Telefon: (+48) 22 369 29 00 ul. Wawelska 52/54, 00-922 Warszawa
info@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
Podsekretarz Stanu
Anita Sowińska
DIŚ-V.050.10.2025.AW
3920971.15778724.12686241
Warszawa, 11-08-2025
Dotyczy: odpowiedź na interpelację Posłanki Wiolety Tomczak, Posła Kamila Wnuk,
Posłanki Bożenny Hołownia, Posłanki Mai Ewy Nowak, Posłanki Ewy Szymanowskiej
i Posłanki Ewy Schädler.
Temat: zmiana poziomu norm hałasu.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w związku z interpelacją nr K10INT11138 Posłanki Wiolety Tomczak, Posła Kamila Wnuk,
Posłanki Bożenny Hołownia, Posłanki Mai Ewy Nowak, Posłanki Ewy Szymanowskiej
i Posłanki Ewy Schädler, przekazuję odpowiedź w zakresie kompetencji Ministra Klimatu i
Środowiska.
Na wstępie bardzo dziękuję za zabranie głosu w kwestiach dużej wagi. Ministerstwo Klimatu
i Środowiska bardzo poważnie traktuje istotę ochrony środowiska przed ponadnormatywną
emisją hałasu do środowiska i prowadzi wszechstronną analizę zmian w zakresie klimatu
akustycznego. W okresie ostatnich kilku lat nastąpił dynamiczny wzrost realizacji inwestycji
liniowych i stan klimatu akustycznego obecnie jest bardzo ważnym problemem społecznym.
W świetle obowiązujących aktów prawnych, kontrolę przestrzegania i stosowania przepisów
o ochronie środowiska sprawują organy ochrony środowiska, w zakresie objętym
właściwością tych organów oraz organy Inspekcji Ochrony Środowiska. Organy te mają
szerokie uprawnienia w sprawach dotyczących nadmiernego hałasu. Postępowania
administracyjne dotyczące ochrony środowiska toczą się z urzędu dlatego wystarczy
poinformować odpowiedni organ o uciążliwości akustycznej, a ten powinien wdrożyć
odpowiednią procedurę. Droga ekspresowa S6 zalicza się do przedsięwzięć mogących
zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 31
rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć
mogących znacząco oddziaływać na środowisko1. Zatem, jest obiektem, w odniesieniu do
którego obowiązek ograniczenia oddziaływania na środowisko może nałożyć, w drodze
decyzji marszałek województwa, w trybie art. 378 ust. 2a pkt 2 ustawy z dnia 27 kwietnia
1 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco
oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 z późn. zm.).

-- 1 of 7 --

2001 r. Prawo ochrony środowiska2 - zwanej dalej „ustawą Poś”. W zakresie ochrony
środowiska przed hałasem do zadań marszałka należy:
 utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania (art. 135 ustawy Poś),
 zobowiązanie podmiotu do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego
(art. 237 ustawy Poś),
 wydanie decyzji w sprawie ograniczenia oddziaływania na środowisko i jego zagrożenia
lub przywrócenia środowiska do stanu właściwego (art. 362 ustawy Poś),
 nałożenie obowiązku prowadzenia w określonym czasie pomiarów poziomów hałasu
(art. 178 ust. 1 ustawy Poś).
W odniesieniu do pomiarów emisji hałasu do środowiska wykonanych przez inwestorów
i mieszkańców uprzejmie wyjaśniam, że zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy Poś, podmioty
korzystające ze środowiska oraz organy administracji są obowiązane do stosowania
metodyk referencyjnych. Dopuszczalne jest stosowanie innej metodyki ale tylko pod ściśle
określonymi warunkami. Metodyka referencyjna dotycząca pomiarów hałasu w środowisku
jest rygorystyczna, a nieprzestrzeganie odpowiednich reguł może prowadzić do błędnej
interpretacji wyników pomiarów. Referencyjna metodyka oraz kryteria lokalizacji punktów
pomiarowych została określona w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Środowiska
z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów
substancji lub energii w środowisku przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią
tramwajową, lotniskiem lub portem3. Określa ona nie tylko kryteria lokalizacji punktów
pomiarowych ale także wymagania dotyczące zestawów pomiarowych, warunków
meteorologicznych w jakich prowadzi się pomiary oraz procedurę wykonania pomiarów.
Należy wskazać, że każdorazowo lokalizacja punktów pomiarowych powinna być ustalana
po dokładnej i wnikliwej analizie. Zgodnie z obowiązującą metodyką pomiarów, lokalizację
punktów pomiarowych ustala się indywidualnie dla każdego punktu pomiarowego, w
zależności od: celu pomiarów, charakterystyk i usytuowania źródła hałasu, własności
pochłaniających, odbijających oraz zagospodarowania terenu, w szczególności własności
ekranowania i uginania fal dźwiękowych. Punkty pomiarowe należy lokalizować na terenach
objętych ochroną przed hałasem w taki sposób, aby przeprowadzone w nich pomiary
pozwoliły na ustalenie miejsca o największym oddziaływaniu hałasu na ludzi w miejscu ich
możliwego pobytu ze źródeł, których pomiary dotyczą, z uwzględnieniem odrębnych zasad
określonych dla terenu niezabudowanego i terenu zabudowanego. Ponadto, w myśl
art. 147a ust. 1 ustawy Poś prowadzący instalację są obowiązani zapewnić wykonanie
pomiarów, w tym pobieranie próbek przez akredytowane laboratorium w rozumieniu
ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności4. Akredytacja laboratorium
badawczego oznacza spełnienie określonych wymagań i warunków stanowiących podstawę
do stwierdzenia, że wyniki pomiarów są uzyskane przy zastosowaniu określonych procedur,
są wiarygodne i miarodajne.
Reasumując, zgodnie z metodyką pomiarową, lokalizacja punktów pomiarowych nie jest
przypadkowa, a jej celem jest jak najdokładniejsze oszacowanie poziomu hałasu w miejscach
najbardziej narażonych na jego wpływ, co ma kluczowe znaczenie dla skutecznej ochrony
przed hałasem. Chodzi o to, aby pomiary pozwoliły na ocenę rzeczywistego oddziaływania
hałasu na tereny, dla których została wprowadzona ochrona. Po stronie marszałka
województwa pozostaje zbadanie rzeczywistego, a więc i tego najbardziej uciążliwego,
2 Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2025 r. poz. 647).
3 Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia
pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią
tramwajową, lotniskiem lub portem (Dz. U. z 2011 r. nr 140 poz. 824 z późn. zm.).
4 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2023 r. poz. 215).

