Interpelacja w sprawie nieproporcjonalnego stosowania art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i jego negatywnego wpływu na uczciwych przedsiębiorców
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 10913
do ministra rozwoju i technologii
w sprawie nieproporcjonalnego stosowania art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i jego negatywnego wpływu na uczciwych przedsiębiorców
Zgłaszający: Jarosław Sachajko
Data wpływu: 11-07-2025
Szanowny Panie Premierze,
zwracam się do Pana z apelem o pilne podjęcie inicjatywy legislacyjnej w zakresie nowelizacji art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, który – w obecnym brzmieniu – daje zamawiającym nadmierną i nieproporcjonalną możliwość zatrzymywania wadium w sytuacjach, które nie mają związku z ochroną przed nieuczciwą konkurencją, lecz są czysto formalne, niezawinione przez przedsiębiorcę, a czasem wręcz absurdalne.
W praktyce oznacza to, że gminy i inne jednostki publiczne mogą, a w wielu przypadkach nadużywają tej możliwości, pozyskać dodatkowe środki kosztem uczciwych firm, wykorzystując każde – nawet drobne i niemające wpływu na ocenę oferty – uchybienie formalne.
Przykładem tego jest sprawa jednego z przedsiębiorców, który w postępowaniu przetargowym stracił 90 000 zł wadium tylko z powodu braku podpisu elektronicznego na załączniku, mimo że oferta była kompletna i rzetelna, a błąd miał charakter czysto techniczny. Nie doszło do żadnego wprowadzenia zamawiającego w błąd, nie było fałszywych informacji ani wycofania się z postępowania. Mimo to wadium przepadło na rzecz gminy, która w żaden sposób nie poniosła szkody – co prowadzi do rażącego naruszenia zasady proporcjonalności i uczciwości postępowań publicznych.
Zgodnie z uzasadnieniem ustawy, przepis miał chronić zamawiających przed stratami wynikającymi z nieuczciwych praktyk oferentów – np. składania ofert „na próbę” lub ich wycofywania. W praktyce jednak stał się narzędziem fiskalnym – niechroniącym interesu publicznego, ale prowadzącym do bezpodstawnego wzbogacenia się niektórych JST.
Uprzejmie proszę o pilne podjęcie rzeczowej debaty oraz działań legislacyjnych, które przywrócą zaufanie do systemu zamówień publicznych i zapobiegną kolejnym przypadkom bezpodstawnego wzbogacania się zamawiających kosztem firm działających zgodnie z prawem.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Czy rząd planuje nowelizację art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych, tak aby ograniczyć możliwość zatrzymywania wadium tylko do przypadków zawinionych, istotnych lub szkodliwych dla postępowania?
Czy rząd posiada dane dotyczące liczby zatrzymanych wadiów w latach 2022–2024, w tym szczególnie w postępowaniach unieważnianych z powodów formalnych lub błędów technicznych?
Czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii lub UZP przeprowadzały analizy wpływu obecnych przepisów na kondycję mikro-, małych i średnich przedsiębiorców w sektorze zamówień publicznych?
Czy rozważane jest wprowadzenie procedury odwoławczej lub mediacyjnej, która umożliwiłaby uczciwym przedsiębiorcom odzyskanie wadium w przypadku oczywistych uchybień formalnych?
Czy rząd uznaje obecne rozwiązanie za zgodne z zasadami uczciwej konkurencji i zaufania obywateli do instytucji publicznych?
Sekretarz stanu Michał Jaros
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Podaje wskaźniki procentowe (1)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (24)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
23211 znakówkancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DPG-V.054.12.2025
Warszawa, 06 sierpnia 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: Interpelacji nr 10913 Posła Jarosława Sachajko w sprawie nieproporcjonalnego
stosowania art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo zamówień publicznych i jego negatywnego
wpływu na uczciwych przedsiębiorców
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 10913 z dnia 17 lipca 2025 r. złożoną przez Pana Posła
Jarosława Sachajko w sprawie nieproporcjonalnego stosowania art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy
z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych, dalej „ustawa Pzp” i jego
negatywnego wpływu na uczciwych przedsiębiorców, informuję co następuje.
