Interpelacja w sprawie skutków społeczno-gospodarczych utworzenia Sobiborskiego Parku Narodowego
Treść wystąpienia poselskiego
Interpelacja nr 10244
do ministra klimatu i środowiska
w sprawie skutków społeczno-gospodarczych utworzenia Sobiborskiego Parku Narodowego
Zgłaszający: Jarosław Sachajko
Data wpływu: 10-06-2025
Szanowna Pani Minister,
w związku z planami utworzenia Sobiborskiego Parku Narodowego, obejmującego gminy Wola Uhruska, Hańsk oraz miasto i gminę Włodawa, wyrażam głębokie zaniepokojenie sytuacją społeczno-ekonomiczną mieszkańców tych terenów. Docierają do mnie głosy o poważnych obawach związanych z utratą miejsc pracy w Nadleśnictwie Sobibór, ograniczeniami w prowadzeniu działalności rolniczej i gospodarczej, a także brakiem rzetelnej informacji ze strony władz państwowych. W szczególności wójtowie, radni oraz mieszkańcy gmin domagają się przejrzystości w zakresie jego wpływu na codzienne funkcjonowanie społeczności lokalnych oraz rzeczywistego dostępu do środków rekompensacyjnych.
Z dokumentu pt. „Sobiborski Park Narodowy. Koncepcja granic i stref ochrony” wynika, że łączna powierzchnia projektowanego parku to 29 051 ha, z czego 543 ha przewidziane są pod ścisłą ochronę. Na obszarze tym mają obowiązywać trzy strefy ochronne: ścisła, czynna i krajobrazowa. Ich wprowadzenie wiąże się z licznymi restrykcjami: zakazami wjazdu, ograniczeniami rolnictwa i leśnictwa, a także ograniczeniem możliwości inwestycyjnych i infrastrukturalnych. Szczególnie dotkliwe może to być dla gmin przygranicznych o wysokim bezrobociu i niskich dochodach własnych.
Zgodnie z nowelizacją ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, wprowadzoną w 2024 roku i obowiązującą od 2025 roku, gminy i powiaty, na których terenie znajdują się parki narodowe, otrzymają subwencję ekologiczną w wysokości 620 zł za hektar rocznie (subwencja ekologiczna dla samorządów). Łącznie na wszystkie samorządy w Polsce przeznaczono 1,47 mld zł rocznie, z czego 1,1 mld zł trafi do gmin, 245 mln zł do powiatów, 124 mln zł do województw, a 13,5 mln zł do miast na prawach powiatu. Dla regionu Sobiboru, obejmującego gminy takie jak Włodawa, Hańsk i Wola Uhruska, oznacza to potencjalnie napływ środków finansowych, zależny od powierzchni parku.
Historia finansowania parków narodowych wskazuje na niestabilność budżetową. Na przykład, w 2020 roku Białowieski PN otrzymał tylko 12 mln zł z obiecanych 18 mln zł, a Tatrzański PN stracił 40% budżetu z powodu cięć związanych z pandemią (finansowanie parków narodowych). To budzi obawy, czy SPN będzie miał zapewnione stabilne finansowanie.
Jednak kluczową kwestią jest przeznaczenie tych środków. Zgodnie z informacjami mieszkańców, opartymi na art. 90a ustawy o ochronie przyrody, subwencja ekologiczna może być wykorzystana wyłącznie na cele związane z ochroną przyrody, co wyklucza jej użycie na inne potrzeby, takie jak budowa szpitali, dróg czy innej infrastruktury. Twierdzenia starosty włodawskiego o "dowolności" w wydatkowaniu tych funduszy są sprzeczne z przepisami, co prowadzi do nieporozumień i frustracji wśród mieszkańców. Brak jasności w tej kwestii wymaga pilnego wyjaśnienia ze strony Ministerstwa Klimatu i Środowiska.
Lokalna społeczność obawia się ograniczeń wynikających z przepisów o ochronie przyrody, takich jak zakaz zbierania runa leśnego, budowy domów czy prowadzenia działalności gospodarczej. Protesty w innych regionach, takich jak Białowieża czy Roztocze, pokazują, że takie obawy są uzasadnione i wymagają poważnego dialogu z mieszkańcami.
