Interpelacja nr 10665
Interpelacja w sprawie potrzeby nowelizacji art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych
Zgłaszający:
•
Adresat:
Infrastruktura i Transport (75%)
Edukacja i Szkolnictwo (50%)
Obrona i Bezpieczeństwo (35%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie potrzeby nowelizacji art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych
Interpelacja nr 10665
do ministra infrastruktury
w sprawie potrzeby nowelizacji art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 01-07-2025
Szanowny Panie Ministrze,
w imieniu własnym, a także szerokiej koalicji organizacji działających na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami i dostępności przestrzeni publicznej, pragnę zwrócić uwagę na narastający problem, który dotyczy coraz większej liczby mieszkańców polskich miast. Dotyczy on chaosu urbanistycznego oraz braku skutecznych regulacji prawnych dotyczących zasad parkowania hulajnóg elektrycznych wynajętych z wypożyczalni. Z roku na rok sytuacja ta staje się coraz bardziej dotkliwa, prowadząc do licznych sytuacji niebezpiecznych, wypadków oraz uciążliwego ograniczania mobilności pieszych.
Brak odpowiednich przepisów prowadzi do poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa i komfortu codziennego poruszania się po miastach, zwłaszcza dla grup wrażliwych: osób z niepełnosprawnościami (w tym z niepełnosprawnością wzroku), osób starszych, rodziców z dziećmi, a także dzieci samodzielnie poruszających się po drodze do szkoły czy przedszkola.
Wspomniany problem ma wymiar systemowy – dotyczy bowiem funkcjonowania miejskich systemów wynajmu pojazdów, które rozwijają się szybciej niż ramy prawne, które powinny je regulować. Hulajnogi elektryczne, choć pełnią ważną funkcję w obszarze mikromobilności i mogą przyczyniać się do zmniejszenia emisji i ograniczania korków, są masowo porzucane w sposób bezmyślny, z brakiem poszanowania innych użytkowników przestrzeni publicznej. Często można je spotkać porzucone na środku chodnika, przy lub na przejściach dla pieszych, na ścieżkach rowerowych, w miejscach dojścia do przystanków komunikacji miejskiej, przy podjazdach dla wózków, windach i wejściach do budynków publicznych, co jednoznacznie pokazuje, że obowiązujące przepisy są nieskuteczne.
Zgodnie z obowiązującym art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, hulajnogę elektryczną można pozostawić na chodniku wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym, a w razie jego braku – przy zachowaniu warunków: pojazd należy zaparkować jak najbliżej zewnętrznej krawędzi chodnika, najbardziej oddalonej od jezdni, równolegle do tej krawędzi, przy czym szerokość chodnika musi wynosić co najmniej 1,5 m i postój nie może utrudniać ruchu pieszym. Choć przepis ten brzmi rozsądnie w teorii, w praktyce, gdy mowa o mieniu nienależącym do użytkownika, nie działa – egzekucja tych zasad jest niemożliwa lub nieefektywna, a pojazdy pozostawiane są w sposób niebezpieczny i uciążliwy, ponieważ użytkownik nie czuje odpowiedzialności za tak pozostawiony sprzęt, który nie jest jego własnością.
Odnotowujemy coraz więcej przypadków poważnych wypadków i kolizji spowodowanych przez nieprawidłowo zaparkowane hulajnogi. Osoby niewidome lub słabowidzące, które poruszają się z białą laską lub psem przewodnikiem, narażone są na bolesne urazy w wyniku potknięcia się o porzucony pojazd. Osoby poruszające się na wózkach nie mają możliwości przejazdu, a rodzice z wózkami dziecięcymi zmuszeni są do zejścia na jezdnię. Te przypadki nie są wyjątkami – są codziennością w wielu miastach w Polsce.
