Interpelacja nr 11033
Interpelacja w sprawie zasad przyznawania kart parkingowych osobom z niepełnosprawnością wzroku
Zgłaszający:
•
Adresat:
Obrona i Bezpieczeństwo (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie zasad przyznawania kart parkingowych osobom z niepełnosprawnością wzroku
Interpelacja nr 11033
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie zasad przyznawania kart parkingowych osobom z niepełnosprawnością wzroku
Zgłaszający: Małgorzata Pępek
Data wpływu: 16-07-2025
Szanowna Pani Ministro!
Do mojego biura poselskiego zgłosił się mieszkaniec mojego regionu – osoba z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, spowodowanym poważnym ograniczeniem widzenia. Pomimo, że posiada prawo jazdy i stara się prowadzić samodzielne życie, napotyka istotne trudności w codziennym funkcjonowaniu, zwłaszcza w poruszaniu się w przestrzeni publicznej, gdzie brak możliwości parkowania w pobliżu celu podróży znacząco utrudnia mu normalne załatwianie spraw.
Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, karta parkingowa przysługuje jedynie osobom, u których orzeczono znaczne trudności w poruszaniu się. W praktyce oznacza to wykluczenie z tego uprawnienia wielu osób słabowidzących, które – choć formalnie nie mają ograniczeń w zakresie lokomocji – doświadczają poważnych trudności w orientacji przestrzennej, w szczególności w nieznanym otoczeniu, gdzie np. oznakowanie jest niedostrzegalne bez wsparcia technologicznego lub pomocy osób trzecich.
Wielu takich kierowców, chcąc zaparkować możliwie najbliżej placówki medycznej, urzędu lub innego ważnego punktu, nie ma możliwości skorzystania z miejsc przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnością, mimo że są one puste. Jednocześnie niepełnosprawność wzrokowa nie jest traktowana, jako przesłanka uprawniająca do przyznania karty parkingowej, chyba że towarzyszy jej inna dysfunkcja ruchu. Problem potęguje konieczność ponownego orzekania o niepełnosprawności w celu uzyskania takiej karty, nawet w sytuacji, gdy osoba ma już orzeczenie potwierdzające trwałe ograniczenia funkcjonalne.
Zgłoszona sprawa unaocznia potrzebę nowelizacji przepisów w taki sposób, aby osoby z niepełnosprawnością wzrokową, w szczególności z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, mogły – na podstawie odpowiedniego zaświadczenia i oceny funkcjonalnej – uzyskać kartę parkingową bez konieczności przechodzenia kolejnych postępowań orzeczniczych i bez wymogu posiadania problemów związanych z fizycznym poruszaniem się. Wprowadzenie takich rozwiązań pozwoliłoby lepiej uwzględniać rzeczywiste potrzeby tych osób, nie ograniczając się jedynie do wąskiej kategorii dysfunkcji ruchu.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Czy ministerstwo planuje nowelizację przepisów dotyczących przyznawania kart parkingowych w taki sposób, by uwzględnić potrzeby osób z niepełnosprawnością wzroku, które mają trudności w orientacji przestrzennej, mimo braku zaburzeń w lokomocji?
Czy rozważana jest możliwość odejścia od wymogu orzekania o „znacznych trudnościach w poruszaniu się“, jako jedynego kryterium dostępu do karty parkingowej?
Czy możliwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury przyznawania karty parkingowej dla osób z trwałą niepełnosprawnością wzroku, bez konieczności ponownego stawania na komisję?
Z wyrazami szacunku
Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP
Interpelacja nr 11033
do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej
w sprawie zasad przyznawania kart parkingowych osobom z niepełnosprawnością wzroku
Zgłaszający: Małgorzata Pępek
Data wpływu: 16-07-2025
Szanowna Pani Ministro!
