Odpowiedź na interpelację w sprawie serii pożarów, awarii i incydentów zagrażających infrastrukturze krytycznej państwa Odpowiedź na interpelację nr 10752 w sprawie serii pożarów, awarii i incydentów zagrażających infrastrukturze krytycznej państwa Odpowiadający: podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji Wiesław Leśniakiewicz Warszawa, 31-07-2025 Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację numer 10753 pani poseł Olgi Ewy Semeniuk-Patkowskiej w sprawie serii pożarów, awarii i incydentów zagrażających infrastrukturze krytycznej państwa[1] uprzejmie przedstawiam, co następuje. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa (RCB) nie potwierdza, aby zdarzenia przedstawione w wystąpieniu pani poseł pozostawały w związku z funkcjonowaniem infrastruktury krytycznej na terytorium RP w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 26 kwietnia 2007 r. o zarządzaniu kryzysowym[2]. Jednocześnie należy wskazać, że z uwagi na utrzymujący się podwyższony poziom zagrożeń o charakterze terrorystycznym i hybrydowym, wynikający m.in. z działań Federacji Rosyjskiej oraz Republiki Białorusi, a także trwający konflikt zbrojny na Ukrainie, na terytorium RP obowiązuje drugi stopień alarmowy BRAVO i drugi stopień alarmowy BRAVO CRP, wprowadzone zgodnie z ustawą z dnia 10 czerwca 2016 r. o działaniach antyterrorystycznych[3]. Wdrożenie stopni alarmowych wiąże się z określonymi obowiązkami dla operatorów infrastruktury krytycznej, którzy podejmują adekwatne działania w zakresie zwiększenia poziomu bezpieczeństwa. Powyższe działania obejmują m.in. wzmożony nadzór nad obiektami infrastruktury krytycznej, wzmocnienie ochrony fizycznej, bieżące monitorowanie zagrożeń oraz utrzymywanie stałej współpracy z właściwymi służbami, w tym z Policją oraz Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Operatorzy infrastruktury realizują również zalecenia i rekomendacje wydawane przez służby odpowiedzialne za bezpieczeństwo państwa. W ramach ww. działań m.in. monitorowano w Systemie Wspomagania Decyzji Państwowej Straży Pożarnej częstotliwość występowania zdarzeń w odniesieniu do obiektów i urządzeń ważnych dla bezpieczeństwa publicznego, w tym zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia awarii przemysłowej. Jednocześnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 6 ust. 5 ustawy o zarządzaniu kryzysowym odpowiedzialność za ochronę infrastruktury krytycznej spoczywa na jej operatorach, którzy są zobowiązani do opracowania i wdrażania planów ochrony infrastruktury krytycznej oraz do utrzymywania systemów rezerwowych zapewniających ciągłość jej funkcjonowania. W zakresie monitorowania zagrożeń RCB analizuje informacje pochodzące z różnych źródeł (raportów służb, analiz strategicznych i korespondencji doraźnej). Współpracuje z innymi instytucjami administracji publicznej, jak również z właściwymi służbami i organami ścigania (w tym z Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencją Wywiadu), co pozwala na bieżące reagowanie na potencjalne zagrożenia oraz uruchamianie odpowiednich procedur wskazanych m.in. w Krajowym Planie Zarządzania Kryzysowego. Informacje przekazywane przez te instytucje, z uwagi na swój charakter, są informacjami niejawnymi. Rządowe Centrum Bezpieczeństwa na bieżąco monitoruje sytuację w kraju pod kątem potencjalnych zagrożeń. W ramach realizacji funkcji krajowego centrum zarządzania kryzysowego pełni całodobowy dyżur i zapewnia obieg informacji niezbędny dla sprawnego funkcjonowania systemu zarządzania kryzysowego. Ściśle współpracuje z centrami zarządzania kryzysowego administracji publicznej, utrzymując stały kontakt i pozyskując informacje dotyczące aktualnej sytuacji. W szczególności prowadzi bieżącą współpracę z centrami zarządzania kryzysowego: na poziomie wojewódzkim, centralnym i resortowym, które systematycznie przekazują dane o występowaniu zagrożeń lub ich braku. W przypadku zidentyfikowania zagrożeń RCB podejmuje działania zgodne z obowiązującymi procedurami, w tym może uruchomić system powiadamiania ludności, np. przez wysłanie Alertu RCB. Natomiast odnosząc się do pytania dotyczącego działań zapobiegawczych i zabezpieczających wdrożonych w celu uniknięcia m.in. podobnych incydentów, o jakich mowa w niniejszym wystąpieniu, pragnę przekazać, że rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 listopada 2024 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów[4] wprowadzono rozwiązania mające na celu zwiększenie poziomu bezpieczeństwa pożarowego w budynkach mieszkalnych oraz w tych, w których są świadczone usługi hotelarskie, a także ułatwiające straży pożarnej prowadzenie działań ratowniczych w budynkach handlowych, produkcyjnych i magazynowych. Wprowadzono również obowiązek wyposażenia m.in. lokali mieszkalnych w autonomiczne czujki dymu oraz w budynkach handlowych, produkcyjnych i magazynowych obowiązek oznakowania miejsca połączenia ściany oddzielenia przeciwpożarowego ze ścianą zewnętrzną oraz z dachem w celu poprawy warunków prowadzenia działań gaśniczych z zewnątrz budynków. Ponadto Biuro Przeciwdziałania