Infolinia: +48 22 630 10 00 Ministerstwo Infrastruktury
kancelaria@mi.gov.pl ul. Chałubińskiego 4/6
www.gov.pl/web/infrastruktura 00-928 Warszawa
Znak pisma: DTD-1.054.3.2025
Warszawa, 16 lipca 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu
Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
w odpowiedzi na interpelację nr 10398 Poseł na Sejm RP pani Urszuli Nowogórskiej
w sprawie nierównej konkurencyjności polskich przewoźników drogowych w związku
z wdrażaniem przepisów Pakietu Mobilności, uprzejmie przekazuję poniższe informacje.
Ad 1 i 4
Minister Infrastruktury podejmuje działania na forum Unii Europejskiej, mające na celu
wyrównanie warunków konkurencji między przewoźnikami unijnymi a ukraińskimi
i mołdawskimi, którzy obecnie mają możliwość wykonywania przewozów dwustronnych
i tranzytowych na warunkach zliberalizowanych. Ministerstwo Infrastruktury
konsekwentnie wskazuje na brak uzasadnienia do wydłużania okresu obowiązywania
umowy pomiędzy Unią Europejską a Ukrainą w sprawie transportu drogowego towarów.
Niemniej należy wskazać, że zgodnie z art. 6 ust. 3 umowy między Unią Europejską
a Ukrainą zmieniającą umowę między Unią Europejską a Ukrainą w sprawie transportu
drogowego towarów z dnia 29 czerwca 2022 r. umowę przedłuża się do dnia 30 czerwca
2025 r. Następnie jest ona automatycznie przedłużana na okres sześciu miesięcy, chyba
że jedna ze stron powiadomi drugą stronę, najpóźniej na trzy miesiące przed
wygaśnięciem umowy, że nie zgadza się na przedłużenie umowy ze względu na mocne
i wyraźne dowody na istnienie poważnych zakłóceń na jej całym rynku transportu
drogowego w wyniku umowy lub, że cele umowy nie są już w sposób oczywisty osiągane.
Wobec powyższego należy podkreślić, że to Unia Europejska jest stroną umowy i to do
niej należy prawo powiadomienia strony ukraińskiej o nieprzedłużeniu ww. umowy.
Polska jako jedno z państw członkowskich mogła i przedstawiła własne dane na temat
wpływu umowy na polski rynek transportu drogowego oraz argumentację przeciw
dalszemu jej obowiązywaniu.
Uwzględniając sytuację, w jakiej znajduje się polska branża przewozów drogowych oraz
odpowiadając na postulaty strony społecznej, Minister Infrastruktury wystąpił do
Komisarza ds. Zrównoważonego Transportu i Turystyki Unii Europejskiej Pana Apostolosa
Tzitzikostasa z pismem, w którym szczegółowo przedstawił sytuację polskiej branży
transportu drogowego i poinformował o negatywnych skutkach, jakie spowodowała
umowa między Unią Europejską a Ukrainą w sprawie transportu drogowego towarów
z dnia 29 czerwca 2022 r. na polskim rynku przewozów drogowych. Minister Infrastruktury
przedstawił szczegółowe informacje dotyczące ujawnionych przez służby kontrolne
naruszeń przez przewoźników ukraińskich przepisów z zakresu transportu drogowego na