I. Odnośnie do pierwszego pytania zawartego w treści interpelacji, w zakresie planowanej
przez Rząd nowelizacji art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp, tak aby ograniczyć możliwość
zatrzymywania wadium tylko do przypadków zawinionych, istotnych lub szkodliwych dla
postępowania, należy zwrócić uwagę na treść normy zawartej w tym przepisie. Przepis
art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp statuuje uprawnienie zamawiającego do zatrzymania
wniesionego przez wykonawcę wadium z powodu nieuzupełniania przez tego wykonawcę,
w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego, podmiotowych środków dowodowych,
przedmiotowych środków dowodowych, oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1
ustawy Pzp, innych dokumentów lub oświadczeń. Regulacja uprawnia do zatrzymania
wadium także w sytuacji, gdy wykonawca nie wyraził zgody na poprawienie oczywistej
omyłki, o której mowa w art. 233 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp.
Należy zauważyć, że powyższa norma funkcjonuje w systemie zamówień publicznych od
2008 r. Na gruncie poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo
zamówień publicznych (dalej: Pzp2004) odpowiednikiem art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp
był art. 46 ust. 4a. Przepis ten, wprowadzony ustawą z dnia 4 września 2008 r. o zmianie
ustawy ‒ Prawo zamówień publicznych i innych ustaw, wszedł w życie 24 października
2008 r. W pierwotnym brzmieniu przewidywał on zatrzymanie wadium wraz z odsetkami,
jeżeli wykonawca w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego nie złożył dokumentów lub
oświadczeń wskazanych w art. 25 ust. 1 Pzp2024 lub pełnomocnictw, chyba że udowodnił
on, że wynika to z przyczyn nieleżących po jego stronie.
Celem wprowadzenia instytucji wadium do systemu zamówień publicznych było
przeciwdziałanie zmowom przetargowym, które w praktyce prowadziły do eliminowania
uczciwej konkurencji w postępowaniach o udzielenie zamówienia publicznego.
Wprowadzenie do zamówień publicznych instytucji wadium umożliwiło zamawiającym
przeciwdziałanie sytuacjom opisywanym w uzasadnieniu ustawy z dnia 4 września 2008 r.,
w których: „grupa będących w porozumieniu wykonawców może powodować, że zamówienie
-- 1 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
jest udzielane temu spośród nich, który zaoferował najwyższą cenę. Wykonawcy ci mogą
celowo składać oferty bez wymaganych dokumentów lub oświadczeń, a następnie, już po
zapoznaniu się z ofertami konkurentów, bez negatywnych konsekwencji wycofać z udziału
w postępowaniu, podlegając jedynie wykluczeniu z postępowania na podstawie art. 24 ust. 2
pkt 3 [obecnie ich oferta podlega odrzuceniu na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 2 ustawy
Pzp]. Mając to na uwadze, celowe jest zrównanie sytuacji wykonawcy, który nie przedstawił
dokumentów lub oświadczeń potwierdzających spełnianie warunków udziału w postępowaniu
w trybie art. 26 ust. 3 [obecnie art. 128 ust. 1 ustawy Pzp] z sytuacją wykonawcy, który
uchyla się od zawarcia umowy lub nie wnosi wymaganego zabezpieczenia należytego
wykonania umowy.” (zob. druk sejmowy nr 471, Sejm VI kadencji).
W toku stosowania tak ukształtowanej instytucji wadium pojawiały się zarzuty ze strony
wykonawców, dotyczące tego, że zamawiający zatrzymuje wadium w sytuacji, gdy
jedynym „przewinieniem” wykonawcy jest niespełnianie warunków udziału
w postępowaniu. W jednej ze spraw dotyczących zatrzymania wadium na powyższej
podstawie, zostało skierowane pytanie prawne sądu do Trybunału Konstytucyjnego
(pytanie prawne Sąd Okręgowy w Gdańsku). Pytanie prawne dotyczyło zgodności art. 26
ust. 3 i art. 46 ust. 4a Pzp2004, w zakresie, w jakim przepisy te umożliwiają
zamawiającemu zatrzymanie wadium w sytuacji złożenia ofert przez wykonawców, którzy
nie spełnili warunków udziału w postępowaniu i braków tych nie byli w stanie uzupełnić,
z art. 20, art. 22 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem
z dnia 9 maja 2012 r. (P 47/11, OTK-A 2012, Nr 5, poz. 57) umorzył postępowanie,
uznając, że wątpliwości sądu mogą zostać usunięte w drodze wykładni prawa. Według
Trybunału złożenie nieprawidłowych dokumentów przez wykonawcę z powodu
niespełnienia przez niego warunków udziału w postępowaniu nie jest automatyczną
przesłanką zatrzymania wadium na podstawie art. 46 ust. 4a Pzp2004. Zatrzymanie
wadium jest dopuszczalne dopiero po dokonaniu analizy wszystkich przyczyn, które
doprowadziły do złożenia przez wykonawcę nieprawidłowego dokumentu, w tym precyzji
i jasności opisu warunku w specyfikacji istotnych warunków zamówienia oraz
jednoznaczności wezwania do złożenia oświadczeń lub dokumentów. Zdaniem Trybunału
nie sposób przyjąć, że sankcja zatrzymania wadium mogłaby mieć zastosowanie
w stosunku do wykonawcy, który ‒ działając w dobrej wierze ‒ doręczył zamawiającemu
dokumenty, niepotwierdzające jednak, w ocenie zamawiającego, spełnienia wymagań
dotyczących uczestnictwa w przetargu.
