Interpelacja nr 11040
Interpelacja w sprawie zmian ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej
Zgłaszający:
•
Adresat:
Podatki i Finanse (33%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie zmian ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej
Interpelacja nr 11040
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie zmian ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej
Zgłaszający: Marek Rząsa
Data wpływu: 17-07-2025
Przemyśl, dnia 17 lipca 2025 r.
Działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 191-193 Regulaminu Sejmu RP, zwracam się do Pani Ministry z interpelacją poselską w sprawie zmian ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej.
Mając na uwadze niezwykle ważną społeczną rolę pełnioną przez zakłady aktywności zawodowej, w odpowiedzi na zgłaszane mi w trakcie dyżurów poselskich, a także w komunikacji mailowej i telefonicznej problemy dotyczące ich funkcjonowania, pragnę zwrócić uwagę Pani Ministry na najbardziej palące problemy dotyczące ich funkcjonowania i postulowane przez organizacje pożytku publicznego nimi zarządzające zmiany. Pilnej reakcji wymaga kwestia dofinansowania do wynagrodzeń pracowników z niepełnosprawnością z tytułu SODiR ze środków PFRON. Planowany wzrost od stycznia 2026 r. najniższego wynagrodzenia bez jednoczesnego zwiększenia dofinansowania może doprowadzić w konsekwencji do likwidacji znacznej części miejsc pracy dla osób z niepełnosprawnością w zakładach aktywności zawodowej, tylko w województwie podkarpackim to niemal 1000 miejsc pracy.
Pragnę zwrócić uwagę Pani Ministry na kilka kluczowych z punktu widzenia działalności zakładów aktywności zawodowej aspektów i zgłaszanych przez prowadzące je podmioty postulatów/propozycji rozwiązań.
1. Stworzenie możliwości skorzystania ze środków finansowych PFRON na poprawę warunków lokalowych ZAZ (inwestycje w nowe budynki, zakup nieruchomości itp.)
W ramach podziału środków finansowych PFRON brakuje możliwości skorzystania przez organizatorów ZAZ ze środków na konieczne inwestycje w poprawę warunków lokalowych ZAZ, poprzez zakup nieruchomości (w tym działek budowlanych), budowę nowych nieruchomości, zakup i adaptację nieruchomości. Większość ZAZ-ów mieści się w małych, ciasnych pomieszczeniach, w których z trudem są zapewnione odpowiednie warunki pracy i rehabilitacji dla pracowników z niepełnosprawnością. Znaczna część ZAZ-ów mieści się w wynajmowanych pomieszczeniach, gdzie koszty wynajmu znacząco obciążają budżet ZAZ-ów, utrudniając im funkcjonowanie. Umożliwienie aplikowania o środki finansowe pozwoliłoby na przeprowadzenie koniecznych inwestycji i poprawę warunków lokalowych ZAZ.
2. Wzmocnienie pozycji ZAZ jako wykonawcy zleceń dla jednostek samorządu terytorialnego – szersze stosowanie klauzul społecznych
Dzisiaj jednostki samorządu terytorialnego niechętnie stosują klauzule społeczne w udzielaniu zamówień na usługi i produkty podmiotów ekonomii społecznej, obawiając się zarzutów jednostek kontrolujących o próbę ominięcia PZP. Szersze rozpropagowanie klauzul społecznych wśród JST umożliwiłoby łatwiejsze pozyskiwanie zleceń dla ZAZ, a co za tym idzie znacznie lepsze funkcjonowanie ZAZ-ów na lokalnych rynkach. Dzisiaj niektóre zlecenia JST zlecane w formie przetargów uniemożliwiają konkurowanie z innymi przedsiębiorstwami ze względu na dużo mniejszą wydajność pracowników z niepełnosprawnością zatrudnionych w ZAZ.
3. Zrównanie zakładów aktywności zawodowej ze statusem przedsiębiorstw społecznych
ZAZ jest traktowany na równi z WTZ, CIS i KIS jako podmiot ekonomii społecznej, a nie jako przedsiębiorstwo społeczne. Zapis ten dyskryminuje ZAZ-y jako instytucje, które nie funkcjonują na lokalnym rynku towarów i usług. Paradoksem jest to, że ZAZ jest traktowany na równi ze spółdzielniami socjalnymi i przedsiębiorstwami społecznymi w dostępie do świadczenia usług z wykorzystaniem klauzul społecznych, a z drugiej strony uniemożliwia mu się skorzystanie z możliwości rozwoju poprzez stworzenie nowych miejsc pracy i skuteczniejsze konkurowanie na lokalnym rynku produktów i usług. Wyjaśnienia wymaga fakt pomijania ZAZ przy możliwości skorzystania ze środków OWES na tworzenie nowych miejsc pracy. Tworzy to zagrożenie dla utrzymania miejsc pracy w ZAZ dla osób szczególnie zagrożonych wykluczeniem, co zamiast przyczyniać się do wzmocnienia ekonomii społecznej może przyczynić się do regresu całej grupy osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Z jednej strony ZAZ musi konkurować na rynku według zasad dla wszystkich przedsiębiorstw, z drugiej ogranicza się mu dostęp do środków na rozwój.