-- 2 of 7 --

z akustycznego punktu widzenia, odziaływania na stan środowiska oraz podjęcie, na
podstawie wyników tego badania, ustawowych działań mających na celu spowodowanie
dotrzymania właściwego ładu akustycznego w środowisku, czyli dotrzymania w środowisku
dopuszczalnego poziomu hałasu. Stąd, każdorazowo osoby którym przeszkadza nadmierny
hałas powinny kierować wnioski o podjęcie ustawowych działań do marszałka
województwa.
Odpowiedź na pytanie nr 1: Czy rozważane jest obniżenie dopuszczalnego poziomu hałasu tak, aby
był on zgodny z normami rekomendowanymi przez WHO?
Obwiązujące obecnie w Polsce maksymalne dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku
zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r.
w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku5. Analiza akustycznych
standardów ochrony środowiska w zakresie ich ewentualnej zmiany dokonywana jest
w Ministerstwie Klimatu i Środowiska na bieżąco. Do Ministerstwa napływają wykluczające
się postulaty, dotyczące zarówno obniżenia wartości aktualnie obowiązujących
akustycznych standardów jakości środowiska, jak i podwyższenia tychże wartości.
Ministerstwo dokłada wszelkich starań w celu zapewnienia optymalnych warunków
akustycznych środowiska. Delegacja ustawowa do określenia ww. poziomów zawarta jest
w art. 113 ust. 1 ustawy Poś. Zgodnie z tym przepisem Minister właściwy do spraw klimatu,
w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia,
dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku kierując się potrzebą zapewnienia należytej
ochrony środowiska przed hałasem oraz mając na uwadze przepisy prawa Unii Europejskiej
odnoszące się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku.
Należy wskazać, że państwa członkowskie Unii Europejskiej zobowiązane są do
systematycznej oceny skutków hałasu środowiskowego, ocena ta polega nie tylko na
pomiarze poziomu hałasu, ale również na analizie jego wpływu na zdrowie i jakość życia
mieszkańców. Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca
2002 r. odnosząca się do oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku6 jest
najważniejszym instrumentem prawnym na poziomie Unii Europejskiej służącym ochronie
zdrowia i dobrostanu ludzi przed nadmiernym zanieczyszczeniem hałasem powodowanym
m. in. przez ruch drogowy. W dyrektywie Komisji (UE) 2020/367 z dnia 4 marca 2020 r.
zmieniającej załącznik III do dyrektywy 2002/49/WE7 został znormalizowany wpływ hałasu
na efekty zdrowotne. Sposób wyrażania skutków zdrowotnych jest niezależny od
dopuszczalnych wartości długookresowych poziomów hałasu w środowisku. Do celów
oceny szkodliwych skutków hałasu w środowisku, pod uwagę, bierze się:
— chorobę niedokrwienną serca (IHD),
— znaczną uciążliwość (HA),
— znaczne zaburzenia snu (HSD).
Miarą ww. szkodliwych skutków hałasu jest liczba osób dotkniętych danym skutkiem.
Przepisy zawarte w dyrektywie Komisji (UE) 2020/367 zostały wprowadzone do polskiego
ustawodawstwa w ustawie Poś oraz rozporządzeniach wykonawczych do tej ustawy tj.:
rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie
5 Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu
w środowisku (t. j. Dz. U. z 2014 r. poz. 112).
6 Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r. odnosząca się do oceny
i zarządzania poziomem hałasu w środowisku (Dz. Urz. WE L 189 z 18.07.2002, str. 12, z późn. zm.; Dz. Urz. UE
Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 7, str. 101).
7 Dyrektywa Komisji (UE) 2020/367 z dnia 4 marca 2020 r. zmieniająca załącznik III do dyrektywy 2002/49/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do ustalenia metod oceny szkodliwych skutków hałasu
w środowisku (Dz. U. L 67 z 5.3.2020, str. 132).