W związku z powyższym, w celu ochrony wykonawców przed ewentualnym
nadużywaniem przez zamawiających regulacji dotyczących zatrzymywania wadium,
ustawodawca znowelizował art. 46 ust. 4a Pzp2004. Wprowadzono wymaganie, aby
istniał związek między zatrzymywaniem wadium a faktem, że działanie wykonawcy
w zakresie braku przedłożenia uzupełnionych dokumentów miało kluczowy wpływ na
wynik postępowania. Nastąpiła również zmiana ciężaru dowodu co do wykazania, czy
wadliwa odpowiedź na wezwanie nastąpiła z przyczyn leżących po stronie wykonawcy,
który przeniesiony został na zamawiającego. Ponadto doprecyzowano, że oświadczenia
i dokumenty, które ma złożyć wykonawca w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego
o ich uzupełnienie przez wykonawcę, mają potwierdzać spełnianie wymagań dotyczących
uczestnictwa w przetargu.
Ukształtowane w powyższy sposób zasady dotyczące stosowania wadium przez
zamawiających, zawierające zabezpieczenia wykonawców przed nadużywaniem tej
instytucji, są nadal obecne w systemie prawa zamówień publicznych. W świetle brzmienia
obecnie obowiązującego art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp, warunkiem zatrzymania wadium,
przez zamawiającego, z powodu zaniechania uzupełnienia przez wykonawcę dokumentów
lub oświadczeń, mimo skierowanego do niego wezwania, jest kumulatywne zaistnienie
-- 2 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
trzech poniższych przesłanek. Ciężar ich udowodnienia spoczywa na zamawiającym,
zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego.
Pierwszą z tych przesłanek jest niezłożenie, w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego,
podmiotowych środków dowodowych lub przedmiotowych środków dowodowych
potwierdzających okoliczności, o których mowa w art. 57 lub art. 106 ust. 1 ustawy Pzp,
lub oświadczenia, o którym mowa w art. 125 ust. 1 ustawy Pzp, bądź niezłożenie innych
dokumentów lub oświadczeń, a także niewyrażenie zgody na poprawienie omyłki, o której
mowa w art. 223 ust. 2 pkt 3 ustawy Pzp. Wezwanie zamawiającego odnosi się więc do
sytuacji, w której wykonawca nie złożył dokumentów (oświadczeń) w pierwotnym
terminie lub były one niekompletne lub zawierały błędy, w związku z czym został
wezwany przez zamawiającego do ich złożenia, poprawienia lub uzupełnienia w nowym
terminie i po raz drugi nie złożył żadnego dokumentu (oświadczenia) lub złożył inny
dokument (oświadczenie) niż wynikający z treści wezwania (niepotwierdzający spełnienia
warunków zamówienia).
Drugą przesłankę stanowi nieuzupełnienie dokumentów (oświadczeń) z przyczyn leżących
po stronie wykonawcy. Zatrzymanie wadium nie jest możliwe, gdy wykonawca działa
w dobrej wierze, czyli błędnym, ale usprawiedliwionym przekonaniu, że spełnia warunki
zamówienia. Przy analizie przesłanek zatrzymania wadium należy brać pod uwagę
w szczególności sposób sformułowania przez zamawiającego warunków uczestnictwa
w postępowaniu i na tym tle rozważyć zasadność przekonania wykonawcy, że posiadane
przez niego doświadczenie kwalifikuje go do udziału w postępowaniu. Do przyczyn
nieleżących po stronie wykonawcy należy zaliczyć m.in. okoliczności obciążające
zamawiającego, takie jak zakreślenie zbyt krótkiego terminu na uzyskanie dokumentów,
sformułowanie wezwania, ogłoszenia czy dokumentów zamówienia w sposób
nieprecyzyjny, wezwanie do złożenia oświadczeń i dokumentów zbędnych do
przeprowadzenia postępowania.
