Interpelacja nr 10369
Interpelacja w sprawie likwidacji oddziału ginekologiczno-położniczego w pow. leskim
Zgłaszający:
•
Adresat:
Zdrowie i Lecznictwo (100%)
Podatki i Finanse (75%)
Edukacja i Szkolnictwo (50%)
Infrastruktura i Transport (30%)
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja w sprawie likwidacji oddziału ginekologiczno-położniczego w pow. leskim
Interpelacja nr 10369
do ministra zdrowia
w sprawie likwidacji oddziału ginekologiczno-położniczego w pow. leskim
Zgłaszający: Marcelina Zawisza
Data wpływu: 17-06-2025
Szanowna Pani Minister!
Zwracam się do Pani w imieniu mieszkańców powiatów bieszczadzkiego, leskiego oraz części powiatu sanockiego, których bezpieczeństwo zdrowotne jest poważnie zagrożone w związku z planowaną likwidacją oddziału położniczo-ginekologicznego w Lesku, którego działalność będzie zawieszona od 1 lipca 2025 r. Oddział ten świadczy usługi medyczne w rejonie charakteryzującym się rozległym obszarem, utrudnionym dostępem do innych placówek oraz słabo rozwiniętą infrastrukturą komunikacyjną.
Decyzja ta wpisuje się w ogólnopolski trend powstawania „pustyń położniczych” - obszarów, gdzie odległość do najbliższej porodówki staje się poważną barierą dla planujących poród. Bezpośrednią przyczyną są trudności z finansowaniem ich przez jednostki samorządu terytorialnego zarządzające szpitalami - przykładem są oddziały w Proszowicach, Nowym Mieście Lubawskim, Lubaczowie, Iłży, Pyskowicach Międzyrzeczu, Nisku, w Miejskim Szpitalu Zespolonym w Częstochowie, Lublińcu oraz inne oddziały, którym z powodu nieadekwatnego finansowania grozi zamknięcie.
SP ZOZ Lesko obecnie ma zadłużenie na poziomie 110 mln zł. W związku z tym, że oddział ginekologiczno-położniczy generuje straty, powiat leski pozostawiony z problemem niewystarczającego finansowania ze środków pochodzących z umowy z NFZ wnosi o zlikwidowanie oddziału ginekologiczno-położniczego. Władze powiatu wskazują, że nie będą w stanie utrzymać porodówki, jeżeli nie otrzymają wsparcia finansowego z zewnątrz.
Likwidacja oddziału położniczo-ginekologicznego w Lesku oznacza, że kobiety w ciąży, pacjentki wymagające specjalistycznej opieki ginekologicznej, a także osoby wymagające pilnych interwencji medycznych zmuszone będą do podróży do placówek w Brzozowe, Krośnie, Rzeszowie lub innych odległych miejscowościach. Będzie to prowadziło do sytuacji, w których czas dojazdu przekracza bezpieczny okres dla udzielenia niezbędnej pomocy medycznej. Stanowi to zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentek oraz ich dzieci. Już dziś odległości z najdalej położonych miejscowości do szpitala w Lesku przekraczają 60 km. Po likwidacji tego oddziału ginekologiczno-położniczego odległości do najbliższego takiego oddziału w Brzozowie będą przekraczały 100 km. Powiaty sanocki, leski i bieszczadzki położone są w górach, co przez znaczną część roku dodatkowo utrudnia transport. W sytuacjach nagłych, jak np. powikłania porodowe, czas dojazdu do odległej placówki może być kluczowym czynnikiem decydującym o zdrowiu matki i dziecka.
Według badań naukowych i zaleceń organizacji takich jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oraz innych instytucji zdrowia publicznego bezpieczny czas na dotarcie do porodówki wynosi maksymalnie 30 minut, do 60 minut w przypadku nagłych sytuacji okołoporodowych. Ten czas jest kluczowy, aby zminimalizować ryzyko powikłań zarówno dla matki, jak i dziecka.
Sytuacje takie jak przedwczesne oddzielenie łożyska, zagrażająca rzucawka czy inne nagłe powikłania mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Poród poza szpitalem i przy braku wykwalifikowanego personelu oraz sprzętu może prowadzić do komplikacji zdrowotnych, a nawet śmierci matki lub dziecka. Niekorzystny wpływ likwidacji porodówek na terenach nieprzylegających do dużych metropolii potwierdzają również badania naukowców z uniwersytetów w Minnesocie i Yale, którzy wskazują, że na terenach wiejskich likwidacja takiego oddziału wiąże się z długoterminowym podniesieniem odsetka ciąż zakończonych przedwcześnie oraz porodów poza szpitalem lub w szpitalu nieposiadającym oddziału położniczego.
Dlatego w przypadku takich powiatów, jak bieszczadzkiego, leskiego czy sanockiego, zapewnienie oddziału położniczego w rozsądnej odległości ze względu na trudne warunki geograficzne i długie czasy dojazdu powinno być traktowane priorytetowo. Nie jest też rozwiązaniem dowóz pacjentek w nagłych sytuacjach przez karetki pogotowia ratunkowego - ponieważ ani ratownicy medyczni nie są szkoleni w zakresie przyjmowania porodów z komplikacjami, ani karetki nie są wyposażone odpowiednio do przyjmowania takich porodów.