Mieszkańcy regionu Sobiboru, w tym gminy Włodawa, Hańsk i Wola Uhruska, wyrażają poważne obawy dotyczące ograniczeń wynikających z art. 15 ustawy o ochronie przyrody. Zakazy obejmują m.in.:
· budowę i przebudowę obiektów bez zgody dyrekcji parku,
· zbieranie runa leśnego (grzybów, jagód), co stanowi źródło dochodu dla 15–20% mieszkańców,
· prowadzenie działalności gospodarczej i rolniczej w strefach ochronnych,
· palenie ognisk i grillowanie, nawet na prywatnych posesjach.
Te ograniczenia mogą prowadzić do utraty tradycyjnych źródeł utrzymania, szczególnie w regionie, gdzie zbieractwo i rolnictwo są kluczowe dla lokalnej gospodarki. Na przykład, w powiecie włodawskim 25% gospodarstw domowych deklaruje dochody z runa leśnego na poziomie 300–800 zł miesięcznie w sezonie (badanie UMCS).
Podział miejscowości na obszary objęte parkiem i nieobjęte może wywołać nierówności ekonomiczne i konflikty społeczne, jak w Białowieży, gdzie bezrobocie w części objętej parkiem wynosi 14%, a poza parkiem 8% (Bank Danych Lokalnych GUS). Protesty mieszkańców, takie jak petycja "Stop Sobiborskiemu Parkowi Narodowemu" (petycja mieszkańców), wskazują na brak zaufania do procesu konsultacji.
Subwencja ekologiczna jest głównym mechanizmem wsparcia dla samorządów, ale jej ograniczenie do celów ochrony przyrody budzi kontrowersje. Brak jest szczegółowych informacji o rekompensatach dla indywidualnych rolników i leśników, którzy mogą stracić dochody z powodu ograniczeń w pozyskiwaniu drewna czy uprawie ziemi. W innych parkach, takich jak Biebrzański PN, 40% rolników zrezygnowało z działalności z powodu zakazów (badanie Uniwersytetu w Białymstoku).
Potencjalnym rozwiązaniem mogłby być rozwój turystyki, ale wymaga to znacznych inwestycji w infrastrukturę, co w krótkim terminie będzie niewykonalne dla lokalnych gmin. Przykłady, takie jak Tatrzański PN, pokazują, że turystyka może przynieść korzyści, ale dopiero po wielu latach i przy odpowiednim wsparciu.
W związku z powyższym, proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:
Jaka jest szacowana łączna kwota subwencji ekologicznej dla gmin Wola Uhruska, Hańsk i Włodawa oraz powiatu włodawskiego z tytułu utworzenia SPN?
Czy środki z subwencji ekologicznej (określonej w art. 90a ustawy o ochronie przyrody) mogą być przeznaczone na cele poza przyrodnicze (np. służbę zdrowia, edukację, infrastrukturę lokalną)? Jeśli nie, jakie mechanizmy rekompensacyjne przewidziano dla gmin?
Ile wyniesie pełny koszt utworzenia SPN, w tym budowa siedziby, infrastruktury turystycznej, administracyjnej i systemów monitoringu?
Jaki jest szacowany roczny budżet utrzymania SPN z wyszczególnieniem kosztów:
a) osobowych,
b) ochrony przyrody,
c) utrzymania infrastruktury,
d) monitoringu przyrodniczego?
Jakie mechanizmy rekompensat dla gmin i mieszkańców przewidziano za utratę dochodów z gospodarki leśnej i rolnej wynikającą z restrykcji parkowych?
W jaki sposób rząd zabezpieczy miejsca pracy w Nadleśnictwie Sobibór, gdzie przewiduje się redukcję etatów o 40%?
Czy prowadzono analizy wpływu SPN na:
a) migrację ludności,
b) wzrost bezrobocia,
c) marginalizację społeczno-ekonomiczną gmin przygranicznych?
Jeżeli tak to uprzejmie proszę o udostępnienie tych raportów. Jeżeli nie to dlaczego?
Jakie działania informacyjne i konsultacyjne przeprowadzono dotychczas z mieszkańcami gmin Wola Uhruska, Hańsk i Włodawa? Proszę o listę spotkań i uczestników.
Czy planowane są referenda lokalne w gminach objętych SPN? Jeśli nie, dlaczego?
Jakie mechanizmy kompromisu między ochroną przyrody, a potrzebami mieszkańców przewiduje rząd, (np. programy rozwoju turystyki, rolnictwa ekologicznego, leśnictwa zrównoważonego)?
Jaka dokładnie powierzchnia (w ha) przypada na: a) strefę ochrony ścisłej, b) czynnej, c) krajobrazowej w koncepcji SPN?