-- 3 of 7 --

szczegółowego zakresu danych ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposobu ich
prezentacji i formy ich przekazywania8 i rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska z dnia
26 lipca 2021 r. w sprawie programu ochrony środowiska przed hałasem9. Zatem, ocena
skutków hałasu w środowisku jest badana w Polsce od czwartej rundy mapowania, która
zakończyła się 30 czerwca 2022 r. Na podstawie strategicznych map hałasu zostały
opracowane programy ochrony środowiska przed hałasem. Dane ze streszczeń programów
ochrony środowiska przed hasłem państwa członkowskie miały obowiązek przekazania
Komisji Europejskiej do dnia 18 stycznia 2025 r. Ministerstwo do końca 2025 r. planuje
wykonać analizę danych z map i programów ochrony środowiska przed hałasem.
Należy wskazać, że kwestia zmiany dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku jest
niezwykle złożona. Przy ustalaniu tych wartości trzeba uwzględnić zarówno wytyczne WHO,
wymagania zrównoważonego rozwoju, dyrektywy 2002/49/WE i uwarunkowania lokalne.
Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie są także aspekty ekonomiczne i społeczne
Polski. Należy także mieć na uwadze, że tolerancja hałasu jest bardzo zróżnicowana i zależy
od wielu czynników środowiskowych i wrażliwości osobniczej. Stąd, w ocenie Ministerstwa
Klimatu i Środowiska dopiero analiza zagregowanych danych z map i programów, zebranych
w czwartej rundzie, pozwoli na identyfikację najistotniejszych problemów i obszarów
wymagających poprawy w Polsce, w celu ewentualnej nowelizacji obowiązujących przepisów
w tym zakresie.
Odpowiedź na pytanie nr 2: Jakie działania są podejmowane w celu ograniczenia hałasu
w miejscach w których są one notorycznie przekraczane?
Skuteczne działania w zakresie ochrony środowiska przed hałasem wymagają
kompleksowego podejścia obejmującego wszystkie istotne sektory i wszystkie
zainteresowane podmioty. W świetle przepisów ustawy Poś ochrona przed hałasem polega
na zapewnieniu jak najlepszego stanu akustycznego środowiska, w szczególności poprzez:
utrzymanie poziomu hałasu poniżej dopuszczalnego lub co najmniej na tym poziomie lub
zmniejszanie poziomu hałasu co najmniej do dopuszczalnego, gdy nie jest on dotrzymany.
Ochrona środowiska przed hałasem wymaga zarówno działań długookresowych, jak i
krótkookresowych. Stąd, do oceny klimatu akustycznego wykorzystywane są: wskaźniki
długookresowe i wskaźniki krótkookresowe. Wskaźniki długookresowe mają zastosowanie
do prowadzenia długookresowej polityki w zakresie ochrony przed hałasem,
wykorzystywane są do sporządzania strategicznych map hałasu oraz programów ochrony
środowiska przed hałasem, są to: LDWN (długookresowy średni poziom dźwięku A wyrażony
w decybelach (dB), wyznaczany w ciągu wszystkich dób w roku, określający ogólną
dokuczliwość hałasu) i LN (długookresowy średni poziom dźwięku A wyrażony w decybelach
(dB), wyznaczony w ciągu wszystkich pór nocy w roku, określający zaburzenia snu).
Wskaźniki krótkookresowe mają zastosowanie do ustalania i kontroli warunków korzystania
ze środowiska w odniesieniu do jednej doby: LAeqD (równoważny poziom dźwięku A dla pory
dnia) i LAeqN (równoważny poziom dźwięku A dla pory nocy).
Wspomaganie działań na rzecz ochrony środowiska jest zadaniem państwowego
monitoringu środowiska. Systematycznej oceny i obserwacji zmian stanu akustycznego
środowiska dokonuje Główny Inspektor Ochrony Środowiska. Badania realizowane na
potrzeby państwowego monitoringu środowiska prowadzi się w sposób cykliczny, a zakres
8 Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 1 lipca 2021 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych
ujętych na strategicznych mapach hałasu, sposobu ich prezentacji i formy ich przekazywania (Dz. U. z 2024 r. poz.
255).
9 Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 26 lipca 2021 r. w sprawie programu ochrony środowiska
przed hałasem (Dz. U. z 2024 r. poz. 271).

-- 4 of 7 --

tych zadań jest określony w wieloletnich strategicznych i wykonawczych programach
państwowego monitoringu środowiska. Obecnie obowiązuje „Strategiczny Program
Państwowego Monitoringu Środowiska na lata 2020-2025”10.
Ponadto, na potrzeby zarządzania emisją i skutkami hałasu, w tym w celu zmniejszenia hałasu
w środowisku, na podstawie strategicznych map hałasu sporządza się program ochrony
środowiska przed hałasem. Projekt uchwały w sprawie ww. programu, w myśl art. 119a ust.
1 ustawy Poś opracowuje marszałek województwa dla obszaru województwa.
Program ochrony środowiska przed hałasem jest uchwalany przez sejmik województwa co
5 lat, w terminie do dnia 18 lipca i może być aktualizowany przed upływem tego terminu.
Szczegółowy zakres programu ochrony środowiska przed hałasem oraz sposób ustalania
harmonogramu planowanych działań ograniczających poziom hałasu w środowisku zostały
określone w rozporządzeniu Ministra Klimatu i Środowiska w sprawie programu ochrony
środowiska przed hałasem. Program ten bardzo dokładnie określa jakie zagadnienia mają
być zawarte w programach oraz na podstawie jakich kryteriów wyznacza się obszary, na
których w pierwszej kolejności powinny zostać wykonane działania naprawcze zmierzające
do ograniczenia hałasu oraz zachowania korzystnych warunków akustycznych środowiska.
W programie wskazuje się działania ograniczające poziom hałasu w środowisku:
zrealizowane, planowane do realizacji w ciągu pięciu lat oraz planowane do realizacji
długoterminowej - uwzględniając liczbę mieszkańców na terenie objętym programem oraz
efektywność ekologiczną i ekonomiczną działań programu. Przy opracowywaniu programu
ochrony środowiska przed hałasem marszałek województwa zapewnia udział
społeczeństwa.
Odpowiedź na pytanie nr 3: Czy rozważana jest zmiana sposobu pomiaru hałasu podczas inwestycji
infrastrukturalnych, tak, aby lepiej oddawały one faktyczne zanieczyszczenie hałasem w danym
miejscu?
Uprzejmie informuję, że Ministerstwo Klimatu i Środowiska we współpracy z Głównym
Inspektoratem Ochrony Środowiska podjęło prace nad zmianą rozporządzenia w sprawie
wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku
przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem. W dniu
11 czerwca 2025 r. (numer w wykazie prac: 1085) na stronie Biuletynu Informacji Publicznej
Rządowego Centrum Legislacji w zakładce Rządowy Proces Legislacyjny, zamieszczony
został projekt rozporządzenia Ministra Klimatu i Środowiska zmieniającego rozporządzenie
w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii
w środowisku przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub
portem11.
Odpowiedź na pytanie nr 4: Czy planowane jest umożliwienie korzystania z tzw. fotoradarów
akustycznych, które pozwalają identyfikować pojazdy, które generują hałas przekraczający normy?
(rozwiązanie stosowane skutecznie m.in. we Francji czy Niemczech).
Pragnę wyjaśnić, że Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie jest właściwe do określenia zasad
i warunków umożliwienia korzystania z fotoradarów akustycznych, pozwalających
identyfikować pojazdy. Działem transportu administracji rządowej, w myśl § 1 ust. 2 pkt 3
10 Strategiczny Program Państwowego Monitoringu Środowiska na lata 2020-2025, strona:
https://www.gov.pl/web/gios/programy-panstwowego-monitoringu-srodowiska (dostęp: 07.08.2025 r.).
11 Biuletyn Informacji Publicznej Rządowego Centrum Legislacji,
strona: https://legislacja.gov.pl/projekt/12398800/katalog/13134564#13134564, (dostęp: 07.08.2025 r.).

