Interpelacja nr 10437
Interpelacja w sprawie dramatycznie wysokich kosztów kredytów w Polsce, rekordowych zysków sektora bankowego i jego destrukcyjnego wpływu na gospodarkę oraz sytuację materialną obywateli
Zgłaszający:
•
Adresat:
Podatki i Finanse (55%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie dramatycznie wysokich kosztów kredytów w Polsce, rekordowych zysków sektora bankowego i jego destrukcyjnego wpływu na gospodarkę oraz sytuację materialną obywateli
Interpelacja nr 10437
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie dramatycznie wysokich kosztów kredytów w Polsce, rekordowych zysków sektora bankowego i jego destrukcyjnego wpływu na gospodarkę oraz sytuację materialną obywateli
Zgłaszający: Jarosław Sachajko
Data wpływu: 20-06-2025
Szanowny Panie Premierze,
z ogromnym niepokojem zwracam uwagę na zjawisko, które przybrało w Polsce rozmiary gospodarczej patologii: sektor bankowy generuje rekordowe zyski, sięgające w 2025 roku ponad 40 miliardów złotych, podczas gdy obywatele i przedsiębiorcy duszą się pod ciężarem najwyższych w UE realnych kosztów kredytowania. Dane Komisji Nadzoru Finansowego pokazują, że w samym kwietniu br. banki zarobiły 4,8 mld zł, a tempo wzrostu zysków przekroczyło 30% w ujęciu miesiąc do miesiąca.
Te zyski są efektem nie służby gospodarce, lecz drenowania majątku Polaków – i to w sytuacji rosnącego ubóstwa, zapaści inwestycyjnej i zatrzymania wielu kluczowych projektów mieszkaniowych i infrastrukturalnych.
Według danych Europejskiego Banku Centralnego z marca 2025 r. średnie oprocentowanie nowo udzielanych kredytów hipotecznych w Polsce wynosiło 8,1%, podczas gdy w Niemczech 3,7%, we Francji 3,1%, w Austrii 3,4%, w Belgii 3,5%, a we Włoszech 4,2%.
Oprocentowanie kredytów obrotowych dla firm (zwłaszcza MŚP) w Polsce sięga 10–13%, podczas gdy w Niemczech i Francji jest to 3–4%. Różnica ta radykalnie osłabia konkurencyjność polskich firm, pogłębia zatory płatnicze i prowadzi do utraty zdolności inwestycyjnej.
Wysokie koszty kredytów:
- hamują konsumpcję – bo gospodarstwa domowe przeznaczają ogromną część dochodów na raty kredytów,
- paraliżują inwestycje prywatne – co przekłada się na stagnację gospodarczą,
- blokują rozwój mieszkalnictwa, szczególnie dla młodych rodzin,
- przenoszą ciężar kryzysu na obywateli, przy jednoczesnym rekordowym wzroście zysków banków.
Jednocześnie mamy do czynienia z pogłębiającym się kryzysem inwestycyjnym w Polsce. Nakłady brutto na środki trwałe, które powinny rosnąć, utrzymują się na poziomach niższych niż w krajach zachodnich – a kredytobiorcy mają drastycznie ograniczony dostęp do taniego kapitału.
W odróżnieniu od krajów Europy Zachodniej, ponad 55% aktywów sektora bankowego w Polsce kontrolują instytucje z kapitałem zagranicznym, głównie niemieckim, włoskim, austriackim i holenderskim. To europejski ewenement — w większości krajów Unii Europejskiej dominują banki krajowe lub silne instytucje państwowe (np. Crédit Agricole, KfW, BPI, ING Groep):
- Niemcy – ponad 70% aktywów w rękach banków krajowych i spółdzielczych,
- Francja – dominacja krajowych grup bankowych (BNP Paribas, Société Générale),
- Włochy – UniCredit, Intesa Sanpaolo – kapitał krajowy dominuje,
- Austria – Erste, Raiffeisen – silna kontrola lokalna.
W Polsce natomiast zyski banków w znacznej części są transferowane za granicę w postaci dywidend, co oznacza gigantyczny odpływ kapitału z polskiej gospodarki – przy biernej postawie państwa.
W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana Premiera o odpowiedź na poniższe pytania:
Dlaczego rząd nie podjął żadnych działań mających na celu obniżenie kosztów kredytów dla obywateli i firm, mimo że Polska ma obecnie najwyższe realne stopy kredytowe w Unii Europejskiej?
Czy rząd analizował łączne koszty obsługi zadłużenia gospodarstw domowych w latach 2021–2025 oraz ich wpływ na spadek konsumpcji wewnętrznej i wzrost ubóstwa?
Czy rząd dysponuje danymi nt. udziału kapitału zagranicznego w zyskach banków komercyjnych w Polsce i ich transferu za granicę w formie dywidend w latach 2015–2024?
Czy rząd rozważa czasowe ograniczenie wypłaty dywidend przez banki z dominującym kapitałem zagranicznym, tak jak uczyniły to niektóre państwa UE w czasie pandemii i kryzysów energetycznych?
Czy rząd planuje nowelizację ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, aby wymusić większą przejrzystość struktury marż bankowych i zysku operacyjnego?
Czy Ministerstwo Finansów i NBP przeanalizowały wpływ wysokich kosztów kredytów na zatrzymanie inwestycji MŚP, spadek eksportu i zmniejszenie zatrudnienia w sektorze prywatnym?
Czy rząd przewiduje wprowadzenie podatku od nadzwyczajnych zysków banków, podobnego do rozwiązań wprowadzonych w Hiszpanii, na Węgrzech czy w Czechach, gdzie środki z takiego podatku przeznaczane są na wsparcie mieszkaniowe i energetyczne?
Czy w świetle braku krajowej kontroli nad sektorem bankowym rząd planuje działania mające na celu odzyskanie częściowej kontroli właścicielskiej nad strategicznymi instytucjami finansowymi (np. PKO BP SA, Alior Bank SA, Pekao SA), czy przeciwnie – zamierza dalej wyprzedawać resztki udziałów?
Jak rząd zamierza przeciwdziałać dalszemu uzależnieniu finansowemu Polski od zagranicznych ośrodków decyzyjnych, które – jak pokazuje praktyka – nie kierują się interesem rozwoju gospodarczego Polski, lecz maksymalizacją zysku dla zagranicznych akcjonariuszy?