4. Możliwość finansowania inwestycji ze środków uzyskiwanych z działalności usługowo-wytwórczej ZAZ
Dzisiaj zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17.07.2012 r. określa się, jakie kategorie wydatków mogą być finansowane przez ZAZ ze środków finansowych uzyskanych z tytułu sprzedaży wyrobów i usług. Brakuje w nim zapisu, że środki uzyskane z tego tytułu mogą być przeznaczane przez ZAZ na niezbędne inwestycje służące poprawie warunków pracy, rozbudowę i modernizację bazy lokalowej, poprawę infrastruktury, w tym zakup nowych maszyn i urządzeń usprawniających pracę w ZAZ. Możliwości inwestowania części przychodów z tytułu sprzedaży wyrobów i usług w poprawę warunków pracy w ZAZ oraz w niezbędne inwestycje wynikają także z ograniczeń, z jakimi na co dzień stykają się organizatorzy ZAZ chcący rozwijać swoje placówki. Ograniczony dostęp do środków inwestycyjnych z budżetu zarówno samorządu województwa, jak i bezpośrednio z budżetu państwa, bardzo często uniemożliwia rozwój ZAZ i nie sprzyja w konsekwencji rozwojowi całej ekonomii społecznej w regionie.
5. Automatyczne powiązanie rocznego dofinansowania na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ z minimalnym wynagrodzeniem za pracę
Dzisiejszy sposób dofinansowania miejsc pracy w zakładach aktywności zawodowej obejmuje ustalona kwotowa wartość dofinansowania (obecnie jest to kwota 38 000,00 zł na 1 pracownika z niepełnosprawnością). Dofinansowanie w formie kwotowej nie pozwala na długofalowe planowanie działalności i rozwoju ZAZ. Jaskrawy przykład to skokowy wzrost najniższego wynagrodzenia w styczniu 2023 roku, który spowodował wzrost kosztów utrzymania działalności ZAZ praktycznie z miesiąca na miesiąc o około 35 proc. Postulowanym rozwiązaniem jest ustanowienie stałego finansowania połączonego z najniższym wynagrodzeniem np. w wysokości minimum 8- lub optymalnie 10-krotności najniższego wynagrodzenia, co pozwoli planować i kontynuować rozwój działalności ZAZ.
6. Automatyczne powiązanie zmiany wysokości dofinansowania z tytułu SODiR na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ ze zmianą najniższego wynagrodzenia
Dzisiejszy sposób ustalania dofinansowania do wynagrodzeń, który ustalany jest kwotowo i nie jest waloryzowany w żaden przewidywalny sposób, powoduje zagrożenie dla płynności finansowej ZAZ. Mieliśmy do czynienia z taką sytuacją choćby w roku 2024 r., w którym dofinansowanie z tytułu SODiR, pomimo skokowego wzrostu płacy minimalnej, nie zostało zwaloryzowane.
Waloryzacja na poziomie:
- w przypadku znacznego stopnia niepełnosprawności - 2760 zł miesięcznie (w przypadku osób z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją oraz niewidomych - 4140 zł),
- w przypadku umiarkowanego stopnia niepełnosprawności - 1550 zł miesięcznie (w przypadku osób z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją oraz niewidomych - 2585 zł),
- w przypadku lekkiego stopnia niepełnosprawności - 575 zł miesięcznie (w przypadku osób z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją oraz niewidomych - 1265 zł)
weszła w życie dopiero od stycznia 2025 r. (z możliwością starania się o wyrównanie od lipca 2024 r.), co powodowało kłopoty w osiąganiu płynności finansowej ZAZ.
Dzisiaj ZAZ stają przed kolejnym wyzwaniem. Z jednej strony jest już w uzgodnieniach wzrost najniższego wynagrodzenia od stycznia 2026 r., a z drugiej strony nie ma żadnych informacji o planowanym zwiększeniu dofinansowania z tytułu SODiR. Jedną z propozycji rozwiązania systemowego w tej materii jest automatyczne powiązanie wzrostu dofinansowania w sposób procentowy, czyli np. gdy minimalne wynagrodzenie wzrasta o 15 proc. rok do roku, to wskaźniki SODiR, zarówno bazowe, jak i szczególne, wzrastają o minimum 15 proc. Zapewniłoby to stabilizację i łatwiejsze planowanie długofalowe rozwoju ZAZ, a co za tym idzie wzrost aktywności zawodowej osób najbardziej zagrożonych wykluczeniem.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z uprzejmą prośbą o udzielenie mi odpowiedzi na następujące pytania:
Jak ocenia Pani Ministra postulat stworzenia możliwości skorzystania ze środków finansowych PFRON na poprawę warunków lokalowych ZAZ? Czy trwają/podjęte zostaną prace nad przygotowaniem stosownego rozwiązania?
Czy w kierowanym przez Panią Ministrę resorcie trwają prace nad wzmocnieniem pozycji ZAZ jako wykonawcy zleceń dla jednostek samorządu terytorialnego? Jak ocenia Pani Ministra postulat wprowadzenia zmian w tym zakresie?
Czy w ocenie Pani Ministry możliwe jest wprowadzenie zmian ustawowych zrównujących status zakładów aktywności zawodowej ze statusem przedsiębiorstw społecznych? Jeżeli tak, to w jakim okresie możemy się spodziewać wprowadzenia koniecznych rozwiązań?
Czy w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej trwają/podjęte zostaną prace nad wprowadzeniem możliwości finansowania inwestycji ze środków uzyskiwanych z działalności usługowo-wytwórczej ZAZ?
Jak ocenia Pani Ministra postulat automatycznego powiązania rocznego dofinansowania na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ z minimalnym wynagrodzeniem za pracę? Czy trwają/zostaną podjęte prace w tym zakresie?