Wskazują na to również liczne organizacje społeczne i fundacje działające w obszarze praw osób z niepełnosprawnościami i dostępności: Fundacja Blind&Proud, Fundacja Vis Maior Pies Przewodnik, Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, Fundacja Centrum Edukacji Niewidzialna, Fundacja Kulawa Warszawa, Fundacja Kultury Bez Barier, Fundacja Misja i Rozwój, Fundacja Strefa Innowacji, Fundacja Transgresja, Fundacja Zaczyn, Polska Fundacja Osób Słabosłyszących, Stowarzyszenie 04-O oraz Fundacja Wielozmysły. Organizacje te zgłaszają wspólny, wypracowany postulat nowelizacji przepisów Prawa o ruchu drogowym, który ograniczyłby zasady parkowania hulajnóg elektrycznych.
Proponowana nowelizacja art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym brzmi:
"Dopuszcza się postój roweru, hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu osobistego na drodze dla pieszych w miejscu do tego wyznaczonym. W razie braku takiego miejsca, dopuszcza się postój roweru lub urządzenia transportu osobistego jak najbliżej zewnętrznej krawędzi drogi dla pieszych najbardziej oddalonej od jezdni oraz równolegle do tej krawędzi, przy zachowaniu warunków określonych w ust. 1 pkt 2."
Taka zmiana uczyniłaby jednoznacznym, że hulajnóg elektrycznych nie można parkować w dowolnym miejscu na chodniku a jedynie w strefach do tego wyznaczonych. Zwiększyłaby również odpowiedzialność operatorów tych pojazdów oraz jednostek samorządu terytorialnego, które musiałyby wyznaczać i oznaczać miejsca do parkowania – analogicznie jak dzieje się to już obecnie w przypadku rowerów miejskich.
W związku z powyższym, zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje nowelizację art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym zgodnie z przedstawionym przez organizacje społeczne postulatem?
Czy w ramach prac analitycznych ministerstwo gromadzi dane dotyczące skuteczności obowiązujących regulacji oraz ich realnego wpływu na bezpieczeństwo pieszych, zwłaszcza osób z niepełnosprawnościami, seniorów oraz dzieci?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie ogólnokrajowego obowiązku wyznaczania przez jednostki samorządu terytorialnego lub operatorów platform do wynajmu miejsc postojowych dla hulajnóg elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego, a także czy istnieje możliwość wsparcia finansowego tych działań z poziomu centralnego?
Z wyrazami szacunku
Marta Stożek
Posłanka na Sejm RP
Interpelacja nr 10665
do ministra infrastruktury
w sprawie potrzeby nowelizacji art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym w zakresie zasad parkowania hulajnóg elektrycznych
Zgłaszający: Marta Stożek
Data wpływu: 01-07-2025
Szanowny Panie Ministrze,
w imieniu własnym, a także szerokiej koalicji organizacji działających na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami i dostępności przestrzeni publicznej, pragnę zwrócić uwagę na narastający problem, który dotyczy coraz większej liczby mieszkańców polskich miast. Dotyczy on chaosu urbanistycznego oraz braku skutecznych regulacji prawnych dotyczących zasad parkowania hulajnóg elektrycznych wynajętych z wypożyczalni. Z roku na rok sytuacja ta staje się coraz bardziej dotkliwa, prowadząc do licznych sytuacji niebezpiecznych, wypadków oraz uciążliwego ograniczania mobilności pieszych.
Brak odpowiednich przepisów prowadzi do poważnych zagrożeń dla bezpieczeństwa i komfortu codziennego poruszania się po miastach, zwłaszcza dla grup wrażliwych: osób z niepełnosprawnościami (w tym z niepełnosprawnością wzroku), osób starszych, rodziców z dziećmi, a także dzieci samodzielnie poruszających się po drodze do szkoły czy przedszkola.
Wspomniany problem ma wymiar systemowy – dotyczy bowiem funkcjonowania miejskich systemów wynajmu pojazdów, które rozwijają się szybciej niż ramy prawne, które powinny je regulować. Hulajnogi elektryczne, choć pełnią ważną funkcję w obszarze mikromobilności i mogą przyczyniać się do zmniejszenia emisji i ograniczania korków, są masowo porzucane w sposób bezmyślny, z brakiem poszanowania innych użytkowników przestrzeni publicznej. Często można je spotkać porzucone na środku chodnika, przy lub na przejściach dla pieszych, na ścieżkach rowerowych, w miejscach dojścia do przystanków komunikacji miejskiej, przy podjazdach dla wózków, windach i wejściach do budynków publicznych, co jednoznacznie pokazuje, że obowiązujące przepisy są nieskuteczne.
