+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Znak pisma: DM-IV.054.11.2025
Warszawa, 18 sierpnia 2025 r.
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Dotyczy: interpelacji nr 10682 w sprawie problemu syllogomanii
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację nr 10682 wniesioną przez Pana Posła Piotra Kandybę
w sprawie syllogomanii, w porozumieniu z Ministrem Zdrowia oraz Ministrem Rodziny,
Pracy i Polityki Społecznej informuję, co następuje.
Zaburzenie związane ze zbieraniem (patologiczne zbieractwo, syllogomania) zostało
oficjalnie uwzględnione w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych
(ICD-11) – pod kodem 6B24, w kategorii 06 Zaburzenia psychiczne, behawioralne
lub neurorozwojowe.
Zaburzenie to charakteryzuje się nadmiernym gromadzeniem przedmiotów, prowadzącym
do zabałaganienia przestrzeni lokalowej w stopniu utrudniającym jej użytkowanie lub
zagrażającym bezpieczeństwu. Nagromadzenie wynika zarówno z powodu powtarzających
się zachowań związanych z gromadzeniem przedmiotów, jak i trudności w ich pozbyciu się
z powodu potrzeby ich zachowania.
Gromadzenie może mieć charakter bierny (np. gromadzenie przychodzących ulotek
lub poczty) lub aktywny (np. nadmierne pozyskiwanie przedmiotów bezpłatnych,
zakupionych lub skradzionych). Objawy te powodują istotne klinicznie cierpienie lub
znaczne upośledzenie osobistych, rodzinnych, społecznych, edukacyjnych, zawodowych lub
innych ważnych sfer życia. W przedmiocie podjęcia ewentualnego leczenia osoby
z syllogomanią, o diagnozie i zastosowaniu danej metody leczenia, podejmuje lekarz.
Dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej, warunki udzielania i ich zakres określa ustawa
z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych1oraz wydane na jej podstawie akty wykonawcze.
Natomiast opieka zdrowotna nad osobami z zaburzeniami psychicznymi jest wykonywana
w ramach psychiatrycznej opieki zdrowotnej – w formie pomocy ambulatoryjnej, dziennej,
stacjonarnej i środowiskowej. Co ważne, za świadczenia zdrowotne w zakresie
psychiatrycznej opieki zdrowotnej udzielanej osobie z zaburzeniami psychicznymi przez
świadczeniodawcę, który zawarł umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, o której
mowa w art. 132 ust. 1 ww. ustawy, nie pobiera się od tej osoby opłat. W przypadku osób
z problemami ze zdrowiem psychicznym, kompleksową pomoc można uzyskać m.in.
w centrach zdrowia psychicznego, zgłaszając się do punktów zgłoszeniowo
koordynacyjnych, bez konieczności wcześniejszego zapisu. Psychologowie pełnią dyżury w
godz. 8:00-18:00, a na podstawie rozmowy opracowywany jest indywidualny plan leczenia.
1 (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, z późn. zm.)

-- 1 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Ponadto ogólne zasady związane z przyjęciem (za zgodą lub bez zgody) do szpitala
psychiatrycznego, reguluje ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia
psychicznego2 oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 grudnia 2018 r. w sprawie
postępowania w sprawach przyjęcia oraz wypisania ze szpitala psychiatrycznego3.
Zgodnie z art. 22 ww. ustawy, osoba której zachowanie wskazuje na to, że z powodu
zaburzeń psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu
innych osób, bądź nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, może
być poddana badaniu psychiatrycznemu również bez jej zgody. Konieczność
przeprowadzenia badania stwierdza lekarz psychiatra, a w razie niemożności uzyskania
pomocy lekarza psychiatry – inny lekarz. Przed przystąpieniem do badania uprzedza się
osobę badaną lub jej przedstawiciela ustawowego o przyczynach przeprowadzenia badania
bez jej zgody.
Przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej4 nie regulują wprost zasad
postępowania służb pomocy społecznej wobec zjawiska tzw. zbieractwa. Ze wsparcia
w ramach systemu pomocy społecznej mogą korzystać osoby znajdujące się w trudnej
sytuacji życiowej i dochodowej, w tym osoby przewlekle chore i z niepełnosprawnościami.
Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie
osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one
w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości.
Rolą pomocy społecznej jest zatem w pierwszej kolejności wspieranie osób i rodzin
w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia ich potrzeb bytowych, tak by stały się one
samowystarczalne. Rodzaj, forma i wymiar świadczenia winny odpowiadać okolicznościom
uzasadniającym udzielenie pomocy, zaś potrzeby osób i rodzin z niej korzystających należy
uwzględnić, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej.
Wśród przesłanek umożliwiających uzyskanie pomocy wymienić należy m.in.
niepełnosprawności oraz długotrwałą lub ciężką chorobę.
Na podstawie art. 50 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej osobie samotnej,
która z powodu wieku, choroby lub innych przyczyn wymaga wsparcia ze strony otoczenia,
a jest go pozbawiona, przysługuje pomoc w formie usług opiekuńczych
lub specjalistycznych usług opiekuńczych.
Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych, opiekę
higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz w miarę możliwości, zapewnienie
kontaktów z otoczeniem. Z kolei specjalistyczne usługi opiekuńcze są usługami
dostosowanymi do szczególnych potrzeb wynikających z rodzaju schorzenia lub
niepełnosprawności, świadczonymi przez osoby ze specjalistycznym przygotowaniem
zawodowym.
Zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 22 września 2005 r.
w sprawie specjalistycznych usług opiekuńczych5 usługi te obejmują między innymi uczenie
i rozwijanie umiejętności niezbędnych do samodzielnego życia, w tym zwłaszcza
kształtowanie umiejętności zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i umiejętności
2 (Dz. U. z 2024 r. poz. 917)
3 (Dz. U. poz. 247)
4 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283, z późn. zm.)
5 (Dz. U. z 2024 r. poz. 816)

-- 2 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
społecznego funkcjonowania, motywowanie do aktywności, leczenia i rehabilitacji,
prowadzenie treningów umiejętności samoobsługi i umiejętności społecznych
oraz wspieranie, także w formie asystowania w codziennych czynnościach życiowych,
w szczególności takich jak samoobsługa, a zwłaszcza wykonywanie czynności
gospodarczych i porządkowych, które pozwalają na utrzymanie i prowadzenie domu.
Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia usługi obejmują też pomoc mieszkaniową, w tym
w uzyskaniu mieszkania, negocjowaniu i wnoszeniu opłat, w organizacji drobnych
remontów, adaptacji, napraw, likwidacji barier architektonicznych, a także w kształtowaniu
właściwych relacji osoby uzyskującej pomoc z sąsiadami i gospodarzem domu.
Z przepisów tych wynika obowiązek ośrodka pomocy społecznej do pomocy osobie
korzystającej ze świadczonych przez placówkę usług. Do tego wsparcia zaliczać się może
również pomoc w utrzymaniu porządku w miejscu zamieszkania. Przywołane przepisy
zakładają pomoc osobie, która nie jest zdolna, z uwagi na stan zdrowia, do samodzielnego
wykonania określonych czynności. Ustalenie zakresu, okresu oraz miejsca świadczenia
usług należy do przyznającego je ośrodka pomocy społecznej (art. 50 ust. 5 ustawy o
pomocy społecznej).
Z przepisów ustawy o pomocy społecznej nie wynika natomiast działanie ośrodka pomocy
społecznej na rzecz utrzymania odpowiedniego stanu nieruchomości czy też na rzecz
podmiotów takich jak zarządca nieruchomości lub wspólnoty mieszkaniowe.
Podmiotom tym przysługują bowiem uprawnienia określone w przepisach dotyczących
nieruchomości, w tym w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali6, dalej u.w.l.,
a także w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny7, dalej KC.