Ostatnią przesłankę zatrzymania wadium na podstawie art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp,
stanowi wpływ zaniechania uzupełnienia dokumentów lub oświadczeń, mimo wezwania
zamawiającego, na wynik postępowania o udzielenie zamówienia. W świetle obecnie
obowiązujących przepisów ustawy Pzp zatrzymanie wadium przez zamawiającego jest
możliwe jedynie wówczas, gdy niezłożenie przez wykonawcę dokumentów lub
oświadczeń spowodowało brak możliwości wyboru oferty złożonej przez tego wykonawcę
jako najkorzystniejszej. Oznacza to, że zatrzymanie wadium odnosi się tylko do takiej
sytuacji, gdy oferta wykonawcy została najwyżej oceniona a jedyną przyczyną, dla której
nie może ona zostać wybrana jako oferta najkorzystniejsza jest konieczność jej odrzucenia
ze względu na niezłożenie przez wykonawcę wymaganych dokumentów (oświadczeń)
pomimo wezwania skierowanego do tego wykonawcy o ich uzupełnienie (por. art. 107 ust.
2 lub art. 128 ust. 1 ustawy Pzp).
Mając na względzie powyższe wyjaśnienia, odnosząc się do pytania czy rząd planuje
nowelizację art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp, tak aby ograniczyć możliwość zatrzymywania
wadium tylko do przypadków zawinionych, istotnych lub szkodliwych dla postępowania
należy wyjaśnić, że powyższa regulacja te wymagania spełnia, zatem jej nowelizacja nie
wydaje się uzasadniona. Aktualnie obowiązująca norma wyrażona art. 98 ust. 6 pkt 1
ustawy Pzp ogranicza bowiem możliwość zatrzymania, przez zamawiającego, wadium
z powodu zaniechania uzupełnienia przez wykonawcę dokumentów lub oświadczeń tylko
do przypadków, gdy przyczyny leżą wyłącznie po stronie wykonawcy, oraz są istotne lub
szkodliwe dla postępowania (tj. mają wpływ na jego wynik). Z tego względu nie planuje się
dokonywania postulowanej nowelizacji art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp.
-- 3 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Niewątpliwie instytucja zatrzymania wadium na podstawie art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp
nie powinna służyć wzbogaceniu się zamawiającego kosztem potencjalnych wykonawców.
Dlatego też, jako niezgodne z ustawą Pzp należy ocenić takie przypadki, w których
zamawiający zatrzymuje wadium powołując się na powyższy przepis, mimo że brak jest
przesłanek uprawniających do takiego działania. W takich wypadkach zatrzymanie wadium
stanowi naruszenie ustawy i jako takie nie podlega ochronie prawnej (por. postanowienie
Trybunału Konstytucyjnego z 9 maja 2012 r., P 47/11, OTK-A 2012, Nr 5, poz. 57).
Jednocześnie, nadużycie przez zamawiającego uprawnienia do zatrzymania wadium daje
wykonawcy podstawę do wystąpienia do sądu w przedmiocie żądania zwrotu kwoty
wadium. Wykonawcy korzystają z tego uprawnienia, o czym świadczą m.in. orzeczenia
Sądu Najwyższego wydawane na tle spraw zainicjowanych pozwem o zasądzenie
równowartości wadium (np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 13 października 2011 r.,
V CSK 475/10, z dnia 11 maja 2012 r., II CSK 491/11, niepubl., z dnia 7 lipca 2011 r., II
CSK 675/10, z dnia 22 listopada 2012 r., II CSK 448/12, z dnia 14 marca 2013 r., I CSK
444/12, z dnia 7 listopada 2012 r., IV CSK 121/12, niepubl., z dnia 10 maja 2013 r., I CSK
422/12, z dnia 12 lutego 2014 r., IV CSK 291/13).