Które obszary gmin Wola Uhruska, Hańsk i Włodawa znajdą się w strefach o najwyższym reżimie ochronnym (ścisłej i czynnej) i jaki procent powierzchni gmin obejmą?
Jakie konkretne ograniczenia (wynikające z art. 15 ustawy o ochronie przyrody) dotkną:
a) rolników,
b) właścicieli lasów,
c) przedsiębiorców w gminach objętych SPN?
Ile osób może stracić zatrudnienie w wyniku wprowadzenia stref ochrony ścisłej/czynnej w:
(a) nadleśnictwach,
(b) gospodarstwach rolnych,
(c) firmach związanych z gospodarką leśną?
Jak rząd zamierza przeciwdziałać wyludnianiu i marginalizacji społeczno-ekonomicznej gmin przygranicznych objętych SPN? Proszę o konkrety (np. programy aktywizacji, dotacje dla firm).
Czy przewidziano stały mechanizm dialogu społecznego z mieszkańcami (np. radę konsultacyjną) przy zarządzaniu SPN?
Podsekretarz stanu Mikołaj Dorożała
Odpowiedź wysoce rzeczowa – zawiera liczne dane twarde, kwoty, daty lub bezpośrednie odniesienie do zadanych pytań.
- Wymienia precyzyjne daty lub terminy (1)
- Resort odnosi się punkt po punkcie do pytań posła
Pełna treść wyekstrahowana z załącznika PDF (odpowiedź urzędowa)
6419 znakówinfo@klimat.gov.pl Ministerstwo Klimatu i Środowiska
www.gov.pl/klimat
Działamy zgodnie z EMAS - zarządzając instytucją, dbamy o środowisko
DOP-WPN.050.24.2025.AD
3854097.15389567.12366956
Warszawa, 20-06-2025
Pan
Szymon Hołownia
Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej
Szanowny Panie Marszałku,
odpowiadając na interpelację Pana Posła Jarosława Sachajki (K10INT10244) w sprawie
planowanego utworzenia Sobiborskiego Parku Narodowego i wynikających z niego skutków
społeczno-gospodarczych wyjaśniam, że w Ministerstwie Klimatu i Środowiska nie
prowadzi się działań mających na celu utworzenie Sobiborskiego Parku Narodowego.
Niemniej mając na względzie treść interpelacji, chciałbym przedstawić stanowisko odnośnie
do tworzenia parków narodowych. Pragnę wskazać, że w procesie tworzenia czy
powiększania parków narodowych niezwykle ważna jest współpraca administracji rządowej
z jednostkami samorządu terytorialnego. Decyzje o utworzeniu lub powiększeniu parku
narodowego muszą uwzględniać zarówno potrzeby ochrony przyrody, jak i potrzeby
lokalnych społeczności. W przypadku tworzenia parku narodowego istotna jest wola
samorządu terytorialnego do poparcia takich działań. Niewątpliwie korzyści takie są
dostrzegane przez niektóre samorządy. W Ministerstwie Klimatu i Środowiska obecnie
trwają prace związane z utworzeniem parku narodowego w Dolinie Dolnej Odry. Uchwałę
w sprawie uzgodnienia granic parku narodowego Doliny Dolnej Odry podjęły już Gmina
Kołbaskowo, Gmina Widuchowa, Miasto Szczecin oraz Powiat Policki i Powiat Gryfiński.
Dodatkowo chciałbym wskazać, że powstanie parku narodowego może być motorem do
rozwoju turystycznego i gospodarczego gmin, na obszarze których znajduje się park
narodowy. Wymienione powyżej jednostki samorządu terytorialnego dostrzegły ten
potencjał, zgadzając się na utworzenie parku narodowego na swoim obszarze. Ponadto park
narodowy to także miejsca pracy dla lokalnej społeczności. Warto także dodać, że park
narodowy jako forma ochrony przyrody ma znaczenie ponadlokalne, bowiem dostarczane
przez niego korzyści są odczuwane w skali całego kraju. Koszty utworzenia i istnienia parku
narodowego są ponoszone zarówno przez szczebel centralny jak i lokalny. Szczebel
centralny łoży na utrzymanie parku, finansując zwykle jego administrację, działania
ochronne oraz potencjalne korzyści utracone w wyniku przyjęcia pewnych rygorów
ochronnych, których koszty są ponoszone przez samorządy lokalne (obniżenie stawki
podatku leśnego), co często skłania je do zajmowania negatywnego stanowiska wobec
tworzenia nowych parków narodowych. Obecnie problem ten został rozwiązany dzięki
uwzględnianiu w ramach subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego ich
potrzeb ekologicznych. Dzięki temu rozwiązaniu do samorządów trafiają dodatkowe środki
z budżetu państwa, które mogą być wykorzystane na realizację ich potrzeb. Odnosząc się
do obaw dotyczących wprowadzenia nadmiernych rygorów ochronnych są w dużej mierze
nieuzasadnione i wynikają głównie z niepełnej informacji przekazywanej dotychczas
społecznościom lokalnym co do ich praw w odniesieniu do funkcjonowania parku
narodowego. Oczywiście, w parkach narodowych obowiązują ograniczenia, które określają
wprost regulacje prawne, a w szczególności art. 15 ust. 1, ustawy o ochronie przyrody,
jednak zakazy wymienione w ustawie wcale nie muszą być uciążliwe dla społeczeństwa.