-- 1 of 7 --

2
terytorium RP oraz przedstawił dane na temat pogarszającej się sytuacji branży wywołanej
ww. umową. Minister Infrastruktury wskazał również, że skutki przyjęcia umowy
przekładają się nie tylko na kondycję ekonomiczną polskiej branży transportu drogowego,
lecz mogą mieć też wpływ na rynek transportu drogowego całej Unii Europejskiej. W tym
kontekście Minister Infrastruktury wystąpił z apelem o podjęcie niecierpiących zwłoki
działań ze strony Komisji Europejskiej, nakierowanych na przywrócenie równowagi na
rynku przewozów drogowych pomiędzy Unią Europejską i Ukrainą oraz zbadanie, jaki
wpływ ma przedmiotowa umowa na unijny rynek transportu drogowego w kontekście
art. 6 umowy.
W odpowiedzi Komisarz ds. Zrównoważonego Transportu i Turystyki Unii Europejskiej
poinformował, że z danych którymi dysponuje Komisja Europejska wynika, że umowa
doprowadziła do znacznego zwiększenia wolumenu wymiany handlowej między Ukrainą
a Unią Europejską z wykorzystaniem transportu drogowego, z korzyścią dla obu stron
umowy. Komisarz stwierdził ponadto, że na podstawie dostępnych danych Komisja
Europejska nie dostrzega żadnych poważnych i wynikających z umowy zakłóceń na
unijnym rynku transportu drogowego towarów. Komisarz w ww. piśmie poinformował
również, że żadna ze stron umowy nie powiadomiła drugiej strony o mocnych i wyraźnych
dowodach na istnienie poważnych zakłóceń na jej całym rynku transportu drogowego
w wyniku umowy lub że cele umowy nie są już w sposób oczywisty osiągane, w wyniku
czego umowa, zgodnie art. 6 ust. 3 w dniu 1 kwietnia br. została automatycznie
przedłużona do dnia 31 grudnia 2025 r.
W kontekście tej decyzji należy stwierdzić, że Komisja Europejska nie uwzględniła
argumentów i danych przedstawionych przez stronę polską, żadne inne państwo
członkowskie nie przedstawiło podobnych danych i w konsekwencji umowa po jej
automatycznym przedłużeniu ma obowiązywać do końca 2025 r. Ministerstwo
Infrastruktury nadal jednak podejmuje działania i poszukuje rozwiązań, których oczekuje
polska branża w związku ze wskazaną umową.
Uwzględniając powyższe okoliczności, Minister Infrastruktury Pan Dariusz Klimczak
pismem z dnia 12 czerwca 2025 r. ponownie zwrócił się do Komisarza Unii Europejskiej
ds. Zrównoważonego Transportu i Turystyki Pana Apostolosa Tzitzikostasa, w którym nie
tylko nie podzielił stanowiska Komisarza co do pozytywnych dla Unii Europejskiej skutków
umowy pomiędzy Unią Europejską a Ukrainą w sprawie transportu drogowego towarów,
lecz domagał się aby Komisja dokonała szerokiej i rzetelnej analizy wpływu
funkcjonowania umowy na rynek transportu drogowego Unii Europejskiej przez
niezależny podmiot. Ponadto, wystąpił o przeprowadzenie analizy zgodności
przedmiotowej umowy z innymi aktami prawnymi oraz o rozważanie przywrócenia zasad,
zgodnie z którymi przewozy drogowe pomiędzy państwami członkowskimi Unii
Europejskiej a Ukrainą realizowane byłyby na podstawie zezwoleń.
Należy nadmienić, że niezależenie od pisma Ministra Infrastruktury do Komisarza ds.
Zrównoważonego Transportu i Turystyki Unii Europejskiej, prowadzone były działania na
rzecz poparcia stanowiska Polski i przekonania Komisji Europejskiej o negatywnych
skutkach tej umowy dla transportu drogowego w Unii Europejskiej. W dniu 4 marca 2025r.
w Warszawie odbyło się spotkanie z Panem Kristianem Schmidtem, Dyrektorem DG MOVE
w Komisji Europejskiej, głównym negocjatorem ze strony Unii Europejskiej ww. umowy,
z udziałem przedstawicieli Departamentu Transportu Drogowego Ministerstwa