Poza bezpośrednim zagrożeniem zdrowia w sytuacjach nagłych brak opieki położniczej w możliwie najbliższej okolicy będzie skłaniał kobiety w ciąży do „planowania” porodu z wyprzedzeniem poprzez wybór cesarskiego cięcia w odleglejszych szpitalach, mimo braku wskazań medycznych. To sprzeczne z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników dotyczących cięcia cesarskiego, które jednoznacznie mówią, iż „należy dołożyć wszelkich starań mających na celu zmniejszenie odsetka cięć cesarskich” bez wskazań medycznych. Mieszkanie w górzystym terenie oddalonym od szpitala w oczywisty sposób za takie wskazanie uznawane nie jest. Zamknięcie oddziału położniczego w powiatach bieszczadzkim, leskim i sanockim niesie poważne konsekwencje społeczne i demograficzne, szczególnie w kontekście planowania rodziny i migracji wewnętrznych ludzi młodych. O ile prognozy Głównego Urzędu Statystycznego zakładają spadek liczby urodzeń w Polsce do 2060 r. o 18%, to dla powiatu leskiego prognozowany spadek wynosi 28%, dla sanockiego 37%, a dla bieszczadzkiego 44%. Oddział położniczo-ginekologiczny w Lesku jest nie tylko miejscem pracy wykwalifikowanego personelu, ale też miejscem szkoleniowym dla młodszych kadr. Likwidacja oddziału może prowadzić do odpływu specjalistów z regionu oraz destabilizacji opieki medycznej. Dla wielu młodych rodzin decyzja o miejscu zamieszkania jest silnie związana z dostępnością usług publicznych, w tym przede wszystkim opieki zdrowotnej. Brak oddziału położniczego i neonatologicznego to nie tylko fizyczna nieobecność oddziału, ale także sygnał, że region nie oferuje odpowiedniego wsparcia dla kobiet w ciąży i młodych matek – brakuje szkoły rodzenia, poradni laktacyjnej, rehabilitacji poporodowej czy psychologicznego wsparcia. Kobiety czują się pozostawione same sobie, co potęguje stres i ryzyko depresji poporodowej. To przekłada się bezpośrednio na decyzje migracyjne – wiele młodych par wybierze osiedlenie się w większym mieście, gdzie podstawowe potrzeby ich i ich dzieci będą zaspokojone.
Zamknięcie oddziału położniczego w Lesku po tym, jak na przestrzeni lat zniknęły porodówki w Ustrzykach Dolnych i Sanoku, wpisuje się w szerszy obraz kurczącej się infrastruktury społecznej w regionie. Brakuje żłobków, przedszkoli, dobrej jakości edukacji i stabilnych miejsc pracy. Wszystko to sprawia, że powiaty bieszczadzki, leski i sanocki stają się coraz mniej atrakcyjne dla młodych ludzi. Z czasem prowadzi to do dalszej depopulacji, starzenia się społeczeństwa i pogłębiania marginalizacji tych terenów. Brak inwestycji w podstawowe usługi publiczne odbierany jest jako sygnał rezygnacji ze wspierania życia rodzinnego na tych obszarach. Zamknięcie porodówki staje się nie tylko problemem lokalnym, ale też punktem zwrotnym w decyzjach życiowych setek młodych osób i przyczynia się do trwałego odpływu młodych ludzi, co grozi gospodarczą stagnacją i społecznym zanikiem całego regionu. Powiaty bieszczadzki, leski i sanocki nie będą w stanie konkurować o młodych mieszkańców z większymi, lepiej rozwiniętymi ośrodkami, ani skutecznie skłonić mieszkańców tych regionów do podjęcia decyzji o rodzicielstwie.
W zeszłym roku Pani Minister zapowiadała opracowanie przepisów, by zapewnić dodatkowe środki na oddziały położnicze obsługujące obszary słabo zaludnione i znacząco oddalone od najbliższego oddziału położniczego. Takie zapewnienia padły również ze strony innych polityków koalicji rządzącej, w tym posłanki Frydrych, posła Rząsy, posła Romowicza, a także premiera Donalda Tuska obecnego w Lesku.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Kiedy rząd planuje skierować do Sejmu RP zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dotyczące zmiany finansowania i współdziałania szpitali powiatowych?
Kiedy Ministerstwo Zdrowia planuje dofinansowanie upadających oddziałów położniczo-ginekologicznych zapewniających dostęp do świadczeń na obszarach o niskiej gęstości zaludnienia i znacznie oddalonych od innych oddziałów porodowych?
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje opracować przepisy pozwalające uwzględniać specyfikę regionów górskich i wiejskich przy kontraktowaniu świadczeń w takich regionach przez NFZ? Czy planowane są również specjalne przepisy dotyczące likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych na takich obszarach w placówkach zarządzanych przez jednostki samorządu terytorialnego?
Jakie kroki zostaną podjęte, by zapewnić kobietom z powiatów bieszczadzkiego, leskiego i sanockiego dostęp do bezpiecznej opieki okołoporodowej po ewentualnym zamknięciu oddziału w Lesku?
Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje stałe, ale i doraźne wsparcie dla szpitali powiatowych w zakresie poprawy finansowania i organizacji oddziałów położniczo-ginekologicznych, zamiast ich likwidacji?
Czy Ministerstwo Zdrowia ma plan ograniczenia odpływu kadry lekarskiej z powiatów z niewystarczającym finansowaniem opieki zdrowotnej, w tym z brakiem opieki okołoporodowej?
Źródła:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33779982/ Örtqvist AK, Haas J, Ahlberg M, Norman M, Stephansson O. Association between travel time to delivery unit and unplanned out-of-hospital birth, infant morbidity and mortality: A population-based cohort study. Acta Obstet Gynecol Scand. 2021 Aug;100(8):1478-1489. doi: 10.1111/aogs.14156. Epub 2021 May 5. PMID: 33779982
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21138515/ Ravelli AC, Jager KJ, de Groot MH, Erwich JJ, Rijninks-van Driel GC, Tromp M, Eskes M, Abu-Hanna A, Mol BW. Travel time from home to hospital and adverse perinatal outcomes in women at term in the Netherlands. BJOG. 2011 Mar;118(4):457-65. doi: 10.1111/j.1471-0528.2010.02816.x. Epub 2010 Dec 8. PMID: 21138515
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35525429/ Luke S, Hobbs A, Mak S, Der K, Pederson A, Schummers L. Travel Time to Delivery, Antenatal Care, and Birth Outcomes: A Population-Based Cohort of Uncomplicated Pregnancies in British Columbia, 2012-2019. J Obstet Gynaecol Can. 2022 Aug;44(8):886-894. doi: 10.1016/j.jogc.2022.04.009. Epub 2022 May 5. PMID: 35525429
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34615663/ Banke-Thomas A, Avoka CK, Gwacham-Anisiobi U, Benova L. Influence of travel time and distance to the hospital of care on stillbirths: a retrospective facility-based cross-sectional study in Lagos, Nigeria. BMJ Glob Health. 2021 Oct;6(10):e007052. doi: 10.1136/bmjgh-2021-007052. PMID: 34615663; PMCID: PMC8496383
https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2674780#185408485 Kozhimannil KB, Hung P, Henning-Smith C, Casey MM, Prasad S. Association Between Loss of Hospital-Based Obstetric Services and Birth Outcomes in Rural Counties in the United States. JAMA. 2018;319(12):1239–1247. doi:10.1001/jama.2018.1830
https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/ludnosc/prognoza-ludnosci/prognoza-ludnosci-rezydujacej-dla-polski-na-lata-2023-2060-poziom-powiaty,12,1.html
https://www.ptgin.pl/artykul/rekomendacje-polskiego-towarzystwa-ginekologow-i-poloznikow-dotyczace-ciecia-cesarskiego
Interpelacja nr 10369
do ministra zdrowia
w sprawie likwidacji oddziału ginekologiczno-położniczego w pow. leskim
Zgłaszający: Marcelina Zawisza
Data wpływu: 17-06-2025
Szanowna Pani Minister!