Zgodnie z obowiązującym art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, hulajnogę elektryczną można pozostawić na chodniku wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym, a w razie jego braku – przy zachowaniu warunków: pojazd należy zaparkować jak najbliżej zewnętrznej krawędzi chodnika, najbardziej oddalonej od jezdni, równolegle do tej krawędzi, przy czym szerokość chodnika musi wynosić co najmniej 1,5 m i postój nie może utrudniać ruchu pieszym. Choć przepis ten brzmi rozsądnie w teorii, w praktyce, gdy mowa o mieniu nienależącym do użytkownika, nie działa – egzekucja tych zasad jest niemożliwa lub nieefektywna, a pojazdy pozostawiane są w sposób niebezpieczny i uciążliwy, ponieważ użytkownik nie czuje odpowiedzialności za tak pozostawiony sprzęt, który nie jest jego własnością.
Odnotowujemy coraz więcej przypadków poważnych wypadków i kolizji spowodowanych przez nieprawidłowo zaparkowane hulajnogi. Osoby niewidome lub słabowidzące, które poruszają się z białą laską lub psem przewodnikiem, narażone są na bolesne urazy w wyniku potknięcia się o porzucony pojazd. Osoby poruszające się na wózkach nie mają możliwości przejazdu, a rodzice z wózkami dziecięcymi zmuszeni są do zejścia na jezdnię. Te przypadki nie są wyjątkami – są codziennością w wielu miastach w Polsce.
Wskazują na to również liczne organizacje społeczne i fundacje działające w obszarze praw osób z niepełnosprawnościami i dostępności: Fundacja Blind&Proud, Fundacja Vis Maior Pies Przewodnik, Fundacja Instytut Rozwoju Regionalnego, Fundacja Centrum Edukacji Niewidzialna, Fundacja Kulawa Warszawa, Fundacja Kultury Bez Barier, Fundacja Misja i Rozwój, Fundacja Strefa Innowacji, Fundacja Transgresja, Fundacja Zaczyn, Polska Fundacja Osób Słabosłyszących, Stowarzyszenie 04-O oraz Fundacja Wielozmysły. Organizacje te zgłaszają wspólny, wypracowany postulat nowelizacji przepisów Prawa o ruchu drogowym, który ograniczyłby zasady parkowania hulajnóg elektrycznych.
Proponowana nowelizacja art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym brzmi:
"Dopuszcza się postój roweru, hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu osobistego na drodze dla pieszych w miejscu do tego wyznaczonym. W razie braku takiego miejsca, dopuszcza się postój roweru lub urządzenia transportu osobistego jak najbliżej zewnętrznej krawędzi drogi dla pieszych najbardziej oddalonej od jezdni oraz równolegle do tej krawędzi, przy zachowaniu warunków określonych w ust. 1 pkt 2."
Taka zmiana uczyniłaby jednoznacznym, że hulajnóg elektrycznych nie można parkować w dowolnym miejscu na chodniku a jedynie w strefach do tego wyznaczonych. Zwiększyłaby również odpowiedzialność operatorów tych pojazdów oraz jednostek samorządu terytorialnego, które musiałyby wyznaczać i oznaczać miejsca do parkowania – analogicznie jak dzieje się to już obecnie w przypadku rowerów miejskich.
W związku z powyższym, zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedzi na następujące pytania:
Czy Ministerstwo Infrastruktury planuje nowelizację art. 47 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym zgodnie z przedstawionym przez organizacje społeczne postulatem?
Czy w ramach prac analitycznych ministerstwo gromadzi dane dotyczące skuteczności obowiązujących regulacji oraz ich realnego wpływu na bezpieczeństwo pieszych, zwłaszcza osób z niepełnosprawnościami, seniorów oraz dzieci?
Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie ogólnokrajowego obowiązku wyznaczania przez jednostki samorządu terytorialnego lub operatorów platform do wynajmu miejsc postojowych dla hulajnóg elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego, a także czy istnieje możliwość wsparcia finansowego tych działań z poziomu centralnego?
Z wyrazami szacunku
Marta Stożek
Posłanka na Sejm RP
Odpowiedź urzędowa
Sekretarz stanu Stanisław Bukowiec
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
15%
Konkretność
85%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
0 kwot, 0 %
Precyzyjne daty
5
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
3.4 / 1k zn.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (5)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
7589 znaków
Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-5-1.054.28.2025
Warszawa, 14 sierpnia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 10665 Poseł na Sejm RP Pani Marty Stożek z dnia 3 lipca
br. w sprawie niewłaściwego parkowania hulajnóg elektrycznych, poniżej przedstawiam
następującą informację.
Na wstępie pragnę poinformować Pana Marszałka, że przepisy ustawy z dnia
30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 720) wprowadziły do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 i 2025 r. poz. 820) zasady ruchu dla hulajnóg
elektrycznych na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu.
Zgodnie z przepisami art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym dopuszcza się postój roweru, hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu
osobistego na drodze dla pieszych w miejscu do tego przeznaczonym, a w razie braku
takiego miejsca – jak najbliżej zewnętrznej krawędzi drogi dla pieszych najbardziej
oddalonej od jezdni oraz równolegle do tej krawędzi, przy zachowaniu warunków
określonych w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj. szerokość chodnika jest nie mniejsza niż 1,5 m
i nie utrudni ruchu pieszych. Przepis ten porządkuje postój hulajnóg elektrycznych oraz
umożliwia bezpieczne poruszanie się pieszych.
Jednocześnie podkreślam, że postój pojazdów, w tym roweru, hulajnogi elektrycznej na
chodniku w sposób niezgodny z przepisami ustawy – Prawo o ruchu drogowym jest
czynem wyczerpującym znamiona wykroczenia, zagrożonym karą grzywny. Obecnie
naruszenia przepisów dotyczących zatrzymania i postoju, określonych w ustawie – Prawo
o ruchu drogowym, mogą być karane na podstawie obowiązującego przepisu art. 90 lub
art. 97 ustawy – Kodeks wykroczeń.
Odpowiadając na pytanie pierwsze, pragnę wyjaśnić, że wyżej wskazane przepisy
porządkują ruch hulajnóg elektrycznych zapewniają bezpieczeństwo niechronionych
uczestników ruchu drogowego, dlatego też resort nie planuje zmian legislacyjnych w tym
zakresie. Ponadto należy wskazać, że czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu
na drogach, kierowanie ruchem i jego kontrolowanie, w myśl przepisów art. 129 ustawy
– Prawo o ruchu drogowym należą do zadań Policji.
-- 1 of 3 --
2
Odnosząc się do pytania dotyczącego prac analitycznych prowadzonych przez
Ministerstwo oraz gromadzonych danych w zakresie skuteczności obowiązujących
regulacji oraz ich realnego wpływu na bezpieczeństwo pieszych, zwłaszcza osób
z niepełnosprawnościami, seniorów oraz dzieci, pragnę poinformować Pana Marszałka, że
postulowane przez Panią Poseł konkretne zmiany przepisów nie były dotychczas
przedmiotem szerszych prac analitycznych na poziomie centralnym. Należy wskazać, że
dotychczasowe przepisy porządkowe dotyczące parkowania hulajnóg elektrycznych nie
były kwestionowane przez stronę samorządową zwłaszcza, że samorząd lokalny ma
narzędzia do interwencji w zakresie właściwego utrzymania porządku publicznego w tym
zgłaszania operatorom hulajnóg problemów z tymi urządzeniami lub nieprawidłowego ich
parkowania.
W związku z rosnącą ilością poważnych wypadków i kolizji spowodowanych przez
nieprawidłowo zaparkowane hulajnogi, istnieje potrzeba przeprowadzenia pogłębionych
analiz zwłaszcza, przez organy kontroli ruchu drogowego. Ponadto pragnę wskazać, że
Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego prowadzi badania zachowań
uczestników ruchu drogowego poruszających się pojazdami jednośladowymi.