-- 2 of 7 --

3
Infrastruktury oraz branży transportu drogowego. Spotkanie było okazją do
zaprezentowania stanowiska strony polskiej w sprawie omawianej umowy, w tym do
bezpośredniego zapoznania się przez Dyrektora Kristiana Schmidta z opinią polskich
przedsiębiorców reprezentujących branżę transportu drogowego na ten temat.
W dniu 17 marca 2025 r. Minister Infrastruktury Pan Dariusz Klimczak spotkał się
z Komisarzem ds. Zrównoważonego Transportu i Turystyki, podczas którego przedstawił
stanowisko Polski w odniesieniu do umowy, powtórzone następnie w piśmie Ministra
Infrastruktury z dnia 19 marca 2025 r. adresowanym do Komisarza Apostolosa
Tzitzikostasa.
W dniu 14 maja 2025 r. rozmawiałem z polskimi europosłami oraz z Estonii, Litwy, Łotwy
i Niemiec aby także w Parlamencie Europejskim przedstawić informacje o sytuacji polskiej
branży transportu drogowego i naszą ocenę wpływu umowy na obecną sytuację.
Podobnie negatywne skutki umowy były przedmiotem moich wystąpień, w tym w ramach
bilateralnych spotkań z ministrami właściwymi ds. transportu z innych państw UE,
ale także z wiceministrem odpowiedzialnym za transport drogowy w Ukrainie, podczas
szczytu Międzynarodowego Forum Transportowego (ITF) w Lipsku w dniach 21-22 maja
2025 r.
Niezależnie od powyższego w dniu 10 czerwca 2025 r. rozmawiałem z kolejnymi posłami
do Parlamentu Europejskiego tym razem ze Szwecji, Niemiec i Hiszpanii. Kontynuowałem
wówczas przedstawianie informacji o trudnej sytuacji transportu drogowego w Polsce, do
czego przyczyniła się również umowa UE-Ukraina. W tym samym dniu miałem także
możliwość spotkania z Dyrektor Generalną DG MOVE Panią Magdą Kopczyńską. Rozmowa
była okazją do podsumowania prac polskiej prezydencji nad wnioskami legislacyjnymi
z obszaru polityki transportowej UE. Spotkanie wykorzystałem do przedstawiania trudnej
sytuacji polskiego transportu drogowego, wspierając się na danych liczbowych.
Szczegółowy opis trudnej sytuacji przewoźników drogowych, przestawiłem Dyrektor
Generalnej również w formie pisemnej w korespondencji z dnia 16 czerwca 2025 r.
W dniu 24 marca 2025 r. odbyło się natomiast pierwsze spotkanie grupy roboczej ad hoc
przy Wspólnym Komitecie ds. umowy transportowej Unia Europejska – Ukraina, na
którym omawiano praktyczne aspekty stosowania umowy, w tym wyników kontroli
przewozów i naruszeń postanowień umowy oraz jej negatywnego wpływu na rynek
przewozów towarów odczuwanego przez przewoźników z państw sąsiadujących
z Ukrainą, tj. z Polski, Rumunii, Węgier i Słowacji. W tym kontekście należy wskazać na
zauważalne, pozytywne podejście do polskich postulatów dotyczących obiektywnej oceny
skutków umowy ze strony tych państw.
Podczas drugiego spotkania ww. grupy ad hoc w dniu 25 czerwca 2025 r. strona polska
wnioskowała o przeprowadzenie przez podmiot zewnętrzny analizy wpływu umowy
transportowej Unia Europejska – Ukraina na rynek przewozowy Unii europejskiej,
jak i poszczególnych państw członkowskich. Wniosek strony polskiej poparły wszystkie
pozostałe państwa członkowskie sąsiadujące z Ukrainą (Słowacja, Węgry, Rumunia).
Również delegacja Ukrainy obecna na tym spotkaniu wskazała, że jest zainteresowana
taką analizą i z uwagą zapoznałaby się z jej wynikami. Polska będzie w dalszym ciągu
aktywnie uczestniczyła w pracach tej grupy.