Zwracam się do Pani w imieniu mieszkańców powiatów bieszczadzkiego, leskiego oraz części powiatu sanockiego, których bezpieczeństwo zdrowotne jest poważnie zagrożone w związku z planowaną likwidacją oddziału położniczo-ginekologicznego w Lesku, którego działalność będzie zawieszona od 1 lipca 2025 r. Oddział ten świadczy usługi medyczne w rejonie charakteryzującym się rozległym obszarem, utrudnionym dostępem do innych placówek oraz słabo rozwiniętą infrastrukturą komunikacyjną.
Decyzja ta wpisuje się w ogólnopolski trend powstawania „pustyń położniczych” - obszarów, gdzie odległość do najbliższej porodówki staje się poważną barierą dla planujących poród. Bezpośrednią przyczyną są trudności z finansowaniem ich przez jednostki samorządu terytorialnego zarządzające szpitalami - przykładem są oddziały w Proszowicach, Nowym Mieście Lubawskim, Lubaczowie, Iłży, Pyskowicach Międzyrzeczu, Nisku, w Miejskim Szpitalu Zespolonym w Częstochowie, Lublińcu oraz inne oddziały, którym z powodu nieadekwatnego finansowania grozi zamknięcie.
SP ZOZ Lesko obecnie ma zadłużenie na poziomie 110 mln zł. W związku z tym, że oddział ginekologiczno-położniczy generuje straty, powiat leski pozostawiony z problemem niewystarczającego finansowania ze środków pochodzących z umowy z NFZ wnosi o zlikwidowanie oddziału ginekologiczno-położniczego. Władze powiatu wskazują, że nie będą w stanie utrzymać porodówki, jeżeli nie otrzymają wsparcia finansowego z zewnątrz.
Likwidacja oddziału położniczo-ginekologicznego w Lesku oznacza, że kobiety w ciąży, pacjentki wymagające specjalistycznej opieki ginekologicznej, a także osoby wymagające pilnych interwencji medycznych zmuszone będą do podróży do placówek w Brzozowe, Krośnie, Rzeszowie lub innych odległych miejscowościach. Będzie to prowadziło do sytuacji, w których czas dojazdu przekracza bezpieczny okres dla udzielenia niezbędnej pomocy medycznej. Stanowi to zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentek oraz ich dzieci. Już dziś odległości z najdalej położonych miejscowości do szpitala w Lesku przekraczają 60 km. Po likwidacji tego oddziału ginekologiczno-położniczego odległości do najbliższego takiego oddziału w Brzozowie będą przekraczały 100 km. Powiaty sanocki, leski i bieszczadzki położone są w górach, co przez znaczną część roku dodatkowo utrudnia transport. W sytuacjach nagłych, jak np. powikłania porodowe, czas dojazdu do odległej placówki może być kluczowym czynnikiem decydującym o zdrowiu matki i dziecka.
Według badań naukowych i zaleceń organizacji takich jak Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) oraz innych instytucji zdrowia publicznego bezpieczny czas na dotarcie do porodówki wynosi maksymalnie 30 minut, do 60 minut w przypadku nagłych sytuacji okołoporodowych. Ten czas jest kluczowy, aby zminimalizować ryzyko powikłań zarówno dla matki, jak i dziecka.
Sytuacje takie jak przedwczesne oddzielenie łożyska, zagrażająca rzucawka czy inne nagłe powikłania mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej. Poród poza szpitalem i przy braku wykwalifikowanego personelu oraz sprzętu może prowadzić do komplikacji zdrowotnych, a nawet śmierci matki lub dziecka. Niekorzystny wpływ likwidacji porodówek na terenach nieprzylegających do dużych metropolii potwierdzają również badania naukowców z uniwersytetów w Minnesocie i Yale, którzy wskazują, że na terenach wiejskich likwidacja takiego oddziału wiąże się z długoterminowym podniesieniem odsetka ciąż zakończonych przedwcześnie oraz porodów poza szpitalem lub w szpitalu nieposiadającym oddziału położniczego.
Dlatego w przypadku takich powiatów, jak bieszczadzkiego, leskiego czy sanockiego, zapewnienie oddziału położniczego w rozsądnej odległości ze względu na trudne warunki geograficzne i długie czasy dojazdu powinno być traktowane priorytetowo. Nie jest też rozwiązaniem dowóz pacjentek w nagłych sytuacjach przez karetki pogotowia ratunkowego - ponieważ ani ratownicy medyczni nie są szkoleni w zakresie przyjmowania porodów z komplikacjami, ani karetki nie są wyposażone odpowiednio do przyjmowania takich porodów.