Do mojego biura poselskiego zgłosił się mieszkaniec mojego regionu – osoba z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, spowodowanym poważnym ograniczeniem widzenia. Pomimo, że posiada prawo jazdy i stara się prowadzić samodzielne życie, napotyka istotne trudności w codziennym funkcjonowaniu, zwłaszcza w poruszaniu się w przestrzeni publicznej, gdzie brak możliwości parkowania w pobliżu celu podróży znacząco utrudnia mu normalne załatwianie spraw.
Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, karta parkingowa przysługuje jedynie osobom, u których orzeczono znaczne trudności w poruszaniu się. W praktyce oznacza to wykluczenie z tego uprawnienia wielu osób słabowidzących, które – choć formalnie nie mają ograniczeń w zakresie lokomocji – doświadczają poważnych trudności w orientacji przestrzennej, w szczególności w nieznanym otoczeniu, gdzie np. oznakowanie jest niedostrzegalne bez wsparcia technologicznego lub pomocy osób trzecich.
Wielu takich kierowców, chcąc zaparkować możliwie najbliżej placówki medycznej, urzędu lub innego ważnego punktu, nie ma możliwości skorzystania z miejsc przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnością, mimo że są one puste. Jednocześnie niepełnosprawność wzrokowa nie jest traktowana, jako przesłanka uprawniająca do przyznania karty parkingowej, chyba że towarzyszy jej inna dysfunkcja ruchu. Problem potęguje konieczność ponownego orzekania o niepełnosprawności w celu uzyskania takiej karty, nawet w sytuacji, gdy osoba ma już orzeczenie potwierdzające trwałe ograniczenia funkcjonalne.
Zgłoszona sprawa unaocznia potrzebę nowelizacji przepisów w taki sposób, aby osoby z niepełnosprawnością wzrokową, w szczególności z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, mogły – na podstawie odpowiedniego zaświadczenia i oceny funkcjonalnej – uzyskać kartę parkingową bez konieczności przechodzenia kolejnych postępowań orzeczniczych i bez wymogu posiadania problemów związanych z fizycznym poruszaniem się. Wprowadzenie takich rozwiązań pozwoliłoby lepiej uwzględniać rzeczywiste potrzeby tych osób, nie ograniczając się jedynie do wąskiej kategorii dysfunkcji ruchu.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Czy ministerstwo planuje nowelizację przepisów dotyczących przyznawania kart parkingowych w taki sposób, by uwzględnić potrzeby osób z niepełnosprawnością wzroku, które mają trudności w orientacji przestrzennej, mimo braku zaburzeń w lokomocji?
Czy rozważana jest możliwość odejścia od wymogu orzekania o „znacznych trudnościach w poruszaniu się“, jako jedynego kryterium dostępu do karty parkingowej?
Czy możliwe jest wprowadzenie uproszczonej procedury przyznawania karty parkingowej dla osób z trwałą niepełnosprawnością wzroku, bez konieczności ponownego stawania na komisję?
Z wyrazami szacunku
Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Łukasz Krasoń
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
20%
Konkretność
80%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
8
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
7.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (8)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
5411 znaków
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.354.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11033 z 21 lipca 2025 roku Pani Posłanki Małgorzaty
Pępek, w sprawie zasad przyznawania kart parkingowych osobom z niepełnosprawnością
wzroku, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Na podstawie art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251) kartę parkingową wydaje się:
osobie z niepełnosprawnością zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności, mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego
poruszania się;
osobie z niepełnosprawnością, która nie ukończyła 16 roku życia mającej znacznie
ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się.
Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kartę parkingową wydaje
przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, o którym
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnoprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913 ze zm.), na
podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności1:
orzeczenia o niepełnosprawności,
orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,
orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień.
Użytego w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
wyrażenia „znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się” w samym
przepisie nie zdefiniowano. Oznacza to, że zgodnie z regułami wykładni językowej trzeba mu
przypisywać taką treść, jaką ma w języku potocznym. Wykładnia ta powoduje, że spełnienie
przesłanki „znacznie ograniczonych możliwości samodzielnego poruszania się” może
nastąpić wyłącznie w przypadku potwierdzenia znikomej zdolności zmiany swojego
położenia w przestrzeni bez pomocy.