-- 3 of 7 --

4
Niezależnie od działań podejmowanych na forum Unii Europejskiej Ministerstwo
Infrastruktury prowadziło także działania na rzecz polskiej branży transportu drogowego
w ramach Międzynarodowego Forum Transportowego. W tym zakresie Ministerstwu
Infrastruktury udało się zablokować decyzję przedłużającą przyznanie dla Ukrainy
i Mołdawii na 2025 r. dodatkowych zezwoleń bazowych EKMT. Dzięki konsekwentnym
działaniom w tym zakresie dodatkowe zezwolenia EKMT obecnie nie zostały również
przyznane ww. państwom na 2026 r., a kontyngent dla Ukrainy oraz Mołdawii pozostaje
na poziomie z 2022 r.
Ad 2
Resort infrastruktury podjął również działania mające na celu zbadanie możliwości
wykorzystania dostępnych instrumentów pomocy dla polskich przedsiębiorców
wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe, które mogłyby zostać wykorzystane
na potrzeby wsparcia procesu wymiany tachografów na urządzenia najnowszej generacji.
Efektem powyższego jest zgoda Komisji Europejskiej na wsparcie finansowe wymiany
tachografów nowej generacji w pojazdach, które są wykorzystywane
w międzynarodowym transporcie drogowym z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania
Odporności. Obecnie przygotowywane są transparentne zasady projektu dofinansowania
wymiany tachografów i ustalane szczegóły, kto i na jakich warunkach będzie objęty
dofinansowaniem oraz jaka będzie wysokość tego wsparcia. Jednakże z pewnością
systemem wsparcia będą objęci ci, którzy wymienili tachografy. Pomoc ta będzie bowiem
polegała na częściowym refinansowaniu kosztów wymiany i instalacji tachografu nowej
generacji. Ministerstwo dąży do tego, aby system składania wniosków przez
przewoźników drogowych był maksymalnie prosty i zautomatyzowany, a także aby można
było składać wnioski on-line. Mam nadzieję, że środki te będą stanowiły realne wsparcie
dla przedsiębiorców transportu drogowego, którzy ponieśli koszty związane
z dostosowaniem się do wymogów unijnych.
Ad 3
Na wstępie pragnę zaznaczyć, że wdrożenie przepisów Pakietu Mobilności do prawa
krajowego zmieniło zasady wynagradzania polskich kierowców, którzy wykonują
międzynarodowy transport drogowy, a zasada nierozszerzania stosowania wdrażanych
przepisów unijnych ponad niezbędne wymagania polegała m.in. na pozostawieniu
możliwości wykonywania zadań służbowych w krajowych przewozach drogowych
w niezmienionej formie podróży służbowej.
Powyższe zostało potwierdzone w przygotowanej w grudniu 2023 r. na zlecenie
Kancelarii Senatu ekspertyzie pt.: „Sposób implementacji przepisów Pakietu Mobilności
oraz jego wpływ na wyniki finansowe i konkurencyjność polskich firm transportu
międzynarodowego rzeczy na rynku UE”1). W dokumencie tym, eksperci wskazują,
że „polski prawodawca nie mógł implementować Pakietu Mobilności w sposób
korzystniejszy dla przewoźników, gdyż przepisy składające się na ten Pakiet nie
pozostawiały mu swobody w tym zakresie.”.
1) https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatekspertyzy/6993/plik/oe-487_3.pdf