Interpelacja nr 10437
do prezesa Rady Ministrów
w sprawie dramatycznie wysokich kosztów kredytów w Polsce, rekordowych zysków sektora bankowego i jego destrukcyjnego wpływu na gospodarkę oraz sytuację materialną obywateli
Zgłaszający: Jarosław Sachajko
Data wpływu: 20-06-2025
Szanowny Panie Premierze,
z ogromnym niepokojem zwracam uwagę na zjawisko, które przybrało w Polsce rozmiary gospodarczej patologii: sektor bankowy generuje rekordowe zyski, sięgające w 2025 roku ponad 40 miliardów złotych, podczas gdy obywatele i przedsiębiorcy duszą się pod ciężarem najwyższych w UE realnych kosztów kredytowania. Dane Komisji Nadzoru Finansowego pokazują, że w samym kwietniu br. banki zarobiły 4,8 mld zł, a tempo wzrostu zysków przekroczyło 30% w ujęciu miesiąc do miesiąca.
Te zyski są efektem nie służby gospodarce, lecz drenowania majątku Polaków – i to w sytuacji rosnącego ubóstwa, zapaści inwestycyjnej i zatrzymania wielu kluczowych projektów mieszkaniowych i infrastrukturalnych.
Według danych Europejskiego Banku Centralnego z marca 2025 r. średnie oprocentowanie nowo udzielanych kredytów hipotecznych w Polsce wynosiło 8,1%, podczas gdy w Niemczech 3,7%, we Francji 3,1%, w Austrii 3,4%, w Belgii 3,5%, a we Włoszech 4,2%.
Oprocentowanie kredytów obrotowych dla firm (zwłaszcza MŚP) w Polsce sięga 10–13%, podczas gdy w Niemczech i Francji jest to 3–4%. Różnica ta radykalnie osłabia konkurencyjność polskich firm, pogłębia zatory płatnicze i prowadzi do utraty zdolności inwestycyjnej.
Wysokie koszty kredytów:
- hamują konsumpcję – bo gospodarstwa domowe przeznaczają ogromną część dochodów na raty kredytów,
- paraliżują inwestycje prywatne – co przekłada się na stagnację gospodarczą,
- blokują rozwój mieszkalnictwa, szczególnie dla młodych rodzin,
- przenoszą ciężar kryzysu na obywateli, przy jednoczesnym rekordowym wzroście zysków banków.
Jednocześnie mamy do czynienia z pogłębiającym się kryzysem inwestycyjnym w Polsce. Nakłady brutto na środki trwałe, które powinny rosnąć, utrzymują się na poziomach niższych niż w krajach zachodnich – a kredytobiorcy mają drastycznie ograniczony dostęp do taniego kapitału.
W odróżnieniu od krajów Europy Zachodniej, ponad 55% aktywów sektora bankowego w Polsce kontrolują instytucje z kapitałem zagranicznym, głównie niemieckim, włoskim, austriackim i holenderskim. To europejski ewenement — w większości krajów Unii Europejskiej dominują banki krajowe lub silne instytucje państwowe (np. Crédit Agricole, KfW, BPI, ING Groep):
- Niemcy – ponad 70% aktywów w rękach banków krajowych i spółdzielczych,
- Francja – dominacja krajowych grup bankowych (BNP Paribas, Société Générale),
- Włochy – UniCredit, Intesa Sanpaolo – kapitał krajowy dominuje,
- Austria – Erste, Raiffeisen – silna kontrola lokalna.
W Polsce natomiast zyski banków w znacznej części są transferowane za granicę w postaci dywidend, co oznacza gigantyczny odpływ kapitału z polskiej gospodarki – przy biernej postawie państwa.
W związku z powyższym uprzejmie proszę Pana Premiera o odpowiedź na poniższe pytania:
Dlaczego rząd nie podjął żadnych działań mających na celu obniżenie kosztów kredytów dla obywateli i firm, mimo że Polska ma obecnie najwyższe realne stopy kredytowe w Unii Europejskiej?
Czy rząd analizował łączne koszty obsługi zadłużenia gospodarstw domowych w latach 2021–2025 oraz ich wpływ na spadek konsumpcji wewnętrznej i wzrost ubóstwa?
Czy rząd dysponuje danymi nt. udziału kapitału zagranicznego w zyskach banków komercyjnych w Polsce i ich transferu za granicę w formie dywidend w latach 2015–2024?
Czy rząd rozważa czasowe ograniczenie wypłaty dywidend przez banki z dominującym kapitałem zagranicznym, tak jak uczyniły to niektóre państwa UE w czasie pandemii i kryzysów energetycznych?
Czy rząd planuje nowelizację ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, aby wymusić większą przejrzystość struktury marż bankowych i zysku operacyjnego?
Czy Ministerstwo Finansów i NBP przeanalizowały wpływ wysokich kosztów kredytów na zatrzymanie inwestycji MŚP, spadek eksportu i zmniejszenie zatrudnienia w sektorze prywatnym?
Czy rząd przewiduje wprowadzenie podatku od nadzwyczajnych zysków banków, podobnego do rozwiązań wprowadzonych w Hiszpanii, na Węgrzech czy w Czechach, gdzie środki z takiego podatku przeznaczane są na wsparcie mieszkaniowe i energetyczne?
Czy w świetle braku krajowej kontroli nad sektorem bankowym rząd planuje działania mające na celu odzyskanie częściowej kontroli właścicielskiej nad strategicznymi instytucjami finansowymi (np. PKO BP SA, Alior Bank SA, Pekao SA), czy przeciwnie – zamierza dalej wyprzedawać resztki udziałów?
Jak rząd zamierza przeciwdziałać dalszemu uzależnieniu finansowemu Polski od zagranicznych ośrodków decyzyjnych, które – jak pokazuje praktyka – nie kierują się interesem rozwoju gospodarczego Polski, lecz maksymalizacją zysku dla zagranicznych akcjonariuszy?
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Jarosław Neneman
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
2 kwot, 7 %
Precyzyjne daty
9
Odpowiedź na punkty
✓ Tak (Ad 1, Pkt...)
Gęstość faktów
4.5 / 1k zn.