Do oceny znacznie ograniczonych możliwości samodzielnego poruszania stosuje się metody
i skale klinimetryczne, umożliwiające pomiar zjawisk klinicznych u osoby z określonymi
dysfunkcjami, (np. kliniczne skale oceny chodu i równowagi, pozwalające na pomiar
sprawności funkcjonalnej chodu). Ogólnie przyjmuje się, że osoba ma znacznie ograniczone
możliwości samodzielnego poruszania się, jeśli pokonując odległość do 50 metrów korzysta
1wraz ze wskazaniem, o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy o rehabilitacji tj. spełniania przez osobę
niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym, przy czym w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności spełnienie tych przesłanek może zostać stwierdzone jedynie w przypadku ustalenia przyczyny
niepełnosprawności oznaczonej symbolem 04-O (choroby narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu),
10-N (choroba neurologiczna) lub 07-S (choroby układu oddechowego i krążenia).
-- 1 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
z pomocy sprzętu wspomagającego lub z pomocy innej osoby, ma trudności lub nie jest
w stanie schodzić albo wchodzić po schodach bez pomocy drugiej osoby, ma trudności przy
poruszaniu się po powierzchniach płaskich na dystansie nie przekraczającym około 100
metrów (wartość orientacyjna).
Zmiana zasad i kryteriów przyznawania kart parkingowych dokonana w lipcu 2014 r. była
skutkiem nowelizacji przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym,
przepisami ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1446, ze zm.) i zgodnie
z uzasadnieniem miała na celu wyeliminowanie przypadków posługiwania się kartą
parkingową przez podmioty do tego nieuprawnione, co postulowały organizacje
pozarządowe, policja, straże gminne oraz samorządy.
Podstawowym założeniem ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw była likwidacja barier ograniczających
swobodne poruszanie się osobom z niepełnosprawnościami, szczególnie w zakresie
korzystania z przeznaczonych dla nich miejsc parkingowych. Jednocześnie przepisy ustawy
nowelizującej zaostrzyły kryteria orzecznicze uprawniające do uzyskania wskazania do karty
parkingowej, ograniczając zakres osób, które uprawnione będą do jej uzyskania, do
posiadających znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się oraz
legitymujących się ważnym orzeczeniem wydanym przez zespół do spraw orzekania
o niepełnosprawności, ustalającym znaczny stopień niepełnosprawności bez względu na
jego przyczynę lub umiarkowany stopień niepełnosprawności z ustaloną przyczyną
niepełnosprawności oznaczoną symbolami: 04- O, 05-R, lub 10-N albo niepełnosprawność
w przypadku osób, które nie ukończyły 16 roku życia.
Aktualnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie planuje się podjęcia prac
nad zmianami legislacyjnymi w zakresie katalogu osób uprawnionych do uzyskania karty
parkingowej i kryteriów jej przyznawania.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
BM-II.059.1.354.2025
Warszawa, /elektroniczny znacznik czasu/
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 11033 z 21 lipca 2025 roku Pani Posłanki Małgorzaty
Pępek, w sprawie zasad przyznawania kart parkingowych osobom z niepełnosprawnością
wzroku, proszę przyjąć poniższe wyjaśnienia.
Na podstawie art. 8 ust. 3a pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251) kartę parkingową wydaje się:
osobie z niepełnosprawnością zaliczonej do znacznego albo umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności, mającej znacznie ograniczone możliwości samodzielnego
poruszania się;
osobie z niepełnosprawnością, która nie ukończyła 16 roku życia mającej znacznie
ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się.
Ponadto, zgodnie z art. 8 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kartę parkingową wydaje
przewodniczący powiatowego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, o którym
mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej
i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnoprawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 913 ze zm.), na
podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności1:
orzeczenia o niepełnosprawności,
orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,
orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień.