-- 5 of 7 --

rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego
zakresu działania Ministra Infrastruktury12 kieruje Minister Infrastruktury.
Odpowiedź na pytanie nr 5: Czy prowadzone są kampanie informacyjne na terenach
przekraczających dopuszczalne normy hałasu, aby potencjalni mieszkańcy wiedzieli, że taki
problem występuje?
W chwili obecnej Ministerstwo Klimatu i Środowiska nie prowadzi bezpośrednich działań
informacyjnych na temat dopuszczalnych norm hałasu.
Podstawowym źródłem danych, wykorzystywanym do informowania społeczeństwa
o zagrożeniach środowiska przed hałasem, stanowią strategiczne mapy hałasu. Mapy te
zamieszczane na stronach internetowych, przez prezydenta miasta o liczbie mieszkańców
większej niż 100 tysięcy oraz zarządzającego główną drogą, zarządzającego główną linią
kolejową i zarządzającego głównym lotniskiem. Dodatkowym źródłem danych są programy
ochrony środowiska przed hałasem. Szczegółowe informacje na temat tych programów
można znaleźć na stronach internetowych poszczególnych urzędów marszałkowskich
województw.
Ponadto, rozpowszechnianie informacji o środowisku prowadzone jest w ramach
państwowego monitoringu środowiska. Wyniki pomiarów hałasu i informacje wytworzone
na podstawie tych pomiarów są szeroko rozpowszechniane oraz zamieszczane na stronach
internetowych: Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska13, Portalu danych (otwarte
dane)14 i GIOŚ INSPIRE15.
Ponadto należy wskazać, że kwestie dotyczące negatywnego oddziaływania na zdrowie
ludności wiążą się z zadaniami ministra właściwego do spraw zdrowia, z uwagi na
problematykę mieszczącą się w zakresie art. 33 ust. 1 ustawy dnia 4 września 1997 r.
o działach administracji rządowej16. W związku z tym, uprzejmie informuję, że
przeprowadzenie kampanii społecznej informującej o zagrożeniach związanych z hałasem,
pozostaje poza właściwością ministra właściwego do spraw klimatu. Prowadzenie analiz
w zakresie szkodliwości i uciążliwości akustycznych na zdrowie ludzi, jak również ocena
skutków zdrowotnych narażenia na nadmierny hałas, należy do kompetencji ministra
właściwego ds. zdrowia.
Z wyrazami szacunku
Anita Sowińska
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
12 Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 grudnia 2023 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania
Ministra Infrastruktury (Dz.U. 2023 poz. 2725).
13 Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, strona: https://www.gov.pl/web/gios/monitoring-halasu (dostęp:
05.08.2025 r.).
14 Otwarte dane, strona: https://dane.gov.pl/pl/dataset/1404,panstwowy-monitoring-srodowiska-monitoring-
haasu?page=1&per_page=50&q=&sort=-data_date&model=resources (dostęp: 05.08.2025 r.).
15 GIOŚ INSPIRE, strona: https://inspire.gios.gov.pl/imap/#gpmap=gpMonit (dostęp: 05.08.2025 r.).
16 Dz. U. z 2024 r. poz. 1370, z późn. zm.

-- 6 of 7 --

Do wiadomości:
1. Departament Spraw Parlamentarnych w KPRM.

-- 7 of 7 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
ZPŚ.050.51.2025
Warszawa, 13 sierpnia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację z dnia 28 lipca 2025 r., numer 11138 w sprawie zmiany
poziomu norm hałasu, uprzejmie proszę o przyjęcie poniższych informacji.
Hałas stanowi jedno z kluczowych zagrożeń środowiskowych dla zdrowia publicznego w
Polsce oraz w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Zgodnie z
informacjami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), hałas jest drugim pod względem
istotności czynnikiem środowiskowym negatywnie wpływającym na zdrowie, zaraz po
zanieczyszczeniu powietrza. Oddziaływanie hałasu jest wieloaspektowe i może prowadzić
do poważnych konsekwencji zdrowotnych, obejmujących układ sercowo-naczyniowy,
zdrowie psychiczne, jakość życia oraz rozwój dzieci.
Długotrwałe narażenie na hałas skutkuje zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-
naczyniowych, zaburzeniami snu, upośledzeniem procesów poznawczych (zwłaszcza u
dzieci), uszkodzeniami słuchu oraz występowaniem szumów usznych1. WHO wskazuje
także na istotny wpływ hałasu na jakość życia, zdrowie psychiczne i samopoczucie, a nadto
możliwe skutki metaboliczne oraz niekorzystne wskaźniki urodzeniowe.
Podstawowym narzędziem prawnym w Polsce i Unii Europejskiej w zakresie kontroli hałasu
jest Dyrektywa 2002/49/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 czerwca 2002 r.,
dotycząca oceny i zarządzania poziomem hałasu w środowisku. W Polsce dyrektywa ta
została wdrożona m.in. poprzez ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony
środowiska. Ponadto, Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r.
określa dopuszczalne poziomy hałasu, różnicując je w zależności od rodzaju obszarów
zamieszkania oraz przeznaczenia terenu.
1 https://iris.who.int/handle/10665/145714