W odniesieniu do sytuacji prawnej osób dotkniętych patologicznym zbieractwem,
zamieszkujących w budynkach wielolokalowych, należy przypomnieć, że prawo własności
podlega ochronie konstytucyjnej (art. 64). Powyższe oznacza, że własność może być
ograniczona tylko w drodze ustawy i tylko w zakresie, w jakim nie narusza to istoty prawa
własności. Analogicznej ochronie podlegają spółdzielcze prawa do lokali. Ochrona tych
praw została też przeniesiona na grunt prawa cywilnego. Zgodnie z art. 140 KC,
obowiązkiem właściciela jest korzystać z wyłączeniem innych osób, w granicach
określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego, z rzeczy zgodnie ze społeczno-
gospodarczym przeznaczeniem swego prawa. Tym niemniej zgodnie z art. 144 KC właściciel
nieruchomości (posiadacz spółdzielczego prawa do lokalu) powinien powstrzymywać się od
działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę
wynikającą ze społeczno-gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków
miejscowych (tzw. zakaz immisji). Oznacza to, że każdej osobie władającej nieruchomością
sąsiednią, której zanieczyszczenia, zapach lub wydostające się z nieruchomości insekty,
wpływają negatywnie na nieruchomość, przysługuje względem właściciela zanieczyszczonej
nieruchomości roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie dalszych
naruszeń – tzw. roszczenie negatoryjne (art. 222 § 2 KC).
Obowiązki najemcy są uregulowane również w Kodeksie cywilnym i dodatkowo
sprecyzowane w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów,
mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego8, dalej: u.o.p.l. Obowiązkiem
najemcy jest używanie przedmiotu najmu w sposób ustalony w umowie, a w razie braku
6 (Dz.U. z 2021 r. poz. 1048)
7 (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061)
8 (Dz.U. z 2023 r. poz. 725)

-- 3 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
odpowiedniego porozumienia – w sposób odpowiadający jego właściwościom
i przeznaczeniu.
Nadto należy zwrócić uwagę, że zarówno właściciel (art. 13 ust. 1 u.w.l.), posiadacz
spółdzielczego prawa do lokalu (na gruncie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r.
o spółdzielniach mieszkaniowych9, dalej u.s.m.), jak i najemca (art. 6b u.o.p.l.), są obowiązani
utrzymywać swój lokal we właściwym stanie technicznym i higieniczno-sanitarnym
określonym odrębnymi przepisami oraz przestrzegać porządku domowego.
Jednocześnie, zgodnie z obowiązującym art. 10 ust. 1 u.o.p.l., w razie awarii wywołującej
szkodę lub zagrażającej bezpośrednio powstaniem szkody, lokator jest obowiązany
niezwłocznie udostępnić lokal w celu jej usunięcia. Jeżeli lokator jest nieobecny lub
odmawia udostępnienia lokalu, właściciel ma prawo wejść do lokalu w obecności
funkcjonariusza Policji lub straży gminnej (miejskiej), a gdy wymaga to pomocy straży
pożarnej – także przy jej udziale. Przepis ten przewiduje możliwość wyegzekwowania
obowiązku udostępnienia lokalu – w razie odmowy udostępnienia lokalu lub nieobecności
osoby korzystającej z lokalu w przypadku awarii wywołującej szkodę lub zagrażającej
bezpośrednio powstaniem szkody – przy pomocy policji, a gdy wymaga to pomocy straży
pożarnej – także przy jej udziale. Analogicznie wygląda sytuacja w przypadku wspólnot
(art. 13 ust. 2 u.w.l.) i spółdzielni mieszkaniowych (art. 61 u.s.m).
Właściwy stan higieniczno-sanitarny został określony m.in. w ustawie z dnia 13 września
1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach10, ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r.
o odpadach11 oraz ustawie z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń
i chorób zakaźnych u ludzi12.
Zgodnie z art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach rada gminy,
po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala
regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, który jest aktem prawa
miejscowego i w którym mogą znajdować się szczegółowe wytyczne co do utrzymania
porządku w budynkach wielorodzinnych, klatkach schodowych, podwórzach, ulicach, itp.
W myśl art. 5 ust. 1 ww. ustawy właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości
i porządku m.in. przez zbieranie powstałych na terenie nieruchomości odpadów
komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie; pozbywanie się
zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych
w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi oraz realizację innych
obowiązków określonych w regulaminie. W przypadku, w którym stwierdzone zostanie
niewykonanie obowiązków, wójt, burmistrz lub prezydent miasta wydaje decyzję
nakazującą wykonanie obowiązków, która to podlega egzekucji w trybie przepisów ustawy
z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji13.