Szczegółowe informacje dostępne są na stronie: https://www.krbrd.gov.pl/baza-
wiedzy/badania-i-analizy-krajowe/
Dotychczasowe analizy koncentrowały się na najcięższych przyczynach zdarzeń
drogowych, również tych z udziałem hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu
osobistego (UTO). Nie obejmowały one jednak szerokiej obserwacji wpływu
pozostawionych hulajnóg na zdarzenia drogowe z udziałem innych uczestników ruchu
drogowego.
W przypadku ponowienia tych badań Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego
uwzględni również w tych analizach zgłaszane w przedmiotowej interpelacji problemy.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące rozważanych przez resort infrastruktury
wprowadzenie ogólnokrajowego obowiązku wyznaczania przez jednostki samorządu
terytorialnego lub operatorów platform do wynajmu miejsc postojowych dla hulajnóg
elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego, jak również czy istnieje możliwość
wsparcia finansowego tych działań z poziomu centralnego, pragnę poinformować Pana
Marszałka, że zgodnie z obowiązującym art. 22 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
o drogach publicznych (Dz.U. 2025, poz. 889), grunty w pasie drogowym zarząd drogi może
oddawać w najem, dzierżawę albo je użyczać, w drodze umowy, na cele związane
z potrzebami zarządzania drogami, ruchu drogowego lub obsługi użytkowników ruchu.
Zarząd drogi pobiera z tytułu najmu lub dzierżawy opłaty w wysokości ustalonej
w umowie. W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym partner
prywatny może otrzymać w najem, dzierżawę albo użyczenie nieruchomości leżące
w pasie drogowym, w celu wykonywania działalności gospodarczej.
-- 2 of 3 --
3
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, w obecnym stanie prawnym art. 22 ust. 2
ustawy o drogach publicznych dopuszcza zawarcie umowy z podmiotem
zainteresowanym wykorzystaniem gruntu będącego pasem drogowym drogi publicznej.
Zawarcie takiej umowy prowadzi do uzyskania przez jedną ze stron prawa do korzystania
z określonej w umowie części pasa drogowego drogi publicznej. Drugi sposób pozwalający
na korzystanie z pasa drogowego to uzyskanie na podstawie art. 40 ustawy o drogach
publicznych decyzji administracyjnej zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. Niemniej
jednak w ocenie resortu infrastruktury, przypadek wykorzystania pasa drogowego w celu
zlokalizowania w nim stacji wypożyczania hulajnóg, jest działaniem, które powinno
odbywać się na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Przyjmuje się
bowiem, że hulajnogi są przez przedsiębiorcę świadczącego usługi wypożyczania hulajnóg
odstawiane w większej ilości w konkretne miejsca (są zatem tworzone wypożyczalnie
hulajnóg). Tym samym możliwe jest ustalenie gruntu w pasie drogowym drogi publicznej,
który w drodze umowy zostanie oddany w najem, dzierżawę albo użyczenie.
Odnosząc się do kwestii wyznaczania miejsc postojowych m.in. dla hulajnóg elektrycznych
oraz innych urządzeń transportu osobistego, pragnę poinformować Pana Marszałka, że
decyzję o zastosowaniu w organizacji ruchu na drogach publicznych odpowiednich
rozwiązań (w tym dotyczących wyznaczania miejsc postojowych) podejmuje organ
zarządzający ruchem właściwy dla danej drogi.
Organy zarządzające ruchem określa art. 10 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, zgodnie
z którym:
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) zarządza ruchem na drogach
krajowych,
marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich,
starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych,
prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na
prawach powiatu (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych).
Zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie
zamieszkania należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami.
Z wyrazami szacunku,
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie.
-- 3 of 3 --
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-5-1.054.28.2025
Warszawa, 14 sierpnia 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 10665 Poseł na Sejm RP Pani Marty Stożek z dnia 3 lipca
br. w sprawie niewłaściwego parkowania hulajnóg elektrycznych, poniżej przedstawiam
następującą informację.