Użytego w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
wyrażenia „znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się” w samym
przepisie nie zdefiniowano. Oznacza to, że zgodnie z regułami wykładni językowej trzeba mu
przypisywać taką treść, jaką ma w języku potocznym. Wykładnia ta powoduje, że spełnienie
przesłanki „znacznie ograniczonych możliwości samodzielnego poruszania się” może
nastąpić wyłącznie w przypadku potwierdzenia znikomej zdolności zmiany swojego
położenia w przestrzeni bez pomocy.
Do oceny znacznie ograniczonych możliwości samodzielnego poruszania stosuje się metody
i skale klinimetryczne, umożliwiające pomiar zjawisk klinicznych u osoby z określonymi
dysfunkcjami, (np. kliniczne skale oceny chodu i równowagi, pozwalające na pomiar
sprawności funkcjonalnej chodu). Ogólnie przyjmuje się, że osoba ma znacznie ograniczone
możliwości samodzielnego poruszania się, jeśli pokonując odległość do 50 metrów korzysta
1wraz ze wskazaniem, o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy o rehabilitacji tj. spełniania przez osobę
niepełnosprawną przesłanek określonych w art. 8 ust. 3a pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym, przy czym w przypadku osób niepełnosprawnych zaliczonych do umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności spełnienie tych przesłanek może zostać stwierdzone jedynie w przypadku ustalenia przyczyny
niepełnosprawności oznaczonej symbolem 04-O (choroby narządu wzroku), 05-R (upośledzenie narządu ruchu),
10-N (choroba neurologiczna) lub 07-S (choroby układu oddechowego i krążenia).
-- 1 of 2 --
tel. 222-500-108 ul. Nowogrodzka 1/3/5
info@mrpips.gov.pl 00-513 Warszawa
https://www.gov.pl/web/rodzina
z pomocy sprzętu wspomagającego lub z pomocy innej osoby, ma trudności lub nie jest
w stanie schodzić albo wchodzić po schodach bez pomocy drugiej osoby, ma trudności przy
poruszaniu się po powierzchniach płaskich na dystansie nie przekraczającym około 100
metrów (wartość orientacyjna).
Zmiana zasad i kryteriów przyznawania kart parkingowych dokonana w lipcu 2014 r. była
skutkiem nowelizacji przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym,
przepisami ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu
drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 1446, ze zm.) i zgodnie
z uzasadnieniem miała na celu wyeliminowanie przypadków posługiwania się kartą
parkingową przez podmioty do tego nieuprawnione, co postulowały organizacje
pozarządowe, policja, straże gminne oraz samorządy.
Podstawowym założeniem ustawy z dnia 23 października 2013 r. o zmianie ustawy – Prawo
o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw była likwidacja barier ograniczających
swobodne poruszanie się osobom z niepełnosprawnościami, szczególnie w zakresie
korzystania z przeznaczonych dla nich miejsc parkingowych. Jednocześnie przepisy ustawy
nowelizującej zaostrzyły kryteria orzecznicze uprawniające do uzyskania wskazania do karty
parkingowej, ograniczając zakres osób, które uprawnione będą do jej uzyskania, do
posiadających znacznie ograniczone możliwości samodzielnego poruszania się oraz
legitymujących się ważnym orzeczeniem wydanym przez zespół do spraw orzekania
o niepełnosprawności, ustalającym znaczny stopień niepełnosprawności bez względu na
jego przyczynę lub umiarkowany stopień niepełnosprawności z ustaloną przyczyną
niepełnosprawności oznaczoną symbolami: 04- O, 05-R, lub 10-N albo niepełnosprawność
w przypadku osób, które nie ukończyły 16 roku życia.
Aktualnie w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie planuje się podjęcia prac
nad zmianami legislacyjnymi w zakresie katalogu osób uprawnionych do uzyskania karty
parkingowej i kryteriów jej przyznawania.
Z wyrazami szacunku
z up. Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Łukasz Krasoń
Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych
Sekretarz Stanu
/-kwalifikowany podpis elektroniczny-/
-- 2 of 2 --