II. Odnośnie do drugiego pytania dotyczącego posiadania przez Rząd danych w zakresie
liczby zatrzymanych wadiów w latach 2022–2024, w tym szczególnie w postępowaniach
unieważnianych z powodów formalnych lub błędów technicznych, należy zauważyć, że
ewentualne zatrzymanie wadium przez zamawiającego stanowi element akcesoryjny
w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, niemający wpływu na przebieg
i wynik tego postępowania. Zatrzymanie wadium nie stanowi również podstawy do
unieważnienia postępowania. Stąd nie ma wymogu podawania przez zamawiających
informacji na temat liczby przypadków zatrzymania wadium, w szczególności
w ogłoszeniach o wyniku postępowania, a co za tym idzie - nie ma podstaw do
pozyskiwania i gromadzenia tego typu danych przez Prezesa Urzędu Zamówień
Publicznych.
III. Odpowiadając na trzecie pytanie dotyczące analizy wpływu obecnych przepisów
dotyczących możliwości zatrzymywania wadium na kondycję mikro-, małych i średnich
przedsiębiorców w sektorze zamówień publicznych, przede wszystkim należy zauważyć,
że ewentualny wpływ na kondycję przedsiębiorców w tym aspekcie jest nie tyle
uzależniony od istnienia przepisu ustawy Pzp, co od działania bądź zaniechania tego
przedsiębiorcy, jako wykonawcy w konkretnym postępowaniu o udzielenie zamówienia
publicznego. W przypadku, gdy wykonawca będący mikro-, małym i średnim
przedsiębiorcą spełnia wymagania dotyczące warunków udziału w tym postępowaniu,
wynikające z dokumentów zamówienia i stosuje się do ewentualnego wezwania
zamawiającego o uzupełnienie dokumentów, które były wymagane, a nie zostały przez
niego złożone na pierwsze wezwanie, wówczas przepis powyższy w żaden sposób nie
będzie oddziaływał na kondycję tego wykonawcy jako przedsiębiorcy.
Niezależnie od powyższego warto zwrócić uwagę, że na gruncie obecnie obowiązującej
ustawy Pzp, zamawiający nie ma obowiązku żądania wadium, co dotyczy zarówno
postępowań o wartości mniejszej niż progi unijne, jak i postępowań o wartości równej lub
większej niż progi unijne (por. art. 97 ust. 1 ustawy Pzp). Dodatkowo w postępowaniach
o wartości mniejszej niż progi unijne obniżona została maksymalna wysokość wadium, jaką
może żądać zamawiający i wynosi ona nie więcej niż 1,5 % wartości zamówienia (por. art.
281 ust.4 ustawy Pzp).
-- 4 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
IV. Odnośnie do czwartego pytania, w zakresie rozważenia wprowadzenia procedury
odwoławczej lub mediacyjnej, która umożliwiłaby uczciwym przedsiębiorcom odzyskanie
wadium w przypadku oczywistych uchybień formalnych, w pierwszej kolejności należy
wskazać, że właściwym trybem dochodzenia roszczeń z tytułu bezpodstawnego
wzbogacenia, a więc roszczeń o zwrot wadium jako określonej wartości pieniężnej, jest
tryb powództwa cywilnego.
Jedocześnie, zgodnie z 505 ust. 1 ustawy Pzp, w takich przypadkach wykonawcy,
uczestnikowi konkursu oraz innemu podmiotowi, jeżeli ma lub miał interes w uzyskaniu
danego zamówienia oraz poniósł lub może ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez
zamawiającego przepisów ustawy Pzp, przysługują również środki ochrony prawnej
przyznane na gruncie ustawy Pzp. Zgodnie bowiem z art. 513 ustawy Pzp odwołanie do
Krajowej Izby Odwoławczej przysługuje m.in. na niezgodną z przepisami ustawy czynność
zamawiającego, podjętą w postępowaniu o udzielenie zamówienia, o zawarcie umowy
ramowej, dynamicznym systemie zakupów, systemie kwalifikowania wykonawców lub
konkursie, w tym na projektowane postanowienie umowy.
W świetle przytoczonych regulacji, każdy wykonawca, którego oferta nie została wybrana,
w tym, gdy pociągało to za sobą również zatrzymanie wadium w okolicznościach
wskazanych w art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp, ma prawo do złożenia odwołania do
Krajowej Izby Odwoławczej, jeżeli jest przekonany, że odrzucenie jego oferty nastąpiło
niesłusznie. Wówczas pośrednio rozpatrzenie odwołania będzie miało wpływ na kwestię
ustalenia słuszności zatrzymania wadium przez zamawiającego, jeżeli zatrzymanie wadium
ma związek z odrzuceniem oferty wykonawcy.