Jak ocenia Pani Ministra możliwość realizacji postulatu automatycznego powiązania zmiany wysokości dofinansowania z tytułu SODiR na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ ze zmianą najniższego wynagrodzenia? Czy ewentualne zmiany w tym zakresie mają szansę wejść w życie przed planowaną na rok 2026 podwyżką płacy minimalnej?
Z poważaniem
Poseł na Sejm RP
Marek Rząsa
Interpelacja nr 11040
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie zmian ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej
Zgłaszający: Marek Rząsa
Data wpływu: 17-07-2025
Przemyśl, dnia 17 lipca 2025 r.
Działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz art. 191-193 Regulaminu Sejmu RP, zwracam się do Pani Ministry z interpelacją poselską w sprawie zmian ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej.
Mając na uwadze niezwykle ważną społeczną rolę pełnioną przez zakłady aktywności zawodowej, w odpowiedzi na zgłaszane mi w trakcie dyżurów poselskich, a także w komunikacji mailowej i telefonicznej problemy dotyczące ich funkcjonowania, pragnę zwrócić uwagę Pani Ministry na najbardziej palące problemy dotyczące ich funkcjonowania i postulowane przez organizacje pożytku publicznego nimi zarządzające zmiany. Pilnej reakcji wymaga kwestia dofinansowania do wynagrodzeń pracowników z niepełnosprawnością z tytułu SODiR ze środków PFRON. Planowany wzrost od stycznia 2026 r. najniższego wynagrodzenia bez jednoczesnego zwiększenia dofinansowania może doprowadzić w konsekwencji do likwidacji znacznej części miejsc pracy dla osób z niepełnosprawnością w zakładach aktywności zawodowej, tylko w województwie podkarpackim to niemal 1000 miejsc pracy.
Pragnę zwrócić uwagę Pani Ministry na kilka kluczowych z punktu widzenia działalności zakładów aktywności zawodowej aspektów i zgłaszanych przez prowadzące je podmioty postulatów/propozycji rozwiązań.
1. Stworzenie możliwości skorzystania ze środków finansowych PFRON na poprawę warunków lokalowych ZAZ (inwestycje w nowe budynki, zakup nieruchomości itp.)
W ramach podziału środków finansowych PFRON brakuje możliwości skorzystania przez organizatorów ZAZ ze środków na konieczne inwestycje w poprawę warunków lokalowych ZAZ, poprzez zakup nieruchomości (w tym działek budowlanych), budowę nowych nieruchomości, zakup i adaptację nieruchomości. Większość ZAZ-ów mieści się w małych, ciasnych pomieszczeniach, w których z trudem są zapewnione odpowiednie warunki pracy i rehabilitacji dla pracowników z niepełnosprawnością. Znaczna część ZAZ-ów mieści się w wynajmowanych pomieszczeniach, gdzie koszty wynajmu znacząco obciążają budżet ZAZ-ów, utrudniając im funkcjonowanie. Umożliwienie aplikowania o środki finansowe pozwoliłoby na przeprowadzenie koniecznych inwestycji i poprawę warunków lokalowych ZAZ.
2. Wzmocnienie pozycji ZAZ jako wykonawcy zleceń dla jednostek samorządu terytorialnego – szersze stosowanie klauzul społecznych
Dzisiaj jednostki samorządu terytorialnego niechętnie stosują klauzule społeczne w udzielaniu zamówień na usługi i produkty podmiotów ekonomii społecznej, obawiając się zarzutów jednostek kontrolujących o próbę ominięcia PZP. Szersze rozpropagowanie klauzul społecznych wśród JST umożliwiłoby łatwiejsze pozyskiwanie zleceń dla ZAZ, a co za tym idzie znacznie lepsze funkcjonowanie ZAZ-ów na lokalnych rynkach. Dzisiaj niektóre zlecenia JST zlecane w formie przetargów uniemożliwiają konkurowanie z innymi przedsiębiorstwami ze względu na dużo mniejszą wydajność pracowników z niepełnosprawnością zatrudnionych w ZAZ.
3. Zrównanie zakładów aktywności zawodowej ze statusem przedsiębiorstw społecznych
ZAZ jest traktowany na równi z WTZ, CIS i KIS jako podmiot ekonomii społecznej, a nie jako przedsiębiorstwo społeczne. Zapis ten dyskryminuje ZAZ-y jako instytucje, które nie funkcjonują na lokalnym rynku towarów i usług. Paradoksem jest to, że ZAZ jest traktowany na równi ze spółdzielniami socjalnymi i przedsiębiorstwami społecznymi w dostępie do świadczenia usług z wykorzystaniem klauzul społecznych, a z drugiej strony uniemożliwia mu się skorzystanie z możliwości rozwoju poprzez stworzenie nowych miejsc pracy i skuteczniejsze konkurowanie na lokalnym rynku produktów i usług. Wyjaśnienia wymaga fakt pomijania ZAZ przy możliwości skorzystania ze środków OWES na tworzenie nowych miejsc pracy. Tworzy to zagrożenie dla utrzymania miejsc pracy w ZAZ dla osób szczególnie zagrożonych wykluczeniem, co zamiast przyczyniać się do wzmocnienia ekonomii społecznej może przyczynić się do regresu całej grupy osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Z jednej strony ZAZ musi konkurować na rynku według zasad dla wszystkich przedsiębiorstw, z drugiej ogranicza się mu dostęp do środków na rozwój.