Na wstępie pragnę poinformować Pana Marszałka, że przepisy ustawy z dnia
30 marca 2021 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych
ustaw (Dz. U. poz. 720) wprowadziły do ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu
drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251 i 2025 r. poz. 820) zasady ruchu dla hulajnóg
elektrycznych na drogach publicznych, w strefach zamieszkania oraz w strefach ruchu.
Zgodnie z przepisami art. 47 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu
drogowym dopuszcza się postój roweru, hulajnogi elektrycznej lub urządzenia transportu
osobistego na drodze dla pieszych w miejscu do tego przeznaczonym, a w razie braku
takiego miejsca – jak najbliżej zewnętrznej krawędzi drogi dla pieszych najbardziej
oddalonej od jezdni oraz równolegle do tej krawędzi, przy zachowaniu warunków
określonych w art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy, tj. szerokość chodnika jest nie mniejsza niż 1,5 m
i nie utrudni ruchu pieszych. Przepis ten porządkuje postój hulajnóg elektrycznych oraz
umożliwia bezpieczne poruszanie się pieszych.
Jednocześnie podkreślam, że postój pojazdów, w tym roweru, hulajnogi elektrycznej na
chodniku w sposób niezgodny z przepisami ustawy – Prawo o ruchu drogowym jest
czynem wyczerpującym znamiona wykroczenia, zagrożonym karą grzywny. Obecnie
naruszenia przepisów dotyczących zatrzymania i postoju, określonych w ustawie – Prawo
o ruchu drogowym, mogą być karane na podstawie obowiązującego przepisu art. 90 lub
art. 97 ustawy – Kodeks wykroczeń.
Odpowiadając na pytanie pierwsze, pragnę wyjaśnić, że wyżej wskazane przepisy
porządkują ruch hulajnóg elektrycznych zapewniają bezpieczeństwo niechronionych
uczestników ruchu drogowego, dlatego też resort nie planuje zmian legislacyjnych w tym
zakresie. Ponadto należy wskazać, że czuwanie nad bezpieczeństwem i porządkiem ruchu
na drogach, kierowanie ruchem i jego kontrolowanie, w myśl przepisów art. 129 ustawy
– Prawo o ruchu drogowym należą do zadań Policji.
-- 1 of 3 --
2
Odnosząc się do pytania dotyczącego prac analitycznych prowadzonych przez
Ministerstwo oraz gromadzonych danych w zakresie skuteczności obowiązujących
regulacji oraz ich realnego wpływu na bezpieczeństwo pieszych, zwłaszcza osób
z niepełnosprawnościami, seniorów oraz dzieci, pragnę poinformować Pana Marszałka, że
postulowane przez Panią Poseł konkretne zmiany przepisów nie były dotychczas
przedmiotem szerszych prac analitycznych na poziomie centralnym. Należy wskazać, że
dotychczasowe przepisy porządkowe dotyczące parkowania hulajnóg elektrycznych nie
były kwestionowane przez stronę samorządową zwłaszcza, że samorząd lokalny ma
narzędzia do interwencji w zakresie właściwego utrzymania porządku publicznego w tym
zgłaszania operatorom hulajnóg problemów z tymi urządzeniami lub nieprawidłowego ich
parkowania.
W związku z rosnącą ilością poważnych wypadków i kolizji spowodowanych przez
nieprawidłowo zaparkowane hulajnogi, istnieje potrzeba przeprowadzenia pogłębionych
analiz zwłaszcza, przez organy kontroli ruchu drogowego. Ponadto pragnę wskazać, że
Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego prowadzi badania zachowań
uczestników ruchu drogowego poruszających się pojazdami jednośladowymi.
Szczegółowe informacje dostępne są na stronie: https://www.krbrd.gov.pl/baza-
wiedzy/badania-i-analizy-krajowe/
Dotychczasowe analizy koncentrowały się na najcięższych przyczynach zdarzeń
drogowych, również tych z udziałem hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu
osobistego (UTO). Nie obejmowały one jednak szerokiej obserwacji wpływu
pozostawionych hulajnóg na zdarzenia drogowe z udziałem innych uczestników ruchu
drogowego.