Zakwalifikowanie zbieranych chorobliwie rzeczy jako „odpadów” w rozumieniu ustawy
o odpadach pozwala również na zastosowanie art. 26 i art. 26a powołanej ustawy,
określających zakaz składowania odpadów w miejscach nieprzeznaczonych oraz działania
podejmowane w przypadku konieczności niezwłocznego usunięcia odpadów. W takich
przypadkach wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji wydawanej z urzędu,
9 (Dz.U. z 2024 r. poz. 558)
10 (Dz.U. z 2025 r. poz. 733)
11 (Dz.U. z 2023 r. poz. 1587)
12 (Dz.U. z 2024 r. poz. 924)
13 (Dz.U. z 2025 r. poz. 132)

-- 4 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
nakazuje posiadaczowi odpadów usunięcie odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich
składowania lub magazynowania. Co więcej w przypadku, gdy ze względu na zagrożenie dla
życia lub zdrowia ludzi lub środowiska konieczne jest niezwłoczne usunięcie odpadów,
właściwy organ (którym co do zasady jest regionalny dyrektor ochrony środowiska albo
wójt, burmistrz lub prezydent miasta) podejmuje działania polegające na usunięciu odpadów
i gospodarowaniu nimi, i w drodze decyzji skierowanej do władającego powierzchnią ziemi
określa zakres i termin udostępnienia przez niego powierzchni ziemi, obiektów lub innych
miejsc, w których znajdują się odpady, zakres i sposób przeprowadzenia działań mających
na celu usunięcie odpadów przez ten organ oraz termin rozpoczęcia i zakończenia działań.
Należy też podkreślić, że obowiązek utrzymywania nieruchomości w należytym stanie
higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom zakaźnym, nakłada na
jej właściciela, posiadacza lub zarządzającego art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r.
o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Zgodnie z powyższym przepisem ww. podmioty są obowiązane utrzymywać nieruchomość
w należytym stanie higieniczno-sanitarnym w celu zapobiegania zakażeniom i chorobom
zakaźnym, w szczególności prowadzić prawidłową gospodarkę odpadami i ściekami oraz
zwalczać gryzonie, insekty i szkodniki. Bieżący nadzór sanitarny sprawowany jest przez
organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, czyli Oddziały Nadzoru Higieny Komunalnej
w Wojewódzkich Stacjach Sanitarno-Epidemiologicznych, zaś brak realizacji ww.
obowiązków stanowi wykroczenie zagrożone karą grzywny. W tym zakresie inspektorom
nadzoru sanitarnego przyznany został szereg uprawnień, a w szczególności prawo wstępu
do mieszkań określone w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej
Inspekcji Sanitarnej14. Konsekwencją powyższego jest art. 27 ust. 1 omawianej ustawy
zgodnie, z którym w razie stwierdzenia naruszeń wymagań higienicznych i zdrowotnych,
Państwowy Inspektor Sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie
stwierdzonych uchybień. Wskazana wyżej regulacja ustawy o Państwowej Inspekcji
Sanitarnej daje podstawy prawne do ustalenia w ramach sprawy indywidualnej, nakazu
usunięcia naruszeń wymagań higienicznych w drodze decyzji. W celu zapewnienia
bezpieczeństwa oraz realizacji celów, ustawodawca przewidział w art. 29 cytowanej ustawy
również możliwość zabezpieczenia, w tym zabezpieczenia pomieszczeń, zaś do
postępowania zabezpieczającego stosuje się przepisy ustawy o postępowaniu
egzekucyjnym w administracji.
Informuję też, że do Ministra Zdrowia, Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, Ministra
Finansów i Gospodarki (wcześniej Ministra Rozwoju i Technologii), a także Ministra
Sprawiedliwości nie wpływały w ostatnich latach interwencje czy apele przedstawicieli
jednostek samorządu terytorialnego, dotyczące poruszonego przez Pana Posła problemu,
nie są też prowadzone prace w zakresie zmiany obowiązujących przepisów.