4. Możliwość finansowania inwestycji ze środków uzyskiwanych z działalności usługowo-wytwórczej ZAZ
Dzisiaj zgodnie z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17.07.2012 r. określa się, jakie kategorie wydatków mogą być finansowane przez ZAZ ze środków finansowych uzyskanych z tytułu sprzedaży wyrobów i usług. Brakuje w nim zapisu, że środki uzyskane z tego tytułu mogą być przeznaczane przez ZAZ na niezbędne inwestycje służące poprawie warunków pracy, rozbudowę i modernizację bazy lokalowej, poprawę infrastruktury, w tym zakup nowych maszyn i urządzeń usprawniających pracę w ZAZ. Możliwości inwestowania części przychodów z tytułu sprzedaży wyrobów i usług w poprawę warunków pracy w ZAZ oraz w niezbędne inwestycje wynikają także z ograniczeń, z jakimi na co dzień stykają się organizatorzy ZAZ chcący rozwijać swoje placówki. Ograniczony dostęp do środków inwestycyjnych z budżetu zarówno samorządu województwa, jak i bezpośrednio z budżetu państwa, bardzo często uniemożliwia rozwój ZAZ i nie sprzyja w konsekwencji rozwojowi całej ekonomii społecznej w regionie.
5. Automatyczne powiązanie rocznego dofinansowania na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ z minimalnym wynagrodzeniem za pracę
Dzisiejszy sposób dofinansowania miejsc pracy w zakładach aktywności zawodowej obejmuje ustalona kwotowa wartość dofinansowania (obecnie jest to kwota 38 000,00 zł na 1 pracownika z niepełnosprawnością). Dofinansowanie w formie kwotowej nie pozwala na długofalowe planowanie działalności i rozwoju ZAZ. Jaskrawy przykład to skokowy wzrost najniższego wynagrodzenia w styczniu 2023 roku, który spowodował wzrost kosztów utrzymania działalności ZAZ praktycznie z miesiąca na miesiąc o około 35 proc. Postulowanym rozwiązaniem jest ustanowienie stałego finansowania połączonego z najniższym wynagrodzeniem np. w wysokości minimum 8- lub optymalnie 10-krotności najniższego wynagrodzenia, co pozwoli planować i kontynuować rozwój działalności ZAZ.
6. Automatyczne powiązanie zmiany wysokości dofinansowania z tytułu SODiR na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ ze zmianą najniższego wynagrodzenia
Dzisiejszy sposób ustalania dofinansowania do wynagrodzeń, który ustalany jest kwotowo i nie jest waloryzowany w żaden przewidywalny sposób, powoduje zagrożenie dla płynności finansowej ZAZ. Mieliśmy do czynienia z taką sytuacją choćby w roku 2024 r., w którym dofinansowanie z tytułu SODiR, pomimo skokowego wzrostu płacy minimalnej, nie zostało zwaloryzowane.
Waloryzacja na poziomie:
- w przypadku znacznego stopnia niepełnosprawności - 2760 zł miesięcznie (w przypadku osób z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją oraz niewidomych - 4140 zł),
- w przypadku umiarkowanego stopnia niepełnosprawności - 1550 zł miesięcznie (w przypadku osób z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją oraz niewidomych - 2585 zł),
- w przypadku lekkiego stopnia niepełnosprawności - 575 zł miesięcznie (w przypadku osób z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją oraz niewidomych - 1265 zł)
weszła w życie dopiero od stycznia 2025 r. (z możliwością starania się o wyrównanie od lipca 2024 r.), co powodowało kłopoty w osiąganiu płynności finansowej ZAZ.
Dzisiaj ZAZ stają przed kolejnym wyzwaniem. Z jednej strony jest już w uzgodnieniach wzrost najniższego wynagrodzenia od stycznia 2026 r., a z drugiej strony nie ma żadnych informacji o planowanym zwiększeniu dofinansowania z tytułu SODiR. Jedną z propozycji rozwiązania systemowego w tej materii jest automatyczne powiązanie wzrostu dofinansowania w sposób procentowy, czyli np. gdy minimalne wynagrodzenie wzrasta o 15 proc. rok do roku, to wskaźniki SODiR, zarówno bazowe, jak i szczególne, wzrastają o minimum 15 proc. Zapewniłoby to stabilizację i łatwiejsze planowanie długofalowe rozwoju ZAZ, a co za tym idzie wzrost aktywności zawodowej osób najbardziej zagrożonych wykluczeniem.
W związku z powyższym zwracam się do Pani Ministry z uprzejmą prośbą o udzielenie mi odpowiedzi na następujące pytania:
Jak ocenia Pani Ministra postulat stworzenia możliwości skorzystania ze środków finansowych PFRON na poprawę warunków lokalowych ZAZ? Czy trwają/podjęte zostaną prace nad przygotowaniem stosownego rozwiązania?
Czy w kierowanym przez Panią Ministrę resorcie trwają prace nad wzmocnieniem pozycji ZAZ jako wykonawcy zleceń dla jednostek samorządu terytorialnego? Jak ocenia Pani Ministra postulat wprowadzenia zmian w tym zakresie?
Czy w ocenie Pani Ministry możliwe jest wprowadzenie zmian ustawowych zrównujących status zakładów aktywności zawodowej ze statusem przedsiębiorstw społecznych? Jeżeli tak, to w jakim okresie możemy się spodziewać wprowadzenia koniecznych rozwiązań?
Czy w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej trwają/podjęte zostaną prace nad wprowadzeniem możliwości finansowania inwestycji ze środków uzyskiwanych z działalności usługowo-wytwórczej ZAZ?
Jak ocenia Pani Ministra postulat automatycznego powiązania rocznego dofinansowania na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ z minimalnym wynagrodzeniem za pracę? Czy trwają/zostaną podjęte prace w tym zakresie?
