąże się z niestabilnością zatrudnienia, brakiem odpowiedniego przeszkolenia, a także niskimi pensjami – często niewspółmiernymi do charakteru i odpowiedzialności wykonywanej pracy. Osoby te nie są włączane w struktury zespołu szpitalnego, nie uczestniczą w szkoleniach wewnętrznych i nie mają wpływu na poprawę standardów opieki. Braki kadrowe pogłębiają się, co odbija się zarówno na pozostałym personelu medycznym, jak i na pacjentach – którzy coraz częściej zgłaszają przypadki zaniedbań, długiego oczekiwania na pomoc czy niskiego standardu higienicznego.
W związku z powyższym, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Zdrowia monitoruje skalę zatrudniania zewnętrznych firm w szpitalach publicznych w Polsce?
Czy resort planuje działania ograniczające outsourcing usług szpitalnych i przywracające pełną kontrolę szpitali nad personelem pomocniczym?
Jakie konkretne kroki zostały dotychczas podjęte w celu poprawy warunków pracy personelu niemedycznego, który ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie placówek i bezpieczeństwo pacjentów?
Czy ministerstwo planuje przeprowadzenie ogólnopolskiego audytu skutków outsourcingu w publicznych jednostkach ochrony zdrowia?
Oczekuję również informacji o planach na przyszłość, długoterminowych celach dotyczących jakości opieki medycznej oraz stabilności zatrudnienia.
Proszę o udzielenie odpowiedzi w możliwie najkrótszym terminie, aby móc podjąć dalsze działania w tej sprawie.
Z poważaniem
Marta Stożek
Posłanka na Sejm RP
Interpelacja nr 11143
do ministra zdrowia
w sprawie rezygnacji szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom zewnętrznym
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 23-07-2025
Szanowni Państwo,
z niepokojem obserwujemy coraz wyraźniejsze symptomy systemowego kryzysu w polskich szpitalach publicznych. Przykładem mogą być niepokojące doniesienia z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego we Wrocławiu, gdzie pracownicy alarmują o dramatycznej sytuacji kadrowej. Z powodu zlecania firmom zewnętrznym usług takich jak transport pacjentów, sprzątanie czy obsługa techniczna, zatrudniani przez zewnętrzne firmy pracownicy są coraz gorzej wynagradzani, co prowadzi do masowych odejść z pracy. W konsekwencji szpitalowi grozi paraliż podstawowych funkcji logistycznych i sanitarnych.
Problem ten nie dotyczy jedynie Wrocławia. Coraz więcej placówek medycznych w całym kraju decyduje się na częściowy outsourcing usług niemedycznych, argumentując to względami ekonomicznymi. Niestety, praktyka pokazuje, że działania te nie tylko nie poprawiają sytuacji finansowej szpitali, ale także negatywnie wpływają na bezpieczeństwo pacjentów i jakość opieki.
Outsourcing usług dotyczy nie tylko personelu pomocniczego, ale także usług diagnostycznych, laboratoryjnych czy nawet części usług medycznych. To „prowadzi do osłabienia publicznego systemu, który wciąż boryka się z niedofinansowaniem, brakami kadrowymi i starzejącą się infrastrukturą — co skutkuje „pełzającą prywatyzacją” systemu ochrony zdrowia.
Zatrudnianie pracowników przez pośredników często wiąże się z niestabilnością zatrudnienia, brakiem odpowiedniego przeszkolenia, a także niskimi pensjami – często niewspółmiernymi do charakteru i odpowiedzialności wykonywanej pracy. Osoby te nie są włączane w struktury zespołu szpitalnego, nie uczestniczą w szkoleniach wewnętrznych i nie mają wpływu na poprawę standardów opieki. Braki kadrowe pogłębiają się, co odbija się zarówno na pozostałym personelu medycznym, jak i na pacjentach – którzy coraz częściej zgłaszają przypadki zaniedbań, długiego oczekiwania na pomoc czy niskiego standardu higienicznego.
W związku z powyższym, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
Czy Ministerstwo Zdrowia monitoruje skalę zatrudniania zewnętrznych firm w szpitalach publicznych w Polsce?
Czy resort planuje działania ograniczające outsourcing usług szpitalnych i przywracające pełną kontrolę szpitali nad personelem pomocniczym?
Jakie konkretne kroki zostały dotychczas podjęte w celu poprawy warunków pracy personelu niemedycznego, który ma bezpośredni wpływ na funkcjonowanie placówek i bezpieczeństwo pacjentów?
Czy ministerstwo planuje przeprowadzenie ogólnopolskiego audytu skutków outsourcingu w publicznych jednostkach ochrony zdrowia?
Oczekuję również informacji o planach na przyszłość, długoterminowych celach dotyczących jakości opieki medycznej oraz stabilności zatrudnienia.
Proszę o udzielenie odpowiedzi w możliwie najkrótszym terminie, aby móc podjąć dalsze działania w tej sprawie.
Z poważaniem
Marta Stożek
Posłanka na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Marek Kos
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
3
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
5.6 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
5317 znaków
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DSW.050.22.2025.IW
Warszawa, 14 sierpnia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
W odpowiedzi na interpelację nr 11143 Pani Poseł Marty Stożek
w sprawie rezygnacji
szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom
zewnętrznym uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym
zwłaszcza ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r., poz.