-- 1 of 4 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Zgodnie z przyjętą definicją, hałas środowiskowy to hałas występujący w środowisku
zewnętrznym, powstający jako efekt uboczny działalności człowieka, w szczególności
powodowany przez transport drogowy, kolejowy i lotniczy, instalacje oraz urządzenia
pracujące w przestrzeni otwartej, a także zakłady przemysłowe. Do podstawowych
rodzajów hałasu zaliczany jest hałas drogowy, kolejowy, lotniczy, przemysłowy oraz hałas
turbin wiatrowych.
W 2018 r. zakończono prace nad najnowszymi wytycznymi WHO dla regionu
europejskiego, dotyczącymi różnych rodzajów hałasu środowiskowego, w tym hałasu
generowanego przez ruch drogowy. Według ekspertów WHO, do kluczowych skutków
zdrowotnych ekspozycji na hałas środowiskowy należą m.in.: choroby układu krążenia,
dokuczliwość hałasu, zaburzenia snu, upośledzenie procesów poznawczych (szczególnie u
dzieci), a także uszkodzenia słuchu i szumy uszne, powiązane z tzw. hałasem rekreacyjnym.
Istotnymi skutkami zdrowotnymi wywoływanymi przez hałas środowiskowy są również
niekorzystne wskaźniki urodzeniowe, skutki metaboliczne, spadek jakości życia,
pogorszenie samopoczucia oraz oddziaływanie na zdrowie psychiczne.
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych
poziomów hałasu w środowisku wyznacza dwie kategorie dopuszczalnych wartości, które
opierają się na pomiarach poziomu dźwięku A, mianowicie:
 wskaźniki hałasu wykorzystywane do ustalania i kontroli warunków korzystania ze
środowiska w odniesieniu do jednej doby,
 wskaźniki hałasu mające zastosowanie do prowadzenia długookresowej polityki w
zakresie ochrony środowiska przed hałasem.
Hałas zaliczany jest również do czynników szkodliwych dla zdrowia, tj. takich, których
oddziaływanie może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia osoby pracującej, a w
konsekwencji do wystąpienia chorób zawodowych. Ocena oraz prowadzenie badań
naukowych nad wpływem hałasu na zdrowie ludzi, w tym pracowników, realizowane są
przez instytuty badawcze, upoważnione do analizowania tego zjawiska w ramach
posiadanych kompetencji.
Z ramienia resortu działania te prowadzi Instytut Medycyny Pracy im. prof. J. Nofera w
Łodzi, który przygotował opracowanie stanowiące podstawę niniejszej informacji.
W zależności od poziomu dźwięku oraz czasu ekspozycji, hałas może powodować słuchowe
oraz poza słuchowe skutki zdrowotne. Bezpośrednie uszkodzenie narządu słuchu przez
hałas skutkuje pogorszeniem słyszenia lub występowaniem szumów usznych. Hałas
stanowi także niespecyficzny czynnik stresogenny, mający niekorzystny wpływ na zdrowie
człowieka, szczególnie przy długotrwałej ekspozycji. Światowa Organizacja Zdrowia
(WHO) opublikowała wytyczne dotyczące minimalizowania skutków ekspozycji na hałas.
Pierwsze wytyczne dotyczące hałasu środowiskowego (Berglund i wsp., 1999) wydano w
1999 r., drugie dla Europy– dotyczące hałasu nocnego w 2009 r., a trzecie– w 2018 r.
Ostatnie wytyczne WHO dla regionu europejskiego były poprzedzone systematycznymi
przeglądami piśmiennictwa, przedstawiającego wyniki badań ukierunkowanych na ocenę
wpływu różnych rodzajów hałasu środowiskowego, w tym hałasu powodowanego przez
ruch drogowy, kolejowy i lotniczy. W ramach tych prac dokonano szczegółowej i krytycznej
analizy opublikowanych do końca 2015 r. wyników badań kohortowych, przekrojowych i
kliniczno-kontrolnych, ukierunkowanych na ocenę skutków zdrowotnych w populacjach