Zagrożeniom Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej zgłosiło szereg propozycji i uwag do projektu rozporządzenia ministra rozwoju i technologii w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Mają one na celu m.in. ograniczenie możliwości szybkiego i niekontrolowanego objęcia pożarem dużych powierzchni (przestrzeni) budynków. Jednocześnie informuję, że w związku z wprowadzeniem wymienionych na wstępie stopni alarmowych, zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o działaniach antyterrorystycznych, Policja dokonuje sprawdzeń zabezpieczeń obiektów infrastruktury krytycznej położonej na obszarze obowiązywania stopnia alarmowego. Warto jednak wskazać, że bezpieczeństwo w czasie obowiązywania stopni alarmowych jest uzależnione nie tylko od działania właściwych służb, ale także od przygotowania administratorów obiektów użyteczności publicznej, którzy są zobowiązani do prowadzenia wzmożonej kontroli, jak i czujności obywateli. Wprowadzenie drugiego stopnia alarmowego BRAVO nakłada na Policję obowiązek podejmowania szeregu działań mających na celu zminimalizowanie lub zapobieganie potencjalnym zdarzeniom o charakterze terrorystycznym. Działania te polegają m.in. na: prowadzeniu wzmożonej kontroli dużych skupisk ludności; wzmożonej czujności w stosunku do osób zachowujących się w sposób wzbudzający podejrzenie; przeglądzie procedur związanych z wprowadzeniem wyższych stopni alarmowych; prowadzeniu akcji informacyjno-instruktażowej dla społeczeństwa dotyczącej potencjalnego zagrożenia, jego skutków i sposobów postępowania; obowiązku noszenia broni długiej oraz kamizelek kuloodpornych przez umundurowanych funkcjonariuszy bezpośrednio realizujących zadania związane z zabezpieczeniem miejsc i obiektów, które potencjalnie mogą stać się celem zdarzenia o charakterze terrorystycznym; wzmocnieniu ochrony środków komunikacji publicznej; sprawdzeniu i wzmocnieniu ochrony ważnych obiektów publicznych. Niezależnie od powyższego, w kontekście pytania dotyczącego współpracy i wymiany informacji z operatorami infrastruktury transportowej, w pierwszej kolejności należy zauważyć, że Policja jest służbą, która koordynuje działania prewencyjne podejmowane przez różne inne służby i podmioty na terenie najbardziej zagrożonych szlaków i węzłów komunikacyjnych, tym samym wpływając na zwiększenie poziomu bezpieczeństwa na tych obszarach. Funkcjonariusze angażują się także w inicjatywy mające na celu podnoszenie bezpieczeństwa w komunikacji, w tym kolejowej, np. na zaproszenie Służby Ochrony Kolei uczestniczą w działaniach organizowanych w ramach międzynarodowej organizacji państw członkowskich UE RAILPOL. Ponadto zgodnie z Porozumieniem w sprawie przyjęcia do stosowania „Strategii działań zmierzających do poprawy stanu bezpieczeństwa na obszarach kolejowych i w pociągach“, zawartym 8 października 2015 r. w Warszawie pomiędzy komendantem głównym Policji, komendantem głównym Straży Granicznej, komendantem głównym Żandarmerii Wojskowej a przewoźnikami kolejowymi i zarządcami infrastruktury kolejowej, strony porozumienia są zobowiązane do wzajemnego przekazywania informacji o wydarzeniach nadzwyczajnych. Cyklicznie, raz na kwartał, odbywają się posiedzenia Centralnego Zespołu ds. Bezpieczeństwa na obszarach kolejowych i w pociągach, na forum którego są poruszane tematy związane m.in. z bezpieczeństwem w transporcie kolejowym. Zgodnie z harmonogramem prac ww. zespołu, wspólnie z sygnatariuszami, są prowadzone czynności badawcze dotyczące sposobu realizacji zadań przez podmioty odpowiedzialne za bezpieczeństwo na obszarach kolejowych. Odnosząc się z kolei do zdarzeń wymienionych w niniejszym wystąpieniu, w pierwszej kolejności należy wskazać, że każdorazowo w przypadku uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa Policja podejmuje czynności zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego[5]. W ramach tych działań m.in. są wykonywane oględziny, a także zabezpieczane ślady i przedmioty, które następnie są poddawane badaniom kryminalistycznym. Czynności te mają na celu ustalenia przyczyny zdarzenia, a w razie przestępczego działania – wykrycie sprawcy. W odniesieniu do wskazanych zdarzeń obecnie są prowadzone postępowania przygotowawcze przez jednostki prokuratury, zgodnie z właściwością miejscową. Mając na uwadze nadzór prokuratora nad całością postępowania przygotowawczego, wynikający z art. 326 § 1 i 2 K.p.k., oraz określone w art. 156 § 5 K.p.k. zasady dostępu do akt sprawy dla osób innych niż strony, decyzja o ujawnieniu informacji z akt wskazanego postępowania przygotowawczego pozostaje we właściwości prokuratora. Z poważaniem z up. Wiesław Leśniakiewicz Podsekretarz Stanu Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji [1] skierowaną również do prezesa Rady Ministrów, przekazaną ministrowi spraw wewnętrznych i administracji w celu udzielenia odpowiedzi w porozumieniu z dyrektorem Rządowego Centrum Bezpieczeństwa, pismem pana Jakuba Stefaniaka, sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów [2] Dz. U. 2023 poz. 122 z późn. zm. [3] Dz. U. 2025 poz. 194 [4] Dz. U. poz. 1716 [5] Dz. U. 2025 poz. 46 z późn. zm.