Poza bezpośrednim zagrożeniem zdrowia w sytuacjach nagłych brak opieki położniczej w możliwie najbliższej okolicy będzie skłaniał kobiety w ciąży do „planowania” porodu z wyprzedzeniem poprzez wybór cesarskiego cięcia w odleglejszych szpitalach, mimo braku wskazań medycznych. To sprzeczne z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników dotyczących cięcia cesarskiego, które jednoznacznie mówią, iż „należy dołożyć wszelkich starań mających na celu zmniejszenie odsetka cięć cesarskich” bez wskazań medycznych. Mieszkanie w górzystym terenie oddalonym od szpitala w oczywisty sposób za takie wskazanie uznawane nie jest. Zamknięcie oddziału położniczego w powiatach bieszczadzkim, leskim i sanockim niesie poważne konsekwencje społeczne i demograficzne, szczególnie w kontekście planowania rodziny i migracji wewnętrznych ludzi młodych. O ile prognozy Głównego Urzędu Statystycznego zakładają spadek liczby urodzeń w Polsce do 2060 r. o 18%, to dla powiatu leskiego prognozowany spadek wynosi 28%, dla sanockiego 37%, a dla bieszczadzkiego 44%. Oddział położniczo-ginekologiczny w Lesku jest nie tylko miejscem pracy wykwalifikowanego personelu, ale też miejscem szkoleniowym dla młodszych kadr. Likwidacja oddziału może prowadzić do odpływu specjalistów z regionu oraz destabilizacji opieki medycznej. Dla wielu młodych rodzin decyzja o miejscu zamieszkania jest silnie związana z dostępnością usług publicznych, w tym przede wszystkim opieki zdrowotnej. Brak oddziału położniczego i neonatologicznego to nie tylko fizyczna nieobecność oddziału, ale także sygnał, że region nie oferuje odpowiedniego wsparcia dla kobiet w ciąży i młodych matek – brakuje szkoły rodzenia, poradni laktacyjnej, rehabilitacji poporodowej czy psychologicznego wsparcia. Kobiety czują się pozostawione same sobie, co potęguje stres i ryzyko depresji poporodowej. To przekłada się bezpośrednio na decyzje migracyjne – wiele młodych par wybierze osiedlenie się w większym mieście, gdzie podstawowe potrzeby ich i ich dzieci będą zaspokojone.
Zamknięcie oddziału położniczego w Lesku po tym, jak na przestrzeni lat zniknęły porodówki w Ustrzykach Dolnych i Sanoku, wpisuje się w szerszy obraz kurczącej się infrastruktury społecznej w regionie. Brakuje żłobków, przedszkoli, dobrej jakości edukacji i stabilnych miejsc pracy. Wszystko to sprawia, że powiaty bieszczadzki, leski i sanocki stają się coraz mniej atrakcyjne dla młodych ludzi. Z czasem prowadzi to do dalszej depopulacji, starzenia się społeczeństwa i pogłębiania marginalizacji tych terenów. Brak inwestycji w podstawowe usługi publiczne odbierany jest jako sygnał rezygnacji ze wspierania życia rodzinnego na tych obszarach. Zamknięcie porodówki staje się nie tylko problemem lokalnym, ale też punktem zwrotnym w decyzjach życiowych setek młodych osób i przyczynia się do trwałego odpływu młodych ludzi, co grozi gospodarczą stagnacją i społecznym zanikiem całego regionu. Powiaty bieszczadzki, leski i sanocki nie będą w stanie konkurować o młodych mieszkańców z większymi, lepiej rozwiniętymi ośrodkami, ani skutecznie skłonić mieszkańców tych regionów do podjęcia decyzji o rodzicielstwie.
W zeszłym roku Pani Minister zapowiadała opracowanie przepisów, by zapewnić dodatkowe środki na oddziały położnicze obsługujące obszary słabo zaludnione i znacząco oddalone od najbliższego oddziału położniczego. Takie zapewnienia padły również ze strony innych polityków koalicji rządzącej, w tym posłanki Frydrych, posła Rząsy, posła Romowicza, a także premiera Donalda Tuska obecnego w Lesku.
W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:
Kiedy rząd planuje skierować do Sejmu RP zmiany w ustawie o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych dotyczące zmiany finansowania i współdziałania szpitali powiatowych?
Kiedy Ministerstwo Zdrowia planuje dofinansowanie upadających oddziałów położniczo-ginekologicznych zapewniających dostęp do świadczeń na obszarach o niskiej gęstości zaludnienia i znacznie oddalonych od innych oddziałów porodowych?
Czy Ministerstwo Zdrowia planuje opracować przepisy pozwalające uwzględniać specyfikę regionów górskich i wiejskich przy kontraktowaniu świadczeń w takich regionach przez NFZ? Czy planowane są również specjalne przepisy dotyczące likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych na takich obszarach w placówkach zarządzanych przez jednostki samorządu terytorialnego?
Jakie kroki zostaną podjęte, by zapewnić kobietom z powiatów bieszczadzkiego, leskiego i sanockiego dostęp do bezpiecznej opieki okołoporodowej po ewentualnym zamknięciu oddziału w Lesku?
Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje stałe, ale i doraźne wsparcie dla szpitali powiatowych w zakresie poprawy finansowania i organizacji oddziałów położniczo-ginekologicznych, zamiast ich likwidacji?
Czy Ministerstwo Zdrowia ma plan ograniczenia odpływu kadry lekarskiej z powiatów z niewystarczającym finansowaniem opieki zdrowotnej, w tym z brakiem opieki okołoporodowej?
Źródła:
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/33779982/ Örtqvist AK, Haas J, Ahlberg M, Norman M, Stephansson O. Association between travel time to delivery unit and unplanned out-of-hospital birth, infant morbidity and mortality: A population-based cohort study. Acta Obstet Gynecol Scand. 2021 Aug;100(8):1478-1489. doi: 10.1111/aogs.14156. Epub 2021 May 5. PMID: 33779982
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21138515/ Ravelli AC, Jager KJ, de Groot MH, Erwich JJ, Rijninks-van Driel GC, Tromp M, Eskes M, Abu-Hanna A, Mol BW. Travel time from home to hospital and adverse perinatal outcomes in women at term in the Netherlands. BJOG. 2011 Mar;118(4):457-65. doi: 10.1111/j.1471-0528.2010.02816.x. Epub 2010 Dec 8. PMID: 21138515
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/35525429/ Luke S, Hobbs A, Mak S, Der K, Pederson A, Schummers L. Travel Time to Delivery, Antenatal Care, and Birth Outcomes: A Population-Based Cohort of Uncomplicated Pregnancies in British Columbia, 2012-2019. J Obstet Gynaecol Can. 2022 Aug;44(8):886-894. doi: 10.1016/j.jogc.2022.04.009. Epub 2022 May 5. PMID: 35525429
https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34615663/ Banke-Thomas A, Avoka CK, Gwacham-Anisiobi U, Benova L. Influence of travel time and distance to the hospital of care on stillbirths: a retrospective facility-based cross-sectional study in Lagos, Nigeria. BMJ Glob Health. 2021 Oct;6(10):e007052. doi: 10.1136/bmjgh-2021-007052. PMID: 34615663; PMCID: PMC8496383
https://jamanetwork.com/journals/jama/fullarticle/2674780#185408485 Kozhimannil KB, Hung P, Henning-Smith C, Casey MM, Prasad S. Association Between Loss of Hospital-Based Obstetric Services and Birth Outcomes in Rural Counties in the United States. JAMA. 2018;319(12):1239–1247. doi:10.1001/jama.2018.1830
https://stat.gov.pl/obszary-tematyczne/ludnosc/prognoza-ludnosci/prognoza-ludnosci-rezydujacej-dla-polski-na-lata-2023-2060-poziom-powiaty,12,1.html
https://www.ptgin.pl/artykul/rekomendacje-polskiego-towarzystwa-ginekologow-i-poloznikow-dotyczace-ciecia-cesarskiego
Odpowiedź urzędowa
Podsekretarz stanu Jerzy Szafranowicz
Audyt odpowiedzi: Wskaźnik lania wody & konkretności
Bardzo konkretna
Automatyczna analiza lingwistyczno-statystyczna pisma resortu
Lanie wody
5%
Konkretność
95%
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
Twarde liczby / kwoty
7 kwot, 2 %
Precyzyjne daty
10
Odpowiedź na punkty
Brak podziału
Gęstość faktów
7.2 / 1k zn.
