tel.: +48 22 694 55 55 ul. Świętokrzyska 12
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/4
Warszawa, 17 lipca 2025 roku
Sprawa: Odpowiedź na interpelację nr 10568
Znak sprawy: DD3.054.33.2025
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 10568, złożoną przez Pana posła Artura Jarosława
Łąckiego w sprawie rozliczania kilometrówek w przypadku aut elektrycznych,
uprzejmie informuję.
Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych1
nie regulują zasad rozliczania tzw. kilometrówki w odniesieniu do samochodów, w
tym również do samochodów o napędzie elektrycznym.
Ustawa PIT w odniesieniu do wykorzystywania prywatnych aut do celów
służbowych przewiduje unormowania w zakresie zwolnienia z opodatkowania
zwracanych pracownikom kwot z tego tytułu, jak również zaliczania takich
wydatków ponoszonych przez pracodawców do kosztów uzyskania przychodów.
Wspomniane zwolnienie przedmiotowe zostało uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt
23b ustawy PIT. Z przepisu tego wynika, że wolny od podatku dochodowego jest:
zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów
stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych,
jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość
przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw -
do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości
nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu
pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra,
jeżeli przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest
udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika;
przepis art. 23 ust. 7 stosuje się odpowiednio.
1Dz.U. z 2025 r. poz. 163, z późn. zm., zwana dalej „ustawą PIT”.

-- 1 of 4 --

2/4
Z przepisu tego zatem wynika, że zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z
tytułu używania pojazdów stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu
pracy, w jazdach lokalnych korzysta ze zwolnienia podatkowego:
 jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo
możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z
przepisów innych ustaw, czyli z tzw. pragmatyk służbowych,
 do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości
nieprzekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr
przebiegu pojazdu, określonych w odrębnych przepisach wydanych przez
właściwego ministra.
Odrębne przepisy, do których odwołuje się ww. przepis, to rozporządzenie Ministra
Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu
dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów
osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U.
poz. 271, z późn. zm.).
Mając powyższe na uwadze zwróciliśmy się o zajęcie stanowiska w tej sprawie do
resortu infrastruktury.
Z wyjaśnień przekazanych przez Ministra Infrastruktury2 wynika, że:
(…) obowiązujące przepisy prawa nie regulują kwestii zwrotu pracownikom kosztów
używania do celów służbowych samochodów osobowych o napędzie elektrycznym
niebędących własnością pracodawcy. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia
25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu
kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i
motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. poz. 271, z późn.
zm.) umożliwia dokonanie takiego zwrotu jedynie w odniesieniu do pojazdów o
napędzie spalinowym, uzależniając jego wysokość od pojemności skokowej silnika
pojazdu mechanicznego.
Mając jednak na uwadze liczne postulaty obywateli oraz rosnącą liczbę rejestracji
samochodów osobowych o napędzie elektrycznym, w resorcie infrastruktury
rozpoczęte zostały prace legislacyjne zmierzające do wprowadzenia możliwości
zwrotu pracownikom kosztów używania do celów służbowych samochodów o
napędzie elektrycznym lub hybrydowym, a także napędzanych wodorem, czy też
zasilanych innymi alternatywnymi źródłami energii.
Powyższe prace mają związek z koniecznością zmiany delegacji ustawowej zawartej w
art. 34 a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tj. Dz. U z 2024 poz.
1539), dalej „ustawy”. Podstawowym celem projektowanej nowelizacji jest
umożliwienie wydania aktu wykonawczego określającego zasady dokonania zwrotu
pracownikom kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych o
napędzie elektrycznym niebędących własnością pracodawcy.
Mając na uwadze konieczność pilnego wprowadzenia niezbędnych zmian w art. 34a
ustawy, we wskazanym wyżej zakresie, podjęto decyzję o włączeniu przedmiotowych
regulacji do projektu ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz
niektórych innych ustaw (UD18).
2Pismo nr DTD-8-1.054.6.2025 z 15 lipca 2025 r.