-- 2 of 4 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
eksponowanych na poszczególne rodzaje hałasu środowiskowego, ale z wyłączeniem
hałasu pochodzącego od instalacji, urządzeń i zakładów przemysłowych.
Wytyczne te obejmują wszystkie miejsca, w których ludzie spędzają znaczną część swojego
czasu, takie jak domy, instytucje edukacyjne, miejsca pracy i miejsca publiczne, ale nie
określają szczegółowych zaleceń dotyczących hałasu zawodowego i przemysłowego.
Proces opracowywania tych wytycznych przebiegał zgodnie z rygorystyczną, opartą na
dowodach metodologią, przedstawioną w podręczniku WHO dotyczącym opracowywania
wytycznych. WHO przyjęła te uznane na świecie standardy, aby zapewnić wysoką jakość
metodologiczną oraz przejrzysty, oparty na dowodach proces podejmowania decyzji
podczas opracowywania wytycznych.
Wychodząc z założenia, że wytyczne te miały być przydatne dla kształtowania polityki w
regionie europejskim, oparto je na najczęściej stosowanych w Europie wskaźnikach
długoterminowych LDWN i LN. Przygotowując je analizowano skutki zdrowotne ekspozycji
środowiskowej na hałas uważane za krytyczne (choroby układu krążenia, dokuczliwość,
wpływ na sen, upośledzenie procesów poznawczych, uszkodzenie słuchu i szumy uszne)
oraz ważne skutki zdrowotne (niekorzystne wskaźniki urodzeniowe, wpływ na jakość życia,
dobre samopoczucie i zdrowie psychiczne, skutki metaboliczne).
Aktualne wytyczne WHO nie zawierają konkretnych zaleceń dotyczących zapobiegania
skutkom zdrowotnym związanym z hałasem w miejscu zamieszkania, pochodzącym od
takich źródeł jak systemy wentylacyjne, dzwony kościelne, zwierzęta, sąsiedzi, działalność
komercyjna, rekreacyjna i zawodowa lub strzelectwo. Niektóre z tych źródeł (np. systemy
wentylacyjne) mogą generować hałas niskoczęstotliwościowy.
Chociaż badania mechanistyczne dotyczące uszkodzeń wywołanych hałasem u ludzi są
nieliczne, znaczna liczba badań na zwierzętach dostarczyła ważnych wniosków. Badania
przedkliniczne wykazały, że aktywacja komórek zapalnych, powstawanie reaktywnych
form tlenu (ROS) i stres (uszkodzenia) oksydacyjne są istotnymi czynnikami powodującymi
skutki zdrowotne związane z hałasem. Badania na zwierzętach potwierdziły także dane
dotyczące reakcji ludzi na stres, wywołanych hałasem oraz obniżonej jakości snu
spowodowanej rozregulowaniem rytmu dobowego.
Wyniki najnowszych badań epidemiologicznych dotyczących wpływu hałasu
transportowego na zdrowie omówiono w opublikowanej pracy poglądowej autorstwa
Sørensena i in. (2024)2 . W pracy tej przedstawiono mechanizmy patofizjologiczne chorób
przewlekłych wywołanymi hałasem, głównie w oparciu o wyniki eksperymentalnych badań
przedklinicznych. Zwrócono uwagę na ważny wkład hałasu w ekspozom, który
reprezentuje sumę różnych narażeni środowiskowych z powiązanymi zmianami
biochemicznymi i skutkami zdrowotnymi w ciągu całego życia. Przewlekłe narażenie na
hałas transportowy może wpływać na rozwój chorób sercowo naczyniowych i ostatecznie
prowadzić do śmierci. Wyniki ostatnich badań potwierdzają związek pomiędzy hałasem
drogowym a śmiertelnością z powodu CVD i IHD/MI12 (jakość dowodów oceniona jako
umiarkowanie wysoka). Wciąż zbyt mało jest badań dotyczących hałasu kolejowego i
2 Sørensen M, Pershagen G, Thacher JD, Lanki T, Wicki B, Röösli M, Vienneau D, Cantuaria ML,
Schmidt JH, Aasvang GM, Al-Kindi S, Osborne MT, Wenzel P, Sastre J, Fleming I, Schulz R,
Hahad O, Kuntic M, Zielonka J, Sies H, Grune T, Frenis K, Münzel T, Daiber A. Health position
paper and redox perspectives - Disease burden by transportation noise. Redox Biol. 2024
Feb;69:102995. doi: 10.1016/j.redox.2023.102995.

-- 3 of 4 --

telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
lotniczego, aby móc wyciągać z nich wnioski. Wskazują one jedynie na niewielkie ryzyko
zgonu z powodu chorób sercowo-naczyniowych, (w oparciu o dowody średniej jakości.).
Z kolei dwa badania dotyczące krótkotrwałego narażenia na hałas lotniczy sugerują, że
hałas ten może powodować śmierć z powodu chorób układu krążenia. Nowe badane skutki
ekspozycji na hałas transportowy obejmują demencję, raka piersi i szumy uszne; ponieważ
każdy z nich został powiązany z hałasem drogowym i kolejowym w co najmniej jednym
wysokiej jakości badaniu. Stwierdzono przy tym, że hałas drogowy od strony najmniej
odsłoniętej elewacji domu, jako wskaźnik zaburzeń snu, jest najsilniej powiązany z cukrzycą,
demencją, rakiem piersi i szumem w uszach. Z kolei hałas na najbardziej odsłoniętej
fasadzie wydaje się być silniejszym (lub tej samej wielkości) czynnikiem ryzyka chorób
sercowo-naczyniowych. Sugeruje to, że hałas może oddziaływać różnymi drogami (stres lub
sen)na różne choroby. W ostatnich latach pojawiły się istotne dowody łączące hałas
komunikacyjny i choroby kardio-metaboliczne.
Wiedza na temat szkodliwego wpływu hałasu na mózg pozostaje ograniczona. Choroby
zwyrodnieniowe mózgu i układu nerwowego (np. choroba Alzheimera i choroba
Parkinsona) dotykają miliony ludzi na całym świecie i stanowią priorytet zdrowia
Publicznego ze względu na ich obciążenie ekonomiczne i społeczne. Pomimo ograniczonej
liczby badań sprawdzających powiązania między hałasem transportowym a chorobami
neurodegeneracyjnymi, coraz więcej dowodów wskazuje, że hałas transportowy może być
również szkodliwy dla mózgu i układu nerwowego.
Departament Zdrowia Publicznego otrzymał z Instytutu Medycyny Pracy im. J. Nofera w
Łodzi, analizę dotyczącą skutków zdrowotnych rekomendowanych wskaźników
poszczególnych rodzajów hałasu.
W przypadku chęci podjęcia przez Ministerstwo Klimatu i Środowiska prac legislacyjnych
nad zmianą poziomów hałasu w przywołanym rozporządzeniu, Ministerstwo Zdrowia
przekaże niezbędne materiały.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Marek Kos
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/