- Zawiera 7 wskazania konkretnych kwot finansowych
- Podaje wskaźniki procentowe (2)
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (10)
Urzędowe załączniki i odpowiedzi:
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
10810 znaków
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DLD.050.26.2025.SR
Warszawa, 30 lipca 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji (nr 10369) Pani poseł Marceliny Zawiszy, skierowanej
do Ministerstwa Zdrowia przy piśmie z dnia 23 czerwca 2025 r., w sprawie likwidacji
oddziału ginekologiczno-położniczego w powiecie leskim, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższego.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że Ministerstwu Zdrowia znana jest trudna sytuacja
Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Lesku, dlatego w dniu 1 lipca
2025 r. w Ministerstwie Zdrowia odbyło się spotkanie, m.in., z udziałem Pana Wojciecha
Stelmacha – Starosty Leskiego oraz dyrekcją SP ZOZ poświęcone przyszłości szpitala
powiatowego w Lesku. Podczas spotkania przedstawiono kluczowe problemy, z jakimi
boryka się szpital, tj. bardzo zła sytuacja finansowa (zadłużenie rzędu 111 mln zł.) oraz
problem z zagwarantowaniem kadry zapewniającej opiekę dla noworodków.
W trakcie spotkania przedstawiona została koncepcja programu naprawczego, polegającego
m.in. na połączeniu trzech bieszczadzkich szpitali, w oparciu o wstępny plan porozumienia
ustalony przez starostów powiatów, gdzie są usytuowane szpitale. Ministerstwo Zdrowia
przedstawiło także plan, który pozwoli zabezpieczyć opiekę porodową w szpitalu w Lesku.
Planowane są kolejne rozmowy na temat sytuacji szpitala, natomiast kluczowy pozostaje
fakt, że oddział ginekologiczno-położniczy szpitala nie zostanie zamknięty. Aktualnie oddział
ten – na okres od lipca do końca sierpnia br. – czasowo zaprzestał działalności leczniczej
z powodu wykonywania prac remontowych, natomiast od września rozpoczyna swoją
działalność.
W tym miejscu chciałbym podkreślić, że świadczenia w zakresie położnictwa dla pacjentek
z powiatów sanockiego, bieszczadzkiego zabezpieczają szpitale o wyższych poziomach
referencyjnych:
− w Jaśle (208 porodów od stycznia 2025 r.),
− w Krośnie (202 porody od stycznia 2025 r.),
− w Przemyślu (210 porodów od stycznia 2025 r.).
-- 1 of 4 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Ponadto w odległości 37 km od Leska umowę w zakresie koordynowanej opieki nad kobietą
w ciąży na II poziomie opieki perinatalnej realizuje Szpital Specjalistyczny w Brzozowie
Podkarpacki Ośrodek Onkologiczny im. Ks. B. Markiewicza.
Zapewniam, że Ministerstwo Zdrowia podejmuje szereg działań mających na celu
wprowadzenia rozwiązań systemowych, które ułatwią funkcjonowaniu szpitali, między
innymi takim, jak szpital w Lesku. Taką szansę na poprawę sytuacji daje procedowana ustawa
o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
oraz niektórych innych ustaw, która w dniu 1 lipca 2025 r. została przyjęta przez Radę
Ministrów i skierowana do Sejmu (druk sejmowy nr 1483). W jej założeniach przyjęto
rozwiązania umożliwiające konsolidację jednostek, co ma pozwolić na optymalne
wykorzystanie zasobów. Dodatkowo finalizacji dobiegają prace związane z programami
naprawczymi dla szpitali pozostających w trudnej sytuacji ekonomicznej.
Ministerstwo Zdrowia ma na uwadze – przy opracowywaniu rozwiązań systemowych –
konieczność uwzględnienia takich kryteriów, jak specyfika regionów (górskich i wiejskich)
w kontekście kontraktowania usług medycznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, w tym
także ochrony oddziałów ginekologiczno-położniczych. Nowelizacja ustawy
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych
innych ustaw wprowadziła kryterium geograficzne przy kwalifikacji oddziałów położniczych,
które uwzględniają odległość i dostępność zwłaszcza na obszarach słabo zaludnionych
i wspomnianych regionach górskich czy wiejskich. W rezultacie statystyczne kryterium
liczby porodów nie będzie jedynym decydującym czynnikiem opłacalności dla oddziałów
położniczo-ginekologicznych.
Odnosząc się natomiast do kwestii likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych
na wskazanych powyżej obszarach wskazać należy, że decyzję w tym zakresie podejmowane
będą przez dyrekcję szpitala, organ założycielski (np. gmina, powiat). Oznacza to tym samym,
że jednostki samorządu terytorialnego będą miały realny wpływ na utrzymanie oddziałów
w ich regionach, a proces decyzyjny będzie elastyczny i dostosowany do lokalnych realiów,
zamiast narzucanych odgórnie kryteriów (np. liczby porodów).
Ministerstwo Zdrowia przewiduje zarówno stałe, jak i doraźne wsparcie dla szpitali
powiatowych, w tym oddziałów położniczo-ginekologicznych, aby zapobiegać ich likwidacji,
szczególnie w regionach słabiej zaludnionych.