- Zawiera 2 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (7)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (9)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
15626 znaków
tel.: +48 22 694 55 55 ul. Świętokrzyska 12
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/6
Warszawa, 11 lipca 2025 roku
Sprawa: Interpelacja nr 10437
Znak sprawy: FN1.054.8.2025
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 10437 Posła na Sejm RP, Pana Jarosława
Sachajko, uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia, przygotowane po
zasięgnięciu opinii Ministerstwa Rozwoju i Technologii oraz Urzędu Komisji
Nadzoru Finansowego (dalej „UKNF”).
Ad. 1
Na wstępie należy wskazać, że docelową formą wsparcia kredytobiorców
posiadających kredyty mieszkaniowe, także w walutach obcych, jest Fundusz
Wsparcia Kredytobiorców (dalej: „Fundusz”). Został on utworzony na podstawie
przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu kredytobiorców, którzy
zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej (dalej
także: „ustawa o wsparciu”). Jego celem jest zapewnienie finansowego wsparcia
kredytobiorcom, którzy na skutek obiektywnych okoliczności znaleźli się w trudnej
sytuacji finansowej, a jednocześnie są zobowiązani do spłaty rat kredytu
mieszkaniowego, stanowiącego znaczne obciążenie dla ich domowych budżetów.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o wsparciu, kredytobiorcy mogą
ubiegać się m.in. o zwrotne wsparcie lub pożyczkę na spłatę zadłużenia ze środków
Funduszu.
Wsparcie polega na przekazywaniu kredytodawcy (bank lub spółdzielcza kasa
oszczędnościowo – kredytowa) przez Bank Gospodarstwa Krajowego kwoty
środków pieniężnych z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań kredytobiorcy
z tytułu kredytu mieszkaniowego, przez okres nie dłuższy niż 40 miesięcy.
Wysokość wsparcia określa się w złotych jako równowartość przewidywanych 40
miesięcznych rat kapitałowych i odsetkowych kredytu mieszkaniowego, z tym że
jeżeli wysokość przewidywanej miesięcznej raty kapitałowej i odsetkowej jest
wyższa niż 3000 zł, do określenia wysokości wsparcia przyjmuje się kwotę 3000 zł.
Wsparcie lub pożyczka na spłatę zadłużenia mogą być przyznane jeżeli:
1) w dniu złożenia wniosku o wsparcie lub pożyczkę na spłatę zadłużenia co najmniej
jeden z kredytobiorców posiada status bezrobotnego, lub
-- 1 of 6 --
2/6
2) wartość wskaźnika RdD1 przekracza 40%, lub
3) miesięczny dochód gospodarstwa domowego pomniejszony o miesięczne koszty
obsługi kredytu mieszkaniowego nie przekracza:
a) w przypadku gospodarstwa domowego jednoosobowego - dwuipółkrotności
kwoty wskazanej w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej, zwaloryzowanej zgodnie z przepisami tej ustawy,
b) w przypadku gospodarstwa domowego wieloosobowego - iloczynu
dwuipółkrotności kwoty wskazanej w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004
r. o pomocy społecznej, zwaloryzowanej zgodnie z przepisami tej ustawy, i liczby
członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy.
W odniesieniu do zwrotu przyznanego wsparcia pragnę poinformować, że zgodnie
z art. 19 ustawy o wsparciu, rozpoczyna się on w miesiącu następującym po miesiącu,
w którym upłynęły 2 lata od wypłaty ostatniej raty wsparcia lub pożyczki na spłatę
zadłużenia i jest dokonywany w 200 równych, nieoprocentowanych miesięcznych
ratach, płatnych do 15. dnia miesiąca na rachunek wskazany przez kredytodawcę.
Kredytodawca informuje kredytobiorcę co najmniej 30 dni przed terminem wpłaty
pierwszej raty zwracanego wsparcia lub zwracanej pożyczki na spłatę zadłużenia o
wysokości miesięcznej raty, a także wskazuje numer rachunku, na który dokonuje się
wpłat. Warto zauważyć, że w przypadku gdy kredytobiorca, bez opóźnienia
w spłacie, dokona spłaty 134 rat, pozostałą część rat zwrotu wsparcia lub pożyczki
na spłatę zadłużenia umarza się.
Ponadto należy zwrócić uwagę na brzmienie Rekomendacji S Komisji Nadzoru
Finansowego, która została znowelizowana w grudniu 2019 r. Jedną z istotnych
zmian było wprowadzenie wymogu uwzględnienia w ofercie banków kredytów
zabezpieczonych hipotecznie oprocentowanych stałą stopą procentową lub
okresowo stałą stopą procentowa (oprócz kredytów oprocentowanych zmienną
stopą procentową). Należy jednak podkreślić, że ostateczny wybór rodzaju
oprocentowania pozostaje decyzją kredytobiorcy.
Dodatkowo, w Rekomendacji S, zaleca się aby bank oferujący kredyty
zabezpieczone hipotecznie oprocentowane okresowo stałą stopą procentową,
wydłużał minimalny 5-letni okres, dla którego stopa procentowa jest stała.
Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z założeniami Rekomendacji S, bank
powinien rekomendować klientom detalicznym okres spłaty zobowiązań nie dłuższy
niż 25 lat. W przypadku podjęcia przez klienta decyzji o dłuższym okresie spłaty,
bank nie powinien udzielić kredytu, którego okres spłaty przekraczałby 35 lat.
Nadmiernie wydłużony okres kredytowania powoduje istotny wzrost ryzyka po
stronie kredytobiorcy i banku (wydłużenie okresu kredytowania skutkuje zarówno
zwiększoną wrażliwością wysokości raty spłaty na zmiany stóp procentowych jak
również niskimi kwotami spłaty kapitału w znacznej części życia produktu), jak też
silny wzrost łącznych kosztów ponoszonych przez kredytobiorcę. Jednocześnie
uzyskany w drodze wydłużenia okresu spłaty wzrost zdolności kredytowej lub
obniżenie wysokości raty spłaty są niewielkie w stosunku do wzrostu kosztów
obsługi oraz skali podejmowanego ryzyka.