Z upoważnienia, z wyrazami szacunku
Tomasz Lewandowski
Podsekretarz Stanu
/ kwalifikowany podpis elektroniczny /
w Ministerstwie Rozwoju i Technologii
14 (Dz.U. z 2024 r. poz. 416)

-- 5 of 6 --

+48 222 500 123 Pl. Trzech Krzyży 3/5
kancelaria@mrit.gov.pl 00-507 Warszawa
gov.pl/rozwoj-technologia Ministerstwo
Rozwoju i Technologii
Klauzula informacyjna dotycząca przetwarzania danych osobowych:
Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia
2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie
swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. L 119 z 4 maja 2016 r., zpóźn.
zm.), zwanego dalej „RODO”, informuję, że:
1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Minister Finansów i Gospodarki, którego obsługę zapewnia
Ministerstwo Rozwoju i Technologii z siedzibą w Warszawie, przy Placu Trzech Krzyży 3/5, 00-507 Warszawa, e-
mail: kancelaria@mrit.gov.pl, tel. +48 222 500 123, adres skrytki na ePUAP: /MRPiT/SkrytkaESP, adres do
doręczeń elektronicznych: AE:PL-68477-29007-EFSHR- 25. Wykonującym obowiązki administratora jest dyrektor
Departamentu Mieszkalnictwa.
2. Jeśli ma Pani/Pan pytania dotyczące przetwarzania Pani/Pana danych osobowych, a także przysługujących
Pani/Panu praw, może się Pani/Pan kontaktować z Inspektorem Ochrony Danych w MRiT wysyłając informację
na skrzynkę: iod@mrit.gov.pl.
3. Pani/Pana dane osobowe będą przetwarzane w oparciu o art. 6 ust. 1 lit. c) RODO tj. w celu wypełnienia
obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, na podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, ustawy z
dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (Dz. U. z 2024 r. poz. 907), oraz w związku z § 162
uchwały Nr 190 Rady Ministrów z dnia 29 października 2013 r. - Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r.
poz. 806) oraz art. 193 uchwały Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej (M. P. z 2022 r. poz. 990).
4. Pani/Pana dane osobowe przetwarzane będą w celu rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na interwencję
poselską lub senatorską lub interpelację/zapytanie poselskie.
5. Odbiorcami Pani/Pana danych osobowych mogą być:
o organy władzy publicznej oraz podmioty wykonujące zadania publiczne lub działające na zlecenie organów
władzy publicznej, w zakresie i w celach, które wynikają z przepisów powszechnie obowiązującego prawa
(np. na żądanie sądów, urzędów skarbowych, Prokuratury lub Policji);
o inne podmioty, które na podstawie stosownych umów podpisanych z MRiT przetwarzają dane osobowe, dla
których Administratorem jest Minister Finansów i Gospodarki (np. podmioty świadczące usługi prawne,
dostawcy systemów informatycznych i usług IT oraz telekomunikacyjnych, operatorzy pocztowi i kurierzy).
6. Pani/Pana dane osobowe będą przechowywane przez okres niezbędny do realizacji celu ich przetwarzania tj. do
chwili załatwienia sprawy, w której zostały one zebrane, a następnie – w przypadkach, w których wymagają tego
przepisy ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164
ze zm.) – przez czas określony w tych przepisach.
7. Pani/Pana dane osobowe nie będą podlegać zautomatyzowanemu podejmowaniu decyzji lub profilowaniu.
8. Pani/Pana dane osobowe nie będą przekazywane do państwa trzeciego ani do organizacji międzynarodowych.
9. Podanie danych jest dobrowolne, ale niezbędne do rozpatrzenia i udzielenia odpowiedzi na
interpelację/zapytanie/interwencję.
10. W związku z przetwarzaniem Pani/Pana danych osobowych przysługują Pani/Panu następujące prawa:
o prawo dostępu do swoich danych oraz otrzymania ich kopii zgodnie z art. 15 RODO;
o prawo do sprostowania (poprawiania) swoich danych, jeśli są błędne lub nieaktualne, zgodnie z art. 16
RODO;
o prawo do ograniczenia przetwarzania danych zgodnie z art. 18 RODO.
11. W przypadku powzięcia informacji o niezgodnym z prawem przetwarzaniu w Ministerstwie Rozwoju i
Technologii Pani/Pana danych osobowych, przysługuje Pani/Panu prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego
właściwego w sprawach ochrony danych osobowych, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.

-- 6 of 6 --