-- 4 of 7 --

5
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 3 dyrektywy 96/71/WE2) zmienionej
dyrektywą (UE) 2018/9573) doprecyzowano, że „do celów niniejszej dyrektywy pojęcie
wynagrodzenia jest określane zgodnie z krajowym ustawodawstwem i/lub praktyką
Państwa Członkowskiego, na którego terytorium pracownik jest delegowany, i oznacza
wszystkie elementy składowe wynagrodzenia obowiązkowe na mocy krajowych przepisów
ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych, lub na mocy umów zbiorowych lub
orzeczeń arbitrażowych, które zostały uznane w tym Państwie Członkowskim za
powszechnie stosowane lub które w innym przypadku mają zastosowanie zgodnie
z ust. 8.”. Ponadto, zgodnie z ust. 7 wspomnianego powyżej artykułu „dodatki z tytułu
delegowania uznaje się za część wynagrodzenia, chyba że są wypłacane jako zwrot
wydatków faktycznie poniesionych w związku z delegowaniem, takich jak koszty podróży,
wyżywienia i zakwaterowania (…).”.
Zmiana zasad wynagradzania kierowców w międzynarodowym transporcie drogowym nie
polegała na wprowadzeniu płacy sektorowej, a jedynie zrównała sytuację kierowców
w transporcie międzynarodowym z innymi polskimi pracownikami wykonującymi swoją
pracę poza granicami kraju, którzy całkowicie legalnie i prawidłowo mogą korzystać
z ograniczeń w wysokości składek na ubezpieczenie społeczne. Takie odesłanie umożliwiło
zastosowanie do przewoźników drogowych przepisów rozporządzenia Ministra Pracy
i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania
podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (Dz. U. z 2025 r.
poz. 316) i skutkowało ograniczeniem odprowadzanych składek na ubezpieczenia
społeczne kierowców do wysokości prognozowanego przeciętnego wynagrodzenia
miesięcznego na dany rok kalendarzowy, ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10 ustawy
z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2025 r.
poz. 350, z późn. zm.).
Należy podkreślić, że na mocy ustawy z dnia 28 lipca 2023 r. o delegowaniu kierowców
w transporcie drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1523), branża transportu drogowego
uzyskała znacznie szersze uprawnienia i ulgi w zakresie ubezpieczeń społecznych, niż
jakakolwiek inna branża czy grupa przedsiębiorców.
Niemniej, mając na uwadze postulaty branży transportowej w sprawie wprowadzenia
regulacji mających na celu zmniejszenie obciążeń z tytułu odprowadzanych składek na
ubezpieczenia społeczne dla kierowców wykonujących międzynarodowy transport
drogowy, a w konsekwencji prowadzących do wzrostu konkurencyjności polskich
przewoźników drogowych wykonujących międzynarodowy transport drogowy względem
przedsiębiorców transportu drogowego z państw trzecich, uprzejmie informuję,
że obecnie procedowany przez resort infrastruktury projekt ustawy o zmianie ustawy
o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (UD 18), zakłada tymczasowe
zmniejszenie obciążeń z tytułu odprowadzanych składek na ubezpieczenia społeczne
kierowców. W ramach tego rozwiązania przewiduje się, że w drodze odstępstwa od art.
2) Dyrektywa 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotycząca
delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. Urz. UE L 18 z 21.01.1997, str. 1, z
późn. zm.).
3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/957 z dnia 28 czerwca 2018 r. zmieniająca
dyrektywę 96/71/WE dotyczącą delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz. Urz.
UE L 173 z 9.07.2018, str. 16).