1 „Rata do dochodu” - stosunek wydatków kredytobiorcy związanych z obsługą miesięcznej raty
kapitałowej i odsetkowej kredytu mieszkaniowego do miesięcznego dochodu gospodarstwa
domowego kredytobiorcy.
-- 2 of 6 --
3/6
Jednocześnie należy podkreślić, że kredytobiorcy mogą na bieżąco korzystać
z informacji zawartych na stronach Ministerstwa Finansów
(https://www.podatki.gov.pl/wsparcie-dla-kredytobiorcow) gdzie znajdują się
informacje na temat aktualnych rozwiązań w zakresie wsparcia w spłacie kredytów
hipotecznych.
Ministerstwo Finansów cyklicznie informuje też na swojej stronie internetowej oraz
poprzez media o dostępnych formach wsparcia w ramach Funduszu. Dla przykładu,
na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy, na stronie internetowej Ministerstwa
Finansów ukazały się m.in. następujące komunikaty:
- 31 stycznia 2025 r.: https://www.gov.pl/web/finanse/jak-skorzystac-z-funduszu-
wsparcia-kredytobiorcow - Ministerstwo Finansów informowało o Funduszu
wskazując go jako formę pomocy dla osób, które znalazły się w trudnej sytuacji
finansowej, a muszą spłacać raty kredytu mieszkaniowego.
- 18 września 2024 r.: https://www.gov.pl/web/finanse/pakiet-pomocy-dla-
powodzian - Ministerstwo Finansów informowało o możliwości wsparcia
kredytobiorców poszkodowanych w powodzi, w ramach Funduszu.
Ministerstwo Finansów informowało również wielokrotnie o możliwościach
skorzystania z rozwiązań wsparcia dla kredytobiorców, takich jak wakacje
kredytowe oraz wspomniany wcześniej Fundusz. Jednym z komunikatów w tej
tematyce jest informacja z dnia 6 maja 2024 roku:
https://www.gov.pl/web/finanse/ustawa-przedluzajaca-wakacje-kredytowe-na-
2024-r-podpisana-przez-prezydenta.
Działania informacyjne na bieżąco są wspierane aktywnościami na profilach
własnych Ministerstwa w mediach społecznościowych.
Ad. 2
Zagadnienia związane z poziomem zadłużenia gospodarstw domowych oraz ich
wpływem na konsumpcję i sytuację materialną są monitorowane na bieżąco. Dane
statystyczne dotyczące tych kwestii są dostępne m.in. na stronie Głównego Urzędu
Statystycznego (GUS), który prowadzi regularne analizy w tym zakresie.
Ad. 3 i 4
Każdego roku Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) przekazuje do każdego
z sektorów rynku finansowego zalecenia w sprawie polityki dywidendowej banków
komercyjnych, banków spółdzielczych i zrzeszających, zakładów ubezpieczeń,
zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, towarzystw funduszy
inwestycyjnych, powszechnych towarzystw emerytalnych oraz domów maklerskich.
Zalecenia te są również publikowane na stronie internetowej UKNF.
Celem polityki dywidendowej jest zapewnienie stabilności polskiego sektora
finansowego poprzez dostosowywanie bazy kapitałowej podmiotów
nadzorowanych do poziomu ponoszonego przez nie ryzyka oraz ochrona odbiorców
usług finansowych tych podmiotów. Dopuszczalna wysokość dywidendy jaką banki
mogą wypłacić jest uzależniona od spełnienia kryteriów zdefiniowanych w
zaleceniach KNF. Kryteria te dotyczą m.in. oceny otrzymanej ramach Badania i
Oceny Nadzorczej, poziomu dźwigni finansowej i współczynników kapitałowych,
jakości kredytowej portfela należności od sektora niefinansowego, wielkości
portfela walutowych kredytów mieszkaniowych.
-- 3 of 6 --
4/6
Stanowisko KNF ws. polityki dywidendowej w 2025 r. dostępne jest pod linkiem:
https://www.knf.gov.pl/?articleId=91719&p_id=18.
Ad. 5
Wysokość oprocentowania kredytów w głównej mierze zależy od poziomu
podstawowych stóp procentowych (różniących się znacząco w poszczególnych
krajach UE) oraz stosowanych przez banki marż kredytowych (również znacząco się
różniących w zależności od jurysdykcji, w której bank funkcjonuje).
Marża kredytowa ma za zadanie pokryć oczekiwane koszty ryzyka kredytowego
oraz koszty operacyjne, jak również uwzględniać inne rodzaje ryzyka, które wiążą
się z udzielaniem kredytów, jak np. ryzyko prawne i ryzyko płynności, czynniki o
charakterze regulacyjnym oraz elementy specyficzne dla danego rodzaju kredytu,
np. w przypadku kredytów o okresowo stałej stopie procentowej, marża kredytowa
może uwzględniać także koszt ryzyka wcześniejszej spłaty kredytu. Porównanie
wysokości oprocentowania kredytów i stosowanych marż kredytowych pomiędzy
krajami wymaga uwzględnienia charakterystyki tych rynków i obowiązujących
w nich rozwiązań regulacyjnych. W odniesieniu do kredytów mieszkaniowych,
w poszczególnych krajach mogą dominować różnego typu kredyty (np. wyłącznie
zmiennoprocentowe) lub występować odmienne rozwiązania dotyczące
rekompensat w przypadku wcześniejszej spłaty. Dla porównania wysokości marż
pomiędzy krajami UE pomocne będzie opracowanie NBP „Raport o stabilności
systemu finansowego – Czerwiec 2025 r.”, w którym na str. 51-54 takie porównanie
zostało uwzględnione.
W opinii UKNF z ostatecznymi wnioskami wynikającymi z porównania należy się
zgodzić. W ujęciu historycznym marże kredytowe w Polsce kształtują się obecnie
poniżej długoterminowej średniej. Są one jednak wyższe niż - średnio - w innych
krajach UE, co częściowo wynika z czynników specyficznych dla polskiego sektora
bankowego. Po uwzględnieniu tych czynników - podatku bankowego od aktywów
(co do zasady kompensacja kosztu tego podatku prowadzi do wzrostu marży
kredytu o ok. 0,4 p.p.) oraz kosztów ryzyka przedpłat (może on wynosić ok. 0,5-1 p.p.