-- 2 of 4 --

3/4
Pismem z dniu 9 lipca 2025 r. skierowanym do Sekretarza Stałego Komitetu Rady
Ministrów, stosownie do postanowień § 58 uchwały nr 190 Rady Ministrów z dnia 29
października 2013 r. – Regulamin pracy Rady Ministrów (M.P. z 2024 r. poz. 806 oraz z
2025 r. poz. 408), zwrócono się z prośbą o przedłożenie projektu ustawy o zmianie
ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (UD18) wraz z
załącznikami do rozpatrzenia przez Stały Komitet Rady Ministrów na najbliższym
posiedzeniu. Zgodnie z porządkiem obrad SKRM w dniu 17 lipca 2025 r. ww. projekt
ustawy ma zostać poddany pod obrady tego komitetu.
Z uzyskanych zatem informacji wynika, że omawiane rozporządzenie – warunkujące
zastosowanie zwolnienia podatkowego – nie ma zastosowania do zwrotu
pracownikom kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych o
napędzie elektrycznym niebędących własnością pracodawcy.
Z tych też względów taki zwrot stanowi dla podatnika (pracownika) podlegający
opodatkowaniu przychód. Wynika to z postanowień art. 12 ust. 1 ustawy PIT, który
stanowi, że:
Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
częściowo odpłatnych.
Przechodząc na grunt przepisów normujących koszty podatkowe przedsiębiorcy,
analogicznie należy uznać, że wydatki pracodawcy z tego tytułu, tj. zwrot kosztów
używania do celów służbowych samochodów osobowych o napędzie elektrycznym
nie mieści się w dyspozycji w art. 23 ust. 1 pkt 36 ustawy PIT normującym limit
możliwych do zastosowania przez przedsiębiorcę kosztów uzyskania przychodów.
Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 36 ustawy PIT, za koszty uzyskania przychodów nie
uważa się wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu używania przez
nich samochodów na potrzeby wykonywanej działalności:
a) w celu odbycia podróży służbowej (jazdy zamiejscowe) w wysokości
przekraczającej kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za jeden kilometr
przebiegu pojazdu,
b) w jazdach lokalnych – w wysokości przekraczającej wysokości miesięcznego
ryczałtu pieniężnego albo w wysokości przekraczającej stawki za jeden
kilometr przebiegu pojazdu,
- określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
Odrębne przepisy, do których odwołuje się ww. przepis, to również rozporządzenie
Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz
sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych
samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością

-- 3 of 4 --

4/4
pracodawcy. Jak już wyjaśniono ten akt normatywny nie ma zastosowania do
samochodów osobowych o napędzie elektrycznym.
Jednocześnie zauważamy, że analogiczne regulacje w zakresie zaliczania do kosztów
uzyskania przychodów wydatków ponoszonych na rzecz pracowników z tytułu
używania przez nich samochodów na potrzeby wykonywanej działalności zawiera
w art. 16 ust. 1 pkt 30 ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych3.
Wydatki z tego tytułu są kwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów zgodnie
z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy PIT (art. 15 ust. 1 ustawy CIT),
zgodnie z którą kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy PIT (art. 16 ust. 1 ustawy CIT),
tj. kosztów, które nie są uznawane za koszty.
Przedstawiając powyższe wyjaśnienia pragnę ponownie podkreślić, że zakres
przepisów podatkowych normujących zwolnienie przedmiotowe, jak i możliwość
zastosowania przez przedsiębiorców kosztów podatkowych w istocie zależą od
postanowień odrębnych unormowań leżących we właściwości resortu
infrastruktury.
Jak wynika natomiast z cytowanych na wstępie informacji Ministra Infrastruktury
omawiany stan prawny ma ulec w niedługim czasie zmianie i w konsekwencji może
mieć wpływ na zakres omówionych w odpowiedzi przepisów podatkowych.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów
Jarosław Neneman
Podsekretarz Stanu
3Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 278, z późn. zm.).

-- 4 of 4 --