450), za funkcjonowanie podmiotu leczniczego odpowiada jego kierownik / dyrektor. To on
jest odpowiedzialny za zarządzanie danym podmiotem leczniczym, zagwarantowanie
bezpieczeństwa pacjentów i niezakłócone funkcjonowanie kierowanej przezeń placówki.
Minister właściwy do spraw zdrowia – jak każdy organ władzy publicznej zobowiązany do
działania jedynie na podstawie i w granicach prawa – nie ma uprawnienia do ingerowania w
jakiejkolwiek formie w decyzje zarządcze podejmowane przez kierowników podmiotów
leczniczych, wobec których nie sprawuje nadzoru właścicielskiego. W szczególności
Minister Zdrowia nie został przez ustawodawcę wyposażony w kompetencję do
weryfikowania celowości i prawidłowości zawieranych przez podmioty lecznicze umów
cywilnoprawnych z podmiotami realizującymi usługi na ich rzecz.
Odnosząc się do zawartych w interpelacji pytań szczegółowych pragnę poinformować, że
Ministerstwo Zdrowia nie ewidencjonuje umów cywilnoprawnych zwieranych z firmami
zewnętrznymi przez podmioty lecznicze, jak też nie proceduje obecnie projektów
rozwiązań legislacyjnych sankcjonujących zakaz zlecania podmiotom zewnętrznym
świadczenia usług niemedycznych.
Podkreślenia wymaga, że resort zdrowia konsekwentnie stoi na stanowisku, iż niezależnie
od przyjętego modelu działania podmioty lecznicze zobowiązane są do przestrzegania
obowiązujących przepisów prawa, w szczególności tych, które określają warunki
prawidłowego udzielania świadczeń zdrowotnych, zapewnienia bezpieczeństwa pacjentom
oraz pracownikom i innym osobom świadczącym prace w oparciu o niepracownicze formy
zatrudnienia.
W odniesieniu do pytania o działania Ministerstwa Zdrowia na rzecz poprawy warunków
pracy personelu niemedycznego w pierwszej kolejności należy wskazać, że minister
-- 1 of 2 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
właściwy do spraw zdrowia nie pełni funkcji pracodawcy w stosunku do personelu
podmiotów leczniczych. Funkcję pracodawcy pełnią - w konsekwencji czego ponosząc
pełną odpowiedzialność m.in. za stworzenie pracownikom odpowiednich warunków pracy –
kierownicy / dyrektorzy podmiotów.
Należy też wskazać, że w polskim porządku prawnym funkcjonuje przepis art. 22 § 11
Kodeksu pracy, zgodnie z którym zatrudnienie w warunkach właściwych dla stosunku pracy
(tj. gdy pracownik zobowiązuje się do wykonywania za wynagrodzeniem pracy określonego
rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie
wyznaczonym przez pracodawcę) jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez
względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Jednocześnie art. 281 § 1 pkt 1 Kodeksu
pracy określa, że kto będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu zawiera umowę
cywilnoprawną w warunkach, w których zgodnie z art. 22 § 1 powinna być zawarta umowa
o pracę podlega karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł.
Nie należy więc oczekiwać od Ministra Zdrowia podejmowania działań, do których brak
upoważnienia ustawowego.
Jednocześnie należy przypomnieć, że wynagrodzenia zasadnicze pracowników
niemedycznych działalności podstawowej podmiotów leczniczych zatrudnionych na
umowę o pracę są ustalane na takich samych zasadach jak etatowych pracowników
medycznych, tj. stanowią one iloczyn określonego w załączniku do ustawy z dnia 8 czerwca
2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych
pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2139) –
zwanej dalej „ustawą” i kwoty bazowej równej przeciętnemu wynagrodzeniu w gospodarce
narodowej w roku poprzedzającym waloryzację wynagrodzeń.
Zgodnie z przywołanym załącznikiem do ustawy dla pracowników niemedycznych
działalności podstawowej tzw. współczynniki pracy wynoszą:
0,65 – dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach z wymaganym
wykształceniem poniżej średniego;
0,78 – dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach z wymaganym
wykształceniem średnim;
1,0 – dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach z wymaganym
wykształceniem wyższym.
Od 1 lipca br. najniższe wynagrodzenia zasadnicze wynoszą – odpowiednio - 5318,12 zł,
6381,74 zł i 8181,72.
Natomiast wynagrodzenia pozostałych osób zatrudnionych w ramach stosunku pracy w
podmiocie leczniczym, niewykonujących zawodu medycznego są ustalane w trybie art. 5
ustawy.
Kontrolę wykonywania przez pracodawców ustawy o sposobie ustalania najniższego
wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach
leczniczych ustawodawca powierzył podmiotom tworzącym i Państwowej Inspekcji Pracy.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Marek Kos
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 2 of 2 --
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DSW.050.22.2025.IW
Warszawa, 14 sierpnia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
W odpowiedzi na interpelację nr 11143 Pani Poseł Marty Stożek
w sprawie rezygnacji
szpitali w Polsce z zatrudniania części personelu i przekazywania ich obowiązków firmom
zewnętrznym uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym
zwłaszcza ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r., poz.