– wyliczenie na podstawie porównania różnic w marżach dla kredytów
oprocentowanych według stopy zmiennej i okresowo stałej), które w Polsce są
uwzględnianie w momencie udzielania kredytu i obciążają wszystkich
kredytobiorców, a nie tylko tych faktycznie nadpłacających kredyty – marże nie
odbiegają istotnie od średniej dla krajów UE, chociaż nadal ją przewyższają.
UKNF zwraca dodatkowo uwagę, odnosząc się do fragmentu interpelacji „(…) sektor
bankowy generuje rekordowe zyski, sięgające w 2025 roku ponad 40 miliardów
złotych (…)”, że nie można przed zakończeniem roku 2025 określić z góry, jakie zyski
zostaną osiągnięte przez sektor bankowy w roku 2025. W szczególności mając na
uwadze ostatnią decyzję Rady Polityki Pieniężnej o obniżce stóp procentowych
(w lipcu 2025 o 25 pkt. bazowych).
W zakresie struktury marż bankowych warto zauważyć, że są one kształtowane
przede wszystkim przez politykę poszczególnych banków, wynikającą z przyjętych
modeli biznesowych, uwarunkowań rynkowych oraz obowiązującego otoczenia
regulacyjnego.
-- 4 of 6 --
5/6
Ad. 6
W warunkach podwyższonego kosztu pieniądza, będącego konsekwencją cyklu
zacieśniania polityki monetarnej w latach 2022–2024, obserwujemy istotne
napięcia w zakresie dostępności finansowania zewnętrznego dla sektora
przedsiębiorstw, w szczególności mikro, małych i średnich firm. Wysokie
oprocentowanie kredytów, przy relatywnie niskiej rentowności inwestycji
w sektorze MŚP, skutkuje ograniczeniem skłonności do podejmowania nowych
projektów rozwojowych.
Zgodnie z wynikami ankiety NBP nt. sytuacji na rynku kredytowym (II kwartał 2025
r.) banki odnotowały wzrost popytu na kredyty w sektorze MŚP, szczególnie
krótkoterminowe (procent netto: +25%), przy jednoczesnym spadku
zapotrzebowania na finansowanie inwestycji (–16%), co może wskazywać na
przesunięcie struktury finansowania w stronę kapitału obrotowego. Złagodzono
warunki kredytowania MŚP, w tym marże i pozaodsetkowe koszty, głównie
z powodu presji konkurencyjnej. Wzrost popytu na kredyt był motywowany m.in.
spadkiem wykorzystania środków własnych i emisji papierów dłużnych oraz
potrzebą finansowania zapasów i kapitału obrotowego.
Zgodnie z danymi GUS, nakłady brutto na środki trwałe w I kwartale 2025 r.
wyniosły 117,7 mld zł (w cenach bieżących), co oznacza spadek o ponad 48%
względem IV kw. 2024 r. (226,5 mld zł) i wzrost o 9,5% r/r.
Z danych KNF za kwiecień 2025 r. wynika, że wartość portfela kredytów dla
przedsiębiorstw ogółem wzrosła o 5,2% r/r, jednak dynamika kredytów dla MŚP
była niższa niż dla dużych podmiotów. Średnie oprocentowanie kredytów
obrotowych dla firm utrzymuje się na poziomie 10–12%, co w warunkach niskiej
marży inwestycyjnej może skutecznie ograniczać zdolność do realizacji projektów
rozwojowych.
Ogółem można stwierdzić, że mimo formalnego łagodzenia polityki kredytowej
przez banki, wysokie koszty finansowania nadal ograniczają aktywność
inwestycyjną MŚP, co może pośrednio wpływać na dynamikę eksportu i
zatrudnienia. Głównym źródłem finansowania inwestycji pozostają środki własne,
natomiast obserwowany wzrost popytu na kredyt dotyczy przede wszystkim
potrzeb płynnościowych, a nie inwestycyjnych.
Ad. 1 (7)
Aktualnie Ministerstwo Finansów nie prowadzi prac nad koncepcją wprowadzenia
do polskiego systemu podatkowego tzw. podatku od nadmiarowych zysków
banków, a działania analityczne Ministerstwa Finansów ukierunkowane są na
zapewnienie efektywności obecnie istniejących rozwiązań systemu podatkowego.
Jednocześnie wskazujemy na udzieloną w kwietniu 2025 r. odpowiedź na
interpelację poselską nr 88122, w której odniesiono się do sytuacji podatkowej
sektora bankowego.
Ad. 2 i 3 (8 i 9)
2 https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/interpelacja.xsp?typ=INT&nr=8812.
-- 5 of 6 --
6/6
Ministerstwo Finansów monitoruje rozwiązania stosowane w innych krajach UE.
Ponadto należy wskazać, że sytuacja na rynku kredytów jest stale monitorowana i
dyskutowana w ramach Komitetu Stabilności Finansowej, w skład którego obok
Ministerstwa Finansów wchodzą również Narodowy Bank Polski, Komisja Nadzoru
Finansowego i Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
Ponadto Ministerstwo Finansów jest także aktywnym uczestnikiem prac Narodowej
Grupy Roboczej ds. reformy wskaźników referencyjnych (NGR). Reforma pozostaje
w zgodzie z globalnymi działaniami podejmowanymi w różnych krajach,
zmierzającymi do zastępowania stawek typu IBOR stopami wolnymi od ryzyka (ang.
risk-free rate) obliczanymi wyłącznie na podstawie rzeczywistych transakcji.
Konstrukcja tego typu wskaźników zapewnia najbardziej jednoznaczne i czytelne
odwzorowanie rynku, którego pomiar jest celem. W wyniku dotychczasowych prac
NGR, Komitet Sterujący NGR podjął decyzję o wyborze POLSTR jako docelowego
wskaźnika referencyjnego stopy procentowej, który ma zastąpić wskaźnik
referencyjny WIBOR w sytuacji zaprzestania jego opracowywania.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów
Jarosław Neneman
Podsekretarz Stanu
-- 6 of 6 --
fax: +48 22 694 36 84 00-916 Warszawa
gov.pl/finanse
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
1/6
Warszawa, 11 lipca 2025 roku
Sprawa: Interpelacja nr 10437
Znak sprawy: FN1.054.8.2025
Kontakt: Kancelaria MF
tel.: +48 22 694 55 55
e-mail: kancelaria@mf.gov.pl
Pan Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację numer 10437 Posła na Sejm RP, Pana Jarosława
Sachajko, uprzejmie przedstawiam poniższe wyjaśnienia, przygotowane po
zasięgnięciu opinii Ministerstwa Rozwoju i Technologii oraz Urzędu Komisji
Nadzoru Finansowego (dalej „UKNF”).