-- 4 of 4 --

Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DDP-1.054.21.2025
Warszawa, 08 października 2025
Szanowny Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11138 Poseł na Sejm RP Pani Wiolety Tomczak wraz
z grupą posłów z dnia 28 lipca br. w sprawie zmiany poziomu norm hałasu, w zakresie
należącym do właściwości Ministra Infrastruktury przedstawiam następujące stanowisko.
Na wstępie należy zaznaczyć, że dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku reguluje
rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych
poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r. poz. 112), które jest wydawane przez
ministra właściwego do spraw klimatu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
zdrowia. Stanowi ono podstawę do ustalania norm hałasu w naszym kraju, co ma z kolei
na celu ochronę środowiska oraz zdrowie ludzi przed nadmiernym hałasem. W związku z
powyższym zmiana przedmiotowego rozporządzenia pozostaje poza zakresem
właściwości Ministra Infrastruktury.
Drogi zarządzane przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, nad którym
nadzór sprawuje Minister Infrastruktury, prowadzą przede wszystkim ruch tranzytowy
o bardzo wysokim natężeniu oraz dużym udziale pojazdów ciężarowych. Ograniczenie
hałasu wymaga bardzo wysokich nakładów finansowych na budowę i utrzymanie
urządzeń zabezpieczających oraz skutecznej kontroli przez inne jednostki organizacyjne
obowiązujących przepisów ruchu drogowego, np. w zakresie przestrzegania limitów
dopuszczalnych prędkości jazdy, oraz stanu technicznego poruszających się pojazdów.
Projektując nową drogę lub rozbudowując drogę istniejącą, konieczne jest uzyskanie
wymaganych prawem decyzji administracyjnych, w tym decyzji o środowiskowych
uwarunkowaniach (DŚU). W opracowywanych materiałach do wydania DŚU (tj. Karta
Informacyjna Przedsięwzięcia, Raport Oddziaływania na Środowisko), analizowany jest
wpływ przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska oraz projektowane są
adekwatne, możliwe do wykonania zabezpieczenia, a także planowane są różnorodne
rozwiązania organizacyjne mające na celu minimalizację oddziaływania.
W przypadku dróg będących w eksploatacji, zgodnie z polskim i unijnym prawem, co pięć
lat opracowywane są tzw. Strategiczne Mapy Hałasu, których zadaniem jest

-- 1 of 4 --

2
przedstawienie aktualnego rozkładu hałasu generowanego przez różne źródła, m.in.
drogi. Strategiczne Mapy Hałasu dotyczą dróg publicznych o średniorocznym natężeniu
ruchu powyżej 3 mln pojazdów lub o procentowym udziale pojazdów ciężkich w potoku
ruchu powyżej 20%, w przypadku średniego dobowego ruchu przekraczającego 5 tys.
pojazdów. Następnie w oparciu o Strategiczne Mapy Hałasu opracowywane są Programy
Ochrony przed Hałasem i wdrażane środki ograniczające hałas według założonych
harmonogramów, przy uwzględnieniu możliwości pozyskania środków finansowych na ich
realizację oraz istniejących możliwości organizacyjnych. Dla inwestycji nowo oddanych do
użytkowania wykonywane są analizy porealizacyjne, a w dalszych latach w oparciu o
decyzje organów ochrony środowiska mogą być wykonywane tzw. przeglądy ekologiczne.
W ramach analiz porealizacyjnych wykonywane są m.in. pomiary akustyczne i sprawdzana
jest skuteczność nowo wybudowanych zabezpieczeń. W sytuacji konieczności ich
uzupełnienia podejmowane są kolejne procedury związane z zaprojektowaniem i budową
dodatkowych ekranów akustycznych. Podobne procedury realizowane są w przypadku
przeglądów ekologicznych na podstawie administracyjnej decyzji nakazowej wydanej na
podstawie art. 362 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z
2025 r. poz. 647). Należy przy tym zwrócić uwagę, że problem ponadnormatywnego
oddziaływania hałasu dotyczy głównie „starych” dróg, szczelnie „obudowanych”
zabudową mieszkalną, gdzie z uwagi na brak terenu (za wąski pas drogowy) nie jest
możliwa realizacja zabezpieczeń w formie ekranów akustycznych czy wałów ziemnych.
Metodyka pomiarów hałasu w środowisku jest ściśle określona w rozporządzeniu Ministra
Środowiska z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia
pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku przez zarządzającego drogą,
linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem (Dz. U. Nr 140, poz. 824).
Wszystkie pomiary hałasu muszą być wykonywane przez akredytowane laboratoria
akustyczne dokładnie w oparciu o obowiązujące przepisy określone w wyżej
wymienionym rozporządzeniu. Obecnie toczą się prace prowadzone przez Ministra
Klimatu i Środowiska dotyczące zmiany tego rozporządzenia.
Odnosząc się do kwestii wykorzystania tzw. fotoradarów akustycznych, należy wskazać,
że przedmiotowa tematyka znajduje się w obszarze zainteresowania Ministerstwa
Infrastruktury. W ramach prowadzonych przez resort infrastruktury działań zostały
przeprowadzone wstępne analizy w zakresie rozwiązań stosowanych w innych państwach
w obszarze kontroli hałasu na drogach z użyciem fotoradarów akustycznych, a także w
zakresie możliwych sposobów wdrożenia takich urządzeń do stosowania na gruncie
polskiego prawa.
Fotoradar akustyczny (znany również jako kamera szumowa) jest urządzeniem służącym
do rejestrowania pojazdów generujących nadmierny hałas. Konstrukcja tych urządzeń
opiera się na zestawie mikrofonów, kamerze szerokokątnej oraz – w bardziej