450), za funkcjonowanie podmiotu leczniczego odpowiada jego kierownik / dyrektor. To on
jest odpowiedzialny za zarządzanie danym podmiotem leczniczym, zagwarantowanie
bezpieczeństwa pacjentów i niezakłócone funkcjonowanie kierowanej przezeń placówki.
Minister właściwy do spraw zdrowia – jak każdy organ władzy publicznej zobowiązany do
działania jedynie na podstawie i w granicach prawa – nie ma uprawnienia do ingerowania w
jakiejkolwiek formie w decyzje zarządcze podejmowane przez kierowników podmiotów
leczniczych, wobec których nie sprawuje nadzoru właścicielskiego. W szczególności
Minister Zdrowia nie został przez ustawodawcę wyposażony w kompetencję do
weryfikowania celowości i prawidłowości zawieranych przez podmioty lecznicze umów
cywilnoprawnych z podmiotami realizującymi usługi na ich rzecz.
Odnosząc się do zawartych w interpelacji pytań szczegółowych pragnę poinformować, że
Ministerstwo Zdrowia nie ewidencjonuje umów cywilnoprawnych zwieranych z firmami
zewnętrznymi przez podmioty lecznicze, jak też nie proceduje obecnie projektów
rozwiązań legislacyjnych sankcjonujących zakaz zlecania podmiotom zewnętrznym
świadczenia usług niemedycznych.
Podkreślenia wymaga, że resort zdrowia konsekwentnie stoi na stanowisku, iż niezależnie
od przyjętego modelu działania podmioty lecznicze zobowiązane są do przestrzegania
obowiązujących przepisów prawa, w szczególności tych, które określają warunki
prawidłowego udzielania świadczeń zdrowotnych, zapewnienia bezpieczeństwa pacjentom
oraz pracownikom i innym osobom świadczącym prace w oparciu o niepracownicze formy
zatrudnienia.
W odniesieniu do pytania o działania Ministerstwa Zdrowia na rzecz poprawy warunków
pracy personelu niemedycznego w pierwszej kolejności należy wskazać, że minister
-- 1 of 2 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
właściwy do spraw zdrowia nie pełni funkcji pracodawcy w stosunku do personelu
podmiotów leczniczych. Funkcję pracodawcy pełnią - w konsekwencji czego ponosząc
pełną odpowiedzialność m.in. za stworzenie pracownikom odpowiednich warunków pracy –
kierownicy / dyrektorzy podmiotów.
Należy też wskazać, że w polskim porządku prawnym funkcjonuje przepis art. 22 § 11
Kodeksu pracy, zgodnie z którym zatrudnienie w warunkach właściwych dla stosunku pracy
(tj. gdy pracownik zobowiązuje się do wykonywania za wynagrodzeniem pracy określonego
rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie
wyznaczonym przez pracodawcę) jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez
względu na nazwę zawartej przez strony umowy. Jednocześnie art. 281 § 1 pkt 1 Kodeksu
pracy określa, że kto będąc pracodawcą lub działając w jego imieniu zawiera umowę
cywilnoprawną w warunkach, w których zgodnie z art. 22 § 1 powinna być zawarta umowa
o pracę podlega karze grzywny od 1 000 zł do 30 000 zł.
Nie należy więc oczekiwać od Ministra Zdrowia podejmowania działań, do których brak
upoważnienia ustawowego.
Jednocześnie należy przypomnieć, że wynagrodzenia zasadnicze pracowników
niemedycznych działalności podstawowej podmiotów leczniczych zatrudnionych na
umowę o pracę są ustalane na takich samych zasadach jak etatowych pracowników
medycznych, tj. stanowią one iloczyn określonego w załączniku do ustawy z dnia 8 czerwca
2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych
pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2139) –
zwanej dalej „ustawą” i kwoty bazowej równej przeciętnemu wynagrodzeniu w gospodarce
narodowej w roku poprzedzającym waloryzację wynagrodzeń.
Zgodnie z przywołanym załącznikiem do ustawy dla pracowników niemedycznych
działalności podstawowej tzw. współczynniki pracy wynoszą:
0,65 – dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach z wymaganym
wykształceniem poniżej średniego;
0,78 – dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach z wymaganym
wykształceniem średnim;
1,0 – dla pracowników zatrudnionych na stanowiskach z wymaganym
wykształceniem wyższym.
Od 1 lipca br. najniższe wynagrodzenia zasadnicze wynoszą – odpowiednio - 5318,12 zł,
6381,74 zł i 8181,72.
Natomiast wynagrodzenia pozostałych osób zatrudnionych w ramach stosunku pracy w
podmiocie leczniczym, niewykonujących zawodu medycznego są ustalane w trybie art. 5
ustawy.
Kontrolę wykonywania przez pracodawców ustawy o sposobie ustalania najniższego
wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach
leczniczych ustawodawca powierzył podmiotom tworzącym i Państwowej Inspekcji Pracy.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Marek Kos
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 2 of 2 --