Ad. 1
Na wstępie należy wskazać, że docelową formą wsparcia kredytobiorców
posiadających kredyty mieszkaniowe, także w walutach obcych, jest Fundusz
Wsparcia Kredytobiorców (dalej: „Fundusz”). Został on utworzony na podstawie
przepisów ustawy z dnia 9 października 2015 r. o wsparciu kredytobiorców, którzy
zaciągnęli kredyt mieszkaniowy i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej (dalej
także: „ustawa o wsparciu”). Jego celem jest zapewnienie finansowego wsparcia
kredytobiorcom, którzy na skutek obiektywnych okoliczności znaleźli się w trudnej
sytuacji finansowej, a jednocześnie są zobowiązani do spłaty rat kredytu
mieszkaniowego, stanowiącego znaczne obciążenie dla ich domowych budżetów.
Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o wsparciu, kredytobiorcy mogą
ubiegać się m.in. o zwrotne wsparcie lub pożyczkę na spłatę zadłużenia ze środków
Funduszu.
Wsparcie polega na przekazywaniu kredytodawcy (bank lub spółdzielcza kasa
oszczędnościowo – kredytowa) przez Bank Gospodarstwa Krajowego kwoty
środków pieniężnych z przeznaczeniem na spłatę zobowiązań kredytobiorcy
z tytułu kredytu mieszkaniowego, przez okres nie dłuższy niż 40 miesięcy.
Wysokość wsparcia określa się w złotych jako równowartość przewidywanych 40
miesięcznych rat kapitałowych i odsetkowych kredytu mieszkaniowego, z tym że
jeżeli wysokość przewidywanej miesięcznej raty kapitałowej i odsetkowej jest
wyższa niż 3000 zł, do określenia wysokości wsparcia przyjmuje się kwotę 3000 zł.
Wsparcie lub pożyczka na spłatę zadłużenia mogą być przyznane jeżeli:
1) w dniu złożenia wniosku o wsparcie lub pożyczkę na spłatę zadłużenia co najmniej
jeden z kredytobiorców posiada status bezrobotnego, lub
-- 1 of 6 --
2/6
2) wartość wskaźnika RdD1 przekracza 40%, lub
3) miesięczny dochód gospodarstwa domowego pomniejszony o miesięczne koszty
obsługi kredytu mieszkaniowego nie przekracza:
a) w przypadku gospodarstwa domowego jednoosobowego - dwuipółkrotności
kwoty wskazanej w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy
społecznej, zwaloryzowanej zgodnie z przepisami tej ustawy,
b) w przypadku gospodarstwa domowego wieloosobowego - iloczynu
dwuipółkrotności kwoty wskazanej w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004
r. o pomocy społecznej, zwaloryzowanej zgodnie z przepisami tej ustawy, i liczby
członków gospodarstwa domowego kredytobiorcy.
W odniesieniu do zwrotu przyznanego wsparcia pragnę poinformować, że zgodnie
z art. 19 ustawy o wsparciu, rozpoczyna się on w miesiącu następującym po miesiącu,
w którym upłynęły 2 lata od wypłaty ostatniej raty wsparcia lub pożyczki na spłatę
zadłużenia i jest dokonywany w 200 równych, nieoprocentowanych miesięcznych
ratach, płatnych do 15. dnia miesiąca na rachunek wskazany przez kredytodawcę.
Kredytodawca informuje kredytobiorcę co najmniej 30 dni przed terminem wpłaty
pierwszej raty zwracanego wsparcia lub zwracanej pożyczki na spłatę zadłużenia o
wysokości miesięcznej raty, a także wskazuje numer rachunku, na który dokonuje się
wpłat. Warto zauważyć, że w przypadku gdy kredytobiorca, bez opóźnienia
w spłacie, dokona spłaty 134 rat, pozostałą część rat zwrotu wsparcia lub pożyczki
na spłatę zadłużenia umarza się.
Ponadto należy zwrócić uwagę na brzmienie Rekomendacji S Komisji Nadzoru
Finansowego, która została znowelizowana w grudniu 2019 r. Jedną z istotnych
zmian było wprowadzenie wymogu uwzględnienia w ofercie banków kredytów
zabezpieczonych hipotecznie oprocentowanych stałą stopą procentową lub
okresowo stałą stopą procentowa (oprócz kredytów oprocentowanych zmienną
stopą procentową). Należy jednak podkreślić, że ostateczny wybór rodzaju
oprocentowania pozostaje decyzją kredytobiorcy.
Dodatkowo, w Rekomendacji S, zaleca się aby bank oferujący kredyty
zabezpieczone hipotecznie oprocentowane okresowo stałą stopą procentową,
wydłużał minimalny 5-letni okres, dla którego stopa procentowa jest stała.
Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z założeniami Rekomendacji S, bank
powinien rekomendować klientom detalicznym okres spłaty zobowiązań nie dłuższy
niż 25 lat. W przypadku podjęcia przez klienta decyzji o dłuższym okresie spłaty,
bank nie powinien udzielić kredytu, którego okres spłaty przekraczałby 35 lat.
Nadmiernie wydłużony okres kredytowania powoduje istotny wzrost ryzyka po
stronie kredytobiorcy i banku (wydłużenie okresu kredytowania skutkuje zarówno
zwiększoną wrażliwością wysokości raty spłaty na zmiany stóp procentowych jak
również niskimi kwotami spłaty kapitału w znacznej części życia produktu), jak też
silny wzrost łącznych kosztów ponoszonych przez kredytobiorcę. Jednocześnie
uzyskany w drodze wydłużenia okresu spłaty wzrost zdolności kredytowej lub
obniżenie wysokości raty spłaty są niewielkie w stosunku do wzrostu kosztów
obsługi oraz skali podejmowanego ryzyka.