Zaplanowana pierwotnie dotacja podmiotowa z budżetu państwa dla Narodowego
Funduszu Zdrowia na 2025 r. wyniosła 18,35 mld zł, tj. ponad dwukrotnie więcej niż
zaplanowana pierwotnie na 2024 r. Dzięki decyzji Ministra Zdrowia z dnia 12 marca br.,
dotyczącej przekazania dodatkowych środków z budżetu państwa do Narodowego
Funduszu Zdrowia, środki te wzrosły o 4 mld zł. Kolejne decyzje Ministra Zdrowia z dnia
18 czerwca 2025 r. oraz Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2025 r., pozwoliły na
przekazanie NFZ kolejnych środków w łącznej wysokości 1,1 mld zł. Powyższe oznacza, że
aktualna wysokość dotacji podmiotowej dla NFZ na 2025 r. wynosi już 23,45 mld zł.
Natomiast dzięki decyzji Ministra Finansów z dnia 1 lipca 2025 r., zostały przyznane środki
finansowe dla Narodowego Funduszu Zdrowia w kwocie 1 576 000 000 zł, przeznaczone
na zwiększenie funduszu zapasowego NFZ.
Jednocześnie informuję, że jeśli wystąpi konieczność zwiększenia nakładów finansowych
na świadczenia opieki zdrowotnej, Minister Zdrowia może skorzystać z instrumentu, jakim
jest wsparcie z budżetu państwa dla NFZ na finansowanie świadczeń gwarantowanych,
-- 2 of 4 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
o którym mowa w art. 131d ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych (Dz.U. 2024 r. poz. 146, z późn.zm.). Daje to ministrowi właściwemu
do spraw zdrowia uprawnienie do przekazania NFZ dotacji podmiotowej lub wpłaty
na zasilenie funduszu zapasowego NFZ.
Ponadto, w zakresie posiadanych kompetencji oraz środków finansowych, oddziały
wojewódzkie NFZ prowadzą działania zmierzające do zmiany warunków finansowych umów
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zarówno na wniosek świadczeniodawców, jak
i z inicjatywy własnej oddziału wojewódzkiego NFZ, uwzględniające m.in. wyniki analizy
stopnia wykorzystania przez świadczeniodawców środków zaangażowanych w umowy
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Działania te są ukierunkowane na optymalne
wykorzystanie środków przeznaczonych na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej
określonych w planie oddziału wojewódzkiego NFZ i wzrostu wartości umów o udzielanie
świadczeń opieki zdrowotnej – w kontekście poprawy dostępności do świadczeń
zdrowotnych, zakontraktowania większej liczby świadczeń i opłacenia nadwykonań.
Dodatkowo pragnę wskazać, że rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 czerwca 2025 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń
opieki zdrowotnej (Dz.U. 2025 poz. 768) wprowadziło przepis umożliwiający wypłatę
w 2025 r. specjalnych dodatków do ryczałtu PSZ świadczeniodawcom, którzy za poprzedni
okres rozliczeniowy (2024 r.) wykazali tzw. nadwykonania tego ryczałtu w wysokości 27%
wartości wypracowanych świadczeń powyżej wartości ryczałtu, z jednoczesnym
uwzględnieniem kwot dodatków wypłaconych w 2024 r. Oznacza to dodatkowe pieniądze
dla szpitali PSZ w wysokości 300 mln zł.
Jednocześnie informuję, że Minister Zdrowia zatwierdziła do realizacji rekomendację
nr 72/2025 z dnia 24 czerwca 2025 r. Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych
i Taryfikacji w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki
zdrowotnej w wariancie nr 3, tj.: uwzględniającym we wzroście cen jednostek
rozliczeniowych skutki realizacji ustawy z dnia 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie
ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych
w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022 r., poz. 2139) oraz
uwzględnienie we wzroście kwot zobowiązania NFZ wzrostu inflacji, dokonanie zmiany
w wybranych obszarach świadczeń zidentyfikowanych jako wymagające pilnej interwencji
w zakresie zwiększenia poziomu finansowania, określenie współczynników dla wybranych
JGP dotyczących kompleksowych świadczeń onkologicznych, zmianę współczynników
korygujących dla szpitali zakwalifikowanych do pierwszego i drugiego poziomu sieci PSZ
oraz współczynników dla wybranych JGP w przypadku ich realizacji przez szpitale od
trzeciego poziomu w sieci PSZ, uwzględnienie taryf dla świadczeń w obszarze chorób układu
nerwowego, żeńskiego układu rozrodczego i rehabilitacji stacjonarnej oraz dodatkowe
zwiększenie liczby jednostek rozliczeniowych w obszarach o największym potencjale
do wzrostu liczby realizowanych świadczeń, co do których jednocześnie wystąpiły
największe różnice pomiędzy wartością zawartych umów na okres styczeń-marzec 2025 r.,
a wartością udzielonych, sprawozdanych i poprawnie zweryfikowanych świadczeń w tym
okresie. Podkreślenia wymaga, że przyjęty wariant rekomendacji jest najkorzystniejszy dla
placówek medycznych i wiąże się ze wzrostem wydatków płatnika o 16,9 mld zł w okresie
12 miesięcy od chwili wejścia w życie rekomendacji, co stanowi 11,17% wzrostu wartości
umów NFZ (z wyłączeniem leków stosowanych w programach lekowych i substancji
czynnych stosowanych w chemioterapii).
-- 3 of 4 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
W tym miejscu należy wskazać, że reforma zakłada restrukturyzację, a nie likwidację,
co pozwala łączyć siły kilku szpitali, a jednocześnie utrzymać dostępność usług w jednym,
regionalnym punkcie. Właśnie to odejście od sztywnych kryteriów (np. liczby porodów)
na rzecz kryteriów geograficznych i dostępności, co ma chronić oddziały w słabo
zaludnionych terenach.