Ustawa, o której mowa, określa również zasady, na jakich park narodowy jest udostępniany.
-- 1 of 2 --
Wprowadzanie pewnych i zarazem koniecznych ograniczeń, na przykład ograniczanie
wstępu, dotyczy tylko niektórych stref i służy wyłącznie zachowaniu najcenniejszych
walorów przyrodniczych. Właśnie ten element funkcjonowania parku budzi wśród
mieszkańców okolic obszarów chronionych i cennych przyrodniczo zawsze dużo
kontrowersji, a nawet sprzeciw. Dlatego też istotne jest wypracowanie wspólnych
rozwiązań, które sprawią, że podstawowy cel przyrodniczy funkcjonowania parku
narodowego zostanie zrozumiany i zaakceptowany przez społeczność lokalną, przy czym
nie zostanie ograniczona możliwość rozwoju gmin i gospodarstw. W wielu parkach
narodowych rolnicy działają na rzecz ochrony ekosystemów nieleśnych dzierżawiąc od
parków narodowych nieruchomości gruntowe, na których wykonują zabiegi ochronne
(koszenie traw lub wypas).
Należy również zauważyć, że park narodowy jest swoistą wizytówką regionu, podkreślającą
jego unikatowość w skali kraju, w związku z czym może być także bodźcem rozwoju.
Utworzenie parku narodowego nie musi i najczęściej nie oznacza zahamowania rozwoju
regionu. Istnienie parku narodowego może być impulsem przyciągającym turystów, bowiem
jest to „marka” rozpoznawalna na całym świecie. Pozwala to z kolei miejscowej ludności, w
tym posiadaczy gospodarstw agroturystycznych czerpać korzyści wynikające z tego faktu i
sprzyja rozwojowi gospodarczemu regionu. Naturalnie samo objęcie danego obszaru
ochroną w postaci parku narodowego nie zapewni napływu zwiększonej liczby turystów, a
co za tym idzie środków finansowych, gdyż niezbędny jest również dobry stan środowiska
oraz obecność infrastruktury turystycznej dostosowanej do charakteru parku i potrzeb
turystów. Warto zauważyć, że zarówno dbałość o dobry stan środowiska, jak i zapewnienie
infrastruktury turystycznej spoczywa na administracji parku narodowego i jest finansowane
z budżetu centralnego. Społeczności lokalne nie są obciążane tymi kosztami, czerpiąc
jednocześnie korzyści z ww. dóbr. Tworzenie parków narodowych oraz ich powiększanie
musi być realizowane we współpracy i przy zaangażowaniu lokalnych społeczności.
Chroniąc przyrodę, w tym tworząc parki narodowe, niezwykle ważne jest aby budować
wzajemne porozumienie i zwiększać akceptację dla idei ochrony przyrody i idei parków
narodowych w społeczeństwie. Nie ma bowiem skutecznej ochrony przyrody bez akceptacji
społecznej. Tym samym podstawą tworzenia i powiększania parków narodowych powinien
być dialog ze wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, w szczególności z jednostkami
samorządu terytorialnego i innymi interesariuszami, których działalność na obszarze parku
narodowego jest wręcz pożądana.
Z wyrazami szacunku
Z up. Ministra
Mikołaj Dorożała
Podsekretarz Stanu
Ministerstwo Klimatu i Środowiska
/ – podpisany cyfrowo/
Do wiadomości: Departament Spraw Parlamentarnych w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów
-- 2 of 2 --