1 „Rata do dochodu” - stosunek wydatków kredytobiorcy związanych z obsługą miesięcznej raty
kapitałowej i odsetkowej kredytu mieszkaniowego do miesięcznego dochodu gospodarstwa
domowego kredytobiorcy.
-- 2 of 6 --
3/6
Jednocześnie należy podkreślić, że kredytobiorcy mogą na bieżąco korzystać
z informacji zawartych na stronach Ministerstwa Finansów
(https://www.podatki.gov.pl/wsparcie-dla-kredytobiorcow) gdzie znajdują się
informacje na temat aktualnych rozwiązań w zakresie wsparcia w spłacie kredytów
hipotecznych.
Ministerstwo Finansów cyklicznie informuje też na swojej stronie internetowej oraz
poprzez media o dostępnych formach wsparcia w ramach Funduszu. Dla przykładu,
na przestrzeni ostatnich 12 miesięcy, na stronie internetowej Ministerstwa
Finansów ukazały się m.in. następujące komunikaty:
- 31 stycznia 2025 r.: https://www.gov.pl/web/finanse/jak-skorzystac-z-funduszu-
wsparcia-kredytobiorcow - Ministerstwo Finansów informowało o Funduszu
wskazując go jako formę pomocy dla osób, które znalazły się w trudnej sytuacji
finansowej, a muszą spłacać raty kredytu mieszkaniowego.
- 18 września 2024 r.: https://www.gov.pl/web/finanse/pakiet-pomocy-dla-
powodzian - Ministerstwo Finansów informowało o możliwości wsparcia
kredytobiorców poszkodowanych w powodzi, w ramach Funduszu.
Ministerstwo Finansów informowało również wielokrotnie o możliwościach
skorzystania z rozwiązań wsparcia dla kredytobiorców, takich jak wakacje
kredytowe oraz wspomniany wcześniej Fundusz. Jednym z komunikatów w tej
tematyce jest informacja z dnia 6 maja 2024 roku:
https://www.gov.pl/web/finanse/ustawa-przedluzajaca-wakacje-kredytowe-na-
2024-r-podpisana-przez-prezydenta.
Działania informacyjne na bieżąco są wspierane aktywnościami na profilach
własnych Ministerstwa w mediach społecznościowych.
Ad. 2
Zagadnienia związane z poziomem zadłużenia gospodarstw domowych oraz ich
wpływem na konsumpcję i sytuację materialną są monitorowane na bieżąco. Dane
statystyczne dotyczące tych kwestii są dostępne m.in. na stronie Głównego Urzędu
Statystycznego (GUS), który prowadzi regularne analizy w tym zakresie.
Ad. 3 i 4
Każdego roku Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) przekazuje do każdego
z sektorów rynku finansowego zalecenia w sprawie polityki dywidendowej banków
komercyjnych, banków spółdzielczych i zrzeszających, zakładów ubezpieczeń,
zakładów reasekuracji, zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, towarzystw funduszy
inwestycyjnych, powszechnych towarzystw emerytalnych oraz domów maklerskich.
Zalecenia te są również publikowane na stronie internetowej UKNF.
Celem polityki dywidendowej jest zapewnienie stabilności polskiego sektora
finansowego poprzez dostosowywanie bazy kapitałowej podmiotów
nadzorowanych do poziomu ponoszonego przez nie ryzyka oraz ochrona odbiorców
usług finansowych tych podmiotów. Dopuszczalna wysokość dywidendy jaką banki
mogą wypłacić jest uzależniona od spełnienia kryteriów zdefiniowanych w
zaleceniach KNF. Kryteria te dotyczą m.in. oceny otrzymanej ramach Badania i
Oceny Nadzorczej, poziomu dźwigni finansowej i współczynników kapitałowych,
jakości kredytowej portfela należności od sektora niefinansowego, wielkości
portfela walutowych kredytów mieszkaniowych.
-- 3 of 6 --
4/6
Stanowisko KNF ws. polityki dywidendowej w 2025 r. dostępne jest pod linkiem:
https://www.knf.gov.pl/?articleId=91719&p_id=18.
Ad. 5
Wysokość oprocentowania kredytów w głównej mierze zależy od poziomu
podstawowych stóp procentowych (różniących się znacząco w poszczególnych
krajach UE) oraz stosowanych przez banki marż kredytowych (również znacząco się
różniących w zależności od jurysdykcji, w której bank funkcjonuje).
Marża kredytowa ma za zadanie pokryć oczekiwane koszty ryzyka kredytowego
oraz koszty operacyjne, jak również uwzględniać inne rodzaje ryzyka, które wiążą
się z udzielaniem kredytów, jak np. ryzyko prawne i ryzyko płynności, czynniki o
charakterze regulacyjnym oraz elementy specyficzne dla danego rodzaju kredytu,
np. w przypadku kredytów o okresowo stałej stopie procentowej, marża kredytowa
może uwzględniać także koszt ryzyka wcześniejszej spłaty kredytu. Porównanie
wysokości oprocentowania kredytów i stosowanych marż kredytowych pomiędzy
krajami wymaga uwzględnienia charakterystyki tych rynków i obowiązujących
w nich rozwiązań regulacyjnych. W odniesieniu do kredytów mieszkaniowych,
w poszczególnych krajach mogą dominować różnego typu kredyty (np. wyłącznie
zmiennoprocentowe) lub występować odmienne rozwiązania dotyczące
rekompensat w przypadku wcześniejszej spłaty. Dla porównania wysokości marż
pomiędzy krajami UE pomocne będzie opracowanie NBP „Raport o stabilności
systemu finansowego – Czerwiec 2025 r.”, w którym na str. 51-54 takie porównanie
zostało uwzględnione.
W opinii UKNF z ostatecznymi wnioskami wynikającymi z porównania należy się
zgodzić. W ujęciu historycznym marże kredytowe w Polsce kształtują się obecnie
poniżej długoterminowej średniej. Są one jednak wyższe niż - średnio - w innych
krajach UE, co częściowo wynika z czynników specyficznych dla polskiego sektora
bankowego. Po uwzględnieniu tych czynników - podatku bankowego od aktywów
(co do zasady kompensacja kosztu tego podatku prowadzi do wzrostu marży
kredytu o ok. 0,4 p.p.) oraz kosztów ryzyka przedpłat (może on wynosić ok. 0,5-1 p.p.