Jak ocenia Pani Ministra możliwość realizacji postulatu automatycznego powiązania zmiany wysokości dofinansowania z tytułu SODiR na 1 osobę z niepełnosprawnością zatrudnioną w ZAZ ze zmianą najniższego wynagrodzenia? Czy ewentualne zmiany w tym zakresie mają szansę wejść w życie przed planowaną na rok 2026 podwyżką płacy minimalnej?
Z poważaniem
Poseł na Sejm RP
Marek Rząsa
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Łukasz Krasoń
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
20%
Konkretność
80%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 5 %
Precyzyjne daty
3
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
4.1 / 1k zn.
- Podaje wskaźniki procentowe (5)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (3)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10860 znaków
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.355.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11040 Pana Posła Marka Rząsy, w sprawie zmian
ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej,
proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Odnośnie do możliwości skorzystania ze środków finansowych Państwowego Funduszu
Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych („PFRON”) na poprawę warunków lokalowych
w zakładach aktywności zawodowej (inwestycje w nowe budynki, zakup nieruchomości itp.),
informuję, iż w obecnym stanie prawnym nie ma takiej możliwości. Zgodnie
z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie
zakładów aktywności zawodowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 203) przewidziano, iż finansowane ze
środków PFRON w ramach utworzenia zakładu mogą być koszty poniesione w związku z:
przystosowaniem do potrzeb osób z niepełnosprawnościami pomieszczeń
produkcyjnych, służących świadczeniu usług lub socjalnych, przeznaczonych na
rehabilitację;
zakupem sprzętu rehabilitacyjnego;
wyposażeniem pomieszczeń socjalnych i przeznaczonych na rehabilitację, pomieszczeń,
w których jest prowadzona działalność wytwórcza lub usługowa oraz przygotowaniem
stanowisk pracy, w tym zakupem maszyn, narzędzi i urządzeń niezbędnych do
prowadzenia produkcji lub świadczenia usług;
zakupem surowców i materiałów potrzebnych do rozpoczęcia działalności wytwórczej
lub usługowej;
zakupem lub wynajmem środków transportu. Organizator zakładu, decydując się na
utworzenie takiej jednostki, powinien przewidzieć odpowiednie
pomieszczenia/lokale/budynki do prowadzenia działalności.
W ramach kosztów funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej ze środków PFRON
mogą być finansowane m.in.:
materiały, energia, usługi materialne i usługi niematerialne;
transport i dowóz niepełnosprawnych pracowników zakładu;
wymiana zamortyzowanych maszyn, urządzeń i wyposażenia niezbędnych do
prowadzenia produkcji lub świadczenia usług;
wymiana maszyn i urządzeń w związku ze: zmianą profilu działalności zakładu,
z wprowadzeniem ulepszeń technicznych lub technologicznych;
inne niezbędne do realizacji rehabilitacji, obsługi i prowadzenia działalności wytwórczej
lub usługowej.
Obecnie nie przewiduje się zmian w tym zakresie. Należy pamiętać, że zakłady aktywności
zawodowej to wyodrębnione finansowo i organizacyjnie jednostki, w których osoby
niepełnosprawne, znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy, mają znaleźć
-- 1 of 4 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
zatrudnienie, zdobyć kwalifikacje zawodowe, doświadczenie, a następnie przejść do
zatrudnienia na rynku otwartym.
Zgodnie z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych należy dążyć, o ile jest to
możliwe, do zapewniania im możliwości zatrudnienia w otwartym, inkluzywnym środowisku
pracy. Trzeba też pamiętać, że organizator zakładu aktywności zawodowej (może nim być
gmina, powiat, fundacja, stowarzyszenie lub inna organizacja społeczna, której statutowym
zadaniem jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych) ma możliwość
wspierać swoją jednostkę, jaką jest zakład aktywności zawodowej, może więc w ramach
swojej działalności organizować/przydzielać nowe nieruchomości/lokale zakładowi.
W kwestii wzmocnienia pozycji zakładów aktywności zawodowej jako wykonawcy zleceń dla
Jednostek Samorządu Terytorialnego należy wskazać, że to te jednostki organizując
przetargi/zlecenia ustalają warunki zamówienia. W gestii zamawiających jest więc
korzystanie z możliwości, jakie daje ustawa Prawo zamówień publicznych.
Odnosząc się do postulatu zrównania Zakładów Aktywności Zawodowej ze statutem
Przedsiębiorstw Społecznych informuję, że zakłady aktywności zawodowej stanowią
szczególną kategorię podmiotów w polskim systemie prawa. Działają one w ramach
programu pomocowego ustanowionego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 27 czerwca
2007 r. N 558/2005 – Polska – Wsparcie dla zakładów aktywności zawodowej. W decyzji tej
Komisja wskazała wyraźnie, że program pomocowy, jakim jest wsparcie dla zakładów
aktywności zawodowej, nie stanowi środka pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1
Traktatu WE. Oznacza to, że wsparcie dla tych podmiotów odbywa się poza reżimem pomocy
publicznej. W decyzji wskazano przy tym, że udzielanie pomocy ze środków publicznych
w ramach programu dotyczy zakładów, których głównym celem jest rehabilitacja osób
niepełnosprawnych, gdzie cały zysk z ich podrzędnej działalności gospodarczej (polegający
na wytwarzaniu towarów i świadczeniu usług) jest reinwestowany w zakładzie na cele
rehabilitacji oraz reintegracji osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych w tym zakładzie.