Ministerstwo Zdrowia ma świadomość problematyki odpływu kadry lekarskiej w powiatach
z niedofinansowaną ochroną zdrowia, natomiast należy mieć na uwadze, że nie da się
wprowadzić mechanizmu przymusu wyboru specjalizacji czy też zobowiązania lekarzy
do pracy w regionach deficytowych. Jednakże ze strony resortu zdrowia wprowadzane
są mechanizmy stałych podwyżek ryczałtowych oraz finansowanie z KPO, zwiększając tym
samym środki dla szpitali powiatowych, co finalnie poprawia ich płynność, w tym politykę
wynagrodzeń.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Jerzy Szafranowicz
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 4 of 4 --
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
DLD.050.26.2025.SR
Warszawa, 30 lipca 2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu RP
Szanowny Panie Marszałku,
w nawiązaniu do interpelacji (nr 10369) Pani poseł Marceliny Zawiszy, skierowanej
do Ministerstwa Zdrowia przy piśmie z dnia 23 czerwca 2025 r., w sprawie likwidacji
oddziału ginekologiczno-położniczego w powiecie leskim, uprzejmie proszę o przyjęcie
poniższego.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że Ministerstwu Zdrowia znana jest trudna sytuacja
Samodzielnego Publicznego Zespołu Opieki Zdrowotnej w Lesku, dlatego w dniu 1 lipca
2025 r. w Ministerstwie Zdrowia odbyło się spotkanie, m.in., z udziałem Pana Wojciecha
Stelmacha – Starosty Leskiego oraz dyrekcją SP ZOZ poświęcone przyszłości szpitala
powiatowego w Lesku. Podczas spotkania przedstawiono kluczowe problemy, z jakimi
boryka się szpital, tj. bardzo zła sytuacja finansowa (zadłużenie rzędu 111 mln zł.) oraz
problem z zagwarantowaniem kadry zapewniającej opiekę dla noworodków.
W trakcie spotkania przedstawiona została koncepcja programu naprawczego, polegającego
m.in. na połączeniu trzech bieszczadzkich szpitali, w oparciu o wstępny plan porozumienia
ustalony przez starostów powiatów, gdzie są usytuowane szpitale. Ministerstwo Zdrowia
przedstawiło także plan, który pozwoli zabezpieczyć opiekę porodową w szpitalu w Lesku.
Planowane są kolejne rozmowy na temat sytuacji szpitala, natomiast kluczowy pozostaje
fakt, że oddział ginekologiczno-położniczy szpitala nie zostanie zamknięty. Aktualnie oddział
ten – na okres od lipca do końca sierpnia br. – czasowo zaprzestał działalności leczniczej
z powodu wykonywania prac remontowych, natomiast od września rozpoczyna swoją
działalność.
W tym miejscu chciałbym podkreślić, że świadczenia w zakresie położnictwa dla pacjentek
z powiatów sanockiego, bieszczadzkiego zabezpieczają szpitale o wyższych poziomach
referencyjnych:
− w Jaśle (208 porodów od stycznia 2025 r.),
− w Krośnie (202 porody od stycznia 2025 r.),
− w Przemyślu (210 porodów od stycznia 2025 r.).
-- 1 of 4 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
2
Ponadto w odległości 37 km od Leska umowę w zakresie koordynowanej opieki nad kobietą
w ciąży na II poziomie opieki perinatalnej realizuje Szpital Specjalistyczny w Brzozowie
Podkarpacki Ośrodek Onkologiczny im. Ks. B. Markiewicza.
Zapewniam, że Ministerstwo Zdrowia podejmuje szereg działań mających na celu
wprowadzenia rozwiązań systemowych, które ułatwią funkcjonowaniu szpitali, między
innymi takim, jak szpital w Lesku. Taką szansę na poprawę sytuacji daje procedowana ustawa
o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
oraz niektórych innych ustaw, która w dniu 1 lipca 2025 r. została przyjęta przez Radę
Ministrów i skierowana do Sejmu (druk sejmowy nr 1483). W jej założeniach przyjęto
rozwiązania umożliwiające konsolidację jednostek, co ma pozwolić na optymalne
wykorzystanie zasobów. Dodatkowo finalizacji dobiegają prace związane z programami
naprawczymi dla szpitali pozostających w trudnej sytuacji ekonomicznej.
Ministerstwo Zdrowia ma na uwadze – przy opracowywaniu rozwiązań systemowych –
konieczność uwzględnienia takich kryteriów, jak specyfika regionów (górskich i wiejskich)
w kontekście kontraktowania usług medycznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, w tym
także ochrony oddziałów ginekologiczno-położniczych. Nowelizacja ustawy
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych
innych ustaw wprowadziła kryterium geograficzne przy kwalifikacji oddziałów położniczych,
które uwzględniają odległość i dostępność zwłaszcza na obszarach słabo zaludnionych
i wspomnianych regionach górskich czy wiejskich. W rezultacie statystyczne kryterium
liczby porodów nie będzie jedynym decydującym czynnikiem opłacalności dla oddziałów
położniczo-ginekologicznych.
Odnosząc się natomiast do kwestii likwidacji oddziałów ginekologiczno-położniczych
na wskazanych powyżej obszarach wskazać należy, że decyzję w tym zakresie podejmowane
będą przez dyrekcję szpitala, organ założycielski (np. gmina, powiat). Oznacza to tym samym,
że jednostki samorządu terytorialnego będą miały realny wpływ na utrzymanie oddziałów
w ich regionach, a proces decyzyjny będzie elastyczny i dostosowany do lokalnych realiów,
zamiast narzucanych odgórnie kryteriów (np. liczby porodów).
Ministerstwo Zdrowia przewiduje zarówno stałe, jak i doraźne wsparcie dla szpitali
powiatowych, w tym oddziałów położniczo-ginekologicznych, aby zapobiegać ich likwidacji,
szczególnie w regionach słabiej zaludnionych.
Zaplanowana pierwotnie dotacja podmiotowa z budżetu państwa dla Narodowego
Funduszu Zdrowia na 2025 r. wyniosła 18,35 mld zł, tj. ponad dwukrotnie więcej niż
zaplanowana pierwotnie na 2024 r. Dzięki decyzji Ministra Zdrowia z dnia 12 marca br.,
dotyczącej przekazania dodatkowych środków z budżetu państwa do Narodowego
Funduszu Zdrowia, środki te wzrosły o 4 mld zł. Kolejne decyzje Ministra Zdrowia z dnia
18 czerwca 2025 r. oraz Ministra Finansów z dnia 24 czerwca 2025 r., pozwoliły na
przekazanie NFZ kolejnych środków w łącznej wysokości 1,1 mld zł. Powyższe oznacza, że
aktualna wysokość dotacji podmiotowej dla NFZ na 2025 r. wynosi już 23,45 mld zł.