-- 2 of 4 --

3
zaawansowanych modelach – module rozpoznawania tablic rejestracyjnych ANPR
(Automatic Number Plate Recognition).
Od kilku lat w Europie (m.in. we Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii) prowadzone są testy
oraz programy pilotażowe w przedmiocie ograniczenia hałasu drogowego poprzez
wykorzystanie technologii fotoradaru akustycznego.
W Polsce stacje diagnostyczne są wyposażone w sonometry (urządzenia służące do
pomiaru poziomu głośności dźwięku na podstawie ciśnienia akustycznego), a przyrządy te
znajdują również zastosowanie w działaniach Policji w ramach drogowej kontroli
technicznej pojazdów. Niemniej jednak, podczas rutynowych badań – zarówno na
stacjach diagnostycznych, jak i podczas działań organów kontroli ruchu drogowego –
wykazanie nieprawidłowości jest utrudnione. Przyczyną jest stosowanie różnych
rozwiązań technicznych, które umożliwiają modyfikację emitowanego przez pojazdy
dźwięku w sposób zgodny z oczekiwaniami.
W tym kontekście wdrożenie zautomatyzowanego pomiaru hałasu do systemu kontroli
ruchu drogowego (np. w postaci fotoradarów akustycznych) mogłoby potencjalnie
przynieść pozytywne efekty.
Aktualnie resort infrastruktury rozpoczyna prace nad przygotowaniem rozwiązań
krajowych w zakresie umożliwienia stosowania fotoradarów akustycznych na drogach
publicznych, podczas których przewidziana jest współpraca także z innymi resortami.
Należy zauważyć, że sieć drogowa zarządzana przez GDDKiA ma aktualnie długość około
20 tysięcy kilometrów i z każdym odcinkiem nowo oddanym do użytkowania sieć dróg
krajowych ulega zwiększeniu. Drogami krajowymi poruszają się potoki pojazdów o
największych natężeniach oraz największym tonażu. W przeciwieństwie do ruchu
kolejowego czy ruchu lotniczego, gdzie rozkłady jazdy pociągów czy operacji lotniczych są
dokładnie zaplanowane/ustalone, GDDKiA jako zarządca drogi nie ma wpływu na liczbę
pojazdów poruszających się drogami krajowymi, ani też nie może kontrolować ich stanu
technicznego, a także nie decyduje kiedy i dokąd pojazdy te będą się przemieszczać.
Prowadzenie kampanii informacyjnych dotyczących przekroczeń norm hałasu w takich
okolicznościach nie jest praktykowane, jak również nie wynika z żadnych przepisów
prawnych. Należy mieć świadomość, że gdyby całą sieć dróg krajowych obudować
ekranami akustycznymi przy zastosowaniu maksymalnych wysokości (około 8 metrowych
licząc bez oktagonu), to i tak budynków w zakresie kondygnacji powyżej 2 piętra nie
dałoby się zabezpieczyć, ponieważ znajdowałyby się one poza strefą cienia akustycznego.
Natomiast GDDKiA w ramach procedur administracyjnych związanych z uzyskiwaniem
DŚU prowadzi zawsze bardzo szerokie konsultacje społeczne, w ramach których zbiera
opinie społeczeństwa i w miarę możliwości stara się je uwzględnić w planowanych
inwestycjach. Kwestia świadomości społecznej w zakresie zanieczyszczenia hałasem
komunikacyjnym jako efektu rozwoju cywilizacyjnego jest bardzo ważna, dlatego sam
pomysł kampanii informacyjnych jest wart zauważenia. Niemniej jednak powinien on

-- 3 of 4 --

4
dotyczyć innych instytucji, np. apeli Policji w kwestii konieczności przestrzegania zasad
ruchu drogowego, w tym dozwolonych prędkości oraz częstej i skutecznej kontroli
drogowej. Przy okazji należałoby wówczas uświadamiać bezpośredni związek między
emisją hałasu drogowego a stylem jazdy, w tym przekraczaniem dozwolonej prędkości,
gwałtownego, niepotrzebnego hamowania czy brawurowej, głośnej jazdy motocykli bez
zastosowania wymaganych tłumików, itd.
W przedmiocie hałasu pochodzącego z drogi ekspresowej S6 położonej na terenie
wskazanej w interpelacji gminy Szemud, uprzejmie informuję, że zgodnie z obowiązkiem
wskazanym na etapie prowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko,
GDDKiA jako zarządca drogi wypełnił obowiązek przeprowadzenia analizy porealizacyjnej,
którą wykonał w pełnym zakresie wskazanym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony
Środowiska w Gdańsku (postanowienie z dnia 20 września 2019 roku, znak RDOŚ-Gd-
WOO.4222.2.2019.ES.16).
W szczególności w ramach analizy porealizacyjnej:
 wykonano pomiary hałasu wraz z pomiarami towarzyszącymi i opracowaniem
wyników w postaci sprawozdania,
 wykonano analizy w celu oceny klimatu akustycznego i odniesiono je do zapisów
raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz ponownej oceny oddziaływania
przedsięwzięcia na środowisko realizowanej na etapie projektu budowlanego,
 dokonano oceny wybudowanych ekranów akustycznych pod względem ich
funkcjonalności, tj. skuteczności w zakresie ochrony akustycznej oraz stanu
technicznego (konstrukcyjnego).
Powyższa analiza porealizacyjna w wymaganym terminie, tj. 4 czerwca 2024 r., została
przekazana do organów ochrony środowiska, tj. Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska
w Gdańsku, Marszałka Województwa Pomorskiego oraz Pomorskiego Wojewódzkiego
Inspektora Ochrony Środowiska. Obecnie sprawa analizy porealizacyjnej czeka na
rozstrzygnięcie przez właściwe organy administracyjne.
Z poważaniem
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu

-- 4 of 4 --