Tak właśnie w polskim systemie prawnym ukształtowana jest instytucja „zakładu aktywności
zawodowej”. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 913), zwanej
dalej „ustawą o rehabilitacji” jest to wyodrębniona organizacyjnie i finansowo jednostka,
spełniająca następujące warunki:
co najmniej 70% ogółu osób zatrudnionych w jednostce stanowią osoby
z niepełnosprawnościami, w szczególności skierowane do pracy przez powiatowe
urzędy pracy: zaliczone do znacznego stopnia niepełnosprawności; zaliczone do
umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, u których stwierdzono autyzm,
upośledzenie umysłowe lub chorobę psychiczną, w tym osoby, w stosunku do których
rada programów warsztatu terapii zajęciowej zajęła stanowisko uzasadniające podjęcie
zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej;
obiekty i pomieszczenia użytkowane przez tę jednostkę: odpowiadają przepisom
i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy; uwzględniają potrzeby osób
z niepełnosprawnościami w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń
higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniają wymagania
dostępności do nich;
zapewnia doraźną i specjalistyczną opiekę medyczną, poradnictwo i usługi
rehabilitacyjne;
przeznacza uzyskane dochody na zakładowy fundusz aktywności;
-- 2 of 4 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
uzyskała pozytywną opinię starosty o potrzebie utworzenia zakładu aktywności
zawodowej (z wyjątkiem przypadku, gdy organizatorem jest powiat).
Istotą zakładu jest rehabilitacja społeczna i zawodowa zatrudnionych w nim osób.
Działalność wytwórcza i usługowa pełni rolę podrzędną. Uzyskany dochód ma być
przeznaczany na rehabilitację osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych w tym
zakładzie. O takim ukształtowaniu tej instytucji świadczą też zapisy dotyczące finansowania
zakładów aktywności zawodowej. Zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy o rehabilitacji koszty:
utworzenia zakładów aktywności zawodowej są współfinansowane ze środków PFRON
(z tym że maksymalne dofinansowanie ze środków PFRON może wynosić 65% tych
kosztów), organizatora i innych źródeł. Zakłady nie mogą prowadzić działalności
polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu paliwowego, tytoniowego,
spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów
alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali, a także handlu tymi wyrobami;
działania zakładów aktywności zawodowej są współfinansowane ze środków PFRON
(maksymalne dofinansowanie ze środków PFRON wynosi 90% tych kosztów) oraz ze
środków samorządu województwa w wysokości co najmniej 10%, z tym że procentowy
udział samorządu województwa w kosztach może być zmniejszany, pod warunkiem
znalezienia innych źródeł finansowania działania zakładu aktywności zawodowej.
Zakład aktywności zawodowej może być zatem nawet w 100 procentach finansowany ze
środków publicznych. Takie ukształtowanie instytucji zakładu aktywności zawodowej
uniemożliwia zrównanie go z innymi podmiotami funkcjonującymi na rynku, zarówno z tymi,
które korzystają ze wsparcia publicznego w ramach pomocy publicznej, jak i innymi
podmiotami gospodarczymi.
Ze wskazanych względów niemożliwe jest także finansowanie inwestycji ze środków
uzyskiwanych z działalności usługowo wytwórczej w zakładzie aktywności zawodowej. Cały
ewentualny wypracowany dochód podmioty te mają przeznaczać na zakładowy fundusz
aktywności, z którego mogą być finansowane ściśle określone działania na rzecz
pracowników z niepełnosprawnościami. Jest to jeden z podstawowych warunków uzyskania
statusu zakładu aktywności zawodowej.
Katalog tych wydatków został zawarty w wyżej wskazanym rozporządzeniu w sprawie
zakładów aktywności zawodowej. Należy uwagę, że wśród tych wydatków znajdują się
między innymi te związane z:
poprawą warunków pracy i rehabilitacji osób z niepełnosprawnościami zaliczonych do
znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
poprawą warunków socjalnych oraz higieniczno-sanitarnych (§ 15 ust. 1 pkt 2 i 3).
W zakresie postulatu automatycznego powiązania rocznego dofinansowania na 1 osobę
z niepełnosprawnościami zatrudnioną w zakładzie aktywności zawodowej oraz kwoty
dofinansowania do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników z minimalnym
wynagrodzeniem należy podkreślić, że jeśli wzrastają koszty działania zakładów aktywności
zawodowej, a także jeśli znacząco wzrasta minimalne wynagrodzenie, to podejmowane są
działania zmierzające do zwiększenia kwot zarówno rocznego dofinansowania na 1 osobę
z niepełnosprawnościami, zatrudnioną w zakładzie aktywności zawodowej, jak i kwoty
dofinansowań do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników. Decyzje o zwiększeniu
tych kosztów są poprzedzane analizami finansowymi, konsultacjami z Ministerstwem
Finansów, możliwościami budżetu itp.