Natomiast dzięki decyzji Ministra Finansów z dnia 1 lipca 2025 r., zostały przyznane środki
finansowe dla Narodowego Funduszu Zdrowia w kwocie 1 576 000 000 zł, przeznaczone
na zwiększenie funduszu zapasowego NFZ.
Jednocześnie informuję, że jeśli wystąpi konieczność zwiększenia nakładów finansowych
na świadczenia opieki zdrowotnej, Minister Zdrowia może skorzystać z instrumentu, jakim
jest wsparcie z budżetu państwa dla NFZ na finansowanie świadczeń gwarantowanych,
-- 2 of 4 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
3
o którym mowa w art. 131d ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych
ze środków publicznych (Dz.U. 2024 r. poz. 146, z późn.zm.). Daje to ministrowi właściwemu
do spraw zdrowia uprawnienie do przekazania NFZ dotacji podmiotowej lub wpłaty
na zasilenie funduszu zapasowego NFZ.
Ponadto, w zakresie posiadanych kompetencji oraz środków finansowych, oddziały
wojewódzkie NFZ prowadzą działania zmierzające do zmiany warunków finansowych umów
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zarówno na wniosek świadczeniodawców, jak
i z inicjatywy własnej oddziału wojewódzkiego NFZ, uwzględniające m.in. wyniki analizy
stopnia wykorzystania przez świadczeniodawców środków zaangażowanych w umowy
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Działania te są ukierunkowane na optymalne
wykorzystanie środków przeznaczonych na finansowanie świadczeń opieki zdrowotnej
określonych w planie oddziału wojewódzkiego NFZ i wzrostu wartości umów o udzielanie
świadczeń opieki zdrowotnej – w kontekście poprawy dostępności do świadczeń
zdrowotnych, zakontraktowania większej liczby świadczeń i opłacenia nadwykonań.
Dodatkowo pragnę wskazać, że rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 10 czerwca 2025 r.
zmieniające rozporządzenie w sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń
opieki zdrowotnej (Dz.U. 2025 poz. 768) wprowadziło przepis umożliwiający wypłatę
w 2025 r. specjalnych dodatków do ryczałtu PSZ świadczeniodawcom, którzy za poprzedni
okres rozliczeniowy (2024 r.) wykazali tzw. nadwykonania tego ryczałtu w wysokości 27%
wartości wypracowanych świadczeń powyżej wartości ryczałtu, z jednoczesnym
uwzględnieniem kwot dodatków wypłaconych w 2024 r. Oznacza to dodatkowe pieniądze
dla szpitali PSZ w wysokości 300 mln zł.
Jednocześnie informuję, że Minister Zdrowia zatwierdziła do realizacji rekomendację
nr 72/2025 z dnia 24 czerwca 2025 r. Prezesa Agencji Oceny Technologii Medycznych
i Taryfikacji w sprawie zmiany sposobu lub poziomu finansowania świadczeń opieki
zdrowotnej w wariancie nr 3, tj.: uwzględniającym we wzroście cen jednostek
rozliczeniowych skutki realizacji ustawy z dnia 26 maja 2022 r. o zmianie ustawy o sposobie
ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych
w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2022 r., poz. 2139) oraz
uwzględnienie we wzroście kwot zobowiązania NFZ wzrostu inflacji, dokonanie zmiany
w wybranych obszarach świadczeń zidentyfikowanych jako wymagające pilnej interwencji
w zakresie zwiększenia poziomu finansowania, określenie współczynników dla wybranych
JGP dotyczących kompleksowych świadczeń onkologicznych, zmianę współczynników
korygujących dla szpitali zakwalifikowanych do pierwszego i drugiego poziomu sieci PSZ
oraz współczynników dla wybranych JGP w przypadku ich realizacji przez szpitale od
trzeciego poziomu w sieci PSZ, uwzględnienie taryf dla świadczeń w obszarze chorób układu
nerwowego, żeńskiego układu rozrodczego i rehabilitacji stacjonarnej oraz dodatkowe
zwiększenie liczby jednostek rozliczeniowych w obszarach o największym potencjale
do wzrostu liczby realizowanych świadczeń, co do których jednocześnie wystąpiły
największe różnice pomiędzy wartością zawartych umów na okres styczeń-marzec 2025 r.,
a wartością udzielonych, sprawozdanych i poprawnie zweryfikowanych świadczeń w tym
okresie. Podkreślenia wymaga, że przyjęty wariant rekomendacji jest najkorzystniejszy dla
placówek medycznych i wiąże się ze wzrostem wydatków płatnika o 16,9 mld zł w okresie
12 miesięcy od chwili wejścia w życie rekomendacji, co stanowi 11,17% wzrostu wartości
umów NFZ (z wyłączeniem leków stosowanych w programach lekowych i substancji
czynnych stosowanych w chemioterapii).
-- 3 of 4 --
telefon: +48 22 250 01 46 ul. Miodowa 15
adres email: kancelaria@mz.gov.pl 00-952 Warszawa
www.gov.pl/zdrowie
4
W tym miejscu należy wskazać, że reforma zakłada restrukturyzację, a nie likwidację,
co pozwala łączyć siły kilku szpitali, a jednocześnie utrzymać dostępność usług w jednym,
regionalnym punkcie. Właśnie to odejście od sztywnych kryteriów (np. liczby porodów)
na rzecz kryteriów geograficznych i dostępności, co ma chronić oddziały w słabo
zaludnionych terenach.
Ministerstwo Zdrowia ma świadomość problematyki odpływu kadry lekarskiej w powiatach
z niedofinansowaną ochroną zdrowia, natomiast należy mieć na uwadze, że nie da się
wprowadzić mechanizmu przymusu wyboru specjalizacji czy też zobowiązania lekarzy
do pracy w regionach deficytowych. Jednakże ze strony resortu zdrowia wprowadzane
są mechanizmy stałych podwyżek ryczałtowych oraz finansowanie z KPO, zwiększając tym
samym środki dla szpitali powiatowych, co finalnie poprawia ich płynność, w tym politykę
wynagrodzeń.
Z wyrazami szacunku
z upoważnienia Ministra Zdrowia
Jerzy Szafranowicz
Podsekretarz Stanu
/dokument podpisany elektronicznie/
-- 4 of 4 --