-- 5 of 7 --

6
26g pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. z 2024 r. poz.
220), w okresie 12 miesięcy w skład przychodu kierowców wykonujących zadania
służbowe w ramach międzynarodowych przewozów drogowych stanowiącego podstawę
wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, o której mowa w ustawie z dnia 13
października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie wchodzi kwota stanowiąca
równowartość 60 euro za każdy dzień pobytu za granicą, z zastrzeżeniem, że tak ustalony
miesięczny przychód tych osób, stanowiący podstawę wymiaru składek, nie może być
niższy od kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10
października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz. U. z 2024 r. poz. 1773).
Powyższa zmiana polega na czasowym obniżeniu dolnej granicy odliczeń od przychodu
kierowcy do kwoty wynagrodzenia minimalnego, ustalonej w przepisach
dotychczasowych na poziomie kwoty przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia
przewidzianego dla danego roku kalendarzowego ogłoszonego w trybie art. 19 ust. 10
ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Jednocześnie należy podkreślić, że dalsze procedowanie powyższego rozwiązania wymaga
uzgodnienia Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministra Finansów
w ramach prac Rady Ministrów. Jednocześnie uprzejmie informuję, że zarówno Ministra
Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej jak i Minister Finansów wskazali na określone
trudności w zakresie wdrożenia rozwiązania przewidującego czasowe obniżenie składek
kierowców na grunt obowiązujących przepisów prawa.
Przedstawiona przez resort pracy analiza tymczasowego zmniejszenia obciążeń z tytułu
odprowadzanych składek na ubezpieczenie społeczne kierowców, prowadzi do wniosku,
że wprowadza ona traktowanie faworyzujące (dla kierowców) i dyskryminujące (dla
pozostałych ubezpieczonych pracowników), a więc poważnie różnicuje te grupy ze
względu na wykonywany zawód. Natomiast Minister Finansów wskazał, że obniżenie
minimalnej podstawy wymiaru składek kierowców międzynarodowych odbędzie się
z pokrzywdzeniem osób ubezpieczonych i skutkuje niższymi kwotami składek
odprowadzanymi na konta i subkonta w ZUS, a w konsekwencji – obniżeniem przyszłych
świadczeń emerytalnych osób, których dotyczy to rozwiązanie.
Ministerstwo Infrastruktury przygotowało pisemne odniesienie się do przedstawionych
uwag wskazując, że faworyzujące traktowanie kierowców uzasadnione jest przede
wszystkim, niezwykle złożoną sytuacją międzynarodową, w jakiej znalazła się obecnie
rodzima branża międzynarodowego transportu drogowego, sytuacją do tego stopnia
trudną, że postawiła pod dużym znakiem zapytania dalsze funkcjonowanie branży.
Dlatego w tym miejscu pragnę zapewnić, że Ministerstwo Infrastruktury nie porzuciło
realizacji postulowanego przez branżę transportu drogowego czasowego zmniejszenia
obciążeń z tytułu odprowadzanych składek na ubezpieczenia społeczne dla kierowców
wykonujących międzynarodowy transport drogowy i propozycja ta nadal jest
przedmiotem prac legislacyjnych w ramach projektu ustawy o zmianie ustawy
o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (UD 18).
Projekt ustawy o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych ustaw (UD 18)
w najbliższym czasie zostanie przekazany do rozpatrzenia przez Stały Komitet Rady
Ministrów.

-- 6 of 7 --

7
Jednocześnie informuję, że w resorcie infrastruktury nie są prowadzone analizy dotyczące
konkurencyjności polskich przewoźników drogowych wykonujących międzynarodowe
przewozy drogowe względem podmiotów spoza UE.
Ad 5
Zgodnie z informacjami otrzymanymi z Ministerstwa Rozwoju i Technologii, z danych
dostępnych w rejestrze CEIDG wynika, że od kilu lat utrzymuje się spadkowa tendencja
w zakresie likwidacji działalności gospodarczych. W 2025 r., do dnia 23 czerwca
zlikwidowało się 62,7 tys. firm. To o 6,6% mniej niż w analogicznym okresie 2024 r.
(66,5 tys.). Z kolei porównanie I półrocza 2024 r. do I półrocza 2023 r. także wskazuje na
spadkowy trend (rok do roku zlikwidowało się mniej działalności o 8,4% w 2024 r.).
Podobnie rzecz wygląda na przykładzie kodu PKD 4941Z (Transport drogowy towarów).
Rok 2025 to obecnie spadek likwidacji działalności o 9,5% w stosunku do 2024 r. (analiza
I półrocza; 2025 = 4125 likwidacji, 2024 = 4 383 likwidacji). W 2024 r. zlikwidowało się
o 10,4% mniej działalności niż w analogicznym okresie 2023 r. (także I półrocze; 2023 =
4398 likwidacji).
Łączę wyrazy szacunku,
Dokument podpisany elektronicznie przez:
z upoważnienia Ministra Infrastruktury
Stanisław Bukowiec
Sekretarz Stanu

-- 7 of 7 --