Wniesienie przez wykonawcę odwołania do Krajowej Izby Odwoławczej jest
uwarunkowane posiadaniem interesu faktycznego lub prawnego, w rozumieniu art. 505
ust. 1 ustawy Pzp. Tym samym, uczestnik przetargu, który podnosi naruszenie ustawy Pzp
w związku z zatrzymaniem wadium, musi być równocześnie zainteresowany dalszym
uczestniczeniem w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego i musi
kwestionować odrzucenia jego oferty. W przypadku postępowania odwoławczego, chęć
odzyskania wadium nie może być jedyną podstawą działania takiego wykonawcy. Prawo
do wniesienia odwołania do Krajowej Izby Odwoławczej jest bowiem powiązane
z istnieniem po stronie wykonawcy potrzeby wydania przez Izbę orzeczenia, stanowiącej
konsekwencję utraty możliwości uzyskania przez wnoszącego odwołanie zamówienia lub
możliwości ubiegania się o udzielenie zamówienia publicznego. W tym kontekście sama
czynność zatrzymania przez zamawiającego wadium ma charakter akcesoryjny - nie ma
wpływu na wybór najkorzystniejszej oferty przez zamawiającego, a więc nie wpływa na
wynik postępowania w powyższym rozumieniu. Dlatego rozstrzyganie sporów
o zasądzenie od zamawiającego na rzecz wykonawcy równowartości zatrzymanego
wadium nie mieści się w ramach celów, którym służą procedury rozpatrywania odwołań
w sprawach zamówień publicznych.
V. Odpowiadając na piąte pytanie dotyczące uznawania przez Rząd obecnego rozwiązania
dotyczącego zatrzymania wadium za zgodne z zasadami uczciwej konkurencji i zaufania
obywateli do instytucji publicznych, uprzejmie wyjaśniam, że rozwiązanie to zawiera
mechanizmy mające na celu przeciwdziałanie jego nadużywaniu przez zamawiających
i w tym zakresie stanowisko pozostaje zbieżne z poglądem prawnym wyrażonym
w cytowanym postanowieniu Trybunału Konstytucyjnego z 9 maja 2012 r. (P 47/11, OTK-
A 2012, Nr 5, poz. 57). Regulacja art. 98 ust. 6 pkt 1 ustawy Pzp nie budzi wątpliwości
konstytucyjnych. Przepis ten nie pozwala na aprioryczne utożsamianie niemożliwości
złożenia przez wykonawcę dokumentu z zaistnieniem podstawy do zatrzymania wadium.
Zatrzymanie wadium dopuszczalne jest dopiero po dokonaniu analizy wszystkich przyczyn,
które doprowadziły do złożenia przez wykonawcę nieprawidłowego dokumentu.
-- 5 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Ewentualne przypadki nadużywania prawa do zatrzymywania wadium podlegają kognicji
sądów rozstrzygających tego rodzaju spory w postępowaniu cywilnym.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Michał Jaros
Sekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
-- 6 of 7 --
+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych:
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 r., z
późn. zm.), zwanego dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Finansów i Gospodarki, którego obsługę
zapewnia Ministerstwo Rozwoju i Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507
Warszawa, e-mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na ePUAP: /MRPiT/SkrytkaESP,
adres do doręczeń elektronicznych: AE:PL-68477-29007-EFSHR-25. Wykonującym obowiązki administratora
jest dyrektor Departamentu Prawa Gospodarczego i Analiz.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych, a także przysługujących
Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z Inspektorem Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację
na skrzynkę: iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO tj. w celu wypełnienia
obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z
dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2024 r. poz. 907), oraz w związku z § 162
uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. - Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024
r. poz. 806) oraz art. 193 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na interwencję
poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być: o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące
zadania publiczne lub działające na zlecenie organów władzy publicznej, w zakresie i w celach, które wynikają z
przepisów powszechnie obowiązującego prawa (np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych, Prokuratury lub
Policji); o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z MRiT przetwarzają dane
osobowe, dla których Administratorem jest Minister Finansów i Gospodarki (np. podmioty świadczące usługi
prawne, dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i
kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celu ich przetwarzania tj.
do chwili załatwienia sprawy, w której zostały one zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają
tego przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz.
164 ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji lub profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowych.
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na
interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują Pani/Panu następujące prawa:
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art. 15 RODO;
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub nieaktualne, zgodnie z art. 16
RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu w Ministerstwie Rozwoju i
Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu
nadzorczego właściwego w sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych
Osobowych, ul. Moniuszki 1 A, 00-193 Warszawa.
-- 7 of 7 --