W przypadku ponowienia tych badań Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego
uwzględni również w tych analizach zgłaszane w przedmiotowej interpelacji problemy.
W odpowiedzi na pytanie dotyczące rozważanych przez resort infrastruktury
wprowadzenie ogólnokrajowego obowiązku wyznaczania przez jednostki samorządu
terytorialnego lub operatorów platform do wynajmu miejsc postojowych dla hulajnóg
elektrycznych i innych urządzeń transportu osobistego, jak również czy istnieje możliwość
wsparcia finansowego tych działań z poziomu centralnego, pragnę poinformować Pana
Marszałka, że zgodnie z obowiązującym art. 22 ust. 2 i 2a ustawy z dnia 21 marca 1985 r.
o drogach publicznych (Dz.U. 2025, poz. 889), grunty w pasie drogowym zarząd drogi może
oddawać w najem, dzierżawę albo je użyczać, w drodze umowy, na cele związane
z potrzebami zarządzania drogami, ruchu drogowego lub obsługi użytkowników ruchu.
Zarząd drogi pobiera z tytułu najmu lub dzierżawy opłaty w wysokości ustalonej
w umowie. W przypadku zawarcia umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym partner
prywatny może otrzymać w najem, dzierżawę albo użyczenie nieruchomości leżące
w pasie drogowym, w celu wykonywania działalności gospodarczej.
-- 2 of 3 --
3
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, w obecnym stanie prawnym art. 22 ust. 2
ustawy o drogach publicznych dopuszcza zawarcie umowy z podmiotem
zainteresowanym wykorzystaniem gruntu będącego pasem drogowym drogi publicznej.
Zawarcie takiej umowy prowadzi do uzyskania przez jedną ze stron prawa do korzystania
z określonej w umowie części pasa drogowego drogi publicznej. Drugi sposób pozwalający
na korzystanie z pasa drogowego to uzyskanie na podstawie art. 40 ustawy o drogach
publicznych decyzji administracyjnej zezwalającej na zajęcie pasa drogowego. Niemniej
jednak w ocenie resortu infrastruktury, przypadek wykorzystania pasa drogowego w celu
zlokalizowania w nim stacji wypożyczania hulajnóg, jest działaniem, które powinno
odbywać się na podstawie art. 22 ust. 2 ustawy o drogach publicznych. Przyjmuje się
bowiem, że hulajnogi są przez przedsiębiorcę świadczącego usługi wypożyczania hulajnóg
odstawiane w większej ilości w konkretne miejsca (są zatem tworzone wypożyczalnie
hulajnóg). Tym samym możliwe jest ustalenie gruntu w pasie drogowym drogi publicznej,
który w drodze umowy zostanie oddany w najem, dzierżawę albo użyczenie.
Odnosząc się do kwestii wyznaczania miejsc postojowych m.in. dla hulajnóg elektrycznych
oraz innych urządzeń transportu osobistego, pragnę poinformować Pana Marszałka, że
decyzję o zastosowaniu w organizacji ruchu na drogach publicznych odpowiednich
rozwiązań (w tym dotyczących wyznaczania miejsc postojowych) podejmuje organ
zarządzający ruchem właściwy dla danej drogi.
Organy zarządzające ruchem określa art. 10 ustawy – Prawo o ruchu drogowym, zgodnie
z którym:
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA) zarządza ruchem na drogach
krajowych,
marszałek województwa zarządza ruchem na drogach wojewódzkich,
starosta zarządza ruchem na drogach powiatowych i gminnych,
prezydent miasta zarządza ruchem na drogach publicznych położonych w miastach na
prawach powiatu (z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych).
Zarządzanie ruchem na drogach wewnętrznych, w tym w strefie ruchu i strefie
zamieszkania należy do podmiotu zarządzającego tymi drogami.
Z wyrazami szacunku,
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu
Dokument podpisany elektronicznie.
-- 3 of 3 --