– wyliczenie na podstawie porównania różnic w marżach dla kredytów
oprocentowanych według stopy zmiennej i okresowo stałej), które w Polsce są
uwzględnianie w momencie udzielania kredytu i obciążają wszystkich
kredytobiorców, a nie tylko tych faktycznie nadpłacających kredyty – marże nie
odbiegają istotnie od średniej dla krajów UE, chociaż nadal ją przewyższają.
UKNF zwraca dodatkowo uwagę, odnosząc się do fragmentu interpelacji „(…) sektor
bankowy generuje rekordowe zyski, sięgające w 2025 roku ponad 40 miliardów
złotych (…)”, że nie można przed zakończeniem roku 2025 określić z góry, jakie zyski
zostaną osiągnięte przez sektor bankowy w roku 2025. W szczególności mając na
uwadze ostatnią decyzję Rady Polityki Pieniężnej o obniżce stóp procentowych
(w lipcu 2025 o 25 pkt. bazowych).
W zakresie struktury marż bankowych warto zauważyć, że są one kształtowane
przede wszystkim przez politykę poszczególnych banków, wynikającą z przyjętych
modeli biznesowych, uwarunkowań rynkowych oraz obowiązującego otoczenia
regulacyjnego.
-- 4 of 6 --
5/6
Ad. 6
W warunkach podwyższonego kosztu pieniądza, będącego konsekwencją cyklu
zacieśniania polityki monetarnej w latach 2022–2024, obserwujemy istotne
napięcia w zakresie dostępności finansowania zewnętrznego dla sektora
przedsiębiorstw, w szczególności mikro, małych i średnich firm. Wysokie
oprocentowanie kredytów, przy relatywnie niskiej rentowności inwestycji
w sektorze MŚP, skutkuje ograniczeniem skłonności do podejmowania nowych
projektów rozwojowych.
Zgodnie z wynikami ankiety NBP nt. sytuacji na rynku kredytowym (II kwartał 2025
r.) banki odnotowały wzrost popytu na kredyty w sektorze MŚP, szczególnie
krótkoterminowe (procent netto: +25%), przy jednoczesnym spadku
zapotrzebowania na finansowanie inwestycji (–16%), co może wskazywać na
przesunięcie struktury finansowania w stronę kapitału obrotowego. Złagodzono
warunki kredytowania MŚP, w tym marże i pozaodsetkowe koszty, głównie
z powodu presji konkurencyjnej. Wzrost popytu na kredyt był motywowany m.in.
spadkiem wykorzystania środków własnych i emisji papierów dłużnych oraz
potrzebą finansowania zapasów i kapitału obrotowego.
Zgodnie z danymi GUS, nakłady brutto na środki trwałe w I kwartale 2025 r.
wyniosły 117,7 mld zł (w cenach bieżących), co oznacza spadek o ponad 48%
względem IV kw. 2024 r. (226,5 mld zł) i wzrost o 9,5% r/r.
Z danych KNF za kwiecień 2025 r. wynika, że wartość portfela kredytów dla
przedsiębiorstw ogółem wzrosła o 5,2% r/r, jednak dynamika kredytów dla MŚP
była niższa niż dla dużych podmiotów. Średnie oprocentowanie kredytów
obrotowych dla firm utrzymuje się na poziomie 10–12%, co w warunkach niskiej
marży inwestycyjnej może skutecznie ograniczać zdolność do realizacji projektów
rozwojowych.
Ogółem można stwierdzić, że mimo formalnego łagodzenia polityki kredytowej
przez banki, wysokie koszty finansowania nadal ograniczają aktywność
inwestycyjną MŚP, co może pośrednio wpływać na dynamikę eksportu i
zatrudnienia. Głównym źródłem finansowania inwestycji pozostają środki własne,
natomiast obserwowany wzrost popytu na kredyt dotyczy przede wszystkim
potrzeb płynnościowych, a nie inwestycyjnych.
Ad. 1 (7)
Aktualnie Ministerstwo Finansów nie prowadzi prac nad koncepcją wprowadzenia
do polskiego systemu podatkowego tzw. podatku od nadmiarowych zysków
banków, a działania analityczne Ministerstwa Finansów ukierunkowane są na
zapewnienie efektywności obecnie istniejących rozwiązań systemu podatkowego.
Jednocześnie wskazujemy na udzieloną w kwietniu 2025 r. odpowiedź na
interpelację poselską nr 88122, w której odniesiono się do sytuacji podatkowej
sektora bankowego.
Ad. 2 i 3 (8 i 9)
2 https://www.sejm.gov.pl/Sejm10.nsf/interpelacja.xsp?typ=INT&nr=8812.
-- 5 of 6 --
6/6
Ministerstwo Finansów monitoruje rozwiązania stosowane w innych krajach UE.
Ponadto należy wskazać, że sytuacja na rynku kredytów jest stale monitorowana i
dyskutowana w ramach Komitetu Stabilności Finansowej, w skład którego obok
Ministerstwa Finansów wchodzą również Narodowy Bank Polski, Komisja Nadzoru
Finansowego i Bankowy Fundusz Gwarancyjny.
Ponadto Ministerstwo Finansów jest także aktywnym uczestnikiem prac Narodowej
Grupy Roboczej ds. reformy wskaźników referencyjnych (NGR). Reforma pozostaje
w zgodzie z globalnymi działaniami podejmowanymi w różnych krajach,
zmierzającymi do zastępowania stawek typu IBOR stopami wolnymi od ryzyka (ang.
risk-free rate) obliczanymi wyłącznie na podstawie rzeczywistych transakcji.
Konstrukcja tego typu wskaźników zapewnia najbardziej jednoznaczne i czytelne
odwzorowanie rynku, którego pomiar jest celem. W wyniku dotychczasowych prac
NGR, Komitet Sterujący NGR podjął decyzję o wyborze POLSTR jako docelowego
wskaźnika referencyjnego stopy procentowej, który ma zastąpić wskaźnik
referencyjny WIBOR w sytuacji zaprzestania jego opracowywania.
Z wyrazami szacunku
Z upoważnienia Ministra Finansów
Jarosław Neneman
Podsekretarz Stanu
-- 6 of 6 --