-- 3 of 4 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Zmiana sposobu waloryzacji wyżej wskazanych kwot wymaga szczegółowych analiz i oceny
sytuacji finansowej państwa, ma także wpływ na wysokość środków, jakie musi zabezpieczyć
corocznie Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W tym momencie
prace w kierunku powiązania wskazanych dofinansowań z kwotą minimalnego
wynagrodzenia nie są prowadzone. Taki sposób waloryzacji dofinansowań do wynagrodzeń
osób z niepełnosprawnościami funkcjonował do roku 2014. Po jego zmianie wysokość
dofinansowań do wynagrodzeń jest ustalana kwotowo, a zmiana wysokości dofinansowań
wymaga każdorazowej zmiany ustawy o rehabilitacji.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 4 of 4 --
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.355.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11040 Pana Posła Marka Rząsy, w sprawie zmian
ustawowych koniecznych do poprawy funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej,
proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Odnośnie do możliwości skorzystania ze środków finansowych Państwowego Funduszu
Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych („PFRON”) na poprawę warunków lokalowych
w zakładach aktywności zawodowej (inwestycje w nowe budynki, zakup nieruchomości itp.),
informuję, iż w obecnym stanie prawnym nie ma takiej możliwości. Zgodnie
z rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie
zakładów aktywności zawodowej (Dz.U. z 2025 r. poz. 203) przewidziano, iż finansowane ze
środków PFRON w ramach utworzenia zakładu mogą być koszty poniesione w związku z:
przystosowaniem do potrzeb osób z niepełnosprawnościami pomieszczeń
produkcyjnych, służących świadczeniu usług lub socjalnych, przeznaczonych na
rehabilitację;
zakupem sprzętu rehabilitacyjnego;
wyposażeniem pomieszczeń socjalnych i przeznaczonych na rehabilitację, pomieszczeń,
w których jest prowadzona działalność wytwórcza lub usługowa oraz przygotowaniem
stanowisk pracy, w tym zakupem maszyn, narzędzi i urządzeń niezbędnych do
prowadzenia produkcji lub świadczenia usług;
zakupem surowców i materiałów potrzebnych do rozpoczęcia działalności wytwórczej
lub usługowej;
zakupem lub wynajmem środków transportu. Organizator zakładu, decydując się na
utworzenie takiej jednostki, powinien przewidzieć odpowiednie
pomieszczenia/lokale/budynki do prowadzenia działalności.
W ramach kosztów funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej ze środków PFRON
mogą być finansowane m.in.:
materiały, energia, usługi materialne i usługi niematerialne;
transport i dowóz niepełnosprawnych pracowników zakładu;
wymiana zamortyzowanych maszyn, urządzeń i wyposażenia niezbędnych do
prowadzenia produkcji lub świadczenia usług;
wymiana maszyn i urządzeń w związku ze: zmianą profilu działalności zakładu,
z wprowadzeniem ulepszeń technicznych lub technologicznych;
inne niezbędne do realizacji rehabilitacji, obsługi i prowadzenia działalności wytwórczej
lub usługowej.
Obecnie nie przewiduje się zmian w tym zakresie. Należy pamiętać, że zakłady aktywności
zawodowej to wyodrębnione finansowo i organizacyjnie jednostki, w których osoby
niepełnosprawne, znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy, mają znaleźć
-- 1 of 4 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
zatrudnienie, zdobyć kwalifikacje zawodowe, doświadczenie, a następnie przejść do
zatrudnienia na rynku otwartym.
Zgodnie z Konwencją ONZ o prawach osób niepełnosprawnych należy dążyć, o ile jest to
możliwe, do zapewniania im możliwości zatrudnienia w otwartym, inkluzywnym środowisku
pracy. Trzeba też pamiętać, że organizator zakładu aktywności zawodowej (może nim być
gmina, powiat, fundacja, stowarzyszenie lub inna organizacja społeczna, której statutowym
zadaniem jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych) ma możliwość
wspierać swoją jednostkę, jaką jest zakład aktywności zawodowej, może więc w ramach
swojej działalności organizować/przydzielać nowe nieruchomości/lokale zakładowi.
W kwestii wzmocnienia pozycji zakładów aktywności zawodowej jako wykonawcy zleceń dla
Jednostek Samorządu Terytorialnego należy wskazać, że to te jednostki organizując
przetargi/zlecenia ustalają warunki zamówienia. W gestii zamawiających jest więc
korzystanie z możliwości, jakie daje ustawa Prawo zamówień publicznych.
Odnosząc się do postulatu zrównania Zakładów Aktywności Zawodowej ze statutem
Przedsiębiorstw Społecznych informuję, że zakłady aktywności zawodowej stanowią
szczególną kategorię podmiotów w polskim systemie prawa. Działają one w ramach
programu pomocowego ustanowionego decyzją Komisji Europejskiej z dnia 27 czerwca
2007 r. N 558/2005 – Polska – Wsparcie dla zakładów aktywności zawodowej. W decyzji tej
Komisja wskazała wyraźnie, że program pomocowy, jakim jest wsparcie dla zakładów
aktywności zawodowej, nie stanowi środka pomocy państwa w rozumieniu art. 87 ust. 1
Traktatu WE. Oznacza to, że wsparcie dla tych podmiotów odbywa się poza reżimem pomocy
publicznej. W decyzji wskazano przy tym, że udzielanie pomocy ze środków publicznych
w ramach programu dotyczy zakładów, których głównym celem jest rehabilitacja osób
niepełnosprawnych, gdzie cały zysk z ich podrzędnej działalności gospodarczej (polegający
na wytwarzaniu towarów i świadczeniu usług) jest reinwestowany w zakładzie na cele
rehabilitacji oraz reintegracji osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych w tym zakładzie.
Tak właśnie w polskim systemie prawnym ukształtowana jest instytucja „zakładu aktywności
zawodowej”. Zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2025 r. poz. 913), zwanej
dalej „ustawą o rehabilitacji” jest to wyodrębniona organizacyjnie i finansowo jednostka,
spełniająca następujące warunki:
co najmniej 70% ogółu osób zatrudnionych w jednostce stanowią osoby
z niepełnosprawnościami, w szczególności skierowane do pracy przez powiatowe
urzędy pracy: zaliczone do znacznego stopnia niepełnosprawności; zaliczone do
umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, u których stwierdzono autyzm,
upośledzenie umysłowe lub chorobę psychiczną, w tym osoby, w stosunku do których
rada programów warsztatu terapii zajęciowej zajęła stanowisko uzasadniające podjęcie
zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej;
obiekty i pomieszczenia użytkowane przez tę jednostkę: odpowiadają przepisom
i zasadom bezpieczeństwa i higieny pracy; uwzględniają potrzeby osób
z niepełnosprawnościami w zakresie przystosowania stanowisk pracy, pomieszczeń
higienicznosanitarnych i ciągów komunikacyjnych oraz spełniają wymagania
dostępności do nich;
zapewnia doraźną i specjalistyczną opiekę medyczną, poradnictwo i usługi
rehabilitacyjne;
przeznacza uzyskane dochody na zakładowy fundusz aktywności;
-- 2 of 4 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
uzyskała pozytywną opinię starosty o potrzebie utworzenia zakładu aktywności
zawodowej (z wyjątkiem przypadku, gdy organizatorem jest powiat).
Istotą zakładu jest rehabilitacja społeczna i zawodowa zatrudnionych w nim osób.
Działalność wytwórcza i usługowa pełni rolę podrzędną. Uzyskany dochód ma być
przeznaczany na rehabilitację osób z niepełnosprawnościami zatrudnionych w tym
zakładzie. O takim ukształtowaniu tej instytucji świadczą też zapisy dotyczące finansowania
zakładów aktywności zawodowej. Zgodnie z art. 29 ust. 3 ustawy o rehabilitacji koszty:
utworzenia zakładów aktywności zawodowej są współfinansowane ze środków PFRON
(z tym że maksymalne dofinansowanie ze środków PFRON może wynosić 65% tych
kosztów), organizatora i innych źródeł. Zakłady nie mogą prowadzić działalności
polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu paliwowego, tytoniowego,
spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów
alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych
albo z udziałem tych metali, a także handlu tymi wyrobami;
działania zakładów aktywności zawodowej są współfinansowane ze środków PFRON
(maksymalne dofinansowanie ze środków PFRON wynosi 90% tych kosztów) oraz ze
środków samorządu województwa w wysokości co najmniej 10%, z tym że procentowy
udział samorządu województwa w kosztach może być zmniejszany, pod warunkiem
znalezienia innych źródeł finansowania działania zakładu aktywności zawodowej.
Zakład aktywności zawodowej może być zatem nawet w 100 procentach finansowany ze
środków publicznych. Takie ukształtowanie instytucji zakładu aktywności zawodowej
uniemożliwia zrównanie go z innymi podmiotami funkcjonującymi na rynku, zarówno z tymi,
które korzystają ze wsparcia publicznego w ramach pomocy publicznej, jak i innymi
podmiotami gospodarczymi.
Ze wskazanych względów niemożliwe jest także finansowanie inwestycji ze środków
uzyskiwanych z działalności usługowo wytwórczej w zakładzie aktywności zawodowej. Cały
ewentualny wypracowany dochód podmioty te mają przeznaczać na zakładowy fundusz
aktywności, z którego mogą być finansowane ściśle określone działania na rzecz
pracowników z niepełnosprawnościami. Jest to jeden z podstawowych warunków uzyskania
statusu zakładu aktywności zawodowej.
Katalog tych wydatków został zawarty w wyżej wskazanym rozporządzeniu w sprawie
zakładów aktywności zawodowej. Należy uwagę, że wśród tych wydatków znajdują się
między innymi te związane z:
poprawą warunków pracy i rehabilitacji osób z niepełnosprawnościami zaliczonych do
znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
poprawą warunków socjalnych oraz higieniczno-sanitarnych (§ 15 ust. 1 pkt 2 i 3).
W zakresie postulatu automatycznego powiązania rocznego dofinansowania na 1 osobę
z niepełnosprawnościami zatrudnioną w zakładzie aktywności zawodowej oraz kwoty
dofinansowania do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników z minimalnym
wynagrodzeniem należy podkreślić, że jeśli wzrastają koszty działania zakładów aktywności
zawodowej, a także jeśli znacząco wzrasta minimalne wynagrodzenie, to podejmowane są
działania zmierzające do zwiększenia kwot zarówno rocznego dofinansowania na 1 osobę
z niepełnosprawnościami, zatrudnioną w zakładzie aktywności zawodowej, jak i kwoty
dofinansowań do wynagrodzeń niepełnosprawnych pracowników. Decyzje o zwiększeniu
tych kosztów są poprzedzane analizami finansowymi, konsultacjami z Ministerstwem
Finansów, możliwościami budżetu itp.
-- 3 of 4 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
Zmiana sposobu waloryzacji wyżej wskazanych kwot wymaga szczegółowych analiz i oceny
sytuacji finansowej państwa, ma także wpływ na wysokość środków, jakie musi zabezpieczyć
corocznie Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W tym momencie
prace w kierunku powiązania wskazanych dofinansowań z kwotą minimalnego
wynagrodzenia nie są prowadzone. Taki sposób waloryzacji dofinansowań do wynagrodzeń
osób z niepełnosprawnościami funkcjonował do roku 2014. Po jego zmianie wysokość
dofinansowań do wynagrodzeń jest ustalana kwotowo, a zmiana wysokości dofinansowań
wymaga każdorazowej zmiany ustawy o rehabilitacji.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 4 of 4 --